MEVLÎDÜ’N- NEBÎ

(Aleyhi’s-salâtü ve’s-selâm)

Hamdü bî-had zâtına yâ Müsteân

Varlığındır mihr ü mâhdan müstebân

Hamde şâyân âlemi var eyleyen

Akla sığmaz kudret ızhâr eyleyen

Kudret ü irâdetin ki etdi cûd

“Emr-i kün”den buldu mahlûkāt vücûd

Kādir u Kayyûm olan Perverdigâr

Hak’dan ayân nesne yokdur âşikâr

Yokları var eyleyen Kādir odur

Mahlûkuna Râhim ü Kāhir odur

İsm-i Zât’ı zikredelim evvelâ

Merhamet eder Hudâ zâkir kula

Zâkirini zikreder Bârî Hudâ

Dillerine doldurur nûr-i hüdâ

Hâlik u Vâhid’e mahlûku delîl

Zî-basîret ol amân olma alîl

Bir Kerîm’dir bir Rahîm’dir bir Hakîm

Birliğin tasdîk eder kalb-i selîm

Kudretini gösterir bu kâinât

Birliğini bildirir bu mümkinât

Sebkat etmiş rahm-i Rahmân kahrine

Ehl-i İslâm düşe rahmet bahrine

Rahmet-i Rahmân’ı seyreyle güzel

Mahlûkuna nice Râhim Lem-yezel

Kullarına ettiği ihsâna bak
Kullarının ettiği isyâna bak

Rahmetini âşık etmiş abdine
Kabûl eder kim dönerse kendine

İlticâlar edelim dergâhına
Gidelim emr eylediği râhına

Kerîm’in dergâhına varsa gedâ
Reddeder mi tehî-dest Bârî Hudâ

Sadâkatdir abdine Mevlâ’ya yol
Sıdk ile her ne desen eyler kabûl

Derde dermândır Muhammed sohbeti
Nûr-i îmândır Muhammed ülfeti

Mevlid-i pâk-i Muhammed Mustafâ
Âşıkı olan ricâl-i bâ-safâ

Rahmet-i Rahmân dilersen ey kirâm
Ver Muhammed Mustafâ’ya çok selâm

Maksadımızdan mukaddem zî-kerem
Ol recâmı kıl kabûl ey muhterem

Rahmet-i Rahmân olan nûr-i hüdâ
Ahmed ü Mahmûd Muhammed Mustafâ

Dâreyinde Hak sizi mansûr ede
Afv edüp ısyânımız mağfûr ede

Her dü-âlem Hak ola size muîn
Rahmetullahi aleyküm ecmâîn

İlticâmız okuna bir Fâtihâ
Ehl-i îmâne Muhammed nâsihâ

Kādir u Kayyûm olan Perverdigâr
Kenz-i mahfî idi Zât-ı Girdigâr

Murâd-ı zâtı idi ilm-i ezel
Halk ede kendi nûrundan bir güzel

Kendini evvelâ tevhîd eyleye
Nûr-i tevhîd anı te’yîd eyleye

Sebeb-i hilkat-i eşyâ ola ol
Hilkat-i eşyâya da asl-ı usûl

Kendi nûrun kabz edüp emr eyledi
Sen Habîb’im Ahmed ol yâ nûr dedi

İsm-i pâkindir Muhammed muhterem
Emr-i evvelde sana edem kerem

“Rahmeten li’l-âlemîn” kıldım seni
Evvelâ tevhîd eden sensin beni

Nûr-i zâtın enbiyâya rûh ola
Hem vücûdun hikmet-i fütûh ola

Vuslatıma senin iledir vüsûl
Ne dilersen anı eylerem kabûl

Şöhret ü şânın Habîb-i Kibriyâ
Nûr-i pâkin âleme verir zıyâ

Her dü-âlem enbiyâlar serveri
Nûr-i Hak âhir zemân peygamberi

Hikmet-i iktizâ-yı sırr-ı kader
Pişrev ola zâtına ebu’l-beşer

Âdem’i ademden îcâd eyledi
İlm-i esmâ sırr-ı vahdet söyledi

Hazret-i Âdem’i halk etdi Hudâ
Nesl-i pâkinden gele nûr-i hüdâ

Cedd-i pâki ola Zât-ı Ahmed’in
Hâmil ola nûrunu Muhammed’in

Hâmil-i nûr-i Muhammed habbezâ
Şânına alleme’l-esmâdır sezâ

Nûr-i Ahmed ki erişdi Âdem’e
Hep melekler secde etdi Âdem’e

Nûr-i Ahmed Âdem’i gör n’eyledi
