DÂSİTÂN-I ZAMÂN

Gûş et nûr-i dîdem bu dâsitânı
Fi‘lullahın aslâ olmaz noksânı
Herkes lâyıkını bulmasa olmaz
Hikmetullah adâletdir kemâkân

Gece gündüz sa‘yin neye olursa
Her ne gûnâ fikrin karar bulursa
Âkıbet niyyetin nerde kalursa
İstediğin alur Allah’dan insân

Îmân İslâm ise âşıkdır sana
Vallahi böyledir inan sen bana
Sâdıkāne sarılırsan bu dîne
Dest-gîrin olur nusret-i Deyyân

Küfre tâlib olsan küfrü verirler
Kayırmazlar küfre lâyık görürler
Emrullâhe râzî olup dururlar
Teslîm alur seni Mâlik-i nîrân

Zevâl-i îmândan havf eyle amân
Bölük bölük oldu ashâb-ı îmân
Revîş-i küffârı tahsîn ederler
Görülmemiş böyle yaman bir zemân

Kāfdan kāfa bayrak açdı şeyâtîn
Şer ü şekāvetle doldu bevâtîn
Meydân aldı uryân oldu havâtîn
Böyle olmaz illâ îmândan uryân

Tâbi-‘i Kur’ân’ı tahkîr ederler
Peyrev-i şeytânı tevkîr ederler
Ahkâm-ı Furkān’ı tağyîr ederler
İstirâhat etdi helelik şeytân

Frengâne deste deste gezerler
Bahr-i şehvet zevrakında yüzerler
Avrupa uslûbu gidiş düzerler
Ormân-ı küfürde olmuş kahramân

Şeyâtînin ululanmış ocağı
Kalblerine dolmuş küfür sıcağı
Boynuna dolanmış şeytân bacağı
Kızarmış gözleri küfrü firâvân

Nisâ ricâl birbirine karışmış
Bacı kardeş biribiriyle görüşmüş
Herkes istediği yerde buluşmuş
Yer yüzünü dutmuş siyâh bir duman

Gelininin sürmelemiş gözünü
Elvân çiçek nakışlamış kızını
Şenlendirmiş sinemanın yüzünü
Lânet edekalmış başında şeytân

Çantalar kolunda gider bâzâra
Ahbâb olur mel‘ûn ahlâk bozara
Hayâ gide yüzü gözü kızara
İstediği gibi ala bir meydân

Îmânı yok hevâsına dayanmış
Sever kâfirleri küfre boyanmış
Şehvet ile şekāveti uyanmış
Çenberlenmiş eder ısyân u tuğyân

Olanca İslâm’ı döndürmeyince
Îmânı vatandan göndermeyince
Çerâğ-ı Kur’ân’ı söndürmeyince
Ricâl-i teceddüd edemez devrân

Ehl-i îmân gözeleri bulanmış
Seâdetin dükkânları talanmış
Diyânetin barutları sulanmış
Kemâl bulmuş bugün deryâ-yı küfrân

Kasr-ı İslâm binâsından sökülmüş
Semer taşı himlerine dökülmüş
Kāmet-i îmânın kaddi bükülmüş
Meğer ki Allah’dan erişe emân

Nice pîrler keyf keyfine gezerler
Dünyâ malı nerde anı sezerler
Gece gündüz dünyâsını düzerler
Nerde kaldı kalsın rızâ-yı Rahmân

Suladılar İstanbul’un yolunu
Fark etmezler kâfir İslâm hâlini
Hiç sormazlar bir Allah’ın yolunu
Gayretullah elbet çıkar bî-gümân

Helâl harâm endîşesi kalmadı
O var mıdır harâm ile dolmadı
Bugünkü bu yüzler rengi solmadı
Şeytânı sevenler şeytâna şâyân

Elvân nakış nisâ seyr u sohbetde
Herkes sevdiğiyle olmuş ülfetde
Fırsatını bulmuş şeytân gayretde
İcrâ-i şehvete verilmiş fermân

Bu zemân şeytâna parmak dişletdi
Şeytân ise dediğini işletdi
Mel’ûnlar da merkebini kışlatdı
Buldu meydân etdi îmânı talan

Arş’dan ferşe kadar bu nûr-i İslâm
Dutmuşdu vermişdi âleme i’lâm
Îmân İslâm bize Allah’dan ikrâm
Beyân eylemişdi Hazret-i Kur’ân

Bu dîn-i İslâm’dır bir mâh-i tâbân
Güneşden güzeldir envâr-i îmân
Allah kelâmıdır hazret-i Kur’ân
Kur’ân ile olur derdlere dermân

Kâmil îmân eğer sudûrda olsa
Şerîat-i garrâ yerini bulsa
Başdan başa dünyâ kâfirle dolsa
Hiç mağlûb olur mu cündullah bir an

25 Bâzı kez bozuldu ekser-i ashâb
Tez elden eyledi Hudâ şifâyab
Hikmet cilve eder ahbâba ahbâb
Nâsır benem dedi size ol Mennân

Mea’r-Rahmân olan mükedder olmaz
Mea’ş-şeytân olan hiç necât bulmaz
Bu dünyâ fânîdir kimseye kalmaz
Kudret-i Hak yarın kurar bir dîvân

MUHAMMED LUTFÎ’yi afvede Hudâ
Doldura gönlüne envâr-ı hüdâ
Hak yoluna olsun cânımız fedâ
Sever destânımı erbâb-ı irfân