Değil mi 2

Hudâ zâkirleri ahyâr değil mi

Gedâyı şâh iden ezkâr değil mi

Devam eyle dün ü gün zikre kardaş

Hudâ zikri hümâyûn kâr değil mi

Celîsiyem didi Hak ehl-i zikrin

Hudâ zikri şâh-ı sâlâr değil mi

Virir zâkirlerine ol bülend câh

Anın zikri güzel güftâr değil mi

İren maksûdına zikr-ile irdi

Mukarrebler kamu zükkâr değil mi

Niçün leyi ü nehâr zikr eylemezsin

Muradın rü'yet-i dîdâr değil mi

Niçün 'ışk odına yanmazsın ey har

Meramın vuslat-ı dildâr değil mi

Ta'accüb eyleme har didiğime

Kişiyi hor iden inkâr değil mi

Ne hey'et virdi Halik nutfe iken

İçin tısın tolu esrar değil mi

Bilen nefsini bilür Halikını

Diyen ol Hayder-i Kerrâr değil mi

Devam it zikr ü istiğfara her ân

Zahirin zikri istiğfar değil mi

Olagör zikre Kuddûsî müdavim

Ki zâkir vâsıl-ı Cebbar değil mi

Değil mi 3

Beni Mecnûn iden dil-dâr değil mi

Alan bu gönlümi ol yâr değil mi

Anın sevdasına düşen fakîrin

Gözi yaşlı özi bîmâr değil mi

Kılan 'âşıkları mestân u hayran

Elest bezmindeki ikrar değil mi

'Azâzîli iden mel'ûn u matrûd

Enâniyyet ile inkâr değil mi

Yaraşmaz 'âşıka ağyara rağbet

Hicâb olan sana ağyar değil mi

Sakın Kârûnleyin dînârı yığma

Anı hasf eyleyen dînâr değil mi

Zuhuri istemez gerçek erenler

Kulı yoldan koyan izhâr değil mi

Bu yolda sıdk-ıla ihlâs gerekdir

Mürâ'îler kamu küffâr değil mi

Günâh-kâr-âne tevbe hoş emândur

Hudânın bir adı Gaffar değil mi

İder kürsîde vâ'iz halka pendi

Henüz kendi işi evzâr değil mi

Kilâbdur sîm ü zer tâlibleri bil

Ki dünyâ cîfe-i murdar değil mi

Günâhlar başıdur dünyâyı sevmek

Diyen Peygamber-i Muhtar değil mi

Hemân zikr-eyle Kuddûsî Hudâyı

Kulı sultân iden ezkâr değil mi

Değil mi 4

Şu dünyâ cîfe-i murdar değil mi

Anın tâlibleri füccâr değil mi

Günâhlar başıdur dünyâyı sevmek

Diyen Peygamber-i Muhtar değil mi

Yapuban anı dîni hedm idenler

Hudâdan dûr olan ağyar değil mi

Düşün Kârûnın encamın ki noldı

Sebeb hizlânına dînâr değil mi

Ana dil virme Kuddûsî hazer kıl

Ki meyi iden ana eşrâr değil mi

Değil mi 5

Münafık ekfer-i küffâr değil mi

Tışı tâhir içi murdar değil mi

Hudâ bilmez mi zann eyler nifakın

'Ayan ana kamu esrar değil mi

Mekânı derk-i esfeldir cahîmde

Kelâmında diyen Cebbar değil mi

Dimişler kork Hudâdan korkmayandan

Ki ol bî-merhamet gaddar değil mi

Yehûdîden Nasârâdan münafık

Eşed düşmân-ı dîn zinhar değil mi

Sığın Kuddûsîyâ Settâra dâ'im

Münafıklar kamu eşrâr değil mi

Virdim gönlümi

Ben ezelden bir meh-i garrâya virdim gönlümi

Olmışam Mecnûn bugün Leylâya virdim gönlümi

Yimezem şimden-girü dünyâ vü ahret kaydını

Çünki ben bir dil-ber-i yektaya virdim gönlümi

Vâ'iz eyler bana pendi fârig ol 'ışkdan deyü

Ben zarurî ol gül-i ra'nâya virdim gönlümi

Gerçi sûretde gedâ-yı bî-kesem ben zâhidâ

Ma'nâda bayım ki ben şol baya virdim gönlümi

Vird-i Kuddûsî budur her dem dilinde yâd ider

Mâsivâyı neylerem Mevlâya virdim gönlümi

Yetişmez mi

Benim çekdiklerim çille Hudâvendâ yetişmez mi

Bu kesret bu meşakkat bu kuru gavgâ yetişmez mi

Seni bilmek içün bizi yoğ-iken eyledin îcâd

Bu gaflet bu cehalet bu yalan da'vâ yetişmez mi

Metâ'-ı 'ömrimi zayi' idüb oldum bugün müflis

Bu hasret bu hacâlet bu elem bana yetişmez mi

Şu mahzun gönlümi şâd eylesen olmaz mı fazlınla

Dün ü gün ağlayub yalvardığını sana yetişmez mi

İhata eyledi endamımı gaflet kesel fetret

Basîret gözimin hem oldığı a'mâ yetişmez mi

Sana ma'lûm benim hâl-i perişanım 'Alîmsin çün

Bu denlü çekdiğim hüzn ü keder bana yetişmez mi

'Azâb itmek ise bana muradın yok sözüm asla

Eğer 'afv itmek ise eylesen şâhâ yetişmez mi

Benim zannım sana budur ki eylersin bana re'fet

Disen Kuddûsîyi 'afv itdim ey Mevlâ yetişmez mi

Ey Hudâ var bir muradım

Ey Hudâ var bir muradım isterem senden anı

Çün Kerîmsin hem Cevâdsın hem Latîfsin hem Ganî

Eylerem dostın Muhammedle tevessül ben sana

İtme anın hürmetine sen kapundan red beni

Dir isen lâyık değülsin ol muradına eğer

'Âdetindür eylemek şâd 'arz-ı hacet ideni

Nice alçak mücrimi 'afv eyleyüb kıldın refî'

