Derûn-i dâiyânemizde Muhabbeti Karar-gîr Olan Efrâd-ı
ÜMMET-İ MUHAMMED’E
Es-selâmü Aleyküm ve Rahmetullahi ve Berekâtühû

Yürü ey nâme-i muhabbet-âver
Gönül gülşenine ol bir dilâver

Sarıl gerdân-ı yâre eyle ülfet
Edesin can ile sarf-ı muhabbet

Güzel hayır duâlarımı söyle
Câna can bahş ede sohbetler eyle

Hudâ hâfız ola her dü-serâda
Keremin dâimî ede arada

Ede hânesi halkına keremler
Ola ind-i Hudâ’da muhteremler

Gönül gülbüninde güller açılmış
Kamusu ayrı ayrıca seçilmiş

Derûn-i Erzurum’da çokdur ahbâb
Olalar cümlesi her dem safâ-yâb

Cenâb-ı Hakk’a emânet olalar
Kerîm’den keremi her dem bulalar

Muhabbet şerbeti dilde ezilmiş
Gönül defterine bir bir düzülmüş

Berâberdir rûhumuz hem tavâfda
Gezeriz cümlemiz birlikde safda

Fevallahi ve billâhi dilerem
Berâber herbirinize giderem

O dergâh-ı muallâda İlâhî
Kabûl ede bizi âlem-penâhi

Cenâb-ı Kādir u Kayyûm Kerîm’dir
Gedâ vü bâyına her dem Rahîm’dir

Bizi nazlı niyâzlı kullarına
Bağışlaya o güzel hallerine

Nice binlerce bin feryâd ederler
Zelîlâne hakîrâne giderler

Bakarlar dergeh-i Mevlâ’ya candan
Koyarlar yüz yere ehl-i îmândan

Nice candan geçüp feryâd ederler
Amân Allah amân deyû giderler

O bahr-i rahmetin mâhîlerini
Kerem-i Kerîm’in hâhîlerini

Dutarlar estâr-ı Kâbe’yi candan
Ederler niyâzı nûr-i îmândan

Bu dergâhdan Hudâ boş dönderir mi
Tehî-dest kulunu ya gönderir mi

Kerîm’in şânı dâimâ keremdir
Bu ümmet-i Muhammed muhteremdir

Duânın hizmetinde bu zelîldir
Kabûl ede Cenâb-ı Hak Celîl’dir

Selâm ism-i İlâhî’dir ezelden
Selâm olsun size o Lem-ye zel’den

Rüfekāmızla berâber selâmet
Ederiz hamd ü senâlar temâmet

***

Hidâyet-i Hudâ rehberiz olsun
Muhabbet-i hüdâ şehperiz ol sun

Ola dest-gîriz nûr-i tecellâ
Olasız nûr-i Hak’la mütecellâ

Erişe rahmet-i Rahmân dem-â-dem
Göre sizden hidâyet ibn-i Âdem

Olasız menzil-i rahmet-i Rahmân
Bulasız derdlere her dürlü dermân

Çekesiz desti hubb-i mâsivâdan
Olasız dûr hemân ehl-i hevâdan

Tecellî bâğına varmak gerekdir
Tecellî güllerin dermek gerekdir

Aça gülbün-i vahdet güllerini
Vere feyz-i İlâhî sellerini

Bu bostân-ı hidâyet vere bârın
Gülistân-ı seâdet ola gārın

Nesîm-i feyz-i Rabbânî erişe
Gözüz cânan cemâliyle görüşe

O dem dilber yüzünden ata perde
Meyândan yarıla açıla ferde

Bu LUTFÎ’nin duâsın eyle makbûl
Huzûrunda bizi sen kılma mes’ûl

Kamu ahbâb u ihvânımı yâ Rab
Şereflendir katında eyle makbûl

***

İlâhî Hazretinden ilticâlar
Kemâl-i merhametinden recâlar

Der-i dergâhdan reddetme yâ Rab
Bizi ağyardan addetme yâ Rab

Bizi bahşet Muhammed Mustafâ’ya
Edüp peyrev Aliyyü’l-Mürtezâ’ya

Kerîm’in keremine yok nihâyet
