MÎRÂCÜ’N- NEBÎ

(Aleyhi’s-salâtü ve’s-selâm)

Eşref-i ezmân olan leyle-i şân

Şeb-i Mîrâc-ı Nebî feyz-feşân

Ne seâdetli zemândır o gice

Keremin nehri revândır o gice

Leyle-i Kadri gibi mîr-i zemân

Arş-ı a‘zam gibi bir dâru’l-emân

O gece âleme rahmet güneşi

Çıkacak eflâke vahdet güneşi

Ya‘ni Habîb-i Hudâ nûr-i hüdâ

Yoluna ola n’ola rûhî fedâ

Dergehe da‘vet edüp anı

Ehad Oldığiçün Habîb-i Zât-ı

Samed İntihâb etdi anı ilm-i ezel

Hilkat-i halka sebeb nûr-i güzel

Tâc-ı levlâk lâbisi mîr-i rusül

Taht-ı rahmet câlisi şem-‘i sübül

Mefhar-i kevn ü mekân her dü-cihân

Anı vasf etmeğe kādir mi dehân

Kubbe-i Arş-ı risâlet kameri

Âleme mihr-i seâdet kemeri

Sadrıdır defter-i ilm-i ezelin

Hâfızıdır kütüb-i münzelenin

Ya‘ni Ahmed ü Muhammed o resûl

Vücûdu nûr-i hüdâ asl-ı usûl
 

Zâtıdır şems-i hidâyet ebedî
O gece Ümmühân evinde idi

Matla-‘i mihr-i “mâ evhâ” şafakı
Kütüb-i münzelenin müttefakı

Enbiyâ serveri Muhtâr-i Hudâ
İntihâb-ı ezelî nûr-i hüdâ

Cibrîl’e emr eder Allah o gece
Da‘vet et Habîb’imi var bu gece

Dost dostun da‘vet etmek bir usûl
Bârgâh-ı hareme ede vüsûl

Hurmet ile zâir ol Ahmed’imi
Vâsıl eyle bize Muhammed’imi

Azm eder Mevlâ’ya fermân-ber olan
Cebrâîl enbiyâya rehber olan

Sidre’den indi beşâret güheri
Vere med‘uvv-i Hudâ’ya haberi

Mekke’ye indi bi-fermân-ı Hudâ
Kıldı râh-ı yârine rûhî fedâ

Buldu Ümmühân evinde o zemân
Gördü uykuda uyur dâru’l-emân

Hâbgâhında olan nûr-i mübîn
Nûruna hayrân ola Arş-ı berîn

Huzûr-ı Hazret’e varmak diledi
Pervâne şem‘aya yanmak diledi

Gözü uyur idi kalbi uyumaz
Kalbi bîdâr ola nice duyamaz

Zevk ile bîdâr olup Hayru’l-enâm
Mazhar-ı esrâr-ı ilm-i Lâ-yenâm

İstîzân eyledi Cibrîl-i Emîn
Beni gönderdi sana Rabb-i muîn

Cebrâîl edeb ile verdi selâm
Hurmet ü tâzîm ile etdi kelâm

Selâmın aldı Resûlü’s-sekaleyn
Aynı tâzîm ile ceddü’l-haseneyn

mr-i Mevlâ ile geldim bu gece
Sürûrum oldu bu şeb bin derece

Selâm eyler sana Rabb’in yâ Resûl
Huzûr-i Hazretine eyle vüsûl

Hurmet ü tâzîm ile aldı selâm
Hamd ü senâ ile eyledi kıyâm

Okucıyam sana ben müjde-resân
Bu gece Hakk’a misâfir olasan

Dedi mahbûb-i Hudâ nûr-i hüdâ
Kulunu mihmân eder Zât-ı Hudâ

Kerem eyler dâimâ şân-ı kerem
O Kerîm’in keremini dilerem

Ne inâyet bize kıldı o Ganî
Kabul etdi der-i dergâhe beni

Kerîm’in şânı budur dedi Resûl
Beni hem ümmetimi ede kabûl

Cebrâîl dedi ki ey nûr-i basar
Bârgâh-ı hareme eyle sefer

Hurmetinle dü-serâ buldu nemâ
Seni gözler bu gece ehl-i semâ

Kudûmun muntazırı cümle melek
