|
K (Kaf) KĀFİYESİ Ey nûr-i dîdem dîdede al kanıma bir bak Lâle gibi dâğ-ı derûn elvânıma bir bak Mecnûn’ları sahrâlara sevkeyledi Leylâ Ta‘n etme meni âfet-i devrânıma bir bak Âlemleri vâr eyleyen Allah’ı seversen Ey şân-ı kerem hâl-i perîşânıma bir bak Sâkin-i sînem aşk-ı sanem yâr-i gārımdır Cennet çerâğı zülf-i zer-efşânıma bir bak 5 Ey nûr-i basar dergeh-i meyhâneye var gör Meyden fer alan âh-ı firâvânıma bir bak Deryâlara daldırsa eğer âh-ı ciğer-sûz Nem gösteremez dildeki sûzânıma bir bak LUTFİYÂ nazargâhın ola mihr-i muhabbet Cân gözler ile cândaki cânânıma bir bak Mef ‘û lü / Me fâ ‘î lü / Me fâ ‘î lü / Fe ‘û lün 308 1 Rahmet-i Rahmân’ı dilerler ammâ Emr-i Hakk’a karşu ısyâne bir bak Bugünkü bu demde gülerler ammâ Kur’ân’ın verdiği fermâne bir bak Kur’ân’a inandık mü’miniz derler Helâlden datlıca harâmı yerler Bütün dünya-perest civânlar pîrler Nerde var İslâm îmâne bir bak 297 Şeyâtîn ellere vermiş berâtı Gaflet çekmiş altlarına kır atı Güler oynar sanki geçmiş sırâtı Fısk u fesâd ile devrâne bir bak Ahmed-i Muhtâr’e ümmetiz derler Şâyeste-i bahr-i rahmetiz derler Biz İslâm’ız âlî himmetiz derler Meyânda mahvolan erkâne bir bak 5 Zarf-ı îmân edeb hayâ kandedir Nûr-i Kur’ân kalbde zıyâ kandedir İlme amel ahde vefâ kandedir Ne gidişdir emr-i Kur’an’e bir bak Ebû Bekir Muhammed’in yârıdır Ömer Fâruk kuvvet-i dindârıdır Osman Ali mü’minler dildârıdır Kimlerdeniz bugün zemâne bir bak Herkes imâmına iktidâ eyler Gece gündüz sevdiceğini söyler Kerîh gördüğünü bir âdem n’eyler Nelerdir mûteber ezhâne bir bak Kitâb-ı Mevlâ’dan eller üzüldü Tarîk-ı dalâle İslam düzüldü Kal‘a-i dîn îtikadlar bozuldu Kimde kaldı hubb-i Rahmân’e bir bak Sûretimiz sîretimize dâldir Hâlimizi beyân eyleyen kāldir İbretle nazar et bugün ne hâldir Ref‘ olmuş dillerden irfâne bir bak 10 Muhammed ümmeti böyle olursa Kitâbsız sünnetsiz hâlden kalırsa Nefs ü hevâsıyla bir yol bulursa Herbir şeye Kādir Sultân’e bir bak Nefs-i emmârenin emri duyuldu Seve seve şeyâtîne uyuldu Emr-i şer-‘i şerîf dilden soyuldu Seâdetsiz pîr ü civâne bir bak 298 Mihr-i seâdeti aldılar elden Seherde ayrıldı bülbüller gülden Bırakdılar bahs-i Kur’an’ı dilden Derûnu kapkara pîrâne bir bak Sırr-ı selâmeti kaldırdı başdan Sürmeli ceylanı bırakdı taşdan Aldı alacağın kurudan yaşdan Kedilere mağlûb şîrâne bir bak Erenler eridi yağ gibi gitdi Arslanların meydân zemânı bitdi İnsân sıfatında olanlar yitdi Hayvândan bin beter butlâne bir bak 15 Bülend-âvâz ile şeytân bağırır Bölük bölük İslâm’ları çağırır Gayret eder şekāvete kığırır Binlerce bin ehl-i tuğyâne bir bak Vallahi billâhi bu bize kalmaz Yer göğün kıyâmı Kitâb’sız olmaz Allah bir kahreder misli bulunmaz Âlemlere dolmuş ısyâne bir bak