Rahîm’in rahmine olur mu gāyet

Bizi ayırma sen bâb-ı hüdâdan
Bizi dûr eyleme bu ihtidâdan

Bize Muhammed’i kıldın peyamber
Livâdâr-ı îman Sıddîk-ı Ekber

Bu dîn-i İslâm’a yâver Ömer’dir
Bu kubbe-i dîne Osman kamerdir

Hasan Huseyn’dir emîr-i ebrâr
Kamu Âl-i abâ dillerde dildâr

Habîbullah’e yâver Çâr-i yâr’dır
Bu dördü kim severse bahtiyârdır

Sahâbe-i kirâma cân fedâdır
Sahâbe tâbi‘în hep muktedâdır

Bu ümmet ümmet-i merhûme nâmı
Ümem-i sâlifenin hem kirâmı

Bizi bu cümlede haşret İlâhî
Ki sensin pâdişâhlar pâdişâhı

Kişi her kimi sever bu cihânda
Anınla haşrolur rûz-i kıyâmda

Severiz sevdiğin yâ Rabbi vallah
Kerem eyle bize ey Kerîm Allah

Bu mâh-ı rahmete bahşeyle bizi
Bu bahr-i rahmete garkeyle bizi

Der-i dergâhına bây u gedâlar
Ederler ilticâ hep mübtelâlar

Yâr olan var olur sen gibi yâre
Bulunmaz gayride vallahi çâre

Bizi kıldın Muhammed ümmetinden
Eder misin bî-behre rahmetinden

Bu dergâhe varanlar boş döner mi
Bu dergâhı bulan gayre konar mı

***

Zâkirini Bârî Hudâ mezkûr eder her dü-serâ
Muvahhidi musaddikı elbet sever hayrü’l-verâ

Envâr-ı tevhîd nûr-i dil kalbe verir elbet zıyâ
Eyler müzeyyen dilleri hubb-i Habîb-i Kibriyâ

Rahmet-i Rahmân dâimâ gözler seni ey nûr-i dil
Mesteyleye cân u dili zevk-ı şerâb-ı selsebîl

Ahmed Muhammed Mustafâ Hasen Huseyin Mürtezâ
İntizâr eylerler seni destin duta rûz-i cezâ

Ayırma cânândan cânı bırakma elden dâmeni
Sular gibi yüz yere koy kabûl ede Rahmân seni

Elin ola ağyâr ile kalbin de ola yâr ile
Gözün göre eşyâları gönlün ola dildâr ile

Hadd-i hudûdunda karâr eyle sebât ol müstakîm
Râh-i hidâyetde hemân rahm eyleye Zât-ı Kadîm

Şehperin ola şerîat rehberin ola tarîkat
Fermânın elde mârifet göstere kendin hakîkat
……………………………………………………………
……………………………………………………………

***

Bezm-i muhabbetde var nûr-i hüdâ nûr-i dil
Cennet-i gönlündedir kevser-i cân selsebil

Hâline sabreyle sen Yûsuf-i devr-i zemân
Muhsin sabırda olur gülbe-i dârü’l-emân

Her emrde tefvîz et Hazret-i Hakk’a güzel
Gör ne sürûr bahşeder merhamet-i Lem-yezel

Hâmil-i îmân olan dünyâda görmez safâ
Derd-i derûna devâ hubb-i Hudâ’dır şifâ

Ana babadan Rahîm Hazret-i Mevlâ Kadîm
Ashâb-ı emrâzına dermân eder o Hakîm

Her ne dilerse Kerîm sebebini halkeder
Lutf-i Kadîm lutfeder ekdâr-ı kalbin gider

Hakk’ı bilen kullara ilticâlar eylemez
Erham olan Rabb’ıdır gayriye derd söylemez

Hakk’a dayan her zemân gayriye etme gümân
Dergâh-i dârü’l-emân eylemişiz biz îmân

Dildeki nûr-i hüdâ sana yeter reh-nümâ
Dest-gîrindir Hudâ gayri değil innemâ

LUTFÎ diler dâimâ Hazret-i Hakk’dan meded
Zât-ı Kerîm kuluna merhameti bî-aded