Seni

Halk-ı âlem merhametle mihriban ister seni,

Bahş edüp bâki hayatı âb-revan ister seni.

Gün gibi gel yüzlere ur pertevinden dem-be-dem,

Su gibi emvat-ı ehya rây-gân ister seni

Asuman-veş katre-i emtarı inzal etmede,

Hurmetinde daima sabit-revan ister seni.

Kendi nefsin gözedir çâr çeşmiyle ehl-i zeman,

Zî'r-i bar-ı mihnetde yâd-keşan ister seni.

Arifâne kıl nazar mizân ile ol nûr-i dil,
Ekserisi her cihetle perişan ister seni.

Daima hurmet ü ikrâmın gören efrad-ı nâs,
Bu mücerrebdir muhakkak der-zeban ister seni.

 
Z'ül-vefa sadr-ı safâ ni'met-şinas noksan değil,

LUTFİYA elbet bulunur âlişan ister seni.