Cemâlin müştâkıdır Arş u felek

Bu şerâfet sana şâyân bu gece
Zât-ı pâkin şerâb-ı vuslat içe

Göreler sendeki nûr-i Ehad’i
Bulalar sendeki feyz-i Samed’i

Hâmil-i aşkın idi iş bu Burâk
Ciğerin yakmış idi nâr-ı firāk

Gözler idi bu zemânı yâ Resûl
Hizmetinde edesin anı kabûl

İncû mercân sîm ü zerdir eğeri
Sana hizmet edecek var değeri

Şehsüvâr oldu Burâk’ına Resûl
Dergeh-i cânânına ede vüsûl

Ân-ı vâhidede Kuds-i Şerîf’e
İndi evvelce o arz-ı zarîfe

Mescid-i Aksâ’ya erişdi Resûl
Kuds’ü teşrîf buyurup asl-ı usûl

Burak’ı halkaya bağladı Emîn
Nûra gark oldu o dem rûy-i zemîn

yâ ervâhı hâzırlar imiş
Mescid-i Aksâ’da nâzırlar imiş

İstikbâl eyledi rusul-i kirâm
Şeref-i teşrîfine vefk-ı merâm

Kemâl-i hurmet ile verdi selâm
Enbiyâ ervâhı eyledi kıyâm

Eflâk-i encüme kudret kameri
Mele-i a‘lâya hikmet kemeri

Cedd-i pâki Hazret-i Âdem anı
Sadr-ı mihrâba geçirdi o cânı

Hurşîd-i vahdet idi nûr-i Cemîl
Muktedâ-yı ezelî feyz-i Celîl

Her biri merhabâ takdîm ederek
Kadr ü kıymetine tâzîm ederek

Mîrâc’ına bârekâllah dediler
Nûr-i dîdârına müştâk idiler

Şeb-i Mîrâc’da olan şevketini
Selefi görmedi bu devletini

Arş’dan ferşe kadar gör şerefi
Tenvîr etdi o gece her tarefi

Enbiyâ mecmûuna emr-i Hudâ
Habîb’imdir size imâm-i hüdâ

Muktedâ-yı ezelîsin dediler
İmâmetini kabûl eylediler

Es-salâh enbiyâ eyledi kıyâm
İktidâ eylediler oldu imâm

Enbiyâlar imâmı nûr-i hüdâ
İki rek‘at namazı etdi edâ

Çün Resûlü’s-sekaleyn verdi selâm
Hayr duâlar ile etdi temam

Himem-i enbiyâyı kıldı taleb
Ola himmetleri vuslata sebeb

Bârekâllah kün meallah dediler
Cümlesi hayr duâ eylediler

Enbiyâ ervâhına verdi selâm
İsm-i Mevlâ ile eyledi kelâm

Dedi Cibrîl kerem et kân-ı kerem
Perim üzerine almak dilerem

Râkib oldu per-i Cibrîl’e hemân
Cebrâîl aldı anı oldu revân

Yedi eflâki uçûben giderek
Mîkâîl İsrâfîl hizmet ederek

Enbiyâları mâkāmında güzel
Seyr edüp cümlesini nûr-i ezel

Âlem-i eflâki bir bir görerek
Herbir etrâfile bir bir bilerek

Âsumân oldu müzeyyen o gece
Melekût buldu şeref bin derece

Sidre-i müntehâ’ya oldu karîb
Cibrîl’in konağına indi Habîb

Sidre’ye verdi Muhammed şerefi
Nûr-i vahdet nûr edüp her tarefi

Kudsîler ravza-i Sidre’de beyân
Göricek nûr-i Muhammed’i ayân

Gördüler nûr-i hüdâ heybetini
Bildiler ne derece kıymetini

Emr eder Cibrîl’e Sidre’n ne güzel
Ne güzelsin güzel-i nûr-i ezel

Emreder Cibrîl’e yola düşelim
Bârgâh-ı Kerîm’e ulaşalım

Dedi Cebrâîl eyâ kân-ı kerem
Bir kadem ileri bassam yanaram

Buyurup Cibrîl’e ey nûr-i basar
