K (Kef) KĀFİYESİ


Hâlimiz oldu bugün dillere destân giderek

 Reşk eder fi‘limize büt-i perestân giderek

 Öyle bir simsiyâh renge boyandı bu cihân

 Kalmadı binde biri kâmil-i îmân giderek

 Kaynadı bahr-i şekāvet dutuben yer yüzünü

 Olacak nehr-i dalâl hey’et-i tûfân giderek

 Ced-be-ced İslâm iken bu derece keç-rev ola

 Böyle kalırsa n’ola Hazret-i Kur’ân giderek

 5 LUTFÎ sen çekme elem adl-i Hudâ gayret-i Hak

 Zuhûra geldi gelür bir ulu buhrân giderek

 Fe ‘i lâ tün / Fe ‘i lâ tün / Fe ‘i lâ tün / Fe ‘i lün

 321

 1 Zehr-i nâb içdi elinden şâh-ı merdân ey felek

 Yâ rehâ buldu mu senden merd-i meydân ey felek

 Kāne gark etdin sitemle Kerbelâ sultânını

 Gül-gülistân oldu kandan mihr-i devrân ey felek

 Bahr-i hûne keştibân etdin Huseyn’i cevr ile

 Âl-i abâ gülleri hâk ile yeksân ey felek

 Her biri bir hurşîd-i eflâk-i hidâyet iken

 Eyledin gerdenlerini lâle-veş kan ey felek

 5 Evlâd-ı peygamberi saldın belâ deryâsına

 Leşker-i ehl-i şekā ederdi seyrân ey felek

 Mürtezâ’yı Müctebâ’yı Hazret-i Zehrâ’yı hem

 Yakdı âteş-i ciğer eyledi büryân ey felek

 307

LUTFİYÂ bu derde dermân dünyâda imkânı yok

 Hâkim-i yevmi’d-dîn eyler adle fermân ey felek

 Fâ ‘i lâ tün / Fâ ‘i lâ tün / Fâ ‘i lâ tün / Fâ ‘i lün

 322

 1 Âl ile aldı meni ol mâh-i tâbân giderek

 Kays-veş sahra-nişîn seyr-i beyâbân giderek

 Hayrete saldı meni nûr-i cemâlin cîmine

 Terk-i cân olsa n’ola böylece seyrân giderek

 Ey sanem katlime fermân bize minnet mi bugün

 Günde bin katlediyor âfet-i devrân giderek

 Ey gönül kaşları kallâşa nazar etme dedim

 Cângehin âteş eder dilber-i zî-şân giderek

 5 LUTFİYÂ dilbere dildâde olan baht-ı siyâh

 Gözleri kan dökerek oldu perîşân giderek

 Fe ‘i lâ tün / Fe ‘i lâ tün / Fe ‘i lâ tün / Fe ‘i lün

 323

 1 Tîşe-i kahr ile kırdın çarh-ı çenberim felek

 Dest-i cevr ile ki derdin verd-i ahmerim felek

 Gülbün-i bâğ-ı risâlet gonce-i hamrâları

 Kerbelâ sahrâsı doldu bûy-i anberim felek

 Âl-i abâ gül-gülistân-ı mehâsinken bugün

 Bahr-i hûna gark edüp Huseyn’i serverim felek

 Seng-i Kerbelâ’yı dür-veş sürh-i mercân eyledi

 Dem-i peygamberi evlâdiyle Hayder’im felek

 5 Gerden-i şâh-ı cihânı nehr-i kan seylân edüp

 LUTFİYÂ bu derdi çekmez söyle şehperim felek