|
A (ELİF) KĀFİYESİ
Mârifetullahe mâlik kim olur havf-i Hudâ Bahr-i dilde dürr-i vahdet devr olur nûr-i hüdâ
Devlet-i dâreyn ancak hubb-i Mevlâ’dır bize Kim olur dest-gîrimiz Âferîn’den mâadâ
Feyz-i Mevlâ ile dolsa ol olur mir’ât-ı Hak Metn-i hikmet şerh eder gûş-i dile neyden sadâ
Mîr-i meydân-ı melâhat hurşîd-i aşk pertevi Âsumân-ı kalbe ursa mâsivâ olur cüdâ
LUTFİYÂ cennât-ı firdevs sendedir âgâh bulun Sırr-ı süveydâ ki dildedir sana verir zıyâ
EY SÂKÎ-İ KEVSER-NİSÂR Ey sâkî-i kevser-nisâr Doldur şerâb-ı eynemâ Ey nâşir-i bû-müşg-bâr
Doldur şerâb-ı eynemâ Nûr-i hidâyet matla‘ı Zât-ı füyûzât menba‘ı Dilden dile nûr melme‘i
Doldur şerâb-ı eynemâ Gözler seni mestâneler Olsun güşâd meyhâneler Pervâne-veş peymâneler
Doldur şerâb-ı eynemâ Ey sâkî-i mey-i vefâ Kalbe şerâbındır şifâ Ey sohbeti bezme safâ
Doldur şerâb-ı eynemâ Ey sâkî-i devr-i zemân Âşıklara dâru’l-emân Ey himmeti âb-ı revân
Doldur şerâb-ı eynemâ Mestâneler dilşâd ola Dîvâneler irşâd ola Kāmetleri şimşâd ola Doldur şerâb-ı eynemâ
LUTFÎ’ye lutf eyle bu dem Cânım fedâ nûr-i dîdem Dilhâne gözler dem-be-dem Doldur şerâb-ı eynemâ
Nevâ-yı nây-ı dilden dinleyen dilşâd olur cânâ Şerâb-ı vahdeti nûş eyleyen irşâd olur cânâ
Hidâyet bağçesinde verd-i vahdetler açılmışdır Seher bâd-ı sabâ mahbûbesi şimşâd olur cânâ
Safâ-yı sâfî sadre bahş eder ebrû-kemân dilber O zülf-i zer-feşân uşşâkına bî-dâd olur cânâ
Vefâdâr şûh-şeng meh-rûleri kim gördü âlemde Nedendir çâr-ebrûler cefâ mûtâd olur cânâ
Ne fitne-engîz olmuşdur bugün bu mihribân gülber Olursa yine Allah’dan bize imdâd olur cânâ
Bugün LUTFÎ kebâb olmuş ciğer-pârelerin bir gör Şivengâh-ı gönülde nice bin feryâd olur cânâ
MERHAMET KIL YÂ RABBENA Biz ümmet-i Muhammed’e Merhamet kıl yâ Rabbenâ Bahş eyle Zât-ı Ahmed’e
Merhamet kıl yâ Rabbenâ Nûr-i dîdârın âşıkı Muhammed’dir müşâvikı Enbiyâların fâikı
Merhamet kıl yâ Rabbenâ Sensin Kerîm sensin Rahîm Sensin Kadîm sensin Hakîm Sensin Alîm sensin Halîm Merhamet kıl yâ Rabbenâ
Envâr-i îmân yüzdedir Ezkâr-i tevhîd sözdedir Merhamet kıl yâ Rabbenâ
Kerem-kâni Muhammed’dir Rahîm’in şânı rahmetdir Merhamet kıl yâ Rabbenâ
Îmân ile İslâm elde Nûr-i hidâyet gönülde Merhamet kıl yâ Rabbenâ
Muhammed’dir Hayru’l-verâ Cemâlindir âlem-ârâ Merhamet kıl yâ Rabbenâ
Her bir a‘zâ yârelense Rûh bedende hârelense
Merhamet kıl yâ Rabbenâ Her a‘zâmız tasdîk eder Yok şerîkin tahkîk eder Merhamet kıl yâ Rabbenâ
İşimiz rahmete düşdü Mürg-i devlet serden uçdu Merhamet kıl yâ Rabbenâ
Ey Kerîm ü Perverdigâr Keremin günden âşikâr LUTFÎ söyler leyl ü nehâr Merhamet kıl yâ Rabbenâ
Şân u şerâfâtı kadîm Ahmed Muhammed Mustafâ Hulk-ı azîm Zât-ı Kerîm Ahmed Muhammed Mustafâ
Nûrânî Zât-ı Muhterem Mahbûb-i Mevlâ lâ-cerem Ahmed Muhammed Mustafâ
Sadrı risâlet kişveri Âhir zemân peygamberi Ahmed Muhammed Mustafâ
Enbiyâların serveri Evliyâların rehberi Ahmed Muhammed Mustafâ
Enbiyâlar merdânesi Evliyâlar güldânesi Ahmed Muhammed Mustafâ
Eyledi anı Lem-yezel Nurdan mürekkeb bir güzel Ahmed Muhammed Mustafa
Anın şefâ‘at meydânı Merhametin hânedânı Ahmed Muhammed Mustafâ
Doğdu güzel hurşîd-veş Dâru’ş-şifâ yüzü güleş Ahmed Muhammed Mustafâ
Râzî ede o sultânı Olur şefâ‘at ummânı Ahmed Muhammed Mustafâ
Cemâl-i pâki bihterîn Zât-ı Kerîm nûr-i mübîn Ahmed Muhammed Mustafâ
Rahmet-i Hak vücûdudur Hakk’a dâim sücûdudur Ahmed Muhammed Mustafâ
Mir’ât-ı kudret gözleri Hurşîd-i hikmet yüzleri
