|
İLTİCÂ-NÂME
Hamdü
bî-had o Kerîm Mevlâ’ye
Ne
Kerîm’dir keremi bî-gāye
Ne
keremler bize kıldı o Kerîm
Nîmet-i îmânı kıldı takdîm
Sebkat
etdi hidâyet-i ezelî
Oldu
bize kerem-i Lem-yezelî
Nûr-i
tevhîd ile münevver edüp
Âb-ı
tasdîk ile mutahher edüp
Gönderüp bize Resûl’ü rehber
Habîbullah’ı bize peygamber
Nûr-i
vahdet güneşi doğdu bize
Görünüp nûr-i hidâyâtı göze
Gönderüp hazret-i Kur’ân’ı Hudâ
Muttakîlere olur nûr-i hüdâ
Gönderüp Cebrâîl’i Rabb-i muîn
Resûlullah ola Muhammed Emîn
Zemân-ı âhire peygamber ola
Ehl-i îmân olana rehber ola
Kabz edüp kendi nûrunu O Kadîm
Halk edüp Zât-ı Muhammed’i Hakîm
Ol zemân oldu Resûlü’s-sekaleyn
Ola hem dahî İmâmü’l-harameyn
Vücûdu hilkat-i eşyâ sebebi
Nûr-i Hak Zât-ı Hudâ müntehabi
Matla-‘i şems-i seâdet zâtı
Me’haz-i nûr-i hidâyet zâtı
Kütüb-i münzelenin mezkûru
Vücûdu enbiyânın meşkûru
15 Vâsıfı ola anın Mevlâ’sı
Habîbullah ola nûr deryâsı
Mîrâc’ında şeref ü şevketini
Hak bilür ancak anın rif‘atini
Ona Ahmed ü Muhammed Mevlâ
Dedi Kur’ân-ı Kerîm’de a‘lâ
Kerem-i Zât-ı Kerîm’dir o Kerîm
Hikmet-i Zât-ı Hakîm’dir o Hakîm
Nûrdur enbiyânın ervâhına
Rûhdur evliyânın eşbâhına
Ne Kerîm’dir o Kerîm nûr-i Hudâ
Vücûdudur Kerîm’in mihr-i hüdâ
“Rahmeten li’l-âlemîn” ki zâtıdır
Enbiyâ evliyânın mir’âtıdır
Sen Resûl-i Kibriyâ’sın yâ Resûl
Nûr-i Mevlâ olasın asl-ı usûl
Ümmetin hâline eyle nazarı
Verdi Mevlâ sana elbet haberi
Sâilân zevk ile dergâhe gider
Merîzân hakîm-i âgâhe gider
Sen Hakîm-i Mutlak’ın müntehabi
Nûr-i Hak hilkat-i eşyâ sebebi
Ulûm-i evvelînin hâfızısın
Ulûm-i âhirînin lâfızısın
Arz-ı hâl etmek acebdir zâtına
Muttali‘sin ümmetin ahvâline
Hak sana bildirecek hâlimizi
Ne hâcet arz edek ahvâlimizi
Çâr-nâ-çâr arz-ı hâl eylememiz
Bilürüz ayb olur söylememiz
Velâkin sâile bu ayb olamaz
Fukarâ ilm-i edebi bilemez
Ulu dergâhe gelir ise fakîr
Der-i dergâh anı eder mi hakîr
Hem Resûlü’s-sekaleyn sen olasın
Habîb-i Hak bize resûl gelesin
Bırakır mı bu dâmânı elimiz
Kesilir mi bu recâdan dilimiz
Sen iken enbiyânın muhteremi
Sen iken âleme Hakk’ın keremi
Sana muhtâc olıcak bây u gedâ
Ümmetin rûhu olup sana fedâ
Keremin bahrine yokdur pâyân
Bize merhamete sensin şâyân
Hak dedi merhametin pek çokdur
Vallahi gayri çâremiz yokdur
Kerîm’in keremine kaldı ümîd
Doğa başımıza bir mihr-i cedîd
