İLTİCÂ-NÂME
 

Hamdü bî-had o Kerîm Mevlâ’ye

Ne Kerîm’dir keremi bî-gāye

 

Ne keremler bize kıldı o Kerîm

Nîmet-i îmânı kıldı takdîm

 

Sebkat etdi hidâyet-i ezelî

Oldu bize kerem-i Lem-yezelî

 

Nûr-i tevhîd ile münevver edüp

Âb-ı tasdîk ile mutahher edüp

 

Gönderüp bize Resûl’ü rehber

Habîbullah’ı bize peygamber

 

Nûr-i vahdet güneşi doğdu bize

Görünüp nûr-i hidâyâtı göze

 

Gönderüp hazret-i Kur’ân’ı Hudâ
Muttakîlere olur nûr-i hüdâ


Gönderüp Cebrâîl’i Rabb-i muîn
Resûlullah ola Muhammed Emîn


Zemân-ı âhire peygamber ola
Ehl-i îmân olana rehber ola


Kabz edüp kendi nûrunu O Kadîm
Halk edüp Zât-ı Muhammed’i Hakîm


Ol zemân oldu Resûlü’s-sekaleyn
Ola hem dahî İmâmü’l-harameyn


Vücûdu hilkat-i eşyâ sebebi
Nûr-i Hak Zât-ı Hudâ müntehabi


Matla-‘i şems-i seâdet zâtı
Me’haz-i nûr-i hidâyet zâtı


Kütüb-i münzelenin mezkûru
Vücûdu enbiyânın meşkûru


15 Vâsıfı ola anın Mevlâ’sı
Habîbullah ola nûr deryâsı


Mîrâc’ında şeref ü şevketini
Hak bilür ancak anın rif‘atini


Ona Ahmed ü Muhammed Mevlâ
Dedi Kur’ân-ı Kerîm’de a‘lâ


Kerem-i Zât-ı Kerîm’dir o Kerîm
Hikmet-i Zât-ı Hakîm’dir o Hakîm


Nûrdur enbiyânın ervâhına
Rûhdur evliyânın eşbâhına


Ne Kerîm’dir o Kerîm nûr-i Hudâ
Vücûdudur Kerîm’in mihr-i hüdâ


“Rahmeten li’l-âlemîn” ki zâtıdır
Enbiyâ evliyânın mir’âtıdır


Sen Resûl-i Kibriyâ’sın yâ Resûl
Nûr-i Mevlâ olasın asl-ı usûl


Ümmetin hâline eyle nazarı
Verdi Mevlâ sana elbet haberi


Sâilân zevk ile dergâhe gider
Merîzân hakîm-i âgâhe gider


Sen Hakîm-i Mutlak’ın müntehabi
Nûr-i Hak hilkat-i eşyâ sebebi


Ulûm-i evvelînin hâfızısın
Ulûm-i âhirînin lâfızısın


Arz-ı hâl etmek acebdir zâtına
Muttali‘sin ümmetin ahvâline


Hak sana bildirecek hâlimizi
Ne hâcet arz edek ahvâlimizi


Çâr-nâ-çâr arz-ı hâl eylememiz
Bilürüz ayb olur söylememiz


Velâkin sâile bu ayb olamaz
Fukarâ ilm-i edebi bilemez


Ulu dergâhe gelir ise fakîr
Der-i dergâh anı eder mi hakîr


Hem Resûlü’s-sekaleyn sen olasın
Habîb-i Hak bize resûl gelesin


Bırakır mı bu dâmânı elimiz
Kesilir mi bu recâdan dilimiz


Sen iken enbiyânın muhteremi
Sen iken âleme Hakk’ın keremi


Sana muhtâc olıcak bây u gedâ
Ümmetin rûhu olup sana fedâ


Keremin bahrine yokdur pâyân
Bize merhamete sensin şâyân


Hak dedi merhametin pek çokdur
Vallahi gayri çâremiz yokdur


Kerîm’in keremine kaldı ümîd
Doğa başımıza bir mihr-i cedîd