Oldı bayram her güni hem Kadr olubdur her düni

Ol muradımı virirsen gayrı nesne istemem

İsterem ancak anı ben neylerem şunı bum

Nâ'il olmak ol murada herkese olmaz nasîb

Sen kimi dilersen olur 'îd-i ekber her güni

Yok su'âlden gayrı Kuddûsî fakirin kârı hîç

Pes anın sensin muradı vir ana lutf it seni

İste Hakdan

İste Hakdan her ne ki lâzım olur ise anı

Ol Karîbdür hem Semî'dür hem Mücîbdür hem Ganî

Hem Cevâddur hem Kerîmdür sâ'ilin mahrum komaz

Dahi Mugnîdür ider fazlıyla ignâ ol seni

Ol-durur Vehhâb u Rezzâk u Latîf ü Lem-Yezel

Cümle halkın ol-durur viren dün ü gün rızkını

Sen ana eyle tevekkül ol vekîlindür hemîn

Eyle esbaba ta'alluk di Hudâ besler beni

'Adet olmış dürlü dürlü kesb-i kâr Kuddûsîyâ

Hak viren rızkı sebeb eyler imiş şunı bum

Geylânî

Yedi iklîmde sonlur işit erkân-ı Geylânî

Kamu büldânda kurılur hemîn meydân-ı Geylânî

Ulaşur idene feryâd ider muztarlara imdâd

Olur ana uyanlar şâd serî' dermân-ı Geylânî

Tarîkına giren anın düşer 'ışkına Mevlânın

Olanı kul o sultânın sever Yezdân-ı Geylânî

İder irşâd mürîdin ol olalım biz o şâha kul

Hudâ 'indinde çün makbul ki dervîşân-ı Geylânî

Düşenin destini tutar yakîn ırak dimez yiter

Tarîkına girüb ol er yücedir şân-ı Geylânî

Mürîdine cefâ iden kefen hâzırlasun erken

İnan bu sözlerime sen açık bürhân-ı Geylânî

Çağırsan ana sıdk-ıla yetişür ol silâh-ıla

Muradın ne ise dile ki bul ihsân-ı Geylânî

Ki tablım çalınur her ân yir ü gökdedir ol sultân

İşit bu sim it iz'ân ki ol cânân-ı Geylânî

Mürîdim tabii ursun dir kasidesinde hem ol pîr

Seni tabiim uyandırır budur fermân-ı Geylânî

Mürîdim korkma dir asla nasîrimdir benim

Mevlâ Size düşman olan zîrâ olur düşmân-ı Geylânî

Dimiş hem Hakka it ikbâl tagannî ile çağır çal

Tarab it bahr-i 'ışka tal kerîm Hannân-ı Geylânî

Anın dervîşi Kuddûsî olalı artdı sevdası

Diyüb teşvîk ider nâsı olun yârân-ı Geylânî

'Abdülkâdir Geylânî

Elif Allahın kânı be Bağdâddır mekânı

Te Tenrinin arslanı 'Abdülkâdir Geylânî

Se sâbitdir sırrından cim cemali nûrından

Hâ habîbin 'ilminden 'Abdülkâdir Geylânî

Hı Hudânın kapusı dal delâlet yapusı

Zel zelîller kapusı 'Abdülkâdir Geylânî

Re Rabbimi heman çok ze zebûndur özi tok

Sin sivâda meyli yok 'Abdülkâdir Geylânî

Şın şefâ'at serveri sad safânın rehberi

Dad dalâletden berî 'Abdülkâdir Geylânî

Tı tarikat sultânı zı zahirdir burhanı

'Ayın 'ışkın nişanı 'Abdülkâdir Geylânî

Gayın gayet zikri çok fe fenada fikri yok

Kaf kâyetde özi tok 'Abdülkâdir Geylânî

Kef kerâmetdir işi lâm letafet cünbişi

Mim mahabbet dervîşi 'Abdülkâdir Geylânî

Nun nazîri yok anın vav vücûdı zemânıfi

He hatmi bu cihanın 'Abdülkâdir Geylânî

Lâm-elifdir mekânı yeyin yokdur nişanı

Kuddûsînin sultânı 'Abdülkâdir Geylânî

Sen mağfiret eyle beni

Ey Rabb u Tevvâbu'r-Rahîm sen mağfiret eyle beni

Rahman u Gaffar u Halîm sen mağfiret eyle beni

İtme bana hışm u 'itâb itdin deyü zenb bî-hisâb

İsmin Gafur bî-irtiyâb sen mağfiret eyle beni

Bana yaraşur çün günâh gufran sana ey pâdişâh

Direm idüb efgân u âh sen mağfiret eyle beni

Nefse uyub itdim hatâ sensin 'Alîm ma'lûm sana

Geldim bugün ben kapuna sen mağfiret eyle beni

Toldı günâhımla cihan sana 'ayan halka nihân

Çün muktedirsin bî-gümân sen mağfiret eyle beni

Zühdüm bana virdi gurur olmaz imiş 'ışksız huzur

Pes eyledim bî-had kusur sen mağfiret eyle beni

Kuddûsî-yi bîçâre dir kıldı beni suçum hakîr

Ey rahmeti evsa' kebîr sen mağfiret eyle beni

'Işkın beni

Âteş-i sûzâna ey dost yandıran 'ışkın beni

Dürlü dürlü renklere boyandıran 'ışkın beni

Gizleyüb 'ışk-ı mecazînin içinde nice dem

Boz bulanık sel gibi bulandıran 'ışkın beni

Gönlümi cezb eyleyiib sen hûba meczûb eyleyen

Mâsivâya bakmadan usandıran 'ışkın beni

Komayub nâmûs u 'âr u zühd ü takvadan eser

Zillet ü mihnetlere katlandıran 'ışkın beni

Zehr-i katil idim evvel kati iderdim nâsı çok

Şimdi sükker gibi yâr tatlandıran 'ışkın beni

Hâb-ı gafletde behâ'imler gibi uyur iken

Rahatımı selb idüb uyandıran 'ışkın beni

Düşürüb seyyâh-ı 'âlem eyleyen Mecnûnleyin

Mısrı Şâmı gün gibi tolandıran 'ışkın beni

Ben sanurdum ki mecazî hûbların müştâkıyam

Sen hakîkî hûba şimdi gönderen 'ışkın beni

Dir ki Kuddûsî visalin ârzûlayub rûz u şeb

Çerh-i devvâr gibi dâ'im döndüren 'ışkın beni

İden sensin beni

Rûz u şeb ey 'ışk bîdâr u zâr iden sensin beni

Bir gül içün sâkin-i gülzâr iden sensin beni

Zühd ü takva perdesini eyledin bir demde çâk

Zâhid iken 'âşık-ı dîdâr iden sensin beni

'Ar u nâmûs ile nâs içinde hoş ma'rûf iken

Şîşeyi taşa çalub bî-'âr iden sensin beni

Mâsivâ kaydından âzâd eyledin bu gönlümi

Tatlu canımdan dahi bîzâr iden sensin beni

Virmedin bir lahza rahat bu cihan içre bana

Mübtelâ-yı girye-i ekdâr iden sensin beni

Göfilümi sayd eyledin dâm üzre döküb dâneyi

Yok halâsa çâre pes nâçâr iden sensin beni

Eyleyüb her dem senalar sana Kuddûsî hemân

Dirki ey 'ışk vâsıl-ı dil-dâr iden sensin beni

Düşmişem râh içre bugün

Düşmişem râh içre bugün ey Hudâ kaldır beni

Ağladım yitmiş sekiz yıl rahm idüb güldür beni

Rahatım yok mihnetim artub gider suç bî-hisâb

Bilmedim sen şahımı 'irfân-ıla toldur beni

Hâb-ı gafletden uyandır aç basîret gözimi

Lutf idüb deryâ-yı 'ışk u cezbeye taldır beni

Toğrı yola it hidâyet bana olgıl reh-nümâ

Bende benlik komayub ölmezden ön öldür beni

Yalvarub Kuddûsî-yi gafil sana dir ey Latîf

Derd-i 'ışkınla hazân-veş 'akıbet soldur beni

Eyledi 'ışkın meni

Dilberâ bed-nâm u rüsvâ eyledi 'ışkın meni

Mübtelâ-yı derd-i sivâ eyledi 'ışkın meni

Zann iderdim ben anı âsân meğer pek güç imiş

'Akıbet Mecnûn-ı şeydâ eyledi 'ışkın meni

Ben seni sevdiğimi hîç bilmez iken bir ahad

Hâlime koymadı ifşa eyledi 'ışkın meni

Gül'izârında bu gönlüm gonca gül kokmak diler

Bülbül-i dîvâne-âsâ eyledi 'ışkın meni

Bildi çün dil hüsnini artdı mahabbet gün-be-gün

Pes güzel sevmekde yekta eyledi 'ışkın meni

Zühd ü takva 'âr u nâmûsı değişdim 'ışka heb

Mansıb-ı a'lâda ibkâ eyledi 'ışkın meni

El-âmân ey şâh-ı hûbân merhamet it bendene

Kürbe vü ahzâne me'vâ eyledi 'ışkın meni

Gündüzüm gicem senin fikr-i visalinle geçer

'Aşık-ı mahbûb-ı ra'nâ eyledi 'ışkın meni

Kûşe-i eyvân-ı zilletde mukîm oldum bugün

Bir şeh-i zî-baht-ı bâlâ eyledi 'ışkın meni

Haste Kuddûsî kulun yatur gelüb sor hâlini

Dir marîz-i derd-i zîbâ eyledi 'ışkın meni

Eyledi bu 'ışk meni

'Aklımı alub perîşân eyledi bu 'ışk meni

Rûz u şeb nâlân u giryân eyledi bu 'ışk meni

Komadı sabrımı ârâm idemem hîç şimdilik

Kûşe-i zilletde mihmân eyledi bu 'ışk meni

Perde-i nâmûs u 'ân bir nazarda çâk idüb

Mübtelâ-yı meyl-i cânân eyledi bu 'ışk meni

Tanlaman dostlar benim böyle figân u âhımı

Derd ü gam tahtında sultân eyledi bu 'ışk meni

Yimez oldum şimdi havf-ı ta'n-ı a'dâ kaydını

Çün emîr-i ceyş-i sekrân eyledi bu 'ışk meni

İtmezem perva 'adûdan gelse tek yârim bana

İntizâr odunda biryân eyledi bu 'ışk meni

Gezdirir sahraları virmez emân bir dem bana

'Akıbet mecnûn u hayran eyledi bu 'ışk meni

Bu-durur 'âdet ider 'âşık niyaz ma'şûkı nâz

Vâdî-yi hicranda iskân eyledi bu 'ışk meni

Takatim yok nideyim derd-i firakı çekmeye

Pes şikâr-ı dâm-ı hûbân eyledi bu 'ışk meni

Mürşid-i kâmil aradım 'ışk imiş mürşid bana

Himmetiyle kân-ı 'irfan eyledi bu 'ışk meni

Kal'a-yı cismimde var idi metanet bî-kıyâs

Geldi yakdı yıkdı vîrân eyledi bu 'ışk meni

Eylerem dâ'im emel 'îd-i visale irmeği

Malihulya ile ferhân eyledi bu 'ışk meni

Bana vâ'iz dir ki Kuddûsî bu 'ışkdan fârig ol

Nideyin igrâk-ı 'umman eyledi bu 'ışk meni

İden 'ışkdır meni

Bir güzeller şahına meftun iden 'ışkdır meni

'Akıl ü dânâ iken mecnûn iden 'ışkdır meni

Gıbta eylerdi bakuban zühdime halk-ı cihan

Şimdi bir menfûr-ı halk azgun iden 'ışkdır meni

Bilmeyenler 'özrimi gerçi atarlar bana taş

Nideyim hor u zelîl ü dûn iden 'ışkdır meni

Meclis-i 'ışka girüben olmışam mest-i müdâm

Bu belâya râzî vü memnun iden 'ışkdır meni

'İzzet ü şöhret libâsın giydi nefsim bir zemân

Hâk-i zilletde bugün meftun iden 'ışkdır meni

Nefsimi bildirdi bu 'ışk bana sonra Rabbimi

Pes sadefde lü'lü'-i meknûn iden 'ışkdır meni

Hakka şükr eyler bu Kuddûsî diyüb her ân hemân

Zümre-i mestâneye makrûn iden 'ışkdır meni

Yâ İlâhî

Yâ İlâhî cennet-i Rıdvânda iskân it beni

Yimek içmek bilmeyüben göreyin dâ'im seni

Cennete girerler imiş cümle halk rahmet ile

Sana ehl it rahmetinle ben fakiri ey Ganî

Zîneti sevmez deli gönlüm seni ister hemân

Vir anın maksûdını çün istemez şunı bum

Tâ ebed gökçek yüzine bakuban mest olayın

Girmesün hîç beynimize bâg-ı cennet gülşeni

Pes bu Kuddûsî kulunı itme vaslından cüda

Görmesün bir taife gözi ana perde olanı

Cân u dilden sevmişem

Cân u dilden sevmişem ben ey şeh-i hûbân seni

Arzular aşüfte gönlüm her zaman her ân seni

Mâsivâdan nefret idüben sana geldim bugün

Çünki buldum sâhib-i cûd u 'atâ sultân seni

Kapufia geldim elim boş suçum ise bî-hisâb

Söylediler bana çok eyler deyü ihsan seni

Cümle halk içre benim gibi güneh-kâr bende yok

Kesmezem lâkin ümîdi bilürem Rahman seni

Ehl-i dünyâ ehl-i 'ukbâ oldılar senden cüda

Sevdiler cân u gönülden zümre-i merdân seni

Lutf idüb vir 'ışkını bana olam mest-i müdam

İsterem fazlınla senden ey cevâd Yezdan seni

Muntazırdur gice gündüz sana Kuddûsî garîb

Eyle teşrif dil evini itsün ol mihmân seni

Ey cümle 'âlem halkının

Ey cümle 'âlem halkının erzakını viren Ganî

Heb anların Perverdigârısın bilürem ben seni

Pes kuvvetim havlim yoğ-iken rızkımı ihsan idüb

Yitmiş tokuz yıl besledin dürlü ni'am ile beni

Şimdi bana rahm eyleyüb kıldın 'atâ bu 'uzleti

'Avn it bana 'avn idene hazl eyle hem hazl ideni