Ola ki kerem ede Bârî Hudâ
Merhamet ede meğer nûr-i hüdâ
Evvelâ merhametin masrafıyız
Ümem-i sâlifenin eşrefiyiz
Dergeh-i vâlâ-yı Mevlâ’sın sen
İnd-i Hak kadr-i muallâsın sen
Merhamet deryâsına var mı kenar
Bu kapıdan fukarâ boş mu döner
Ey kerem-şân Kerîm’in dergehine
Cem olur fukarâ pîşe-gehine
Vücûdun merhamet ummânıdır
Vücûdun rahmet-i Rahmân’ıdır
Sen iken enbiyânın muhteremi
Cümle mahlûkuna Hakk’ın keremi
İlticâmız Kerîm’in keremine
Bizi kayd eyleye defterine
Ey Habîb-i Kibriyâ eyle kerem
Der-i dergâhına yüzüm sürerem
Dergehinde ne kadar bây u gedâ
Çok ola eyleyeler nazlı sadâ
Fukarâdır der-i dergâh şerefi
Sâilân ile dola her tarefi
O kadar dergehde ola fukarâ
Biri ala biri bulmaya sıra
Ol zemân şâd olur erbâb-ı kerem
Açılur gün gibi ashâb-ı kerem
Fukarâ fakr ile iftihâr eder
Ne şerefdir der-i dergâhe gider
Kerem-i Kerîm’e mağrûrdurlar
Şiddet-i fakr ile mecbûrdurlar
Bize rahm et yâ Resûle’s-sekaleyn
Bize rahm et yâ İmâme’l-haremeyn
Mültecîdir sana ümmet-i zelîl
Gide gide ne olur böyle alîl
Arş ile ferşi tutıcak şânın
Ola mı enbiyâda akrânın
Yâr-i gār’ın Ebû Bekri’s-Sıddîk
Sıdkını Mevlâ edüpdür tasdîk
Dîn-i İslâm’a yâver oldu Ömer
Ümmetin eflâkine oldu kamer
Zi’n-nûreyn ise güzeller güzeli
Ne azîmdir kerem-i Lem-yezelî
Ali ise dü-serâ yârindir
Yevm-i kıyâmda alemdârındır
Haseneyn ise gözün nûrudur
Cümlesi kerâmâtın tûrudur
Çâr-i yâr çâr-tarafın şehperidir
Cümlesi ehl-i îmân rehberidir
Bu kadar kıymeti hurmet-i Hudâ
Evvelâ etdi sana nûr-i hüdâ
Me’haz-i küll-i kerâmâtsın sen
Matla-‘i küll-i seâdâtsın sen
Der-i dergâhına sarıldı gedâ
Sen kabûl eyle bizi nûr-i hüdâ
Bu kadar bâr-ı girân oldu bize
Nevbeti merhametin geldi size
Bâri Çâr-i yâr’e bahş eyle bizi
N’ola Yâr-i gār’e bahş eyle bizi
Ey kerem-rû bize imdâd eyle
Ey Kerîm bizleri irşâd eyle
Arş-veş a‘zam ola merhametin
Vücûd-i ekrem ola mekremetin
Bu kadar zâr u zebûn züll ü keder
Ümmetin hâline bir eyle nazar
Dehâlet etdi emân bây u gedâ
Der-i dergâhına ey nûr-i hüdâ
Es-salâtü ve’s-selâmü yâ Resûl
Rûh-i pâkine ve âline vüsûl
Salâtullah selâmullah âline
Erişe evlâdına ashâbına
Tâbi‘îne ola salât ü selâm
Ümmet-i merhûmeye hatm-i kelâm
75 Âbâ ecdâdımıza rahmet ola
Cümle ehl-i îmâne rahmet ola
Ümm ü ceddâtımıza rahmet ola
Cümle ehl-i İslâm’a rahmet ola
|