Ahmed Muhammed Mustafâ Hilm ü hayâ sıfâtıdır Kur’ân ise âyâtıdır Ahmed Muhammed Mustafâ
Habîb-i Kibriyâ’sıdır Güneş anın zıyâsıdır Ahmed Muhammed Mustafâ
Mûcizâtına yok aded Mâdâm ki Muhtaru’s-Samed LUTFÎ diler senden meded Ahmed Muhammed Mustafâ
MUHAMMED MUSTAFA II Gül-gülistân-ı melâhatdir Muhammed Mustafâ Bülbülistân-ı belâgatdir Muhammed Mustafâ
Rûh-i pâki nûr-i Mevlâ’dan mürekkeb bir güzel Ayn-i ummân-ı inâyetdir Muhammed Mustafâ
Arş-ı tevhîd kubbesinde neyyir-i a‘zamdır ol Merd-i meydân-ı nübüvvetdir Muhammed Mustafâ
Ez-ezel tâ bâ-ebed Muhtâr-ı Mevlâ bir odur Me’haz-i nehr-i seâdetdir Muhammed Mustafâ
“Rahmeten li’l-âlemîn”dir hem Habîbullah odur Şâh-ı evreng-i şefâ‘atdir Muhammed Mustafâ
Arş-veş harem-i ravzası metâf-ı kudsiyân Hakkā ki mihr-i hidâyetdir Muhammed Mustafâ
LUTFÎ sür yerlere yüzler rahmet-i Rahmân hemân Zîr-i dâmân-ı selâmetdir Muhammed Mustafâ
MUHAMMED MUSTAFA III Âfitâb-ı kubbe-i kübrâ Muhammed Mustafâ Mâhitâb-ı Leyle-i Esrâ Muhammed Mustafâ
Mevcûd-i mele-i a‘lâ şem‘inin pervânesi
İlm ü irfân mahzen-i deryâ Muhammed
Mustafâ Enbiyâlar serveri âhir zemân peygamberi Gülbün-i gülşen-i “ev ednâ” Muhammed Mustafâ
Hil‘at-i levlâki Zât-ı Pâkine verdi Hudâ Metn-i neşr-i şârih-i Tâhâ Muhammed Mustafâ
“Ve’d-duhâ” vassâf olup ilm-i ezel vassâfına Münzelâtda memdûh-i Mevlâ Muhammed Mustafâ
Gözlenir rûz-i cezâ bâb-ı şefâ‘at fethine Enbiyâya dergeh-i vâlâ Muhammed Mustafâ
“Lî meallah” ravzasında şem‘a-i nûr-i hüdâ Ol sebeble kevser-i mânâ Muhammed Mustafâ
Çâr-i yâr-i bâ-safâ cân verdi İslâm yoluna Âb-ı hidâyet ile ihyâ Muhammed Mustafâ
Kıblegâh-ı enbiyâdır mihrâb-ı ebrûleri Neyyir-i a‘zam-ı isti‘lâ Muhammed Mustafâ
Kudsiyânın ilticâgâhı ezelden tâ ebed Melce-i bây u gedâ me’vâ Muhammed Mustafâ
Arş u ferş levh u kalem bir defteridir vasfının Câlis-i kürsî-i istiğnâ Muhammed Mustafâ
Hurşîd-i kubbe-i vahdet nûr-i Hak Hayru’l-verâ Her dü-âlem rahmet-i Mevlâ Muhammed Mustafâ
“Kühl-i mâ zâğa’l-basar” zîver-i nûr-i dîdesi Hâk-i pây-i lü’lü’-i lâlâ Muhammed Mustafâ
Cûd-i vücûdu sebeb bu mevcûdât vücûduna Hayât-ı dünyâ ve mâ-fîhâ Muhammed Mustafâ
Enbiyâlar evliyâlar muntazır fermânına LUTFİYÂ ezel kerem-fermâ Muhammed Mustafâ
MÂŞÂALLAH AYN-İ KUR’AN’DIR Mâşâallah ayn-i Kur’an’dır Habîb-i Kibriyâ Bârekâllah rahm-i Rahman’dır Habîb-i Kibriyâ
Teâlâllah kenz-i irfandır Habîb-i Kibriyâ
Nûr-i Hak’dır feyz-i Hak’dır lutf-i Hak’dır âleme Hak budur ki lübb-i îmandır Habîb-i Kibriyâ
Onsekiz bin âlemin îcâdına oldur sebeb Emr-i levlâk ile sultandır Habîb-i Kibriyâ
Hak anı sevdi ezel halk etdi muhtâr eyledi Vasf olunmaz sırr-ı Yezdan’dır Habîb-i Kibriyâ
Şâh-ı evreng-i risâlet şems-i burc-i enbiyâ Evliyâya mihr-i rahşandır Habîb-i Kibriyâ
Şems-i bezm-i vahdet oldu nûr cemâlin ey güzel Akl erişmez âlî zî-şandır Habîb-i Kibriyâ
“Küntü kenz” esrârını âlemlere ifşâ kılan Zâhir u bâtında bürhandır Habîb-i Kibriyâ
Enbiyânın serveridir evliyânın rehberi Hak resûlü ins ile candır Habîb-i Kibriyâ
Âlem-i mülk-i melekût cümle halk-ı kâinât Bildiler ki emr ü fermandır Habîb-i Kibriyâ
Oldur Ahmed ü Muhammed Mustafâ Mahmûd odur Der-ezel Muhtâr-i Sübhan’dır Habîb-i Kibriyâ
LUTFÎ’ye lutfet eyâ sultân-ı kevneyn hak Resûl Bilmişem ben mahz-ı ihsandır Habîb-i Kibriyâ
EY HER DÜ-SERÂ Ey her dü-serâ hurşîd-i eflâk-i tecellâ Muhtâr-i Hudâ müftehar-i Arş-ı muallâ Leyle-i keremde Kerîm’in va‘d-i kerîmi Tebşîr-i azîmdir sana “Rabbüke feterdâ”