Artdı bu günlerde keder gam gussa ma'lûmun kamu

Tenassuh eylesem dirler itsün sükût miskîn denî

Mazlum gelüben kapufia ağlayarak nusret diler

Ben de marîz bir kocayam def eylerem pes çoğını

Sıbyan rical nisvân iderler sirkati leyi ü nehâr

Bir kimse dimez sen niçün itdin baha söyle bunı

Tâ'ûn cünûdın gönderüb anları heb kahr eyle kim

Bulsun selâmet ehl-i 'ırz hem ol güruh itdiğini

Kavm-ı ebâhiyye gibi olmış bu kavmin ekseri

Havf itmeyüb hergiz alurlar dâ'imâ il hakkını

Dostun Muhammed Mustafânın hürmetine ya Mücîb

Eyle bu Kuddûsî du'âsın müstecâb kurtar anı

Ashâb-ı Kehfin hâlleri

Virdi hayret gönlüme ashâb-ı Kehfin hâlleri

Sıdk-ıla oldı Hudâya anların ikbâlleri

Eyleyüb halkda tefekkür bildiler tîz Halikı

Ders yönünden bize kâfidir kamu ef'alleri

Kalblerinden çıkdı cümle mâsivâ kalmadı hîç

Kişiye düşman imiş çünki 'ıyâl ü mâlları

Cümlesin terk eyleyüb Hakka teveccüh itdiler

Uyhu oldı ol 'azîzânın hemân a'mâlleri

Ey ahî anlara bakub sen de 'uryân olma çün

Şirk idi dirlikleri buldı selâmet bâlleri

Cümle zahmet tut bu Kuddûsî fakîrin sözini

Eyle kulluk Hakka terk it gaflet ü ihmâlleri

Sevmişem ben

Sevmişem ben bir nazîrsiz şâh-ı hûbân dilberi

'Işkına düşen olur anın sivâsından beri

Ben de el çekdim bugün heb mâsivâsından anın

İstemem simden girü hîç bî-vefâ dilberleri

Çünki ol eyler 'atâ 'uşşâkına bî-had hemân

İtseler de cürm ü taksîr bendelikde ekserî

Göfilümi cezb eyledi ol çengel-i 'ışkı takub

Sevmeden itmem feragat ben o vech-i enveri

Ta'n ider sûfî bana eyler tarab turmaz deyü

'Aklı yok meczûblara ta'n itmenin var mı yeri

İki 'ışk deryasını içirdiler düşde bana

Cümlesini eyledim nûş kalmadı zerre kiri

Benzemez her vech-ile dünyâ sularına suyı

Yâ cinânın selsebîli yâ rahîk ya kevseri

Yaşım irişdi henüz yetmiş bire oldum za'îf

'Işk-ı dildâr-ıla olmışam civan gibi diri

Râh-ı merdândır benim bu gitdiğim yol zâhidâ

Cümle yollardan yakın hem cümlesinin azheri

Gel sülük it bu yola 'arif olayım dir isen

Ki bu yola eyleyen teslîk Resuldür Hayderi

Eyledi telkîn ana tevhîdi yumub gözlerin

Ol nebîler serveri hem ins ü cin peygamberi

İtdi Cebrâ'îl dahi telkîn Resule ol dahi

Aldı Yezdândan anı bil it sülük ol yol eri

Olmışam ben de bugün dervîşi ' Abdü'l-kâdirin

Girmişem anın yolına Kâdirîyem Kâdirî

Kuyu kazan kendi düşer bu garîb Kuddûsîye

Çıkamaz kalur içinde hâk olur cism ü seri

Dâ'im olmaz

Dâ'im olmaz bu gülistân-ı fenanın gülleri

Hem gider şol 'ışk-ıla feryâd iden bülbülleri

Ne güli kalur ne gülzârı bu dâr-ı hicretin

Zâ'il olur bâgbân u lâle vü sünbülleri

Virme dil güzellerine 'akıbet bir gün olur

Ki çürür sîm tenleri ebruları kâkülleri

'Işk-ı Leyla ile Mecnûn eyleyüb terk-i vatan

Mesken itdi kendüsine ulu tağ u çölleri

'Işk-ı Şîrîn ile Ferhâd tağı deldi açdı yol

Gözlerinden akıdub ma'şûk iline selleri

Niceler 'ışk-ı mecazî âteşine yandılar

Kıl tefekkür 'ibret al kim noldı âhir hâlleri

Sen de mağrur olma bu çalub çağırdıklarına

Hâk ider bir gün ölüm bu eller ile dilleri

Geç mecazîden hakîkî 'ışkı iste Tenriden

Ol Kerîmdür eylemez dûr kapudan sâ'illeri

Didi Peygamber uyur nâs uyanurlar ölicek

Bil ölüm îkâz ider bizim gibi gafilleri

Zikre meşgul ol 'azîzim 'âşık-ı Hak olasın

Zikr içün halk eylemişdür ol Hudâ bu dilleri

Çün beni çok zikr idin deyü bize emr eyledi

Sevmez ol zikr itmeyen hayvânleyin tenbelleri

Cümle zikrin efdali tevhîd buyurmışdur Resul

Hem yakîn yoldur Hudâya çok ise de yolları

Halkı anın ecli içün eylemiş îcâd hemîn

Anı kendi-çün yaratmışdır o Halik Hazreti

İtdi 'Abdülkâdirin dervişlerinden hem bizi

İder ol mensûbına imdâd-ı bâlâ himmeti

Gice gündüz hamd ü şükr eyler bu Kuddûsî fakîr

Ol Hudâya kim ana bahş eyledi bu 'uzleti

Ey cümle halkın râzıkı

Ey cümle halkın râzıkı fazlınla neşr it rahmeti

Sensin viren düşmana dosta bu cihanda ni'meti

Biz eyledik îmân sana yok birliğinde şübhemiz

Sen bize in'âm eyledin 'irfan u vahdâniyyeti

Mücrimleriz bakma bizim ecrâm u taksîrimize

'Afv eyle çekdirme habîbin hürmetine zahmeti

Bizde liyâkat gerçi yok lâkin senin bol rahmetin

Bulur bu 'âlemde kamu mü'min ü kâfir devleti

Bârâna muhtacız bugün yağdır kerem kıl yâ Ganî

Yok sabrımız hîç açlığa virme Halîmâ kürbeti

Biz ümmet-i merhumeyiz var ise de çok zenbimiz

Senden ümîdi kesmeyiz gösterme bize kılleti

Diler kamu mahlûk matar vir ey Cevâd u Lem-Yezel

Cümle bilürler rahmetin deryasının var vüs'ati

İster lisân-ı hâl ile yağmurı heb halk-ı cihan

Kaht-ı matar virdi kamu yir ehline çün zahmeti

Şu beldede vardur senin çok evliya 'ariflerin

Bağışla bizi anlara ki görmeyelim zilleti

Hışmımı geçdi rahmetim didin sözün gerçek-durur

Ey cümleden gayur Hudâ vir matarı it gayreti

Adın senin Rahmân-durur îmânımız vardur bizim

Eyle bugün seyr idelim izhâr-ı Rahmâniyyeti

Ağlar bu Kuddûsî görince açları sıbyân gibi

Meczûbdur ol kalbi rakîk yok sabra hergiz takati

Sevdiği kullarına

Sevdiği kullarına virmez Hudâ çok ni'meti

Nice takva ehlini kâfir kılar mâl kesreti

Dirme dünyâ mâlını dinle sözi itme 'inâd

İster isen ey püser iki cihanda rahatı

Kıl tefekkür noldığın Şeddâd ile Nemrûd dahi

Neyledi Kârûn-ıla Fir'avnı dünyâ devleti

Sa'lebe ashâb içinde bir 'azîz mü'min iken

Döndi dînden oldı kâfir kalmadı hîç 'izzeti

İste Kuddûsî kifâf mikdârı rızkı dinle söz

Çün tama'-kâr kulu sevmez Hak Te'âlâ Hazreti

Değmez cemalin görmeye

Değmez cemalin görmeye iki cihanın lezzeti

Çün 'âşıkı teşvîk ider ma'şûkı dâ'im rü'yeti

Göster o gökçek yüzüni ey bî-nazîr şahım bana

Vir isteyen kullarına cümle na'îm-i cenneti

Ârzû kılaram vaslını dâ'im sana müştak olub

Fazlınla it ihsan bana sen pâdişâha vuslatı

Lâyık değil isem dahi ben hûb yüzini görmeye

Gönlüm umar bilmez edeb ister hemân ol ni'meti

Sen her kimi ister isen ana virirsin çok nevâl

Dilenciyem ben ez-kadîm terk itmezem bu hasleti

Gerçi günâhım çok velâkin mağfiret şanın senin

Mücrimleri 'afv eyleyüb ihsan idersin rahmeti

Dir cümle halkın alçağı Kuddûsî-yi bî-çâre kim

Ben kuluna lutf eyleyüb gösterme hergiz firkati

İtme ey nefsim gurur

İtme ey nefsim gurur bu şöhrete gûş it sözi

Mekr-i Cebbarı gönülden hem çıkarma aç gözi

Sıdk u ihlâs ile istiğfarı çok eyle hemân

Zikre meşgul ol beher dem giceye kat gündüzi

'İlm ü a'mâl çoklığına bakuban 'ucb eyleme

Kendini bil cümle halkın ahkarı hem a'cezi

Niceler şart-ıla kulluk itmiş iken Tenriye

Gitdiler İblîs izine şaşırub toğrı izi

Kıl hazer Kuddûsîyâ 'ucb u gururdan dâ'imâ

Zahiri ta'mîri terk it kılagör safî özi

Bak

Gör ne yaratmış Hudâ sıdk-ıla esrara bak

Aç gözini sâlikâ san'at-ı Cebbara bak

Her ne ki var ise bil halk-ı Hudâ-yı Celîl

Cümlesi tutmış sebîl Hazret-i Settâra bak

Halk-ı cihan ser-te-ser Tenriye kulluk ider

Gafleti koy ey püser hıdmet-i Gaffara bak

Niceye dek bu kesel ide seni pür-zelel

Pendimi gûş eyle gel yarene tîmâra bak

Perdedir iki cihan 'âşık-ı Hakka inan

Özleme hûr u cinân gayrı unut yâre bak

Zâhid-i zevvâk ile olma mukârin bile

Koyma sivâyı dile şevk ile dildâra bak

Al sözi Kuddûsîden Hakdır anı söyleden

Bu gazeli oku sen sıdk-ıla güftâra bak

Bu gönlüm sevdi bir yâri

Bu gönlüm sevdi bir yâri ki vechi âfıtâb ancak

Anın bu âfitâb yanında gûyâ bir şihâb ancak

Sayılmaz itdiği fazl u kerem bu bendesine çün

Ki 'uşşâkına in'âmı o şahın bî-hisâb ancak

Visali 'ıyd-ı ekberdir o hûbın yok nazîri hîç

Firakı nâr-ı dûzahdan eşed mühlik 'azâb ancak

Mahabbet itmeyen ana sürilür bâb-ı Yezdândan

Olur hem ol şakînin dîn ü 'ukbâsı harâb ancak

Cihanın pâdişâhları eşiğine sürerler yüz

Halâ'ik içre bî-misl ü bedel 'âlî-cenâb ancak

Kapusında mülâzım ol murada irmek istersen

Anın babında zîrâ heb du'âlar müstecâb ancak

Anın-çün kim vücûda geldi bu cümle-i mahlûkât

Anın içün kurulmuşdur muhakkak bu dolab ancak

Tevessül itdiler cümle nebîler Hakka anınla

Olur anı vesîle itmek ile feth-i bâb ancak

Bu Kuddûsî anın 'âşıklarının hâk-i pâyidir

Hemân bu tarz ile maksûdı ana intisâb ancak

Sevabım yok dimek

Sevabım yok dimek 'uşşâk-ı Hakka bed cevâb ancak

Ki koyub zühdi 'ışkın odına yanmak sevâb ancak

Hulûs olmayıcak 'ilm ti 'amel olur heba cümle

Cezası çün mürâ'înifi cehennemde 'azâb ancak

İder 'ilm-i şerifi cem'-i mâla ol vesîle çün

Hadîsde geldi ki dünyâyı tâlibler kilâb ancak

Taleb eyler anı hırs-ıla şol 'atşân gibi varır

Görür ki su değildir ol hemân kuru serâb ancak

Gezer dünyâda zu'm idüb özüni pes uyanıkdır

Ecel hamrını nûş birle bilür işi harâb ancak

Bürür gaflet hicabı gözini hîç mevti göstermez

Gelince canı hulkuma gider gözden hicâb ancak

Benim mâlım deyü hıfz eyleyüb sakladığı cümle

Kalur vârislere bir gün olur kendi türâb ancak

Şu murdar cîfeye meyi eyleme Kuddûsîyâ zîrâ

Ana hırs eyleyüb düşen değil illâ gurâb ancak

Be-küllî şey'e kadirsin

Be-küllî şey'e kadirsin çün ey Hak

Kapunı aç bana hîç kılma muğlak

Günâh-kârım beni it mağfiret hem

Dahi it zümre-i 'uşşâka mülhak

Geçir fazlınla meyl-i masivâdan

Hemîn deryâ-yı 'ışka eyle muğrak

Sana cezb it olayım mest ü mahbûb

Benim sen ol enîs ü yârim ancak

Kamu muhsinlerin çün ecvedisin

Cemî'-i halka Vehhâbsın muhakkak

Beni bir lahza vaslından ayırma

Ki matlûbım o hûb yüzine bakmak

Bu Kuddûsî kulun ister Latîfâ

Cemâlin şem'ine pervane olmak

Ana rahminde itmişem

Ana rahminde itmişem seni tevhîd ben ey Hallâk

Civânlıkda düşüb sevdana gezdim çok yayan çıplak

Habîbini ziyaret eyleyüb oldum mücavir hem

Serây-ı gönlümi nûr-ı şerîfi eyledi işrâk

Gelüben Rûma fazlınla uyandırdım nice halkı

Ki toldı kalblerine zikr ile derya gibi eşvâk

Kocayub şimdi bir 'âciz fakîr haste za'îf oldum