Mele-i a‘lâda sultân eyledi

Bu şerâfet Hazret-i Muhammed’in
Bu kerâmet Zât-ı Pâk-i Ahmed’in

Âdem’i Hak gönderip cennetlere
Nâil etdi nice bin nîmetlere

Cennet-i a‘lâyı seyrân eyledi
Kim bene yoldaş ola yâ Rab dedi

Arar idi kendisine bir refîk
Tab-‘ı beşeriyyetine müttefik

Ol zemân Havvâ’yı halk etdi Hudâ
Havvâ ise kandîl-i nûr-i hüdâ

Havvâ’yı görünce Âdem nâ-gehân
Âşık oldu cân u dilden der-zemân

Âdem’e emr etdi Cibrîl-i Celîl
Vuslat-ı Havvâ’ya yok sana sebîl

Âdem’i hayretde koydu bu kelâm
Dedi ne olsa gerek âhir merâm

Dedi Cebrâîl eyâ ey bahtiyâr
Zevcenin zevc üzerinde mehri var

Ver salâtı Zât-ı Pâk-i Ahmed’e
Kıl muhabbet Hazret-i Muhammed’e

Yoksa sekiz cenneti versen eğer
Sanma Havvâ mehrine ola değer

Hûrî gılmân düşdü Havvâ seyrine
Kimse bakmaz oldu Havvâ gayrine

Cedde-i pâk-i Muhammed Mustafâ
Havvâ ana cennete şems-i safâ

Âdem ü Havvâ ki oldu müşteher
Cennet-i a‘lâ içinde mûteber

Cennet-i a‘lâyı seyrân etdiler
Zevk u safâ ile devrân etdiler

Emir kıldı Âdem’e Rabb-i muîn
Şecere-i hıntaya olman yakîn

Cümle nîmetler size olsun helâl
Görmeyesiz cennet içinde melâl

Şecere-i hıntayı ki gördüler
Husn ü elvânına hayrân durdular

Ne güzeldir bu şecere dediler
Emrden gaflet ederek yediler

Hakîkatde şecerenin hikmeti
Dünyâya gele Muhammed Hazreti

Cilve-ger olup meğer gafletleri
Âkıbeti yücele devletleri

Emr-i Mevlâ Âdem’e oldu şedîd
Cennet-i a‘lâdan olun siz baîd

Hikmet-i sırr-ı kader gör n’eyledi
Anları dünyaya irsâl eyledi

Dünyaya indirdi Cibrîl anları
Dâim istiğfâr ederdi dilleri

Nice yıllar âh u feryâd etdiler
Tarîk-ı tevbeye doğru gitdiler

Yâd ederek Hazret-i Muhammed’i
Dutdular şefî‘ Cenâb-ı Ahmed’i

Hak kabûl etdi Muhammed hurmeti
Buldular ind-i Hudâ’da kıymeti

Havvâ ile Cidde’de cem oldular
Merhamet-i Kerîm ile doldular

Havvâ ana Şît’e oldu hâmile
Nûr-i Muhammed ile de kâmile

Şît vücûda geldi nûr-i Ahmed’i
Gösterirdi cemâl-i Muhammed’i

Nevbet ile Nûh’a geldi nûr-i pâk
Görse Yûsuf der idi rûhî fedâk

Tâ ki İbrâhîm’e erişdi bu nûr
Kâinâta doğdu bir şems-i sürûr

İsmâîl düşünce rahm-i mâdere
Nûr nüzûl etdi o demde Hâcer’e

İsmâîl Arş-ı berîn bir nûr idi
Nûr-i Muhtâr-i Hudâ’ya tûr idi

Ced-be-ced nakl etdi nûru Ahmed’in
Eşref idi ecdâdı Muhammed’in

Her kime uğradı ise işbu nûr
Her kemâlât etdi anlardan zuhûr

Âkıbet Abd-i Menâf’dan Hâşim’e
Kıldı Abdülmuttalib’de hâtime

Rahmet-i Rahmân dilersen ey kirâm
Ver Muhammed Mustafâ’ya çok selâm

Hazret-i Abdullah’a gelince nûr
Mekke oldu ol zemân dârü’s-sürûr

Ol zemân mihr-i münevver Âmine
Ana olacak Muhammed Emîn’e

Âmine Abdullah’ın âilesi
Oldu âhir Hazretin hâmilesi

Hâmil oldu nûr-i Muhammed’i ol
Sâhibine nûrunu ede vüsûl

Hâmil olduğu zemân Muhammed’i
Şehr-i Receb’de ki Zât-ı Ahmed’i

Şehr-i Şevvâl’e gelince müddeti
Görür idi dürlü dürlü hikmeti