Sensiz âsân ola mı râh-ı sefer

Cebrâîl bakdı Habîb’in yüzüne
Âb-ı firkat dolup iki gözüne

Yâr-i gār’ın senin eltâf-ı Hudâ
Muînin Mevlâ olur nûr-i hüdâ

Kerîm’in sana yetişir keremi
Refref olur Zât-ı Pâkin hi de mi

Ol zemân Refref’i gönderdi Hudâ
Refref’e râkib ola nûr-i hüdâ

Emr eder Cibrîl’e ey nûr-i basar
Bu firâkımıza sen kılma keder

Kande varsam beraberdir rûhumuz
Himmetin ile olur fütûhumuz

Dedi Cebrâîl eyâ kân-ı kerem
İlticâm var sana med‘uvv-i harem

İlticâmı kabûl eyleye Hudâ
Seferin hurmetine nûr-i hüdâ

Dilerim ki olıcak yevm-i kıyâm
Vücûdumu sırât üstüne koyam

Ehl-i îmân basalar perlerime
Bir keder olmaya dilberlerime

Sırât’ı cümle selâmet geçeler
Cennet-i a‘lâda Kevser içeler

Himmet-i Cebrâîl’i gördü Nebî
Dedi ey Hazret-i Hak müntehabi

Cibrîl’e tahsîn edüp nûr-i hüdâ
Dedi nâsırın ola Zât-ı Hudâ

Emr eder Refref’e pervâz edegör
Avn-i Mevlâ ile dâim gidegör

Aldı Refref Resûl’ü yâre gider
Azm edüp dergeh-i dildâre gider

Per-i himmet ile pervâz ederek
Zevk u şevk ile yoluna giderek

Görünüp kubbe-i Arş’ın kameri
Açılup mâh-ı hidâyet kemeri

Feyz-i Feyyâz bürüdü Ah med’ini
Nûra gark eyledi Muhammed’ini

Kerîm’in keremine mazhar olan
Eltâf-ı Kadîm’e müyesser olan

Dâimâ nusreti minallah olur
Her zemân sülûki ilâllah olur

Nûr-i vahdet güneşi doğdu o dem
Arş u ferş levh ü kalem oldu adem

Sâye-i “ellezî esrâ” serine
Feyz-i Feyyâz dökülüp gülberine

Kıymet-i nûr-i Muhammed ebedî
Gösterir âleme feyz-i Samedî

Bahr-i Diğer
Girdi Refref bir azîm nûr bahrine
Daldı o dem nûr-i vahdet nehrine

Her tarafdan bin nehir çağlar gider
Şeş cihetden Refref’i bağlar gider

Ol Resûl-i Kibriyâ emr eyledi
Kerem-i Zât-ı Kadîm’i söyledi

Heybetullah hayrete saldı beni
Kudretullah kuvveti aldı beni

Şems-i vahdet doğdu cân gözlerime
Nûr-i Rahmân doldu nûr yüzlerime

Kühl-i “mâ-zâğal” çekildi gözüme
İlm-i hikmet nâzil oldu sözüme

Kādir u Kayyûm olan Ferd ü Ehad
Zâtı ile kāim Allahu’s-Samed

Bir tecellî nûruna gark eyledi
Gûş-i câna “üdnü minnî” söyledi

Ref‘ olundu nâ-gehân yüz bin hicâb
Arş u ferş levh u kalem oldu hubâb

Ol tecellî rûhumu şâd eyledi
Ravza-i kalbimi irşâd eyledi

Kevser-i mânâ-yı vahdet verdi dâd
Dil dimâğı buldu lezzet-i güşâd

Rahmet-i Rahmân erişdi dem-be-dem
Mâsivallah oldu o demde adem

Kudret-i Mevlâ’dan aldık kuvveti
Kādir u Kayyûm’dan aldık kudreti

“Kābe kavseyni ev ednâ”dan nişân
“Üdnü minnî” emr ederdi âlî-şân

Ol zemân cân gözlerimden perdeyi
Kaldırup cânân yüzünden ferdeyi

Mazhar oldum “lîmeallah” sırrına