Muhâlefet kemâline erişdi Herkes sevdiğini buldu görüşdü Halletdi müşkilin sordu soruşdu Hudâ ızhâr eder buhrâne bir bak Âlemleri halkeyleyen bir Allah Âkıbet intikām edecek vallah LUTFÎ söyle bu dem hasbeten lillâh Dünyâda kopacak buhrâne bir bak 11’li hece vezni 309 1 ………………………………………… ………………………………………… Yâ Rab bu kadar eyledik ısyân sana amma Ummân-ı kerem-i Kerîm’e karşu ne yapdık 299 Rahmet-i Rahîm mü’minedir mihr-i muallâ Ey şân-ı kerem biz dahî ihsândan utandık Settâru’l-uyûb aybımızı setrederek sen Kerîm seni bildik sana yâ Rabbi dayandık 5 Sen Kādir ü Kayyûm ü Rahîm birsin İlâhî Masraf-ı kerem-i Kerîm ısyâne boyandık Dutduk der-i dergâhe niyâz yüzünü yâ Rab Ey şân-ı kerem merhamet et şimdi uyandık LUTFÎ gibi pejmürdeleri afv ede Allah Gayride meded yok bize Mevlâ’ya dayandık Mef ‘û lü / Me fâ ‘î lü / Me fâ ‘î lü / Fe ‘û lün 310 1 Ey savm u salât târiki nârdan haberin yok Yanın yere yüzün yara dârdan haberin yok Hacc ile zekât emr-i Hudâ demedin sen Her dürlü azâb ü ikāb ü nârdan haberin yok Allah’a kul olan dutar emrini Hudâ’nın Nârda görecek derd-i hezârdan haberin yok Mümkin mi ola Hakk’a âsî dünyâda bir kul Cennetde cemâl nûr-i dîdârdan haberin yok 5 LUTFÎ gibi gel sen de bâb-ı tevbeye bir gir Uhrâda olan dâr u diyârdan haberin yok Mef ‘û lü / Me fâ ‘î lü / Me fâ ‘î lü / Fe ‘û lün 311 1 Nedendir halk-ı âlemde bu eşrârdan şikâyet yok Nedir küfr ü îmân bilmez derûnunda dirâyet yok Nedendir izzet-i nefsin tarafdârı bahâdır yok Nedir izzet nedir zillet ne fark etsün zekâvet yok 300 Nedendir hurşîd-i îmân cemâline ta‘aşşuk yok Nedir insân nedir hayvân neden bilsün necâbet yok Cü‘al-veş revs-i ebkāre gömülmüş hiç teneffüs yok Nedir şehd ü şeker bilmez tabîatde tahâret yok 5 Nedendir âr u nâmûs-i ıyâlin pây-mâl etmiş Nedir şîrâne-veş iffet bilir mi hûk hayret yok Nedendir mâl-i dünyâsı hübe’l-a‘lâdan a‘lâdır Nedir nûr-i îmân şevkı neden görsün basîret yok Nedendir gül-gülistân-ı îmânın gülleri soldu Nâm-ı İslâm’ı vermez Hak bize LUTFÎ şerîat yok Me fâ‘ î lün / Me fâ‘ î lün / Me fâ‘ î lün / Me fâ‘ î lün 312 1 Her cihetli çâr-tarafdan ayn-i ibret ile bak Fâide vermez sükût et kendi çerâğını yak Evliyânın sünneti dilin keserler der-dehân Her ne emreyler iseler fermânı boynuna tak Geç bu hikmet köprüsünden ses çıkarma ârif ol Her işi yerinde Hakk’ın nehr-i hikmetlerde ak Deli kuş gibi başın urma tuzağa cân gider Halkı ver Hâlik’a ancak eyle vüs’atde durak 5 LUTFÎ-veş olma hacîl her dü-cihânda hayfdır Teslim ol Hazret-i Hakk’a âteşi elden bırak Fâ ‘i lâ tün / Fâ ‘i lâ tün / Fâ ‘i lâ tün / Fâ ‘i lün 313 1 Cânâ yine cânân seni sormuş haberin yok Cân câmı olan sadrına sarmış haberin yok Envâ-ı inâyât ile besler seni cânân Her vakt-i seher