Gelüb her gice lutf idüb celîsim ol yüzime bak

Lisânım zikrine meşgul beher ân ey şehen-şâhım

Dahi gönlüm visalin 'ıydına olmış-durur tevâk

Bana mâl 'avret oğlan kız dahi nefsim kamu düşman

Ayağım bağlu zincîrler ile sen it beni ıtlak

Ulaşdır ol Habîbifî şehrine Kuddûsîyi zîrâ

Ana fitne olub anlar dilerler sana itmek 'âk

Devâ-yı zenbdir istiğfar

Devâ-yı zenbdir istiğfar muhakkak

Mukayyed sanma anı bil ki mutlak

Havas ider 'avam ider anı çün

Günâh derdîne derman oldur ancak

Resul ider imiş yüz kerre her gün

Bize evlâ vü ekrem dahi elyak

Devam eyle ana sen de birader

Bize çün farz u sünnetdir okumak

 Sana pend itdi Kuddûsî günâh-kâr

Tutar isen olursın bil muvaffak

'Acâyib a'cebidir

'Acâyib a'cebidir bî-vefâlardan vefâ ummak

Dahi dâr-ı fenaya meyi idüb Hakdan rızâ ummak

Haram iki cihan 'uşşâk-ı Mevlâya bilürsin çün

Sana lâyık mıdır cennet sevüb vasl-ı Hudâ ummak

Cinânı isteyen bil rü'yet-i dîdâr içün ister

Yaraşmaz 'âşık-ı Hakka ki dîdârsız safâ ummak

Sakın aldanuban nakşa Hudâdan iftirâk itme

Kabîhdür mâsivâya aldanub Hakka lika ummak

Bu cisr üzre ikâmet iderem zann itme Kuddûsî

Ne mümkindir 'adûdan pend ü müflisden 'atâ ummak

'Âşıkların nişanı

'Âşıkların nişanı 'ışk rengine boyanmak

Hem turmayub dem-â-dem şem'-i cemâle yanmak

Nûş itmeyen şarâbı pâk olamaz riyadan

Hayran olan ne bilsün 'âr ü nâm u utanmak

Lâyık mıdır sana kim meyi idesin sivâya

Hem 'âşıka yaraşmaz sîm ü zere kıvanmak

Sen mâlına sevinme ki cümle vârisindir

Ahmakların kârıdır il mâlına tayanmak

Kim ki cennet ister ol Hakdan cüdâ olısar

Kârı hemân hûbânın boncuğı incü sanmak

Gûş eyle Kuddûsîyâ sâdıkların sözini

Çün yolda kor sâliki gul sözine inanmak

Tâ vakt-i sabâda

Tâ vakt-i sabâda sana oldum idi müştak

'Işkın odı bu yüreğimi eyledi ihrâk

Zikr eylerem ey şâh-ı 'azîm çün seni her ân

Redd itme kapundan beni sen yüzime hoş bak

Muhtâc u zelîl pîr ü sakîm 'abd ü fakîrem

Sen şâh-ı Ganîsin bana it fazlını infâk

Matlûbımı vir lutf u kerem merhamet eyle

Cennetde safâ virme hemân 'ışk odına yak

Vaslıiıdan ayırma beni bir lahza Rahîmâ

İt rıfk-ıla hayret denizine dahi igrâk

Çün her kulıfia cenneti rahmetle virirsin

Vir bana da şol cenneti kim eğlenür 'uşşak

Kuddûsî-yi bî-çâre tayanmaz çü firaka

Eyle anı sen zümre-yi 'âşıklara ilhak

'Aceb bu sende hîç

'Aceb bu sende hîç mikdâr-ı zerre yok mıdır idrâk

İdersin mâl-ı dünyâyı bedende cân gibi imsak

Ki ol bir zıll-i zâ'ildir bekası yok geçer lâ-büdd

Belâsı çok ider tâliblerini 'akıbet ihlâk

Anı hırs-ıla cem' idenden ahmak kimse yok zîrâ

Yarın rûz-ı kıyâmetde olısar nadim ü gam-nâk

Olur 'arş gölgesinde terk iden dünyâyı bî-şübhe

Halâ'ik itdiği günde feza'larla yakalar çâk

Sivâdan kalbini pâk eyle Kuddûsî koma hergiz

İrişmez Hakka bir kişi ki kalbi olmaz ise pâk

Hudâvendâ beni it

Hudâvendâ beni it zümre-i merdâna ilhak

Geçüb dünyâ vü uhrâdan olayım sana müştak

Firakın zehrine yok takatim sabr idebilmem

O zehrin acısın def eyle kıl vaslını tiryak

Hidâyet eyleyen sensin tarîk-ı müstakîme

Za'îfem kalmışam yoldan bana sen eyle işfâk

Yolını eyle hem âsân şu ben azmış kulına

'Alâ'ik gönlümi bend itdi eyle anı ıtlak

Bu Kuddûsîleyin yokdur cihanda gerçi gafil

Velâkin fazlın ile kıl sana meyyal ü tevvâk

Yok cihanda devlet-i bâlâ

Yok cihanda devlet-i bâlâ çü 'ışk u cezbe-tek

İste Mevlâdan anı sen mâsivâdan desti çek

Gerçi a'mâl-i cevârih hoş velâkin zâhidâ

Yok ise anda hulûs umma sevâb çekme emek

Gizlü şirk imiş riyâ pes sahibi müşrik olur

La'net ider ana deryada semek gökde melek

Muhlis olanlar imiş dahi hâtarda anı bil

Bin sene kılsa 'amel ol cümlesi çöpden direk

Tenriden haşyet iderler hem mukarrebler kamu

Çünki îmânsız giden inşândan a'lâdır köpek

Mekr-i Hakdan ehl-i 'irfan zümresi olmaz emîn

Câhile Hallâkı virmiş taş gibi katı yürek

Çünki 'uşşâk-ı Hudâyı sen de sev Kuddûsîyâ

Hem sever anları cümle ehl-i arz ehl-i felek

Beyt-i Yezdâna gidilmez

Beyt-i Yezdâna gidilmez yolda 'isyan iderek

Hacca niyyet idene sıdk u safâ-yı kalb gerek

Hakk-ı Rahman hakk-ı inşân hakk-ı hayvan var iken

Ne yüz-ile varacaklar beyte Lebbeyk diyerek

Hem Resûlini ziyaret itmenin şartı bu kim

Ola safî dû cihanın iltifatından yürek

Geçmeyince her günâhdan haccı Hak itmez kabul

'Asî hâcînin cezası 'akıbet habs ü kürek

İtdi Kuddûsî bu pendi kendi nefsine dahi

Cümle hüccâc cümle dîn kardaşlarıyla müşterek

Sâlikâ bize haber vir

Sâlikâ bize haber vir azığın var mı görek

Çün uzakdır yol 'azîzim yolcıya azık gerek

Korkulu râha gidersin yok yanında hîç silâh

Seyf ü rümhi bulamazsın al eline bir çörek

Her konakda bir metîn muhkem hisar yapmak içün

Al yanınca her takım balta külünk kazma kürek

Hem katî sarpdır bu yol kim belleri var Kâf gibi

Ki o bellerden aşub gitmek be-gâyet güçirek

Kal'a-yı esrarını hıfz eyle düşmandan hemân

Basdırub kapusını vir ardına sağlam direk

Eyleme yolda cinayet korkudur suç issini

Çün gereklüdür bu yolda kişiye salim yürek

Fehm idersen bu sözün sırrını kardaşım eğer

Bil ki olursın kamu esrara vâkıf giderek

Irma Kuddûsî izinden gözini Peygamberin

Dir isen kim Hazret-i Hakka selâmetle irek

Olmadı bu gönlüm

Olmadı bu gönlüm bende (ki) bana muvafık

Dostum sana olmak dilerem 'âşık-ı sâdık

Lutf eyle bana 'ışkını vir gönlümi cezb it

Terk eyleyüb ağyarı olayım sana 'âşık

'Abidlere vir mülk-i cinânı sen de bana

Kıl fazlın ile ben kulunı vaslına lâyık

Tâ rûz-ı ezelden berü müştâk-ı cemâl(im)

Sâdıklığıma gözlerimin yaşları tanık

Kuddûsîyi hayretde kodı şevk-ı visalin

Şol rütbe ki nice hayranları fâ'ik

Rahîmâ bize

Rahîmâ bize rahm u lutf u rıfk it 'âciz oldık

Kazandık destimiz ile belâyı satun aldık

Zalûmız çünki zulmi eyledik biz nefsimize

Cehûlız hem cehaletle günâhı çokça kıldık

Kamumız mücrimiz bî-had-durur bizim suçumız

Uyub nefsin hevâsına günâh bahrine taldık

Gafûrsın hem Ra'ûfsın cümlemizi mağfiret it

Aradık bir penâh ancak senin kapunı buldık

Cihan başımıza tar oldı bugün sen bilürsin

Bu Kuddûsî fakîr dir girye vü hüzn ile toldık

Sanur mısın behey kardaş

Sanur mısın behey kardaş olısar böyle insanlık

Hakîkatde senin heb işlediğin çünki hayvanlık

Bu 'asrın halkı âdât u 'ibâdât i'tikâdıyla

İderler sûret-i Hakda biri birine şeytanlık

Direrler hırs-ıla dînân put idüb taparlar hem

Bu fi'li zu'm iderler eyledik dünyâda merdânlık

Fakîri eyleyüb tahkîr iderler zengine tevkîr

Anı fehm eylemezler kim fakîrlik ehl-i Yezdânlık

Değiş Kuddûsîyâ heb varını sen 'ışka ol miskin

Ki dünyâda olan miskîn sürer 'ukbâda sultanlık

'Âşık ol 'âşık

Ne hâsıl zühd ü takvadan yüri var 'âşık ol 'âşık

Koyub zühhâdı 'uşşâka olub yâr 'âşık ol 'âşık

Riyâ şirk-i nihândır kurtılamaz 'âbidân andan

Olayım dir isen hâs bende zinhar 'âşık ol 'âşık

Eğer yâr ise maksûdın bu 'ışkı it sana rehber

Ki buldı 'ışk-ıla anı bulanlar 'âşık ol 'âşık

Kimi dünyâyı sevdi kimisi cennâtı bu halkın

Sen it Allâhı ağyar üzre îsâr 'âşık ol 'âşık

Erenler zümresine girmeye sa'y eyle Kuddûsî

Sivâdan geç idüb dost-ıla bâzâr 'âşık ol 'âşık

Hudâdır cümle mahlûkâtı halik

Hudâdır cümle mahlûkâtı halik

Dahi ol cins-i hayvanâta râzık

Bu mülkün mâliki hem oldur ancak

Ana kulluk iderler heb halâ'ik

Münezzehdir şerîkden misli yok hîç

Ahad oldığını bilmez münafık

Yaratmış Ademi hâk-i zeminden

Kamu halk üzre kılmış anı fâ'ik

Buyurmış hem habîbim-çün yaratdım

Be-küllî halkı ol kavlinde sâdık

Anı kendim içün dahi yaratdım

Buyurmış sözi fi'line muvafık

Cemî'-i enbiyânın eşrefidür

Anı medh eyleyelim çünki lâyık

Hakîkat 'ilmini Hak ana virmiş

Cihanda yok anın gibi muhakkik

İder medhin bu Kuddûsî Hudânın

Sabî iken ana olmış çü 'âşık

Ey birader biz cihâna

Ey birader biz cihâna cem'-i mâla gelmedik

Mâsivânıfi fitnesine iştigâle gelmedik

Çünki halk itdi Hudâ bizi hemân kulluk içün

Bendelikdir kârımız şirk ü dalâle gelmedik

Müdde'îlerle bizim yokdur cidal ü bahsimiz

Ma'rifet tullâbiyüz bahs ü cidale gelmedik

Zikr-i Hakdır şuglımız 'âşıklarız zâkirleriz

Kavlimiz tevhîddir ancak gayrı kale gelmedik

'Âşık-ı Hakka vebal imiş sivâya iltifat

Kesb-i hâl maksûdımız kesb-i vebale gelmedik

Gelmişüz tahsîl-i 'ışk u vecd-i 'irfan itmeye

Dâr-ı rihlet cîfesini ictilâle gelmedik

Sîm ü zer cem' eyleyenler Hakdan ayrı düşdiler

Bil ki Kuddûsî ki biz bu bed hısâle gelmedik

Bu zemânda sâlike

Bu zemânda sâlike 'uzletden evlâ yok tarîk

Çün bulunmaz oldı yola gitmeye sâdık refîk

Kalmadı zâ(hir)de hergiz mürşid-i kâmil dahi

Bağrı yanmış tâlib-i Hak bir mürîd bula hakîk

Ekseri nâsın iderler zikri halk celbi içün

Bin kişide bir kişi yokdur olan vasla halîk

Kimi dünyâ talibidir kelb gibi eyler taleb

Kimi cennet arzular olub hakîkatde hamîk

İste Kuddûsî Hudâdan vechine itmek nazar

Tâ ebed 'ışk bahrine talub hemîn olmak garîk

Ey sâlik

Sivâ deryasına zinhar girüben talma ey sâlik

Yedine cemreyi cevher sanuban alma ey sâlik

Tarîk-ı Hakdan ayrılub hevâ yollarına gitme

Erenler kâr-bânından girüye kalma ey sâlik

Görinür dürlü zînetle gözine gerçi bu dünyâ

Güler ise sana ol hîç ana sen gülme ey sâlik

Libâsın fâhirin giyme soyar bir gün alur âhir

Anın mekrine aldanub sakın râm olma ey sâlik

Ganîlerle mecal is olma kaç ebnâ-yı dünyâdan

Ki anlar gibi cîfe ârzûsına düşme ey sâlik

Dilersen semt-i maksûda eğer vuslat selâmetle

Gönül fülkini girdâb-ı sivâya salma ey sâlik

Bu cism ü canını 'ışk odına yak eylegil safî

Ki dost dîvânına yarın safâsız gelme ey sâlik

Gıda it rûhına zikr-i Hudâyı her nefes her dem

Şu kez müstağrak ol kim subh u şâmı bilme ey sâlik

Gözünden kanlı yaş dök virme nefse hâb-ı rahat (kim)