Ol dem erişdim kemâl-i birrine

Kerîm isminden tecellî eyledi
Selâm ism-i şerîfinden söyledi

Hurmet ü merhamet etdi kuluna
Bülbül etdi merhametin gülüne

Emr edüp Rabb’im bana sensin Habîb
Bârgâh-ı izzete ol sen karîb

Bârgâh-ı izzetim gözler seni
Sarf edesin rahmetim gözler seni

Hil‘at-i levlâki sana vermişem
Huzûr-i hâssıma lâyık görmüşem

Enbiyâlar serverisin Müctebâ
Evliyâlar rehberisin merhabâ

Âlemi halk eyleyen Kādir benem
Ru’yetimle sana ikrâm eylerem

Seyr-i dîdârıma fer verdim gözen
Yed-i kudretimle nûr verdim yüzen

Sana müştâkdır “ev ednâ” gülleri
Sana âşık melekût bülbülleri

Kendi nûrumdan seni halk eyledim
Münzelâtımda seni medh eyledim

“Rahmeten li’l-âlemîn” kıldım seni
Evvelâ tevhîd eden sensin beni

Bârgâh-ı izzetim sadrındasın
Yâ Muhammed rahmetim bahrindesin

Nîmet-i uzmâ cemâlimdir sana
Bu kerâmât hep kemâlimdir sana

Her ne murâdın var ise kıl beyân
Avn-i ilhâmım ile eyle ayân

Sen hidâyet bahrine dürdânesin
Enbiyâ meydânına merdânesin

Her ne diler isen eylerem kabûl
Her murâdın kabûl edem yâ Resûl

Beni benimle görürsün Ahmed’im
Seni sevdim sen benim Muhammed’im

Öyle gark oldum tecellî nûruna
Çün erişdim nûr-i vahdet tûruna

Bu vücûd-i kâinât oldu adem
“Lâ vücûde illâ hû” dur dem-be-dem

Seyr kıldı kendi nûru nûrunu
Kendi nûru tenvîr etdi tûrunu

Emr ederdi Habîb’im eyle kelâm
Dost dostuna verir dâim selâm

Selâm ism-i şerîfine mazhar ol
Selâm ile rahmete müyesser ol

Rabbenâ ente’s-selâm minke’s-selâm
Es-selâm li’l-mü’minîn hayru’l-kelâm

İlticâm budur hemân yâ Rabbenâ
Ümmetimi dilerem yâ Rabbenâ

Bana Kerîm’in keremi yâ Ganî
Ümmetim mesrûr eder ancak beni

Ümmetim kaydı ciğerim dağlamış
Kayd-ı ümmet şeş cihetim bağlamış

Ümmetimin derdini verdin bana
Merhametin nevbeti geldi sana

Kādir u Kayyûm olan Perverdigâr
Erhamü’r-râhim olan Âmürzigâr

Kudretin âsârıdır bu Arş u ferş
Rahmetin bahrinde hubâb olmuş Arş

Huzûr-i izzetde sâil eyledin
Bu keremgâhe ki nâil eyledin

Dilerem şân-ı kereminden senin
Gözlerem kân-ı kereminden senin

Bir avuç toprak olan bu ümmetim
Sen Azîmü’ş-şân’e budur minnetim

Merhamet enhârına kıldım nazar
Katre ile ne olur bahre keder

Sen Ganiyyü’l-âlemîn’sin yâ Ganî
Keremin mesrûr eder ancak beni

Âl ü evlâdım fedâ-yı ümmetim
Ümmetime merhametdir himmetim

Yüz yere koydum ezelden tâ ebed
Ümmetime merhamet et yâ Samed

Rahmet-i Rahmân erişe dâdıma
Kerem-i Kerîm gele imdâdıma

Merhamet kıldı yine Rabbü’l-enâm
Tebşîr etdi beni ol dem Lâ-yenâm

Kendi nûrumdan seni halk eyledim
“Üdnü minnî” izzetimle söyledim