Emr ederdi hamlinin esrârını
Vasf ederdi enbiyâ envârını

Hurmetiyle enbiyâ eyler tavâf
Haml-i pâkimi giceler saff u saf

Kâbetullah’dan erişdi bir nidâ
Gûş-i câna geldi bir güzel sadâ

Hamlin ise enbiyâ merdânesi
Ey Habîb-i Kibriyâ’nın ânesi

Bu gelen şem-‘i hüdâ pervânesi
Deryâ-yı risâletin dürdânesi

Bu gelen Muhtâr-ı Mevlâ’dır güzel
Anı muhtâr eylemiş ilm-i ezel

Bu şerâfet sana şâyân Âmine
Ana ki oldun Muhammed Emîn’e

Çün karîb oldu bu hamlin müddeti
Seyrede âlem bu şems-i rahmeti

Ol Rebîu’l-evvel ayında hemân
On ikinci gice idi ol zemân

Matla-‘i mâh-i hidâyet Âmine
Meşrık-ı şems-i seâdet Âmine

Ol zemân esrâr-ı hikmet masdarı
Mâder-i âhir zemân peygamberi

Gözlerimden dedi ref‘ oldu hicâb
Doğdu sandım hâneme bir âfitâb

Gûş-i câne gelir idi bu sadâ
Bu gelendir âleme nûr-i hüdâ

Bu gelen hatm-i risâletdir bilin
Bu gelen şems-i seâdetdir bilin

Bu gelen Muhtâr-ı Mevlâ’dır bilin
Bu gelen mihr-i tecellâdır bilin

Bu gelendir enbiyâlar serveri
Nûr-i Hak âhir zemân peygamberi

Mevlid-i pâk-i Muhammed Mustafâ
Âşıkı olan ricâl-i bâ-safâ

Derde dermândır Muhammed sohbeti
Nûr-i îmândır Muhammed ülfeti

Rahmet-i Rahmân dilersen ey Kirâm
Ver Habîb-i Kibriyâ’ya çok selâm

Bu beşâretler anı şâd eyledi
Mûcizâtlar böyle irşâd eyledi

Söyler idi gördüğü hikmetleri
Vasf ederdi bulduğu hurmetleri

Nûra gark oldu o dem arz u semâ
Oldu beytim âleme cihân-nümâ

Âlem-i hayretde kaldım bir zemân
Cilve-i hamlim bana vermez emân

İlticâlar eyler idim bî-aded
Hazret-i Hak’dan diler idim meded

Yâd u tezkâr eylerem Rabb’im seni
Aldın Abdullah’ı n’eylersin beni

Çâr-etrâfıma kıldıkda nazar
Öyle bî-kes kalmış idim pür-keder

Gör kerem-i Rabbü’l-âlemîn’i sen
Kabûl eder sıdk ile Allah desen

Bâb-ı gāibden zuhûr etdi hemân
Dört aded nûr-i mücessem ol zemân

Cennet-i Firdevs-i a‘lâ gülleri
Zevk u safâ bahş ederdi dilleri

Cennet-i cândan selâmlar verdiler
Nazlı nâzlı hâtırımı sordular

Biri Havvâ biri Meryem biri Hûr
Âsiye’dir birisi de zarf-ı nûr

Her biri bin arz-ı hurmet etdiler
Cân u dilden bana hizmet etdiler

Havvâ ider hâmil-i Hayru’l-verâ
Nûr-i vahdet hurşîd-i her dü-serâ

Meryem ider “Rahmeten li’l-âlemîn”
Mâderisin ism-i Muhammed Emîn

Âsiye der dürr-i vahdet masdarı
Mâder-i âhir zemân peygamberi

Cân u dilden hizmet etdiler bana
Dediler ki hâdimeyiz biz sana

Biz bu hizmete yüz üs te gelmişiz
Fahr-i âlem kurbine yol bulmuşuz

Çünki nazar etdiler bu hâlime
Vâkıf oldular o dem ahvâlime

İkisi iki tarafdan dutdular
Hurmet ile hizmete el atdılar

Müftehirâne belimden diğeri
Dutdu gözler oldu ol nûr-peykeri

Dîde-i dil buldu ol dem kuvveti
Kâinâtda seyrederdim hikmeti

Saldı bir nûr-i nübüvvet pertevi
Âleme âhir zemân peygamberi

Âlet-i küfr-i kebâir putları
Hep yere düşdü küfür âletleri