Murada ireyim dirsen bükâ it gülme ey sâlik

Sana seyr-i sülûkün tarzını öğretdi Kuddûsî

Varub zühd ü riyazetle sararub solma ey sâlik

Hudânın gerçi kullara

Hudânın gerçi kullara 'atâyâsı katî çok

Velâkin 'ışka benzer bu cihanda nesne hîç yok

İder kürsîde vâ'iz oturub halka nasihat

Anı gûyâ sanursıfi kim yâ Sıddîkdur yâ Fârûk

İçinde zerre yok ihlâs işi dâ'im riyadır

Anın cevher deyü satdıklarıdır cümle boncuk

Bana pend eyleyüb dir ki bu 'ışkdan fârig ol gel

Beni bezm-i elestde 'ışk-ıla Hak itdi merzûk

İder her lahza Kuddûsî bu 'ışk-ıla terakki

Hudâdan kork bana sen söyleme var eksik artık

Gürûh-ı sâlikâna

Gürûh-ı sâlikâna râh-nümâ 'ışk

Ki komaz kalblerinde mâsivâ 'ışk

Anın kadrin bilür sâdık erenler

Mürâ'î zahide virmez safâ 'ışk

Giderler sıdk-ıla Hak râhına çün

Sivâ ehlin kılar ehl-i Hudâ 'ışk

Virir yoldaşına gayret şecâ'at

İder tullâb-ı Mevlâya ve"fâ 'ışk

Yatur pîr haste Kuddûsî firâşda

Olur her derdine anın deva 'ışk

Nideyim kalmadı sabrım

Nideyim kalmadı sabrım çünki nâgâh geldi 'ışk

Bilmez oldum hâb u ârâm rahatımı aldı 'ışk

Çille-yi 'ışk sa'b imiş âsân sanub itdim heves

Eyledi medhûş u hayran kârımı gam kıldı 'ışk

Çıkmaz asla hatırımdan fikr-i hiisn-i rûy-ı yâr

Çünki derya gibi gönlüm kişverine toldı 'ışk

'Arz-ı hâl itsem varub dildâre disem el-emân

Tîr-i müjgânın atuban bağrımı çün deldi 'ışk

Zühd ü takva didiğim cümle riyâ imiş meğer

'İlm ü a'mâl 'âr ü nâmûsı yabana saldı 'ışk

Eyle Kuddûsî garîbin vasl-ıla gönlüni şâd

Eyleyüb tebşîr beni ey dost yüzime güldi 'ışk

Hakdan yana gider iken

Hakdan yana gider iken yoldan beni sapdırdı 'ışk

Ki dil-rübâ dilberlere bu gönlümi kapdırdı 'ışk

'İlm ü 'amel zühd ü vera'dan hîç eser komayuban

Yağmacı Tatarlara cümle varımı kapdırdı 'ışk

'Anka tabî'atlü hümâ sîretlü bir serkeş iken

Şimdi saçı leylâların eşiklerin öpdirdi 'ışk

'Uşşâka dahi ider idim yokdur deyü ârâmları

Gemsiz harûn atlar gibi turmayuban kopdurdı 'ışk

'Ucb u riyâ ile harâb olmuş idi gönlüm evi

Vîrânları ma'mûr iden üstada hoş yapdırdı 'ışk

Kuddûsîyâ bu 'ışkı sen zann itme kim beyhudedir

Çün bildirüb ma'bûdını ana seni tapdurdı 'ışk

Çünki bugün itdi cülus

Çünki bugün itdi cülus dil tahtına sultân-ı 'ışk

Dağıldı hem 'âşıklara turrâlanub fermân-ı 'ışk

Dellâl-ı sûk 'ışkı nida idüb bülend âvâz-ıla

Didi ki gelsün 'âşıkân kuruldı pes dîvân-ı 'ışk

Bindi gemiye keştibân 'azm eyledi dost iline

Münkirleri gark itdi heb komadı hîç tûfân-ı 'ışk

Uğradığı yeri bu 'ışk yakub yıkub eyler harâb

Ta'mîr ider sonunda hoş ma'mûr olur vîrân-ı 'ışk

Bu 'ışka olan mübtelâ eyler telezzüz şöyle kim

Sormaz 'ilâç hîç derdine bilür ki derd dermân-ı 'ışk

Bir kez içen 'ışk şarâbın mest-i müdâm medhûş olur

Ayılmaz asla tâ ebed sekrân olur mestân-ı 'ışk

Zâhid bu 'ışkın sırrına irmek muhaldir zühd ile

Bu râza mahrem olamaz bîgânedir nâdân-ı 'ışk

Mecnûn ider 'akıllan alur karâr u sabrını

Başına tar olur cihan ağlar gezer hayrân-ı 'ışk

Tîz vâsıl eyler 'âşıkı ma'şûka 'ışk mürşid olur

Anınla bulur vuslatı Yezdâna heb merdân-ı 'ışk

Lutf eyleyüben sâkîyâ Kuddûsîye sun cür'ayı

Vecde gelüb cûş eylesün içinde şol 'ummân-ı 'ışk

Ukbâda olur şâdmân

Ukbâda olur şâdmân olan bugün giryân-ı 'ışk

Virmez gönül ağyarına Hakkı bilen hayrân-ı 'ışk

Yokluk ile takrîb ider şol pâdişâha bendesi

Ma'şûka virir varını hem canını merdân-ı 'ışk

Dâr-ı fenanın 'akıbet vîrân olur âbâdı heb

İtme sivâya iltifat olgıl hemîn sekrân-ı 'ışk

Zikre çalış leyi ü nehâr disün münafıklar delü

Tolsun gönül iklîmine aksun hemân (Ceyhân-ı 'ışk)