Ola ki kerem ede Bârî Hudâ
Merhamet ede meğer nûr-i hüdâ


Evvelâ merhametin masrafıyız
Ümem-i sâlifenin eşrefiyiz


Dergeh-i vâlâ-yı Mevlâ’sın sen
İnd-i Hak kadr-i muallâsın sen


Merhamet deryâsına var mı kenar
Bu kapıdan fukarâ boş mu döner


Ey kerem-şân Kerîm’in dergehine
Cem olur fukarâ pîşe-gehine


Vücûdun merhamet ummânıdır
Vücûdun rahmet-i Rahmân’ıdır


Sen iken enbiyânın muhteremi
Cümle mahlûkuna Hakk’ın keremi


İlticâmız Kerîm’in keremine
Bizi kayd eyleye defterine


Ey Habîb-i Kibriyâ eyle kerem
Der-i dergâhına yüzüm sürerem


Dergehinde ne kadar bây u gedâ
Çok ola eyleyeler nazlı sadâ


Fukarâdır der-i dergâh şerefi
Sâilân ile dola her tarefi


O kadar dergehde ola fukarâ
Biri ala biri bulmaya sıra


Ol zemân şâd olur erbâb-ı kerem
Açılur gün gibi ashâb-ı kerem


Fukarâ fakr ile iftihâr eder
Ne şerefdir der-i dergâhe gider


Kerem-i Kerîm’e mağrûrdurlar
Şiddet-i fakr ile mecbûrdurlar


Bize rahm et yâ Resûle’s-sekaleyn
Bize rahm et yâ İmâme’l-haremeyn


Mültecîdir sana ümmet-i zelîl
Gide gide ne olur böyle alîl


Arş ile ferşi tutıcak şânın
Ola mı enbiyâda akrânın


Yâr-i gār’ın Ebû Bekri’s-Sıddîk
Sıdkını Mevlâ edüpdür tasdîk


Dîn-i İslâm’a yâver oldu Ömer
Ümmetin eflâkine oldu kamer


Zi’n-nûreyn ise güzeller güzeli
Ne azîmdir kerem-i Lem-yezelî


Ali ise dü-serâ yârindir
Yevm-i kıyâmda alemdârındır


Haseneyn ise gözün nûrudur
Cümlesi kerâmâtın tûrudur


Çâr-i yâr çâr-tarafın şehperidir
Cümlesi ehl-i îmân rehberidir


Bu kadar kıymeti hurmet-i Hudâ
Evvelâ etdi sana nûr-i hüdâ


Me’haz-i küll-i kerâmâtsın sen
Matla-‘i küll-i seâdâtsın sen


Der-i dergâhına sarıldı gedâ
Sen kabûl eyle bizi nûr-i hüdâ


Bu kadar bâr-ı girân oldu bize
Nevbeti merhametin geldi size


Bâri Çâr-i yâr’e bahş eyle bizi
N’ola Yâr-i gār’e bahş eyle bizi


Ey kerem-rû bize imdâd eyle
Ey Kerîm bizleri irşâd eyle


Arş-veş a‘zam ola merhametin
Vücûd-i ekrem ola mekremetin


Bu kadar zâr u zebûn züll ü keder
Ümmetin hâline bir eyle nazar


Dehâlet etdi emân bây u gedâ
Der-i dergâhına ey nûr-i hüdâ


Es-salâtü ve’s-selâmü yâ Resûl
Rûh-i pâkine ve âline vüsûl


Salâtullah selâmullah âline
Erişe evlâdına ashâbına


Tâbi‘îne ola salât ü selâm
Ümmet-i merhûmeye hatm-i kelâm


75 Âbâ ecdâdımıza rahmet ola
Cümle ehl-i îmâne rahmet ola


Ümm ü ceddâtımıza rahmet ola
Cümle ehl-i İslâm’a rahmet ola