cângâhe varmış haberin yok 301 Ey nûr-i basar nûr-i basîretle nazar kıl Sende seni cân gözleri görmüş haberin yok Cânân seni sevmezse eğer cân diyemezsin Bir emrine karşu sana durmuş haberin yok 5 Ol mihr-i münîr cümle-i eşyâya nazar-dâr Gönlünde güzel matla‘i kurmuş haberin yok Ey mîr-i zemân âlem-i hayret demidir bu Takdîr-i Hudâ defteri dürmüş haberin yok LUTFÎ ki n’ola yâr-i kadîm dest-gîr olsun Dilhânede dildârını bulmuş haberin yok Mef ‘û lü / Me fâ ‘î lü / Me fâ ‘î lü / Fe ‘û lün 314 1 Âhım âteşi yakar âteşimin âhına bak Gözümüz yâre bakar gönlümüzün râhına bak Nâr ile yâr olalı aşkda yâver olalı Gül açar derd ile gam taht-ı dilin şâhına bak İncidir dâne-i dür incû gibi gerdenimi Kan döker her dü-dîdem bu revîşin râhına bak Öyle bir rehbere el ver ki ola rahmi anın Rahmede bendelere şefkat-i dil-hâhına bak 5 Yürü LUTFÎ ser-i kûy-i sanemin manzarına Hadd-i cûdunda anın himmet-i nâ-gâhına bak Fe ‘i lâ tün / Fe ‘i lâ tün / Fe ‘i lâ tün / Fe ‘i lün 315 1 Bizi halk eyledin ketm ü ademden Sana hamd ü senâlar şâyân ancak Edüb ehl-i îmân lutf u keremden Sana hamd ü senâlar şâyân ancak 302 Seâdet-mend edüp bizi ezelden Erişdi bu inâyet Lem-yezel’den Ayırmadın bizi bezm-i güzelden Sana hamd ü senâlar şâyân ancak Bizi kıldın Muhammed ümmetinden Bizi dûr eylemedin rahmetinden Bize verdin hidâyet şerbetinden Sana hamd ü senâlar şâyân ancak Bizim peygamberimiz Mustafâ’dır İmâmımız Aliyyü’l-Mürtezâ’dır Yedimizde şerî’at muktedâdır Sana hamd ü senâlar şâyân ancak 5 Bizi Kur’ân ile kıldın münevver Mâ-i tevhîd ile olduk mutahher Îmân İslâm ile olduk muzaffer Sana hamd ü senâlar şâyân ancak Kitâbullah yedimizde hüdâdır Muhammed bahr-i rahmet-i Hudâ’dır Muvahhidler Hudâ’sına fedâdır Sana hamd ü senâlar şâyân ancak Bizi zikreyledin yüz dört kitâbda Bizi vasfeyledin re’s-i hitâbda Şerîat emriyle olduk şitâbda Sana hamd ü senâlar şâyân ancak Bizi ayırma yâ Rab bu hüdâdan Bizi dûr eyleme bu muktedâdan Sükût etmeye dil bu muktedâdan Sana hamd ü senâlar şâyân ancak Bu Arş u ferş âsumân İlâhî Numûne kudretinden şems ü mâhı Şerîkin yok Ehad’sin yâ İlâhî Sana hamd ü senâlar şâyân ancak 10 MUHAMMED LUTFÎ gibi bin gedâlar Der-i dergâhına eyler sadâlar Bu dergâhda bay olur fukarâlar Sana hamd ü senâlar şâyân ancak Me fâ‘ î lün / Me fâ‘ î lün / Fe ‘û lün 303 316 1 Bu efrâd-ı zemânda mutlaka adle liyâkat yok Şurûtuyla riâyet etmeğe îmâne tâkat yok Şerîat emrine cândan olan tâlib olup ankā Huzûr-i hazrete makbûl olacak istikāmet yok Bütün âlemleri halkeyleyen Allah Kitâb’ında Buyurduğu seâdetden göze çarpar işâret yok Güneş-veş azher ü ebyen olan bu dîn-i İslâm’ı Tarîk-ı emr-i Kur’ân’da sebât eyleye ümmet yok 5 Gözünden kan akar elbet seâdet-mend olan merdin Ne