Bu kadar nazlı niyâzın ne kadar
Kerîm’e karşu münâcât bu kadar

Kerîm’in dergâhına varsa gedâ
Red eder mi tehî-dest anı Hudâ

Sen Habîb’im hem misâfir olasın
Da‘vetimle dergehime gelesin

Misâfire ihtirâm etmek gerek
Arzûsuyla yoluna gitmek gerek

Seni râzî eylerem emr eyledim
Sûre-i Duhâ’da evvel söyledim

“Rahmeten li’l-âlemîn” kıldım seni
Habîbiyyete lâyık buldum seni

Yevm-i mahşer’de Livâü’l-hamd ile
Ümmetin olsun beraberce bile

Bahr-i rahmet hâzini kıldım seni
Va‘dime sâdık bulursun sen beni

Nazar-ı rahmet ile kıldım nazar
Ümmetine Habîb’im çekme keder

Bahr-i Diğer
Götür bizden selâmımı Habîb’im
İki âlemde derdlere tabîbim

Selâmım ümmeten versün beşâret
Göreler cennet içinde kerâmet

Beni tevhîd seni tasdîk edenler
Yarın Firdevs-i a‘la’ya gidenler

Gerek bir armağan bizden Habîb’im
Götüresin bu ümmete tabîbim

Bu beş vakit namaz yâdiger olsun
Tarafımdan size bergüzer olsun

Namazda mü’minin mîrâcı vardır
Râki‘ u sâcidin minhâcı vardır

Benim farzım senin sünnetin ile
Tutarlarsa bu ikisini bile

Kitâbım Hazret-i Kur’ân delîldir
Reh-i müstakîme emr-i Celîl’dir

Beyân eder size emr-i Hudâ’yı
Ayân eder size râh-i hüdâyı

Müyesser olalar merhametime
Olalar vâsıl ulu rahmetime

Risâlet hizmetine var Habîb’im
Hidâyet fermânın söyle tabîbim

Huzûrum zevkıne yokdur nihâyet
Nihâyetsize olur mu bidâyet

Visâlim zevkıdir gönlünde sâbit
Cemâlim şevkıdir kalbinde nâbit

Bu bezm-i vahdet ise her zemân var
Muhabbet-i İlâhî dilde dildâr

Hüve’l-Evvel hüve’l-Âhir ki zâtım
Hüve’z-Zâhir hüve’l-Bâtın sıfâtım

Hemân var kullarımı da‘vet eyle
Kemâl-i merhametle himmet eyle

Huzûr-i izzete verdim selâmı
Selâm ile temâm etdim kelâmı

Cenâb-ı Kādir u Kayyûm bir Allah
Yine kudret ile gönderdi vallah

O dem Cibrîl’e emreyledi Mevlâ
Kerîm ü Kādir u Kayyûm Teâlâ

Getirdi merhametle bu cihâne
Yetiştirdi o beyt-i Ümmühân’e

Evsâf-ı Diğer
Eğer doğsa dile hubb-i Muhammed
O kalbi gark eder envâr-ı Ahmed

Eğer bahs olsa evsâf-ı Muhammed
Erişir halka eltâf-ı Muhammed

Ne mir’ât-ı hüdâdır nûr-i Ahmed
Ne rahmet-i Hudâ’dır bu Muhammed

Muhabbet-i Muhammed nûr-i Hak’dır
Muhabbet ehline cennet durakdır

Okunursa eğer Mîrâc-ı Ahmed
Görünür göze sertâc-ı Muhammed

Bu sırr-ı Mîrâc’ı fehmeden âdem
Olur ind-i İlâhî’de mükerrem

Câne cânân olan nûr-i İlâhî
Muhammed’dir iki âlem-penâhi

Seâdet-i ebedî kimde varsa
Bu Mîrâc-ı Muhammed’i duyarsa

Alur anı füyûzât-ı Muhammed
Bulur anı seâdât-ı Muhammed

Dilersen Yâr-i gār’ın Ahmed olsun
Dilinde dâimâ Muhammed olsun