Yandır bu 'ışkiiî nârına cân u teni Kuddûsîyâ

Yanmaz cahîmin odına görmez 'azâb biryân-ı 'ışk

Ey tâlib-i 'ışk-ı 'azîz

Ey tâlib-i 'ışk-ı 'azîz gel gir açık bâzâr-ı 'ışk

Gündüz gice dimez ider alış veriş tüccâr-ı 'ışk

Andan cüda olma sakın mal u metâ'ım yok deyü

Bây u gedâyı seçmeyüb bâzâr yapar simsâr-ı 'ışk

Zann itme ki anda alınur satılur altun kumaş

Cân satılur yâr alınur kâr-ı cesîmdir kâr-ı 'ışk

Ana giren müflis olur kalmaz elinde mülk ü mâl

Çünki gelür yağma ider heb varını âsâr-ı 'ışk

'Arif olan levm eylemez Kuddûsî-yi bî-çâreyi

Dir bu kişi ma'zûr-durur yakmış anı gülzâr-ı 'ışk

Nice sultânları 'uryân itdi 'ışk

Nice sultânları 'uryân itdi 'ışk

Hem nice 'üryanları hân itdi 'ışk

Dahi nice kâfiri müslim kılub

Hak yolın anlara âsân itdi 'ışk

Her kimin dil şehrine girdi ise

Yıkuban ol şehri vîrân itdi 'ışk

Gösterüb Leylâyı Mecnûn gözine

İşini âh-ıla efgân itdi 'ışk

'Işk-durur Ferhâda tağı deldiren

Vâmıkı hem mest ü hayran itdi 'ışk

Hem Zelîhâyı kılub zâr u zebûn

Kırk sene bed-nâm ü giryân itdi 'ışk

'Ar ü nâmûs koymayub Kuddûsîde

Bir edebsiz pîr ü sekrân itdi 'ışk

Nice yüz bin 'âkil u dânâyı

Nice yüz bin 'âkil u dânâyı Mecnûn itdi 'ışk

Nice zühhâdın bozub zühdini meftun itdi 'ışk

Her kime uğradı ise itdi yağma varını

Nice nâsa va'z iden kurrâya efsun itdi 'ışk

Nice eyvanı yıkub indirdi nice şahları

Hem nice kadri bülendin kadrini dûn itdi 'ışk

Nice erbâb-ı hayanın perdesini çâk idüb

Bî-edeb bed-nâm u rüsvây bağrını hûn itdi 'ışk

Rûz u şeb yârân ile zevk u safâ demler süren

Kişilerin kalbini vîrân u mahzun itdi 'ışk

Çok yiyüb içüb gülüb handan olan bî-gamların

Girye ile çeşminifi yaşını Ceyhun itdi 'ışk

Nice kuttâ'-ı tarîki hem nice uğruları

Sâhib-i sıdk u vefâ halk içre me'mûn itdi 'ışk

Hem nice ahmak bî-'akl u bîgâne nadanları

Bir nazarda halkı irşâd ile me'zûn itdi 'ışk

Nice gafil nice câhil nice tab'ı camidin

İçine sel gibi akub nehr-i Seyhûn itdi 'ışk

Nice ümmî söylemek bilmez sığır çobanının

Dilini bülbül sözüni dürr-i meknûn itdi 'ışk

Nice münkir nice mubgız nice dîn düşmanının

Hâlini hoş kârını kâr-ı hümâyûn itdi 'ışk

Pes bu Kuddûsî fakîri hicr-ile mahzun iken

Râh-ı vaslı bildirüb handan u memnun itdi 'ışk

Vücûd iklîmine basdı

Vücûd iklîmine basdı kadem 'ışk

Gönül mülkinde hem dikdi 'alem 'ışk

Geçürdi mâsivâdan bizi âhir

Serây-ı dilde şâh-ı muhterem 'ışk

'Ulüvv-i kadrini sûfî ne bilsün

Ki zann eyler ider îrâs-ı gamm 'ışk

Sakın 'uşşâkı techîl itme zîrâ

İder anlara ta'lîm-i hikem 'ışk

Bu Kuddûsî Hudâya hamd idüb çün

Ki irşâd eyler anı dem-be-dem 'ışk

Beni dânâ iken Mecnûn iden 'ışk

Beni dânâ iken Mecnûn iden 'ışk

Gözimin yaşını Ceyhun iden 'ışk

Salâh u zühd ü takvama bakub nâs

Pesend eyler iken azgun iden 'ışk

Cihan halkında yok zilletde mislim

Bu hâle râzî vü memnun iden 'ışk

Sürerken 'işret ü demler safâlar

Virüb gam inledüb mahzun iden 'ışk

Derûnum derdine derman ararken

Dem-â-dem derdimi efzûn iden 'ışk

Görinüb Kayşa Leylânın yüzinden

Saluban tağlara meftun iden 'ışk

Bugün bî-çâre Kuddûsî fakîri

'Azîz iken zelîl ü dûn iden 'ışk

Sivâdan kalbleri tathîr ider 'ışk

Sivâdan kalbleri tathîr ider 'ışk

Kararmış dilleri tenvîr ider 'ışk

Kılar vîrân kimin gönline girer

Hakîkatde güzel ta'mîr ider 'ışk

Duhûl itdiği kalb olur mücellâ

Şehen-şâha münâsib yir ider 'ışk

Dahi şirk ehlini eyler muvahhid

Ki ma'bûdı gönülde bir ider 'ışk

Tolar 'ışk zikr-ile kalbe çü derya

Kalîl ise dahi teksîr ider 'ışk

Zikirler efdali tevhîd imiş bil

Anı vird ideni tezkîr ider 'ışk

Devam it zikre Kuddûsî sözin tut

Güç işin zâkirin teysîr ider 'ışk

Olur 'uşşâk-ı Yezdâne

Olur 'uşşâk-ı Yezdâne peder 'ışk

Ki anları çoban olur güder 'ışk

Delîl olur sülük erbabına hem

Takub zencîrini Hakka yeder 'ışk

Yimez iki cihanda gussa 'âşık

Komaz gönlünde zîrâ hîç keder 'ışk

'Azîz olur bu 'ışka hemdem olan

Ki yoldaşını itmez der-be-der 'ışk

Bu 'ışkı iste Kuddûsî Hudâdan

Kahır yüzünden ihsanlar ider 'ışk

Benim dostum bana

Benim dostum bana eyler neler 'ışk

Cemâlin şem'ine yanmak diler 'ışk

Ne bir lahza virir rahat cihanda

Ne rahm idüb yüzime bir güler 'ışk

Ne tebşîr-i visal eyler bana ol

Ne mahzun gönlümi mesrur kılar 'ışk

Karâr u sabrımı komadı hergiz

Atub ebruların bağrım deler 'ışk

Uruban yüreğime tîg-ı kahrı

Emân virmez dilik dilik diler 'ışk

Sivâ kirini Kuddûsî gönülde

Ne denlü var ise koymaz siler 'ışk

Gönül emrâzına dünyâda

Gönül emrâzına dünyâda bir 'âcil şifâdır 'ışk

Usanmaz mübtelâsı çün ki bir şîrîn belâdır 'ışk

Sivâ fikrini koymaz şol gönülde kim olur dâhil

Zamâ'ir kişverinden kâli'-i kûh-ı sivâdır 'ışk

Geçürdi nice 'ubbâdı riyâ vü süm'a mekrinden

İder azmışları irşâd tarîk-ı pîşvâdır 'ışk

Küdûret kalmaz aslâ dil serâyından ider tathîr

Açar pâsını komaz hîç tonuk kalbe cilâdır 'ışk

Beher dem hamd ü şükr eyle hemân Yezdâna Kuddûsî

Saña fazlıyla ihsân itdi her derde devâdır 'ışk

Eser 'âşık başında

Eser 'âşık başında rûz u şeb bir özge rîhdir 'ışk

Sanur zâhid riyâ makbûl u müstahsen kabîhdir 'ışk

Hudâ merdânı 'indinde bülenddir kadri bu 'ışkın

Hemân tahsîle sa'y it ey 'azîzim çün melîhdir 'ışk

Riyâ bil gizlü şirk imiş mürâ'îde hulûs olmaz

Mu'arrâ hem müberrâ cümle 'illetden sahîhdir 'ışk

Olur hâsıl bu 'ışk zikr-ile çalış rûz u şeb aña

Hemîn sen 'âşık ol 'âşık ki sâfî hem sarîhdir 'ışk

Gürûh-ı ehl-i 'ışk hîç mâsivâya iltifât itmez

Seni irşâd ider Kuddûsîyâ şeyh-i fasîhdir 'ışk

Nice şâhın gönlüne geldi bu 'ışk

Nice şâhın gönlüne geldi bu 'ışk

Varını yağmalayub aldı bu 'ışk

Nice 'ilmü 'âru nâmûs ehlinin

Şîşe-i 'arın yire çaldı bu 'ışk

Nice 'iffet sâhibi 'âbidleri

Kûşe-i meyhânede buldı bu 'ışk

Nice takvâ ehli perhîz-kârlara

Rehber-i râh-ı hevâ oldı bu 'ışk

Kaysı meftûn eyledi Leylâ ile

Ulu tağlar başına saldı bu 'ışk

Şeyh-i San'ânı dîninden çıkarub

Soñra goñlin andub sildi bu 'ışk

Bülbüli hayrân u giryân eyledi

Nitekim gül yüzine güldi bu 'ışk

Soydı Edhem-zâdeyi 'uryân kodı

Şâh iken miskîn ü ac kıldı bu 'ışk

Gösterüb Şîrîn(i) Ferhâd gözine

Aradan varlık tağın deldi bu 'ışk

Virdi sevdâ bu garîb Kuddûsîye

Şol zamân kim gönline toldı bu 'ışk

Çünki deryâ-veş gönül

Çünki deryâ-veş gönül iklimine toldı bu 'ışk

Komadı aslâ karâr u sabrını aldı bu 'ışk

Virdi hayret şol kadar kim subh u şâmı bilmezem

'Aklımı yağmaladı pes bî-haber geldi bu 'ışk

Zülf-i yâr-ile beni muhkem tutuban bağladı

Şîşe-i nâmûsımı âhir yire çaldı bu 'ışk

Zâhidâ levm itme ebsem ol ki ma'zûr olmışam

Bulmadım çün 'ışkı ben ammâ beni buldı bu 'ışk

Sevdiğim yâri değildir ihtiyârî nideyim

Dürlü dürlü cilvelerle 'aklımı çaldı bu 'ışk

Mâsivâdan geldi nefret hâsılı şimdi baña

Cümleden derd-i nigârı mu'teber kıldı bu 'ışk

Kablamışdı levha-i kalbimi evsâh-ı sivâ

Sünkibârı feyz ile komadı heb sildi bu 'ışk

Rûz u şeb efgânımı sen tanlama sûfî benim

Hâlimi kıldı perîşân bağrımı deldi bu 'ışk

Virdi Kuddûsî bu 'ışkın yolına heb varını

Mâsivâdan geçdi gönünde hemân kaldı bu 'ışk

Sanma kim şimdi beni

Sanma kim şimdi beni buldı bu 'ışk

Tâ ezelden hem-demim oldı bu 'ışk

İtmişem feryâd anam rahminde çok

Tıfl iken hayrân u mest kıldı bu 'ışk

Nice demler 'ilme sa'y itmiş idim

'İlm ü 'akl u zühdimi aldı bu 'ışk

Rûm u Şâmı gezdirüben bir zemân

Tağlara hem çöllere saldı bu 'ışk

Gönlümün şehrini vîrân eyledi

Yâğmacı Tâtârleyin geldi bu 'ışk

Mâsivâdan eyleyüb tenfîr hemîn

Kir ü pâsın kalblerin sildi bu 'ışk

Neylesün Kuddûsî-yi haste koca

İçine deryâ gibi toldı bu 'ışk

Eyledi bu 'ışk

Çok zâhidi rüsvâ-yı cihân eyledi bu 'ışk

Çok gâfıli âgâh-ı zemân eyledi bu 'ışk

Çok pâdişâhın şevketini meskenet itdi

Çok bende-yi bî-'izzeti hân eyledi bu 'ışk

Çok 'âlimin 'ilmini alub eyledi câhil

Çok câhile her fenni 'ayân eyledi bu 'ışk

Çok fâciri bir nazar ile eyledi irşâd

Çok 'âbidin işini yaman eyledi bu 'ışk

Çok şâbları pîr eyleyüben bilini bükdi

Çok pirleri hem dahi civân eyledi bu 'ışk

Çok 'âkili hayretde koyub eyledi bî-hûş

Çok eblehi erbâb-ı beyân eyledi bu 'ışk

Çok vâsılı düşürdi dahi vâdî-yi hicre

Çok münkatı'ı dosta revân eyledi bu 'ışk

Çok mürtefi'in zîr-i zemîn eyledi kadrin

Çok sâfile eyvânı mekân eyledi bu 'ışk

Çok kimseleri tîr idüben atdı yabana

Çok kimseleri tîre nişân eyledi bu 'ışk

Çok kimseleri lâl idüben bağladı dilin

Çok kimseleri nutk-ı lisân eyledi bu 'ışk

Kuddûsîye virdi katı hayret katı dehşet

Çün kârını gam bağrını kan eyledi bu 'ışk

Her kimin dil şehrine girdi bu 'ışk

Her kimin dil şehrine girdi bu 'ışk

Mâsivâyı komayub sürdi bu 'ışk

'Aklını alub anı mest eyledi

'Âr u nâmûs şişesin kırdı bu 'ışk

Eyledi seyyâh dahi coşdıruban

Rûm u Şâm u Mısrı gezdirdi bu 'ışk

Kimini düşürdi bir sevdâya pes

Şâh iken tâcın yire urdı bu 'ışk

Kapularda sâ'il itdi 'âkıbet

Virmeyüb bir lokma sürdirdi bu 'ışk

Kimini Kuddûsî-yi nâçâr gibi

Nâs içinden çekdi ayırdı bu 'ışk

Sûretâ bir hoş heves

Sûretâ bir hoş heves eyleyecek kârdır bu 'ışk

Hâlbuki 'uşşâkı ihrâk idici nârdır bu 'ışk

Mübtelâsı istemez hergiz halâs yanar hemân

Bir göfiüller kapucı kuvvetli sehhârdır bu 'ışk

'Akıl ü dânâlan serhöş u ser-gerdân ider

Sâlik-i sâdıkları irşâda efsârdır bu 'ışk

İbn-i Edhem gibi nice pâdişâhların gelüb

Varını yağmaladı yağmacı Tâtârdır bu 'ışk

Deldirir tağları 'uşşâka açarlar dosta yol

İrdirir müştâk-ı yâre mûsil-i yârdır bu 'ışk

Hâb u râhat mı kalur uğradığı bî-çârede

Mekri çok emsâli yok dünyâda mekkârdır bu 'ışk

Her kimiñ kim 'ışk u sevdâ gelmedi hîç başına

Zann ider âsân tahammül bir hafîf bârdır bu 'ışk

Eyledi rüsvâ-yı 'âlem derd-mend Kuddûsîyi

Gadr ider virmez emân miskine gaddârdır bu 'ışk

Beni bir dilber-i bî-misle

Beni bir dilber-i bî-misle meftûn eylediñ ey 'ışk

Gözümün yaşını sel bağrımı hûn eylediñ ey 'ışk

Hümâ-veş göklere pervâz ider iken gönül mürgi