Ey rehber-i kül rûz-i cezâ kân-i şefâ‘at
Gülzâr-ı “denâ” bülbül-i bezm-i
“fetedellâ” “Yâsîn” senâ eyler sana hem “sûre-i A‘lâ”
“Ve’l-Leyli” kasem-gû şeref ü şöhret ü şânın Arş’a erişir hâzin-i esrâr-ı “mâ-evhâ” “Ve’ş-Şemsi” şehâ mir’ât-ı dîdâr-ı şerîfin Menzil-gehiniz şeb-i şerâfetde “ev ednâ”
Ey şân-ı kerem la‘l-i lebin nehr-i “Müddessir” Sultân-ı rusül bârgehin bâb-ı temennâ Câm-ı mey-i “Hâ-mîm” ile Kevser-i “Müzzemmil” Verdi hayâtı dillere eyledi müzekkâ
Gönderdi sana hil‘at-i levlâke “le umrük” “İnşirâh” ile “Ve’d-duhâ” hem “sûre-i Tâhâ” Verdi şerefin Âdem’e bu şevket ü şânı Seâdeti tâc-ı serini “alleme’l-esmâ”
İdrîs’e verüp Hazret-i Hak şân u şerâfet Yüzün suyu hurmetine “mekânen aliyyâ” Hurmetin ile Nûh-i Necî buldu necâtı Fermân-ber olup emr-i Nûh’a emvâc-ı deryâ
Şân u şeref ü şevketine Bârî Teâlâ Zünnûn’e edip batn-ı hûti Mescid-i Aksâ İbrâhim’e nûr oldu nârı hâmil-i nûrun Olduğu içün İsmâîl’i eyledi ihyâ
Yol verdi hemân Hazret-i Mûsâ’ya yem-i Nîl Urdu asâyı himmetin ile yed-i beyzâ Serîr-i Süleymân’e esâme mi bırakdı Cebrâil ola hâmil-i livâ-yı “fetahnâ”
Yûsuf’u bulan Ya‘kub-veş ber-murâd oldu Nâib olalı dergehine Zât-ı Mesîhâ Mir’ât-ı Hudâ nûr-i hüdâ neyyir-i a‘zam
Cân verdi cemâl görmeğe Yahyâ
Zekeriyyâ Nâşir-i nûrun olduğıçün Âdem ü Havvâ Ey nûr-i hüdâ şânına şâyân bu şerâfet Tenvîr ede Arş-ı a‘zamı Yesrib ü Bathâ
Na‘l-i Burâk’ın olsa sezâ seb‘a-i seyyâr Verdi kademin Arş’a şeref Leyle-i Esrâ Meddâhın iken Hazret-i Hak ilm-i ezelde Kim vasfına kādir ola ey nûr-i Teâlâ
Gözler seni hep bây u gedâ rûz-i cezâda Mecmûa-i mahşerde vücûdun mütemennâ Efrâd-ı ümem hâk-i pâyin kıymeti olmaz Bahş olsa ne var hâk-i pâyine bütün eşyâ
El-yevm bulunan hâmil-i îmân sana kurbân Ferdâ düşe bu başımıza sâye-i Livâ Deryâ-yı keremden n’ola bir katre-i ihsân LUTFÎ kuluna eyleye ikrâmını Mevlâ
EY ŞÂHİD-İ MUKADDES Ey şâhid-i mukaddes hurşîd-i âlem-ârâ Geysûlerin muhammes ebrûlerin dilârâ
Zülfün teline kıymet olmaz cihan serâser Neşr eylemiş dü-kevne mûyin anber-i sârâ
Ey nûr-i Hak Muhammed sûre-i “Ve’d-duhâ”da Vasf eylemiş seni Hak târîf eder Teâlâ
Âyât-ı beyyinâtda ism-i şerîfin Ahmed Bütün âleme rahmet gönderdi Zât-ı Mevlâ
Bu mevcûdât vücûdu mevcûduna sebebsin Ey me’haz-i hidâyet ey dergeh-i muallâ
Ey sultân-ı selâtîn ey âlim-i bevâtîn
Ey hâtem-i risâlet ey matla-‘i
tecellâ Ey merkez-i seâdet senden budur temennâ
Vîrânı mâmûr eyle mahzûnu mesrûr eyle Ey mâden-i hidâyet mürdeyi eyle ihyâ
Bu ümmet-i Muhammed halk olmadan mukaddem Va‘d eyledin şefâ‘at şefâ‘atin müheyyâ
Esrâr-ı “kābe kavseyn” kıldı seni mübeşşer Kerîm ismine mazhar menzil-gehin “ev ednâ”
İlm-i ezelde sâbit nâm-ı pâkin Muhammed Ey mahmûd-i Teâlâ indallah kadri vâlâ
Biz ümmet-i Muhammed şöhretiyle halk olduk Bu nâmı bizden alma mübeşşer-i “feterdâ”
LUTFÎ kapunda el-yevm bir bende-i alîldir Ey menba-‘ı merâhim merhametindir ibkā
BANA Dilde halların hayâli nûr-i îmândır bana Hayret-i husnin kitâbı ilm ü irfândır bana
Ol kadar mest eylemiş cîm-i cemâlin bâdesi Gönlü mü etmiş gülistân kevser-i cândır bana
Ey kerem-şân lutf u ihsândır kerîmler pîşesi Hâk-i pâyin zerresi her derde dermândır bana
Hûrîler hayrân ola bir şâhid-i mânâya kim Kelb-i kûyinle müşerref olduğum şândır bana
Kayd-ı bend etdi beni zindân-ı zülfünde senin Kâkülün sevdâsı cânâ kurb-i cânândır bana
