BİTLİS ZİYÂRETİ

Bin üçyüz yedide oldum revâne
Erişdim ravza-i dârü’l-emâne

Cihân gülzâr içinde bir gül-i ter
O şehr-i Bitlîs idi verd-i ahmer

Mekîn ile mekân bulur şerâfet
Kerîm ile görülür her kerâmet

Mübârek bir zemân kıldım ziyâret
Ziyârete var idi bir işâret

Verirdi feyz-i Feyyâz’dan nişânı
Var idi Bitlis’in bir âlî-şânı

Makarr-ı ârifân merkez-i irfân
Sezâdır reşk ede cennetde Rıdvân

Hakîkat menzili rahmet-i Rahmân
Nüzûl-i feyz-i İlâhî’de her an

Hayât-ı câvidân âb u hevâsı
Muhabbet idi ehlinin nevâsı

Ulemâsında var şân u şerâfet
Verirdi sözleri rûha halâvet

Güneş-veş bahş ederdi nûr cemâli
Kamer-veş gösterirdi her kemâli

Müzeyyen eylemiş kesret-i eşcâr
Mutantan eylemiş envâ-ı ezhâr

Gülistânında gülleri açılmış
Nûristânına sünbüller saçılmış

Seherlerinde bülbüller öterdi
Benefşeler külâhını atardı

Sabâ urdukca berg-i güllerine
Seherlerde per-i sünbüllerine

Nesîm-i feyz-âver olurdu câne
Gelürdi derd-mendân heyecâne

Düşerdi feryâda mürgān u eşcâr
Cemâlin göze gösterince ezhâr

O dem ehl-i dilânı şâd ederdi
Muhabbet âlemine cân giderdi

Zurûf-i feyz-i Feyyâz kûy-i cânân
Görünürdü göze ahcârı mercân

Denilse ravza-i firdevs sezâdır
O kudsîler mekânı cân-fezâdır

Dağ u bâğ nâle-i tevhîdle memlû
Füyûzat-ı İlâhî ile dolu

Ederdi zâkirân ezkârı enhâr
Sabâ gibi olurdu dilde tekrâr

Metâf-ı ervâh-ı ebdâl ü evtâd
Ederdi ebrârı ahyârı dilşâd

Der-i dergâh-ı âşıkān idi ol
Azîm kâbe-i ârifân idi ol

Ricâlullah eserleri müheyyâ
Veliyyullah kabirleri muzayyâ

Yüzü nûrânî pîrleri var idi
Kamusu Hazret-i Hakk’a yâr idi

Var idi serv-i kāmetli civânlar
Hilâl-i nev gibi ebrû-kemânlar

Akardı câ-be-câ enhâr-ı kevser
Olupdur feyz-i İlâhî müyesser

Sîmîn-mûleri verirdi hayâtı
Gören gözler alırdı füyûzâtı

Mesâcidleri mir’ât-ı hidâyet
Dolardı câ-be-câ ehl-i seâdet

Câmilerde cemâatin cemâli
Muhakkak gösterirdi her kemâli

O mecme-‘i mehâsin kûy-i cânân
Hayât-ı bâkî bulurdu giren cân

Cenâb-ı Küfrevî zât-ı mukaddes
Karargâh eylemiş mürşid-i akdes

Ezelden tâ-ebed nûr-i hidâyet
Rûh-i pâkine olmuşdu inâyet

Vücûd-i mes‘ûdi kûy-i tecellâ
Bu âfâk nûri ile mütecellâ

Verüb İslâm’a şevket ü şerâfet
Olan dillere nâşir-i hidâyet

Ricâlullah içinde mîr-i mîrân
Gürûh-i evliyâya şâh-i devrân

Bu ümmete o nâib-i peyamber
Hidâyet tarîkıne oldu rehber

Künûz-i merhamet deryâ-yı himmet
O hurşîd-i hüdâ enhâr-ı rahmet

O dem ki Kur’ân’ı tefsîr ederdi
Velî deryâ-yı esrâra giderdi

Nice şöhret-gîr âlimler o demde
Kalırdı âlimin ilmi ademde

Güneş yanında encüm görünür mü
Güneş bir perde ile bürünür mü

O dem ki ol dür-i deryâ-yı hikmet
Ledünniyâtını eylerdi sohbet

Nüzûl-i rahmet-i Rahmân olurdu
O merhamet mahallini bulurdu

Füyûzât-ı İlâhî gark ederdi
Gönülden hubb-i mâsivâ giderdi

Hidâyet perveri ârif-i billâh
Fenâfillâh olan olur meallah

Bekābillâh olan mürşid-i âlem
Olur irşâd o mürşid ile âdem

Güneş-veş mürşid-i kâmil nûr-efşân
Reşâdet kubbesinde mihr-i rahşân

Güzergâh eylemiş lâhût ilini
Deşirmiş “üdnü minnî” gül le ri ni

Yanında bir idi dür ile mercân
Ubûdiyyetde eylerdi heyecân

Berâberinde evlâd-ı kirâmı
Ederdi ehl-i îmân ihtirâmı

O deryâ-yı hidâyet dürlerinden
Alırdık bûy-i Rahmân güllerinden

Zurûf-i mey-i mânâ-yı hidâyet
Yanında herbiri mihr-i seâdet

Yanında herbiri bir nûr pîr idi
Yanında Çâr-i yâr’e benzer idi

Görürdün herbirin cennet cemâli
Cemâlinden nümâyândır kemâli

Mukaddes rûh mutahher olur elbet
Seâdet-mend münevver olur elbet

Mukaddes eylemiş Mevlâ ezelden
Bu ihsân sebkat etmiş Lem-ye zel’den

Radıyallahü anhüm ve annâ
Radıynâ kısmete’l-cebbâri fînâ

***

O şehr-i Bitlîs ki sultân diyârı
Görenler gördüler dîdâr-ı yârı

O meşrık-ı hidâyeti görenler
Hayât buldular o zevkı sürenler

Nesîm-i kurb-i akdesi Nesîm’dir
Nesîm’in per-i pervâzı Cesîm’dir

Alanlar nûr-i mânâyı kebîrden
Ederler himmeti pîr-i hatîrden

Bizim gibi nice köhne gedâlar
Dilerler der-i dergâhde atâlar

Rû-ber-zemîn gedâ-yı bî-nevâyım
Diyemem ki bu ihsâna sezâyım

Kerîm ismine mazhardır efendim
Beni böyle kabûl eder ümîdim