Düşürdün vâdî-yi ahzâna mahzun eylediñ ey 'ışk

Ne dünyâ hemmi var şimdi ne 'ukbâ kaydı goñlümde

Unutdurduñ baña şimdi ne efsûn eylediñ ey 'ışk

Derûnum derdine çâre bulayım dir iken el'ân

Düşürdün bir beter derde dîger-gûn eylediñ ey 'ışk

Komadiñ sabrı ârâmı gönülde uykuyı gözde

Bugün pes kârımı kâr-ı hümâyûn eylediñ ey 'ışk

Gice gündüz hemân ârzû-yı vasl-ı yâre meşgülam

Baña ihsân u lutfı hadden efzûn eylediñ ey 'ışk

Girüb dil şehrine bozduñ dagitdiñ zühd ü takvâyı

Belâ üzre belâyı bende kânûn eylediñ ey 'ışk

Bu Kuddûsî fakîri sûretâ hor u zelîl itdiñ

Hakîkatde emîr-i rub'-ı meskûn eylediñ ey 'ışk

Derdimi kime diyem

Derdimi kime diyem kime idem 'arz-ı hâl

Niceyedek gam yiyem kalmadı sabra mecâl

Goñlüme 'ışk u hevâ girdi komadı sivâ

Cümleden oldum cüdâ ârzûlar oldum cemâl

Derd-i derûn bî-hisâb disem olur bir kitâb

Sâkit ol ağzım yap eyleme hîç kîl ü kâl

'Işk beni dûn eyledi zâr u zebûn eyledi

Bağrımı hûn eyledi soñra da virdi kemâl

Ol baña nâfi' 'ilâç itdim anı başa tâc

Hâsıl olub ibtihâc buldum aniñla visâl

Anı ideli enîs oldı baña yâr celîs

Evvel idim pes hasîs hissete irdi zevâl

Hem olalı aña yâr oldı işim âh ü zâr

İtdim anı ihtiyâr geldi dile hoş hısâl

'Işk-ıla Kuddûsîyâ hemdem olub bul safâ

Varım eyle fedâ emrine it imtisâl

Sizinle isteyelim biz

Sizinle isteyelim biz Hudâdan 'ışk u vecd ü hâl

Çün 'ışkı olmayan zâhid olısardır mudili hem dâll

Düşirir kibr ü 'ucb u hakda ol miskini İblîs hem

İder dürlü hiyel ile o mağrûr ahmakı idlâl

'Amel ihlâs ile makbul olur 'indinde Mevlânın

Riyâ şirk-i hafidir pes olısar müfsid a'mâl

Olur müşrik mürâ'î itse de biñ yıl 'ibâdetler

Kulûb-ı 'âşıkânı 'ışk ider pâk hîç komaz ezbâl

Gelür 'ışk zikr-ile kalbe olalım biz aña meşgul

İder Kuddûsîyâ Mevlâ gürûh-ı 'âşıka îsâl

Ey Latîf ü Hayy u Kuddûs

Ey Latîf ü Hayy u Kuddûs u 'Azîm ü zü'l-Celâl

Koyma göülümde 'alâ'ikdan eser lutf eyle al

Mâsivâdan anda hîç mikdâr-ı zerre kalmasun

Sen buyur gir ol serâya çıkma hergiz anda kal

İtmeyem hûr u kusûrına cinânıfi iltifât

Vechiñe dâ'im nazar itmek baña a'zam nevâl

Ehl-i dünyâ ehl-i 'ukbâ oldılar senden cüdâ

Kendiñe ehl eyle fazlmla beni görem cemâl

Tâkatim yok kulluğa çün pîr ü 'âciz bendeyim

Bilmeyüben haddimi hîç eylerem vuslat su'âl

Görmezem ben kendimi lâyık bu bâlâ devlete

Kâfire itseñ hidâyet bilürem bulur visâl

Eyle Kuddûsî kulum lâyık-ı vasl-ı likâ

İnfısâlden kurtarub vir rahmetiñle ittisâl

Ey Semî' ü Hayy u Kayyûm

Ey Semî' ü Hayy u Kayyûm u Hakîm ü zü'l-Celâl

İder oldum nazm-ıla şimdi saña ben 'arz-ı hâl

'Aklım irmez hikmetin bilmem bu manzum sözlerin

Sen biliirsin ki değil maksûdım izhâr-ı kemâl

'Acizem çün 'âdet-i nâs üzre kullukdan hemân

Oldı işim pes mecâzib gibi manzum kîl ü kâl

Pîr-i fânî olmışam yok tâkâtim hîç kulluğa

'Işk u cezbe vir baña sen bende benlik koma al

Eyle Kuddûsî kulum lutf idüb mest-i müdâm

01 habíbiñ hürmetine ey Latîf ü bî-zevâl

Ey bu mahlûkâtı halk iden

Ey bu mahlûkâtı halk iden Melîk-i zü'l-Celâl

Mülk seniñ ancak saña mahlûk şerîk olmak muhâl

Olsa iki pâdişâh bir beldede olur harâb

Sen gibi bir pâdişâh yok ey Hudâ-yı Lâ-Yezâl

Kangı mahlükiñ seniñ mülkiñde ortağın olur

Cümleniñ Hal lâkı sensin Hayy u Bâkî bî-Zevâl

Didiren ben Teñriyem sensin biraz ahmaklara

Ruhların kabz eylediñ sen anlariñ hem bî-kıtâl

Birliğine heb delîl bu işlerin var hikmeti

İdemez bir kimse senden her ne kilarsañ su'âl

Çünki bir katre menîden eylediñ anları halk

Sen şehen-şâha nice ortak olabilür şegâl

Eyle Kuddûsî güneh-kâr bendeñi sen mağfiret

Rahmetiñden kânıt olmaz itse de çok ihtiyâl

Ey birâder 'ilme sa'y it

Ey birâder 'ilme sa'y it gice gündüz bî-melâl

Bir gün olur ki virir maksûdını Hak zü'l-Celâl

Her kişi irse gerekdir menzile sa'yı kadar

Turmayub sa'y it ki olsun menziliñ a'le'l-e'âl

Bilmiş ol 'ilmi ki ancak feyz-i Rabbânî-durur

Gice gündüz ağlayub anı Hudâdan it su'âl

'İzzet-i dâreyni ehl-i 'ilme virir ol Kerîm

Zillet-i kevneyne bâ'isdir cehil itme cidâl

Meyyite benzer muhakkak câhil-i bî-ma'rifet

Diñleyüb cân u gönülden sözimi gûşine al

Hiç basiretle berâber mi olur a'mâ olan

'Alimin 'ilmi hüdâdır cáhiliñ cehli dalâl

'İlm ile eyler tekarrüb bil ki kul Mevlâsına

Olayım dirseñ mukarreb 'ilm-ile it iştigâl

Tâlib-i 'ilmin ferişteler ayağı altına

Didi Peygamber döşerler Teñriniñ emriyle bâl

Her neye sarf itse inşân himmet ile vüs'ını

Viriser matlûbını aniñ Hudâ-yı Lâ-yezâl

'İlm-i nâfi' iste Hakdan eyleme bî-nef e hırs

Çünki olur nice dânişmendlerin 'ilmi vebâl

Çok 'ilim var ki tevaggul eylemek olur harâm

İste Mevlânın rızâsın hemen olursun hısâl

Hem cemâ'atle namâzı kıl sakın terk eyleme

Destini tut beş vakitde eyle Hakka ibtihâl

Sâlihînin meslekine it sülük ayrılma hîç

Çün bu yoldan mâ'adâya gideniñ işi hayâl

Pendi Kuddûsî ider tullâb-ı 'ilme ki anı

Kim ki tutarsa virür Mevlâ aña fazl u kemâl

Ey Cevâd u bî-şebîh ü bî-nazîr

Ey Cevâd u bî-şebîh ü bî-nazîr ü bî-misâl

Vey Kerîm ü Hayy u Kayyûm u 'Azîm ü zü'l-Celâl

Kapuña geldim niyâzım bu-durur leyi ü nehâr

Ki baña gösterme lutf it iftirâk u infısâl

Gerçi yokdur zerrece bende liyâkat vaslına

Eylerem boynum eğüb sen pâdişâhımdan su'âl

Rahmetimden kesmeñiz ey kullarım didiñ ümîd

İtmezem kat'î recâ pes umaram kâm-ı visâl

Çün habîbinle tevessül itdi Kuddûsî saña

Kıl müyesser aña fazliñla temâşâ-yi cemâl

Eyledim dürlü du'âlarla

Eyledim dürlü du'âlarla kapuñda çok su'âl

İtmedin ihsân benim matlûbumı ey zü'l-Celâl

Nazm-ıla şimdi su'âle başladım leyi ü nehâr

Bilmez isem de 'arûz 'ilmin dahi şîrîn makâl

İstemem dünyâda mansıb sîm ü zer cem' eylemek

'Âşık-ı sâdıklara meyl-i sivâ vizr ü vebâl

Mübtelâ olub mecâzî 'ışka aldım çok nisâ

Toğdı çok evlâd irişdi zühd ü takvâma zevâl

Dir bu Kuddûsî kuluñ hıfz eyleyüb îmânımı

İt beni îsâl habíbiñ şehrine cânımı al

Çün Resûl dimiş

Çün Resûl dimiş sever medh itmeyi Hak zü'l-Celâl

İsterem meddahlığın yok ise de bende kemâl

Kendini medh ider ancak kendi ol Hallâk-ı halk

Men fakîr ü câhilem kârım hemân kîl ile kâl

Cümle mahlûkâtı kâf u nûn ile var eyledi

Vâhid ü bâkî şehen-şâhdır aña hîç yok zevâl

Bî-şerîk ü bî-nazîr ü bî-vezîr ü bî-zahîr

Kapusı hergiz kapanmaz ideriz fazlın su'âl

Heb cihân halkıyla anıfi eyleriz biz medhini

Kârımız tesbîh ü takdîse beher ân iştigâl

Cân kulağı işidüben hüsnini oldum delii

Ta'n ider zâhid baña zann eyleyub ehl-i dalâl

'Âşık-ı meddâhı olmışam o hûbın pes bugün

Eyledi zîrâ temevvüc bahr-i 'ışk misl-i cibâl

Nazm-ıla Kuddûsî-yi miskîn Hudâyı medh ider

Bu tarîk ile nasîb olmak umar aña visâl

'İbret al

Kıl tefekkür Hakkı bil halk-ı cihândan 'ibret al

Yedi kat yerden ü yedi kat semâdan 'ibret al

Ay u gün yıldızlara bak nice halk itmiş Hudâ

Yer yüzinde bî-hisâb mahlûk olandan 'ibret al

On sekiz biñ 'álemiñ Hallâkı oldığın düşün

Bâ-husûs Âdem Safiyy-i 'âlî-şândan 'ibret al

Yerde gökde 'arş u kürsîde olan emlâk dahi

Dâr-ı dünyâda bulunan ins ü cândan 'ibret al

Cümle mahlûk kâf ile nûn arasında geldiler

Kün hitâbıyla gelen kevn ü mekândan 'ibret al

Kibriyâsını eğer bilmekse maksûd Hâlikın 

O kuyub nazmı te'emmül eyle andan 'ibret al

'Ârif-i üstâd-ı masnû'ât olayın dir iseñ

Cümle eşyâdır nişânı bak nişândan 'ibret al

Ma'rifet içün seni Kuddûsîyâ halk itdi

Hak Anı tahsîl eyle turma 'ârifândan 'ibret al

Ey Cevâd u Hayy u Kayyûm

Ey Cevâd u Hayy u Kayyûm u Kerîm ü zü'l-Celâl

Eylerem sen pâdişâhımdan büyük nesne su'âl

Çünki hâcet eyledi mess vir benim matlûbımı

itme red gümrâh deyü pîr olmışam kılma nikâl

Bende kocayınca sultân eylemez hergiz 'itâb

Var ise dahi günâhı sad hezâr mislü'l-cibâl

Hem amñ kesmez gıdâsın dâ'imâ ihsân ider

Hizmete yitmez güci dimez virir dürlü nevâl

Dû cihânın ni'meti virmez safâ Kuddûsîye

Çün anın maksûdı sensin pes diler saña visal

Ey Celîl ü Rabb ü Cebbâr

Ey Celîl ü Rabb ü Cebbâr u Kerîm ü zü'l-Celâl

Kapuña geldim bugün itmek içün senden su'âl

Müstecâb olur imiş kapuñda zîrâ her du'â

Pes yaşım yetmiş sekiz cismim nahîf hem ak sakal

Sen 'Azîmü'ş-şân du'â idift deyü emr eylediñ

Kara yüzlü kul isem de emre itdim imtisâl

Kesmezem hergiz ümîdi rahmetiñden ey Rahîm

Cümle halkiñ zenbi katre rahmetiñ deryâ-misâl

İtme Kuddûsî günâh-kân kapuñdan red bugün

Müsta' iddir mevte çün yaklaşdı rûz-ı irtihâl

Her kimiñ kim yok hulûsı

Her kimiñ kim yok hulûsı ol behâ'imden adal

Muhlis ol çek bu riyâ vü süm'adan sıdk-ıla el

Bil olur hâsıl hulûs 'ışk-ıla hem 'ışk zikr-ile

Eyle tevhîde devâm kim olasın 'ışka mahal

Cümle zikrin efdali tevhîd buyurmış çün Resul

Eylemiş telkîn 'Alîye anı sen bu râha gel

Kıl şerî'atle 'amel eyle tarîka hem sülük

Ol hakîkat 'ilmine nâ'il anınla it 'amel

İtdi Kuddûsî nasihat sana tutgıl ey ahî

Eyle tevhîd-i Hudâ çünki Ahaddür hem Ecel

'İbâdet içre bilmiş ol ki efdal

'İbâdet içre bilmiş ol ki efdal

Namazdır kıl sen anı olma tenbel

Münâfıklardan eyle ictinâb çün

Ki anların mekânı derk-i esfel

Hulûs yok kılsalar da kalblerinde

Anın kadrin ne bilsün kavm-i echel

Riyâdır işleri heb ol gürûhın

Hudâ 'indinde cümle halkdan erzel

Huzûr-ı kalb-ile kılub namâzı

Sen ol Kuddûsîyâ bir 'abd-i ekmel

'Âşıkam bir yâre kim

'Âşıkam bir yâre kim yok hîç anın gibi güzel

Ekrem ü a'lâ vü erham hem e'azdir hem ecell

Kendini zikr ideni zikr eyleyüb olur celîs

Çün sever 'uşşâkını ol pâdişâh-ı Lem Yezel

Bî-hisâb suçlarını dahi ider heb mağfiret

Eylemez hergiz zarar anlara 'isyân u dagel

İsmi Gaffâr u Halimdir dahi Settâr u Gafûr

Dahi Tevvâb u Rahîm ol bî-nazîr ü bî-mesel

Çocuğiken işidüben cân kulağı hüsnini

Gönlüme sevdâsı düşdi 'aklıma geldi halel

Eyledi merhum babam tevhidi telkîn ol zemân

Başladım leyi ü nehâr zikre çalışdım bî-mehel

Tîz vakitde toğdı kalb oğlı memem altında hem

Cânlu hayvân gibi oynar şevk-ıla idüb 'acel