Mısr-ı mânâda Yûsuf-i câne âşıkdır gönül Yûsuf olmazsa bu âlem ayn-i zindândır bana
Yâri kim ağyâri kim fark etmez ise bir gönül
Gafletinden zan eder ki dostu
düşmândır bana Ey güzellere güzellik bahşeden mahbûb-i cân Lutf u kahrin cânıma bahşîş-i yeksândır bana
Ey Kerîm deryâ-yı lutfundan n’ola bu LUTFÎ’ ye Katre-i ummân-ı cûdun yine ummândır bana
ZEHÎ BAHŞ-İ HAYÂT EYLER Zehî bahş-i hayât eyler leb-i kevserlerin cânâ Kızıl güller olur hayrân ruh-i ahmerlerin cânâ
Senin bâğ-ı İrem’de gülşen-i sadrın kitâbında Aceb takrîr eder bülbül hat-ı ezherlerin cânâ
Hatından hâl-i hindûler seher goncelerinden hûb Salındıkça sabâ ile tel-i anberlerin cânâ
Yüzündür gülşen-i tevhîd eder âşıkların tasdîk Okudur halka-i zülfün dile ezberlerin cânâ
Güzel geysûlerin dilber senin husn-i hatındandır Cemâlin seyr-i cennet kāmet-i ar‘arların cânâ
Esîr-i kayd-ı bend etdin beni ey gözleri âhû Musavverdir derûnumda peri-peykerlerin cânâ
Aceb kim bir vefâ görmüş cihân içre güzellerden Bakan bu LUTFÎ’ye berrak göz-i ahterlerin cânâ
DEVREYLESÜN MEYHÂNEDE Devreylesün meyhânede peymâneler versün zıyâ Meyhânedir mestâneye ey nûr-i dil dâru’s-safâ
Meyhânede sermestlere pîr-i mugānın bâdesi Her katresi bir cân değer dillerine verir cilâ
Nûr-i hidâyet bahş eder câm-ı mey-i rûz-i elest
Hurşîd-veş feyz-i Kadîm âşıklara
eder salâ Cennet-i cândır dilrubâ vecde gelir zevk-âşinâ
Denn-i muhabbetden nemâ alsa gönül katmerleri Dürd-i meye cânın verir her kim olursa mübtelâ
Mihr-i hüdâdan feyz alan nûr-i hidâyet perveri Cânân iline cân atar dilden gider hubb-i sivâ
LUTFÎ derin deryâlara salma sefînen gark olur Taht-ı Süleymân’ı değer cânân civârında belâ
ZIYÂ-YI ŞEMS-İ RUHSÂRIN Zıyâ-yı şems-i ruhsârın döner dil-cûlerin cânâ Güzel tasvîr eder mâh-ı nevi ebrûlerin cânâ
Lebin handesidir ey cân eden gonceleri handân Benefşeler kızıl güller dür-anber-bûlerin cânâ
Müselsel zülf-i çînçînin eder uşşâkını berdâr Siyah hindûlerin kevkeb göz-i âhûlerin cânâ
Sana mânend yokdur ey bütün zîbâ bu âlemde Olup şems ü kamer şeydâ görüp hûb-rûlerin cânâ
Eğer cellâd-ı çeşmin merd-i müjgândan nazar kılsa Göreni gün gibi oklar zehî hûb-hûlerin cânâ
Senin hus nin hayâlidir temâşâgâh uşşâka Sabâ ile seherlerde husn-i geysûlerin cânâ
Senin kurbânınam ey şûh kerem kıl merhamet eyle Yeter bu LUTFÎ’yi yakdı göz-i câdûlerin cânâ
NÛR-İ FERÂSET İLE EYLE NAZAR Nûr-i ferâset ile eyle nazar dâimâ
Dâimâ ilhâm-ı Hak kalbe ola
reh-nümâ Zevk-ı dilin şâd ede vakt-i seherde seni Gülşen-i dil gülleri sînede bulsun nemâ
Dünyaya etme nazar rûz u şeb eyle hazer İki cihân devleti inzivâda innemâ
Sohbete devam eden kenz-i hidâyet olur Seyr ederek reşk eder kalbine şems ü semâ
Sevdiğin öldürme sen senâ medâyih ile Kendine eyle kıyâs bu husûsu siyyemâ
Yüz yere koy su gibi alçağa ver hayâtı Mürdeleri zinde kıl hayr-hâh ol küllemâ
Dâm-ı dehande lisân bende çekilse bu dem Sohbet safâ bahş eder hikmet ile rubbemâ
Devr-i kamer görmemiş elvân-ı asrımızı Hakk’a tevekkül edüp kûhda sen ol hümâ
LUTFÎ’ye lutf eyleye Bârî Teâlâ meğer Hidâyeti yâr ola tevfîk ola reh-nümâ
AHMED MUHAMMED MUSTAFA Âlemlere rahmet olan Ahmed Muhammed Mustafâ Hak’dan bize devlet olan
Ahmed Muhammed Mustafâ Dergâhıdır fevka’l-‘ulâ Dîdâr-ı envâr-ı Hudâ Cemâline cânlar fedâ
Ahmed Muhammed Mustafâ Burc-i hidâyet hurşîdi İki cihânın mürşidi Enbiyâların irşâdi