Göklere gördüm döşenmiş ergavân
Tâze güllerden güzel döşek revân

Sündüs istebrak münevver bir serîr
Ne serîrdir kudret-i Rabb-i Kadîr

Öyle tezyîn eyledi eflâki Hak
Bahr-i nûra döndü bu emlâk-i Hak

Bir münâdî emrederdi ol zemân
Bu gece gelse gerek dâru’l-emân

 Bu gelen hatm-i risâletdir bu şeb
Bu doğan mâh-i hidâyetdir bu şeb

Bu gelen Muhtâr-i Mevlâ’dır bu şeb
Bu doğan şems-i tecellâdır bu şeb

Bu gelen Sâhib-Livâdır Mustafâ
Bu doğan mihr-i vefâdır pür-safâ

Emr-i Hak üç livâ geldi nâ-gehân
Âlem-i melekût oldu bu cihân

Cennet-i a‘lâdan a‘lâ bir zemân
Bahr-i nûra döndü bu kevn ü mekân

Emr olundu biri olsun meşrıka
Birini de tezce alın mağribe

Birini Beytullah’a emr-i Hudâ
Muntazır olun gelür nûr-i hüdâ

Rahmet-i Rahmân dilersen ey kirâm
Ver Muhammed Mustafâ’ya çok selâm

Gönderip istikbâle Rabbü’l-enâm
Ehl-i semâvâtı ol dem Lâ-yenâm

Nûr-i Rahmân ile doldu Arş ü ferş
Kudûmiyle iftihâr eyleye Arş

Feyz-i Feyyâz âleme verdi safâ
Âlemi gark etdi nûr-i Mustafâ

Çün karîb oldu gele Hayru’l-verâ
Kâinâtın serveri her dü-serâ

Bir harâret ârız oldu cânıma
Bir su arzûsuyle bakdım yanıma

Öyle gördüm ber-hevâdır çok melek
Kâse-i kevser gibi çarh-ı felek

Câm-ı hikmet ile şerbet verdiler
Âşıkāne bârekâllah dediler

Feyz-i Rabbânî erişdi rûhuma
Reşk eder Arş ile ferş fütûhuma

Ol zemân bürüdü beni bir gamâm
Eyledi vücûdumu mestûr tamâm

Emr-i Hak’la ki kuruldu bârgâh
Teşrîf ede tahtını ol pâdişâh

Mahall-i Kıyâm
(Bu bölüm ayakta okunur)
Geldi bir mürg-i seâdet nâ-gehân
Şehperiyle sığadı zahrim hemân

Zevk ile “nasrun minallah” okudu
Şevk ile “fethun karîbün” dür dedi

Nûr-i Mevlâ kâinât gözler seni
Kadr-i vâlâ mûcizât gözler seni

Ey kerem-şân Arş u ferş gözler seni
Leyle-i Esrâ’da Arş gözler seni

Ey vücûdu âlemin mevcûduna
Sebeb-i hikmet Hudâ’nın cûduna

Kenz-i feyzullah vücûdundur senin
Kâinât hep gark-ı cûdundur senin

Doldu beytim nûr-i nübüvvet ile
Neşr olup zevk u safâ dilden dile

Havvâ Meryem öyle şâdân oldular
Nûr içinde gül-i handân oldular

Doğdu ol sâ‘at Habîb-i Kibriyâ
Arş u ferş oldu o dem bahr-i zıyâ

Nûru dutdu kâinâtı ser-te-ser
Âleme hikmetle erdi bu haber

Doğdu ol şems-i seâdet bu gece
Doğdu ol mâh-i hidâyet bu gece

Doğdu ol şân-ı şefâ‘at bu gece
Doğdu ol hurşîd-i vahdet bu gece

Yek cihet eşyâ bütün verdi selâm
Merhabâ eyledi sandım Lâ-yenâm

Arş u ferşe ferş ü Arş’a tebşîrât
Âlem-i melekût aldı tekbîrât

Tekbîr eyle sen dahî Allah içün
Tâzîm eyle Hak Resûlullah içün

“Sallû aleyhi ve sellimû teslîmâ
Hattâ tenâlû cenneten ve ne‘îmâ”

Rahmet-i Rahmân dilersen ey kirâm
Ver Muhammed Mustafâ’ya çok selâm

Merhabâlar
Teşrîfinle yâ Muhammed Arş u ferş dârü’s-selâm
Mele-i melekût okur es-salâtü ve’s-selâm

Merhabâlar yâ Muhammed Arş u ferş dârü’s-sürûr
Kâinâtın her tarafı teşrîfinle doldu nûr

