S (Sad) KĀFİYESİ

 Derd-i derûn daşdı ummâne döndü

 Bu derdin dermânı Lokmân’e mahsûs

Ecel yakın bu cân kurbâne döndü

 Dest-gîrlik ancak Rahmân’e mahsûs

 Âteş aldı cihân zâhir ü nihân

Çâr-kûşede yokdur bir dârü’l-emân

 Mürg-i ankā olmuş cihânda îmân

 Kādir ü Kayyûm’dan fermâne mahsûs

Merhamet-i Mevlâ ümîdgâhımız

 Hak’dan gayri yokdur bir penâhımız

 Şer-‘i şerîf idi şâh-râhımız

Yevm-i kıyâmetde dîvâne mahsûs

Hakkā İslâm olup râhı gözetmek

 Kitâbullah ile dîni bezetmek

 LUTFİYÂ çenber-i çarhı düzeltmek

Mehdî âl-i Resûl sultâne mahsûs