Ahmed Muhammed Mustafâ Âlemlere vermiş şeref Nûr-i Muhammed her taref Neşr eylemiş ders-i aref
Ahmed Muhammed Mustafâ Mahbûb-i Mevlâ’dır ezel Muhtâr edüp o Lem-yezel İki cihânda bir güzel
Ahmed Muhammed Mustafâ Oldur imâm-ı enbiyâ Hem reh-nümâ-yı evliyâ Âlemlere vermiş zıyâ
Ahmed Muhammed Mustafâ Mihr-i tecellâ zâtıdır Hubb-i Hudâ sıfâtıdır Cemâl-i Hak mir’âtıdır
Ahmed Muhammed Mustafâ Arş-ı berîn konağıdır “Kābe kavseyn” durağıdır Hak yolunun çerâğıdır Ahmed Muhammed Mustafâ
LUTFÎ koymuş yere yüzün Dergâhe dutmuşdur gözün Şâm u seher olsun sözün Ahmed Muhammed Mustafâ
MECNÛNLARI MEFTÛN Mecnûnları meftûn edicek kâkül-i Leylâ Gözüne gülistân görünür sîne-i sahrâ
Âteş-i muhabbet ise çâr-tarafın almış Ârâyiş-i cennet değeri zülf-i dilârâ
Çarpar dil-i dîvânesini âteş-gedeler Dest-gîr-i ola âşıkına kāmet-i bâlâ
Kan yaş dökerek elbet olur gözleri hûn-bâr Âşık belâ âşıklara bir hikmet-i Mevlâ
LUTFÎ gibi âşüftelere rahm ede cânân Cânân yüzüdür âşıka mir’ât-ı tecellâ
EYNEMÂ Hamdü lillâh dîn ü îmândır şerâb-ı eynemâ Bârekâllah nûr-i Kur’ân’dır şerâb-ı eynemâ
Teâlâllah zübdesidir ayn-ı hamr-i vahdetin Mâşâallah sırr-ı Yezdân’dır şerâb-ı eynemâ
Nûr-i îmân nûr-i İslâm nûr-i ihsân nûr-i dîn Nûr-i millet feyz-i Rahmân’dır şerâb-ı eynemâ
“Küntü kenz”in sırrını fâş eyleyen âlemlere
Nûr-i Hak envâr-ı irfândır şerâb-ı
eynemâ “Rahmeten li’l-âlemîn” iken Muhammed Mustafâ Enbiyâya özge ihsândır şerâb-ı eynemâ
Bu şerâb cümleden efdal Habîb-i Kibriyâ İçdiği içün âlî-şândır şerâb-ı eynemâ
Bu şerâbın zevkıni sor enbiyâlar şâhına Sırr-ı Mîrâc lutf-i Sübhân’dır şerâb-ı eynemâ
Bu şerâbın neş’esiyle Arş u ferş levh u kalem Devrederler âlî sultândır şerâb-ı eynemâ
LUTFİYÂ bir lutf-i Hak’dır bu şerâbın katresi Tende cândır cânda cânândır şerâb-ı eynemâ
BÜLBÜLLERİ FERYÂDA SALAN Bülbülleri feryâda salan gonce-i hamrâ Mecnûnları sahrâya salan kâkül-i Leylâ
Üftâdelerin derdine dermânı sorarsın Nâz ile nazar ede göre dîde-i şehlâ
Ey zülf-i semensâ sakın âh-ı şererimden Yûsuf’ları zindâne atan âh-ı Züleyhâ
Âşüftelerin âh-ı firâvânını alma Cângâhı yakar korkaram âteş-i süveydâ
LUTFÎ o sanem-rûler ile eyleme ülfet Elbette kopar hasret ile dilde vâveylâ
BU CÜMLE KÂİNÂTI Bu cümle kâinâtı kün deyüp var eyleyen Mevlâ Habîbi Mustafâ’ya aşkını yâr eyleyen Mevlâ
Hudâ halk etdi Ahmed’i mukaddem kendi nûrundan
Mübârek kalb-i pâkin kenz-i esrâr
eyleyen Mevlâ Risâletle anı sultân-ı ebrâr eyleyen Mevlâ
Zehî nûr-i İlâhî yevm-i vuslat mihr-i vâlâsı Kemâl-i izzet ü ikrâmla serdâr eyleyen Mevlâ
Senindir rutbe-i levlâk senindir sırr-ı “mâevhâ” Seni fevc-i risâletde alemdâr eyleyen Mevlâ
Senin şem‘in zıyâsıdır bu mihr ü mâh ü encümler Senin nûrunla Arş u ferşi pür-nûr eyleyen Mevlâ
Teâlallah seni sevdi beğendi eyledi muhtâr Seni ser-halka-i müştâk-ı dîdâr eyleyen Mevlâ
Ezelden okunur husnin kitâbı cümle mahlûka Seni sırr-ı elest uşşâka dildâr eyleyen Mevlâ
Seni tasdîk eder LUTFÎ iki âlemde bir sensin Seni sevmeyenin gözüne hâki eyleyen Mevlâ
MEY-İ MUHABBET NEŞREDER Mey-i muhabbet neşreder sâkî ki mihribân ola Vere şerâb-ı eynemâ işretgehe derbân ola
Muğbeçeler dilkeş güzel ebrû-kemân bir nev-civân Meyhânede devr eyleyen peymâneler mercân ola
Humhânede sermest olan âşıklar eyler ilticâ Sâzendeler nağme-şinâs cânân ile cevlân ola
Gülbün-i dil güller açar vakt-i seher katmerinin Nûr-i cemâlin bülbülân seyredicek talan ola
Dilrubâ dilber gülberin sahn-ı sînesidir cinân Müştâk olan rûz-i ezel hurşîd-i âsumân ola