Merhabâ Hayru’l-verâ fâzıl-terîn-i enbiyâ
Zât-ı Pâkindir mukaddes şem-‘i cem-‘i evliyâ

Merhabâ ey mihr-i rahmet hurşîd-i her dü-serâ
Âfitâb-ı mevc-i izzet nûr-i Hak Hayru’l-verâ

 Hâzin-i esrâr-ı “mâ evhâ” hidâyet perveri
“Rahmeten li’l-âlemîn” âhir zemân peygamberi

Merhabâ cûd-i vücûdundur dü-kevneyn hil ka ti
Sana giydirdi Hudâ “levlâke levlâk” hil‘ati

Hilkat-i âleme ancak Zât-ı Pâkindir sebeb
Sen Habîb-i Kibriyâ’sın her dü-âlem müntehab

Merhabâ Muhtâr-ı Mevlâ âleme asl-ı usûl
Yâ Resûlallah kerem kıl sen bizi eyle kabûl

Hâmil-i tevhîd olan gözler seni yevmü’l-kıyâm
Ey şefâ‘at mâdeni mansûr-i Hak Hayru’l-enâm

Dergehinde dîde-bândır dâimâ bây u gedâ
Her tarafdan LUTFÎ-tek yüz bin gedâ eyler nidâ

Ehl-i îmân gözleri gözler seni her dü-serâ
Dest-gîr ol sen bize rûz-i cezâ Hayru’l-verâ

Derde dermândır Muhammed sohbeti
Nûr-i îmândır Muhammed ülfeti

Rahmet-i Rahmân dilersen ey kirâm
Ver Habîb-i Kibriyâ’ya çok selâm

Salâtullah selâmullah erişe rûh-i pâkine
Bizi bahş eyleye Mevlâ anın dergâhı hâkine

Salâtullah selâmullah Habîb-i Kibriyâ’sına
Bizi bahş eyleye Allah Muhammed Mustafâ’sına

Salâtullah selâmullah anın nûr-i dîdârına
Bizi bahş eyleye Mevlâ Habîb’in Çâr-i yâr’ına

Salâtullah selâmullah ola Hayru’l-verâ’sına
Bizi bahş eyleye Allah Aliyyü’l-Mürtezâ’sına

Salâtullah selâmullah anın evlâd ü âline
Bizi bahş eyleye Mevlâ sahâbenin hisâline

Salâtullah selâmullah cemî-‘i enbiyâsına
Bizi bahş eyleye Allah gürûh-i evliyâsına

Salâtullah selâmullah anın ümmetine ol sun
Bizi bahş eyleye Mevlâ anın hurmetine olsun

Salâtullah selâmullah bu ümmet-i Muhammed’e
Bizi bahş eyleye Allah bu mevlid-i Muhammed’e

Hurmet eden rahmet bulur
Mevlidine Muhammed’in
Rahmet-i Hak nâzil olur
Mevlidine Muhammed’in

Rahmet-i Hak Arş’dan iner
Cibrîller pervâne döner
Zevk ile kudsîler konar
Mevlidine Muhammed’in

Deryâ-yı rahmet açılır
Bâde-i vahdet içilir
Ehl-i hidâyet seçilir
Mevlidine Muhammed’in

Meclis-i mevlid güllenir
Mey-i muhabbet allanır
Nûr-i seâdet dallanır
Mevlidine Muhammed’in

Her kimde var nûr-i îmân
Îmân ile bulur emân
Müştâk olur ol bî-gümân
Mevlidine Muhammed’in

Nice belâlar def‘ olur
Dereceleri ref‘ olur
Hizmet edenler afv olur
Mevlidine Muhammed’in

Diler isen şefâ‘ati
İki cihanda devleti
Dâimâ eyle rağbeti
Mevlidine Muhammed’in

Gülzâr-ı din güller açar
Mey-i muhabbetler içer
İslâm’lar kuş gibi uçar
Mevlidine Muhammed’in

Enbiyâlar hep şâd olur
Evliyâlar dilşâd olur
Ümmet olan irşâd olur
Mevlidine Muhammed’in

Kimde nûr-i irfân olur
Mal ile cân kurbân olur
Dest-gîri Rahmân olur
Mevlidine Muhammed’in

Mevlidini kim gûş eder
Bâde-i aşkı nûş eder
Ummân-ı rahmet cûş eder
Mevlidine Muhammed’in

LUTFÎ bu gafletden uyan
Merhamet-i Hakk’a dayan
Ol rahmet-i Hakk’a şâyân
Mevlidine Muhammed’in