Çerağın senin

Zevk-ı ruha bahşeder ahsen-i etvarın senin,

Halka merhamet gönülde daim efkârın senin.

Nasırın Mevla ola her dü-sera ey nur-i dil,

Feyz-i Feyyaz'dan ala nur çeşm-i bidarın senin.

Gülbün-i dil nem ala ab-ı hidayetden güzel,

Verd-i vahdetden aça dildeki gülzarın senin.

Bu devirde böyle bir uslub ilham-ı lutf-i Hakk,

Arifâne kıl ruşen rahmet-nisarkârın senin.

Bahr-i tuğyane salan sefinesin kaptanların,

Urmaya bir seng-sare eldeki dârın senin.

Kaadir-i Kayyum olan perverdigar destin tuta,

Her umurunda mu'inin ola Settar'ın senin.

Daima mesrur olur Mevla'dan istimdâd eden,

Dar-ül-eman halk ola her bir zemangarın senin.

İlm-i irfandan nasibi olmayan zahmet çeker,

Külbe-i dilde yana LUTFİYA çerağın senin.