Zülf-i siyâh sanemlerin LUTFÎ esîridir bugün Dergâhına dilberlerin cânlar vere kurbân ola
NE SAÂDETLİ ZAMÂN Ne seâdetli zemân cân ola cânâne fedâ Serimiz serv-i revân lebleri mercâne fedâ
Nihâl-i gülbün-i dilde açılan gonceleri Eylerem ruhleri âl la‘l-i kızıl câme fedâ
Şöhret ü şân u şerâfât-ı kadîm mihr-i zemân Seyr-i dîdârına dildâde şeref-şâne fedâ
O kamer tal‘ati ger görse gözün nûr-i basar Mihr ü mâh olsa n’ola böyle kerem-şâne fedâ
LUTFİYÂ feyz-i seher gerdeninin güllerine İncû-veş dür dökerek zülf-i zer-efşâne fedâ
ÖYLE BİR YÂRE YETİŞ Öyle bir yâre yetiş yârîn ola yâr sana Öyle bir mir’âtı dut göstere dildâr sana
Öyle bir dergehe var feth ola bir bâb-ı kerem İltifât eyleye hoş sühanle hünkâr sana
Öyle bir mîr-i zemân dâmenine el atagör Der-âgûş eyleyerek keşfede dîdâr sana
Öyle bir mey-keş ile hem-dem olup şâm u seher Mey-i vahdet içerek bahşede envâr sana
Öyle bir nazlı nezâketli güzel bezmine var LUTFÎ derbend ede ol kâkül-i gülbâr sana
BİR BÂDE VER SÂKÎ BİZE Bir bâde ver sâkî bize Mestâneler müştāk ola Doldur mey-i bâkî bize Zehr-i dile tiryāk ola
Büzr-i muhabbeti eke Emtâr-ı hikmeti döke Burc-i dilden şafak söke
Güneş gibi berrāk ola Sırr-ı meyi söyle bize Merhamet et böyle bize
Mâsivâmız ihrāk ola Sâkî şerâb-ı eynemâ Sende bulunur innemâ İçen olur cihân-nümâ Seyran-gehi nüh-tāk ola
Doldur getir peymânemiz Perde ata cânânemiz Ebrûleri zer-tāk ola
Mestâneler demhânede Mey-i hayât peymânede
Gönülde iştiyāk ola Gözler seni mestâneler Açıla şerâbhâneler Âkıl ola dîvâneler Bay gedâ ber-siyāk ola
Hakîkate âgâh olur Râhı da kıblegâh olur Dil-dîdesi ferrāk ola
Sâkî ise mîr-i zemân Meyhânedir dâru’l-emân LUTFÎ olur kâmil îmân Pîşrevleri uşşāk ola
BİR MERD-İ FERÎD İLE Bir merd-i ferîd ile görüş devr-i zemânda Metn-i hikemi şerh edicek hâlî mekânda
Tenvîr ede dil-dîdesini şevk-ı kelâmı Seyr etdire dil hurşîdini arş-ı îmânda
Boş fikr ü hayâlât ile eyyâm-güzer olma Allah ile olmaklığa ver nefse kumanda
Cümlemizi eltâf-ı Hudâ eyleye mazrûf Mevcûd olasız cemiyet-i kerrûbiyânda
Bir merd-i münevver erişe dâd ede Allah Hem zât-ı gayûr kalb-i metîn tîri kemânda
Âlemleri var eyleyen Allah’ı seversen Sâbit olagör Kur’ân gibi dâru’l-emânda
LUTFÎ o kerem-kâni Hudâ Bâkî bir Allah Allah’dan ırak olma aman kalma ziyânda
BAĞIŞLA Yâ Rab dilerim Hazret-i Muhtâr’e bağışla Ey Zât-ı Kerîm dildeki dildâre bağışla
Sen âlemi var eyleyen Allahü Alîm’sin Ashâb-ı kirâm eylediği zâre bağışla
Ey şân-ı kerem lutf-i Kadîm Kādir u Kayyûm Ricâl-i kirâm zümre-i ebrâre bağışla
Deryâ-yı keremden bize bir katre kerem kıl Mahmûd u Muhammed nûr-i ahyâre bağışla
Rahmân u Rahîm Zât-ı Kadîm Hazret-i Mevlâ Sen Leyle-i Mîrâc’daki esrâre bağışla
LUTFÎ keremin muntazırı dâim ü bâkî Mele-i a‘lâda olan ezkâre bağışla
HALK EYLEYEN ÂLEMLERİ Halk eyleyen âlemleri ol Kādir u Kayyûm Besler seni elbette olan mûcid-i eşyâ
Rezzâk u Hakîm olduğu âlemlere mâlûm Senden seni ezyedce sever Zât-ı Teâlâ
Ashâb-ı hüdâ nûr-i hidâyet ile dolmuş Muvahhide kurmuş Hudâ dergâh-ı muallâ
Almış derecât ind-i Hudâ erbâb-ı himmet Dil-dîdesine zâhir olup nûr-i tecellâ
Deryâ-yı kerem katreleri emtâr-ı hikmet Tevhîd edenin başına yağdırsa da Mevlâ
Ey nûr-i basar Hazret-i Mevlâ’ya tevekkül Eyle olasın ind-i Hudâ kıymet-i vâlâ
Allah diyenin nâsırı elbette Hudâ’dır
Boş dönmez o dergâhda vallahi