yapsın böyle bir halka hayâ gitmiş hidâyet yok Haram-zâde denî keç-rev olan âlüfte meşrebdir O merdûd-i Hudâ’dır hadd-i zâtında seâdet yok Hayâ gitmiş edeb bitmiş kemâlâtdan münezzehdir Neden ehl-i îmân olsun derûnunda ki gayret yok Mürüvvet merhamet yoksa derûn-i nâsda ey LUTFÎ Yakarlar birbirin âteş-i zulm ile selâmet yok Me fâ‘ î lün / Me fâ‘ î lün / Me fâ‘ î lün / Me fâ‘ î lün 317 1 Sahrâ-yı cünûnda kâ’be-i sevdâ Kurulmuş kurduran Leylâ’ya bir bak Tavâf eyler anı nice bin şeydâ Mecnûn’larla dolmuş sahrâya bir bak Âb-ı muhabbetden almış nemâyı Kāf-i kanâatde görmüş hümâyı Âşık n’eyler câm-ı cihân-nümâyı Dilde tulu‘ etmiş bedr-âye bir bak Bir kul ki vâsıl-ı dârü’l-emândır Dâhil-i dergâh-ı pîr-i mugāndır Kûşe-i meyhâne emn ü emândır Mey-keşlere feyz-i Hudâ’ya bir bak 304 Kāf-i kanaâtde aynü’l-hayâtı Âb-i hayât içen görmez memâtı Bâb-ı itâatde eyler sebâtı Serinde cem olmuş sevdâya bir bak 5 Bahşetmiş ezelden cânı cânâne El atmış halka-i beytü’l-emâne Sermest-i ezeldir dutmuş peymâne LUTFÎ lutfeyleyen Mevlâ’ya bir bak 11’li hece vezni 318 1 Aşk u muhabbet-i Hak âşıka verir sebak İctihâd-ı müctehid fetvâsıdır müttefak Ümmü’l-‘ulûm ilhâm-ı Hazret-i Allah’dır Hâl diliyle tevhîdi takrîr eder her varak Küngüre-i kâinat şâhididir Sâni‘in Kudretini gösterir vakt-i seherde şafak Aşk ile mümtâz olan âşıka eyle nazar Rîh-i hidâyet verir aşk ile çıkan arak 5 Nûr-i Muhammed’e yâr aşk idi ilm-i ezel Makāmât-ı aşk ise âşıka yüzbin tabak Perver-i aşk-ı Hudâ hurşîd-i a‘zam odur Aşk u muhabbet ile sultân olur bir ‘alak Aşk u muhabbet-i Hak LUTFÎ ola reh-nüma Devlet-i uzmâ budur fetvâ budur müttefak Müf te ‘i lün / Fâ ‘i lün / Müf te ‘i lün / Fâ ‘i lün 319 1 Ayrılık nidâsı geldi Hudâ’dan Sizlere elvedâ biz gider olduk Taksîm böyle imiş rûz-i ezelden Sizlere elvedâ biz gider olduk 305 Kalmaz kusûruma mükrim olanlar Afveder suçlarım mün‘im olanlar Bulasız Hudâ’dan emn ü emânlar Sizlere elvedâ biz gider olduk Yedik nîmetiniz hadden ziyâde Sayamaz çok kâtib olsa âmâde Taksîm böyle imiş hey ağazâde Sizlere elvedâ biz gider olduk Dest-gîriz olsun Hazret-i Allah Kalbden duâcızım vallahi billâh Şefâ‘atcinizdir Hak Resûlullah Sizlere elvedâ biz gider olduk 5 Hadden efzûn olsun nân u nîmetiz Hakîkat yücelsin şân u şevketiz Kusûr bende ise âlî himmetiz Sizlere elvedâ biz gider olduk Sadrızda oturduk biz şâd u handân Evvel mukîm idik şimdiyse mihmân Sırr-ı Sübhân olsun kalblere her ân Sizlere elvedâ biz gider olduk Büyük küçük cümle Hakk’a emânet Bulasız cihânda izzet şerâfet Ahd üzre sâbitim kılmam nedâmet Sizlere elvedâ biz gider olduk LUTFÎYÂ Hak size olsun emândar Ehl-i tevhîd olmaz asla gümândar Ahvâlin arzeder bu abd-i kemter Sizlere elvedâ biz gider olduk
|