U (Vav) KĀFİYESİ

Buyurun halka-i tevhîd

 Gülistân-ı îmândır bu

 Îmânları edin tecdîd

 Seâdetli zemândır bu

 Tevhîd dilleri şâd eder

 Zâkiri ber-murâd eder

 Gönülleri âbâd eder

 İsm-i pâk-i Rahmân’dır bu

 Tevhîd kalbe verir safâ

 Emrâz-ı bâtına şifâ

 Tevhîd eder ehl-i vefâ

 Îmânına bürhândır bu

 Bâde-i tevhîdi için

 Kayd-i mâsivâdan geçin

 Eflâk-i aşka per açın

 Câzibe-i cânândır bu

 8’li hece vezni

 5 Cân bahş eder zâkirlere

 Nûr-i tevhîd şâkirlere

 Bak zikirde mâhirlere

 Yüzünde nûr ayândır bu

 Taht-ı tevhîdi kur dilde

 Fırsat ganîmetdir elde

 Tevhîd ile ol her halde

 Ezkâr içre sultândır bu

 Tevhîd ile Hakk’a dayan

 Envâr-ı tevhîde boyan

 Eltâf-ı Hakk’a ol şâyân

 Zâkirlere emândır bu

 Âriflere irfân olur

 Âşıklara fermân olur

 Muvahhid âlî-şân olur

 LUTFÎ emr-i Kur’ân’dır bu

 494

 1 Ey nûr-i basar gözle

 Dergâh-ı keremdir bu

 Mekteb-i meârifde

 Deryâ-yı hikemdir bu

 Hurşîd-i muhabbetdir

 Eflâk-i hidâyetdir

 Bir iklîm-i vahdetdir

 Sahrâ-yı ademdir bu

 410

 Derd ehline cennetdir

 Ravza-i seâdetdir

 Dershâne-i hikmetdir

 Mâkām-ı kıdemdir bu

 Bir menzil-i rahmetdir

 Rahmet ile ülfetdir

 Bir dâr-ı şerâfetdir

 Gülzâr-ı haremdir bu

5 Bu Küfrevî dergâhı

 Kabûl eder âgâhı

 Ebvâb-ı hidâyetdir

 Deryâ-yı himemdir bu

 Meşrık-ı tecellâdır

 Matla-‘i muallâdır

 Bir dergeh-i vâlâdır

 Metâf-ı hidemdir bu

 Âlem-i muhabbetdir

 Mâkām-ı mukarrebdir

 Âgâh ola gör LUTFÎ

 Ricâl-i kirâmdır bu

 Mef ‘û lü / Me fâ‘ î lün

 495

 1 Bâzâr-ı aşka girdi erenler

 Meydân içinde merdâne yâ Hû

 Bu zevk-ı aşkı sürdü erenler

 Devrân ederler merdâne yâ Hû

 Bezm-i elestde içmiş şerâbı

 Tasdîk ederek duymuş hitâbı

 Levha-i dilde okur kitâbı

 Olmuş derûnu dershâne yâ Hû

 Almış nemâyı âb-ı hüdâdan

 Bulmuş hayâtı hubb-i Hudâ’dan

 Ayrılmaz aslâ ol muktedâdan

 Kemâl-i kâmil ferzâne yâ Hû

 Deryâ-yı vahdet mâhîlerinden

 Erbâb-ı himmet şâhîlerinden

 Görsen eğer sen gâhîlerinden

 Dersin o merde dîvâne yâ Hû

 5 Âşüfte cânlar sermest ü hayrân

 Derûnlarında derd-i firâvân

 Her demlerinde nâlende giryân

 Şem‘a-i derde pervâne yâ Hû

 Kubbe-i derde seyyâredirler

 Herbiri ka‘r-i deryâdedirler

 Derd-i veremle devvâredirler

 LUTFÎ olur mu handâne yâ Hû

 Müs tef ‘i lâ tün / Müs tef ‘i lâ tün

 411

496

 1 Rahmet güneşi doğmuş mâh-i Ramazân’dır bu

 Kerem-i Kerîm yağmış mâh-i Ramazân’dır bu

 Âlem-i melekûtda bir şân u şerâfet var

 Arş’ı bürümüş nûru mâh-i Ramazân’dır bu

 Meydân-ı hidâyetdir menzil-i seâdetdir

 Bu ümmete devletdir mâh-i Ramazân’dır bu

 Bir bak ki Hudâ n’eyler sâimleri seyreyler

 İftâr sâatında Hak mâh-i Ramazân’dır bu

 5 Gülzâr-ı hidâyetdir dür-bâr-ı seâdetdir

 Enhâr-ı kerâmetdir mâh-i Ramazân’dır bu

 Memdûh-i İlâhî’dir mü’minler penâhidir

 Şer-‘i şerîf râhidir mâh-i Ramazân’dır bu

 Rahmet nazarın dâim her gâhde alur sâim

 Husûsî Ramazân’da mâh-i Ramazân’dır bu

 Ezân-ı Muhammedî gör cemâl-i Ahmed’i

 Bul rızâ-yı Ehad’i mâh-i Ramazân’dır bu

 Cennetleri bezetmiş Rıdvân bizi gözetmiş

 Firdevs-i âlâ içre mâh-i Ramazân’dır bu

 10 Yetimleri şâd eyle fukarâyı yâd eyle

 Âlemde bir ad eyle mâh-i Ramazân’dır bu

 LUTFÎ nice nâdimdir bu ümmete hâdimdir

 Rahmet ede Mevlâ’sı mâh-i Ramazân’dır bu

 Mef ‘û lü / Me fâ‘ î lün / Mef ‘û lü / Me fâ‘ î lün

 497

 1 İşretgeh-i meyhâne güzel çalmalı çal gu

 Gûş-i dili ver nûr-i dîdem perdeye doğru

 Sâzendeleri seyredegör hâne-i dilde

 Hayrân bu tarab tarzına Çîn’de olan âhû

 412

Gülzâr-ı melâhatde olan gül-ruhe müştāk

 Bülbüller olur sâzıyla sözünde be-yâ Hû

 Nev-sâkî mey-i la‘li kızıl muğbeçe cânbâz

 Halları hayâl gerden-i sîm müşg ola geysû

 5 Devrân edicek çalgu ile ebrû-kemânlar

 Ol bezm-i mey-i vahdete Rıdvân ola dil-cû

 Gül-ruhlerinin güllerine şems ü kamerler

 Hayret-zededir sâz ile sâzende ki hûb-rû

 Allar giyinüp nağme-nevâ dilber-i gülber

 Devr olsa n’ola LUTFÎ’ye ol bâde-i gül-bû