gedâyâ Gark oldu kerem bahrine erbâb-ı temennâ
ASL-I ZÂTIN NE DİYEM Asl-ı zâtın ne diyem nûr-i Hudâ nûr-i Hudâ Mûcizâtın ne diyem fazl-ı Hudâ feyz-i atâ
Ne keremdir bize ol ism-i Kerîm etdi kerem O risâlet güneşi mihr-i vefâ mihr-i vefâ
Seni mes‘ûd-i mukaddes ki o dem kıldı Hudâ Ne zemîn ü ne zemân kâfî kefâ kâfî kefâ
Seni Hallâk-ı Hakîm kudret eliyle düzeli Ne felek var ne melek dürr-i velâ dürr-i velâ
Enbiyâlar okudu husn-i kitâbın ezelî Zevk-ı seyrinde kalup bâb-ı velâ bâb-ı velâ
Seni yüz dört kitâbın cem‘ine câmi kıldı Hak Enbiyâlar serveri şâfî şifâ şâfî şifâ
Sen hidâyet tâcısın enbiyânın müftehari Ey velâyet kameri lübb-i devâ lübb-i devâ
Seni medh eyledi Hak ne kadar indi kitâb LUTFÎ’yi eyle kabul kân-i atâ kân-i atâ
DEVLET OLDUR DÜ-CİHÂNDA Devlet oldur dü-cihânda dest-gîr olsun sana Nîmet oldur aşk-ı Hak rûşen-zamîr olsun sana
Matlab-ı a‘lâ odur ki Hak sana kulum diye Ömr odur rûz-i cezâ mihr-i münîr olsun sana
Gülşen-i bâğ-ı muhabbetden bugün bir gül kopar
Cennet-i Fir devs’de mülk-i kebîr
olsun sana Evliyâlar himmeti her dem nasîr olsun sana
LUTFİYÂ yarın kıyâmetde Muhammed Hazreti Ümmetiyle rahm-i Rahmân’dan beşîr olsun sana
HER DERDİNE DERMÂN OLUR Her derdine dermân olur Ey nûr-i dil her dü-serâ Eyle salât ile selâm Destin duta Hayru’l-verâ
Yüz dut Cenâb-ı Ahmed’e Var dergeh-i Muhammed’e Mâlik ol bâkî devlete Kabûl eder Bârî Hudâ
Kesret ile eyle salât İnd-i Hudâ bul derecât Salât kabûl-i münâcât Salât olur derden devâ
Enbiyâlara ver salât İnd-i Hudâ al derecât Evliyâ ile bul hayât Şerîate kıl iktidâ
Feyz-i salât ile var ol Âl-i Muhammed’e yâr ol Nûr-i hidâyete gār ol Dilde doğa nûr-i hüdâ
Dilden bırakma tevhîdi Tevhîdle eyle tahmîdi Nûr-i îmânın tecdîdi Tevhîd iledir ihtidâ
LUTFÎ Muhammed Mustafâ Hasen Huseyin Mürtezâ Hem Çâr-i yâr-i bâ-safâ Sâhib-i mâkām-ı ‘ulâ
AHMED Ü MAHMÛD Ahmed ü Mahmûd Muhammed Mustafâ derler sana Efdal-i mevcûd Habîb-i Kibriyâ derler sana
Ey risâlet mâdeni fâzıl-terîn-i enbiyâ Arş-ı irşâd kubbesinde müntehâ derler sana
Nûr-i vahdet şem‘ini sensin fürûzân eyleyen Şâh-ı evreng-i şefâ‘at Müctebâ derler sana
Nûr-i Mevlâ’dan mürekkebsin mükerremsin güzel
Ey kerîm-hilkat kerem-şân Mürtezâ
derler sana Rûz-i mahşerde azîm Sâhib-Livâ derler sana
“Kābe kavseyni ev ednâ” sadrına sultân olan Bezm-i vuslat mahremi hak-âşinâ derler sana
Bu MUHAMMED LUTFÎ’ye lutf et kerem kıl yâ Resûl Muktedâ-yı enbiyâ Sâhib-Livâ derler sana
YÂ RAB BENİ SEN Yâ Rab beni sen kâkül-i gülbâre bağışla Gerden haremi turre-i tarrâre bağışla
Yâ Rab beni ol ruhleri âl ile görüşdür Hâk-i kadem-i dilber-i dildâre bağışla
Yâ Rab beni ol ebrû-kemân mihr-i zemânla Haşr eyle yarın lebleri gülnâre bağışla
Yâ Rab o güzel şân-ı kerem mâh-cebîne Kişver-i melâhat meh-i hünkâre bağışla
Yâ Rab kerem et LUTFÎ bugün abd-i zelîldir Sultân-ı dü-âlem reh-i Muhtâr’e bağışla
KEŞF OLSA GEREK GÜN GİBİ Keşf olsa gerek gün gibi esrâr-ı muammâ Gözler göricek kamer-i kudret-i mücellâ
Kādir u Kadîm adlini izhâr eder elbet Bu mihr-i münîr âleme olur mütecellâ
Fermân-berine fermânını verdi o Kayyûm Sultân-ı kütüb Hazret-i Kur’ân nûr-i vâlâ
Yürütse gerek fermânını Zât-ı Teâlâ
Bir Zât-ı Kerîm tebliğ edüp kadr-i
muallâ Muvahhidînin nâsırıdır Hazret-i Mevlâ
NÂZIR-I DERGÂH-I MEVLÂ Nâzır-ı dergâh-ı Mevlâ halka etmez ilticâ Ârif-i âgâhe ancak zü’l-Keremdir mültecâ
Kesb-i yed-i nân-cû kevser-i cennetden lezîz Mütevekkil olana ikrâm-ı Mevlâ câ-be-câ
Rızk içün serfürû etmek eşref-i nâsa bile Dûzeh-ı nâre mi benzer a‘lâ ednâya belâ
Sâilân mes’ûlünün indinde ham-gerden olur Yed-i süflâ mürtecîdir yed-i ulyâ mürtecâ
“El-kâsibü habîbullah” emr edüp fahr-i cihân Kâsib-i sâdıkdır elbet nâil-i fevz ü necâ
Kimde var himmet hidâyet kanâat gayret hemân Tâcir-i gayûrdur ancak kerem-i Hakk’a becâ
Zâd-ı dâreyn kesb eder ehl-i seâdet her zemân LUTFİYÂ abd-i İlâhî abde kılmaz irticâ
SULTÂN-I RUSÜL Sultân-ı rusül âleme rahmet seni Mevlâ Gönderdi kerem eyledi Allahü Teâlâ
Ey nûr-i hüdâ Zât-ı Kerîm’in ne keremdir Mahrem-i haremgâh-ı visâl Leyle-i Esrâ
Kim vasfına kādir ola Kur’ân sana vassâf Ey menba-‘ı mâden-i kerem nûr-i tecellâ
Hâk-i kademin dânesinin kıymeti olmaz
Şems ü kamer encümler ile cennet-i
a‘lâ Ey şâh-ı rusül şem-‘i sübül hurşîd-i kevneyn Şân u şerefine bizi bahş eyleye Mevlâ
Hâk-i kademin Arş’a verüp şân u şerâfet Nûr-i dü-serâ mesned-i iklîm-i tecellâ
Takdîr mi olur kıymet-i vâlâ-yı Muhammed
Rûz-i cezâ’da keşf ola LUTFÎ bu
muammâ
EY ŞÂN-I KEREM Ey şân-ı kerem Zât-ı Kadîm Hazret-i Mevlâ Kudretin eseri olıcak Arş-ı muallâ
Ancak sana mahsûs bilesin zât-ı sıfatın Mahlûkuna muhtâc değil Zât-ı Teâlâ
Ef‘âlini zarf-ı hikem eylemiş ezelden Tecellîleri eylemiş eşyâyı mücellâ
Ummân-ı keremden erişe katre-i rahmet LUTFÎ’ye kerem eyleye Allahü Teâlâ
Bâd-ı sabâ var cânân iline Çâr-perlerin sar ravza gülüne Ahmed Muhammed Mustafâ’dır bu Şefî‘u’l-müznibîn zü’l-vefâdır bu Sabâ dut dâmenin Müctebâ’dır bu Cibrîller muntazır her fermânına
Bâd-ı sabâ var râh-i hüdâya Cânlar kurbân et nûr-i Hudâ’ya Ahmed Muhammed Mustafâ’dır bu Şefî‘u’l-müznibîn zü’l-vefâdır bu Sabâ dut dâmenin Müctebâ’dır bu
Cibrîller muntazır her fermânına Hayrân ol dâim sivâdan sâim Dergâhe hâdim el at dalına Ahmed Muhammed Mustafâ’dır bu Şefî‘u’l-müznibîn zü’l-vefâdır bu Sabâ dut dâmenin Müctebâ’dır bu Cibrîller muntazır her fermânına
Medîne şehri hidâyet bahri Cibrîller hayrân kevser balına Ahmed Muhamed Mustafâ’dır bu Şefî‘u’l-müznibîn zü’l-vefâdır bu Sabâ dut dâmenin Müctebâ’dır bu Cibrîller muntazır her fermânına
Ravza-i Ahmed kabr-i Muhammed Kadruhû emced kurban âlına Ahmed Muhammed Mustafâ’dır bu Şefî‘u’l-müznibîn zü’l-vefâdır bu Sabâ dut dâmenin Müctebâ’dır bu Cibrîller muntazır her fermânına
Âleme sultân Habîb-i Rahmân Merkez-i ihsân dal nevâline Ahmed Muhammed Mustafâ’dır bu Şefî‘u’l-müznibîn zü’l-vefâdır bu Sabâ dut dâmenin Müctebâ’dır bu Cibrîller muntazır her fermânına
Âleme rahmet hurşîd-i vahdet Zât-ı Muhammed nûr cemâline Ahmed Muhammed Mustafâ’dır bu Şefî‘u’l-müznibîn zü’l-vefâdır bu Sabâ dut dâmenin Müctebâ’dır bu Cibrîller muntazır her fermânına
Rızâsındadır rızâ-i Rahmân Habîb’imdir dedi Hazret-i Mennân LUTFÎ diler isen Hudâ’dan ihsân Cân u gönülden uy fi‘âlına Ahmed Muhammed Mustafâ’dır bu Şefî‘u’l-müznibîn zü’l-vefâdır bu Sabâ dut dâmenin Müctebâ’dır bu Cibrîller muntazır her fermânına
DER-İ DERYÂ-YI KEREM Der-i deryâ-yı kerem Hazret-i Muhtâr-ı Hudâ Onsekizbin âleme kamer-i envâr-i hüdâ
Şeref ü şân-ı kadîm her dü-serâda o Kerîm Mürtezâ olsa gerek rûz-i cezâ dâr-ı Livâ
Vücûdu nûr-i hüdâ kubbe-i vahdet güneşi Enbiyâ serveridir pâdişeh-i her dü-serâ
Hurşîd-i arş-ı risâlet kamer-i hikmet-i Hak Sebeb-i hilkat-i eşyâ şeref-i Arş-ı ulâ
LUTFÎ’yi eyle kabûl şân u şerâfât-ı kadîm Yâ Resûle’s-sekaleyn mültecâ-yı bây u gedâ
|