Vâlideynim oldılar hayrân ü handân hamd idüb

Didiler pes oğlumız oldı bu esrâra mahal

Ol şehen-şâh virdi Kuddûsî kuluna 'ışkını

'Âşık u meczûbda kalmaz gıll ü gış gaflet kesel

Civânlıkda rezîl

Civânlıkda rezîl pîrlikde oldum şeyh-i erzel

Dahi gâfil idim ol demde oldum şimdi agfel

Dir idim yok-durur câhil benim gibi cihânda

Bugün itdim te'emmül bulmadım hîç benden echel

Mecâzî 'ışk beni tahrîk idüb dâ'im gezerdim

Gelüb bir hûb dahi takdı bu dem gönlime çengel

Boyandım dürlü dürlü renge bozdı cümlesin 'ışk

Ki oldı levn-i 'ışka cümle elvânım mübeddel

Heves eyler boyanmağa bu renge gerçi zâhid

Velâkin 'âr ü nâmûsı komaz elden o tenbel

Riyâ vü kibr ü 'ucb-ıla tutulmış ammâ goñül

İder da'vâ-yı kutbiyyet gözi kör zihni muhtel

Benimle oynayub satranç bu 'ışk varımı aldı

Didi saña yiter 'âşık iseñ zülf-i müselsel

Şu kez mest olmışam 'ışkın meyinden kim görinür

Gözime her neye baksam hemân çeşm-i mükemmel

Ozan itdi beni 'ışk şöyledir mağdur tutuñ çün

Ki bilmem muhtasar mıdır sözüm yâhûd mutavvel

Sakın ta'n itme ey vâ'iz bu Kuddûsî fakîre

Ki dir mahbûbı terk it mâsivâmı heb baña gel

Ey nefis şimden girü

Ey nefis şimden girü ağyân terk it yâre gel

Yetiştir itdiklerin tuğyân u 'isyân u dagal

Sû-yı akrâna uyub siydin Hudânın emrini

Kılmadın bu ana dek aslâ rızâ sicne 'amel

Seçmedin hergiz helâl-ile harâmın beynini

Cîfe-i dünyâyı bel' itdin hemân misl-i zagel

Sûretâ mü'minsin ammâ gizli şirk içinde var

Çün hakîkatde mürâ'îdir behâ'imden 'adel

Yolcısın yok zâd-ı râhın yükün ise pek sakîl

San'atın ta'mîr-i dünyâ hedm-i dîn tül-i emel

Bakmadın 'ibret göziyle Hâlikın masnû'ına

Kablamış endâmını heb gaflet ü sehv ü kesel

Hem lisânınla Hudânın zikrin iksâr itmedin

Söyledin gaybet yalan çok i'tirâz-ile cedel

Hak kelâmı hîç kulağınla işidüb tutmadın

Hey'etin insândır ammâ işlerin cümle dagel

Hayr işe yapışmadın destinle çok şerr işledin

Bilmezem ki kurtulur mı nâr-ı dûzahdan bu el

Ayağınla gitmedin bir hatvecik Hak yolına

Köhnelendi şimdi a'zâ dahi yaklaşdı ecel

Kalbin ile itmedin bir dem tefekkür sıdk-ıla

Ki neler halk eylemişdir Kird-gâr u Lem-Yezel

Kendini sen zann idersin cümleye sâlim kavî

İç ü taşın toptolu emrâz u eskâm u 'ilel

Hâsılı budur kelâmın bilmiş ol itme gurur

Cümle a'mâlinde vardır bî-şümâr 'ayb u halel

Mâsivâsından geçüb Allaha gel Kuddûsîyâ

Külli şey'hâlikdir illâ vechü Mevlâne'l-ecel

Sâlikâ ağyârı gönülden çıkar

Sâlikâ ağyârı gönülden çıkar dildâre gel

Vuslat-ı cânân içün cân satılan bâzâra gel

Varma zâhid yanına magbûn ider sonra seni

Rûz u şeb kânûn-ı 'ışk içre yanan nâçâra gel

Nehr-i asgardan cevâhir çıkmaz ey ebleh yüri

Dürr-i meknûn ister isen sâhil-i ebhâre gel

Turmayub yâd eyle yârin ismini leyi ü nehâr

Ma'rifet kesb itmeğe sa'y eyle hey âvâre gel

Cân u dilden tâlib isen dost visâlini eğer

Cismini yandır bu 'ışkın odına bir pâre gel

Tevbe eyle 'âşıkâna itdiğin küstâhlığa

Ehl-i Hakka buğz u inkârı koyub ikrâra gel

Çok uyuma gicelerde kıl temellük Hâlika

Bitmek istersen işin hoş cilve-i eshâra gel

Cân u dilden 'âşık oldınsa behey bülbül güle

Âşiyânın terkini ur şevk-ıla gülzâra gel

Zühd ü takvâ perdesini çâk idüben sıdk-ıla

'Işkı rehber it hemîn bul firkate bir çâre gel

'Âr u nâmûs şişesini kırmayan 'âşık m'olur

'Âşık olmak diler isen 'âşık-ı bî-'âra gel

Mâsivâdan fârig olub yâri bul Kuddûsîyâ

Arayan Mevlâsını bulur dimişler ara gel

Kuddûsa gel Kuddûsa

İster isen olmak velî Kuddûsa gel Kuddûsa (gel)

Cümle sivâdan çek eli Kuddûsa gel Kuddûsa (gel)

Aldanma(gıl) sen câhına gir sıdk-ıla dost râhına

Ol bende mülkin şâhına Kuddûsa gel Kuddûsa (gel)

Çün perdedir iki cihân 'uşşâk-ı Hakka bî-gümân

Çâk eyle sen anı hemân Kuddûsa gel Kuddûsa (gel)

İt rûz u şeb zikre devâm ki olasın mest-i müdâm

Mezkûre ir ol şâd-kâm Kuddûsa gel Kuddûsa (gel)

Kalbe tolar 'ışk zikr-ile 'âşık olub seyr it yola

Bakınma hîç sağ u sola Kuddûsa gel Kuddûsa (gel)

Aç gözini nakkâşı gör nakşına bakub olma kör

Ol ibni Edhem-veş gayûr Kuddûsa gel Kuddûsa (gel)

Mevlâsını kıldı taleb terk eyledi varını heb

İt sen de ağyârdan hereb Kuddûsa gel Kuddûsa (gel)

Kuddûsîyâ itme mehel tevhîde çalış bî-kesel

Tut pendi çek gayriden el Kuddûsa gel Kuddûsa (gel)

Dökme gel

Gözlerinden sûfîyâ cennet içün kan dökme gel

Nâr-ı dûzah korkusından dahi bârân dökme gel

Cümlenin Hallâkının 'ışkı odına yan hemîn

Nefs-i ejderhâ femine katre niyân dökme gel

Çün riyâ şirk-i hafidir müşrik olma ey 'azîz

Taht-ı sultâna sakınub zibl ü katrân dökme gel

İtme Hak zâkirlerine buğz u inkâr u cefâ

Sû-yı tedbîr ile hınzîr önine nân dökme gel

Zikre çalış tut bu Kuddûsî fakirin sözini

Harmen-i 'ömri yabana böyle her ân tökme gel

Ey Hudâ çokdur bizim

Ey Hudâ çokdur bizim müşkil işimiz eyle hal

Artdı ekdâr virdi zikr ü fikrimize pes halel

Cümle mü'min kulların tefrîc idersin giryesin

Çünki erham dahi ekrem hem e'azsin hem eceli

Zenbimiz çok rahmetin deryâ senin pâyânı yok

Mağfiret eyle bizi ey pâdişâh-ı Lem-yezel

Gice gündüz cân u dilden isteriz senden necât

Vir selâmet her ne var ise elem gussa galel

Dir ki Kuddûsî umarız dâ'imen eltâfını

Eyleriz tevhîd seni yok ise de 'ilm ü 'amel

Zâhidâ sen itme tahkîr

Zâhidâ sen itme tahkîr 'âşıkı insâfa gel

Yok deyü hîç anda mâl u 'izzet ü 'ilm ü 'amel

İstemez iki cihanın 'izzetin Hak 'âşıkı

Yokluğ-ıla bulınur vasl-ı Hudâ-yı Lem-Yezel

Aslımız bir nutfedir âhir türâb olsak gerek

Bu kıyâmet bozılur hem dinle söz itme cedel

Virdi Yezdân bize cism ü rûh u 'akıl kuvveti

Çok da gitmez mahv olur cümlesi geldikde ecel

Destimizde var mı hüccet ki nolısar hâlimiz

Ağlayalım bizde vardır bî-hisâb cürm ü zelel

Varamaz bu sûret-ile mahşere her âdemî

Sâhibine virir ol günde günâhları sakîl

'Ucb-ıla sürüldi iblîs oldı mel'ûn u recîm

Benlik ile geldi âhir 'izz ü câhına halel

Kemlik idenlere eylik bil velîler hulkıdır

Eylik it sen aña kim eyler saña cevr-i hiyel

Saña Kuddûsî bu pendi dahi nefsine ider

Tut anı gücenme lutf it kalmasun dilde melel

Visâl-i yâre irmek isteyen

Visâl-i yâre irmek isteyen 'âşık berü gel

Bu şi'rime nazar it gözini aç olma ahvel

Gönül virme şu dünyâ zînetine bakma aslâ

Dahi cennet içün çalışma zinhâr olma tenbel

Mukayyedlikden ol âzâde 'ışkın himmetiyle

Teveccüh eyle Allaha sivâsından yuyub el

Firâr it 'ışkı olmayan kişiden itme ülfet

Cihân halkında yok bir kimse hîç bî-'ışkdan agfel

'Amelsiz 'ilm ü ihlâssız 'amel makbul değildir

Anın çün záhidiñ goñli müşevveş zihni muhtal

Beher dem her nefes zikre devâm it olma gâfıl

İder Allah ne deñlü var ise müşkil işin hail

Bu Kuddûsî gibi sen de tegâfül itme kardaş

Külüñg-i 'ışk-ıla gayret idüb varlık tağın del

                   401

Ey cümle halkm müşkilâtın eyleyen lutfıyla hal

Hail it benim müşkillerim ben olmışam pîr ü ezel

Rahme sezâ oldum bugün her kim ki görse rahm ider

Sen ráhimíniñ erhamisin hem e'azsin hem ecel

Sabr idemem hergiz belâya tâkatim yok 'âcizem

Etfâl gibi senden iderem dâ'imen ni'met emel

Yok iktidârım kesbe hîç kârım hemân şeklen sana

Çün isterem senden beher ân cüz'-i su mislüh besel

Dürlü ni'metle besledin yetmiş tokuz yıl hoş beni

Pes eyledin ihsân u in'âm sükker ü lahm u 'asel

Fazlınla ihsân eyledin hem rızkımı baykuşleyin

Bu cîfe-i murdâr içün gezdirmedin sehl ü cebel

Şimdi tezâyüd itdi ekdârım sana ma'lûm-durur

Cismim za'îf kalbim hazîn yaklaşdı hâlbuki ecel

Eşrât-ı sâ'at oldı peydâ fitneler uyandılar îkâz

İderler fitne-i kavm-i şerâr ehl-i dagal

Kuddûsîyi hıfz it Hafîzâ dû cihânda kürbeden

Kılma anı giryân u gam-nâk ü perîşân mübtezel

              402

'Işk güzel 'âşık güzel ü yâr güzel

Gül güzel bülbül güzel gülzâr güzel

Tevbe olsun ki (bu) halkı yirmeyem

Halk güzel Hâlik güzel her var güzel

Bulmadım bir nesne kim ola 'abes

Çâr 'anâsır yil su hâk ü nâr güzel

Yedi gökler dahi anlarda olan

Levh Kalem ay gün cünûd-ı yâr güzel

'Arş u Kürsî Beyt-i Ma'mûr u melek

Pes dahi anlardaki envâr güzel

Yedi kat yer dahi anlarda olan

Cümle eşyâya virilmiş kâr güzel

Yok-durur 'âlemde bir beyhude şey

Taş ağaç sâ'ir cemâd cân-dâr güzel

On sekiz bin dürlü 'âlem halkı heb

Kulluk iderler kamu her bâr güzel

Kelb ü hınzîr ü yılan 'akreb dahi

Sâ'irinin var nice esrâr güzel

Var yaratmakda 'azâbı dûzahı

Nice nice hikmet-i Cebbâr güzel

Kâfiri şeytânı halk itmekde hem

Var mesâlih ideriz ikrâr güzel

İ'tirâz itme sakın Kuddûsîyâ

Hak güzel halkı güzel âsâr güzel

             403

Mehdî zuhuri bil yakîn dünyâ evin çok yapmagıl

Açmış Resûl Mevlâ yolın sen toğrı yoldan sapmagıl

Dimiş günâhlarm başı dünyâyı sevmek ey kişi

Güç eyleme kolay işi sîm ü zere hîç tapmagıl

Ahir zamân halkına sen uyma birâder misl-i zen

Oda yanar dünyâ seven uçmak yolından sapmagıl

Dirme anı hırs-ıla hem rızkı virir Hak lâ-cerem

Eyle tevekkül çekme gam il rızkını sen kapmagıl

Kuddûsîyâ zikre çalış gaflet ile bitmez bir iş

Merdân gürûhına karış gâfiller ile kopmagıl

                   404

Ey dost baña sen 'ışkı fazliñla 'atâ kıl

Bu goñlümüñ ikbâlini her demde saña kıl

Çün her kimi sevdiñse aña 'ışkını virdiñ

Lâyık değil isem dahi lutf eyle sezâ kıl

Yaz adımı hem defter-i 'uşşâkın içinde

Cezb eyle saña goñlümi pür zevk-ı safâ kıl

Bed-nâm u zelîl itdi beni 'ışk-ı mecâzî

Derdim katı çok merhamet it aña devâ kıl

Kuddûsîyi ehl eyle saña ey kerem ıssı

Zühhâdı sivâ ehli anı ehl-i Hudâ kıl

                405

Hudâvendâ beni fazlınla merdân zümresinden kıl

Seni 'ârif olan ashâb-ı 'irfân zümresinden kıl

İçir 'ışk-ı hakîkî hamrını mest-i müdâm olam

Gice gündüz seniñ şevkinle mestân zümresinden kıl

Bu kesret fitnesinden lutf idüb ben kuluîiı kurtar

Koyub ağyârı sen şâh-ıla kalan zümresinden kıl

Hicâb olur imiş iki cihân 'uşşâk gürûhına

Beni cümle sivâdan fârig olan zümresinden kıl

İdüb Kuddûsîyi hem zikre meşgül sen celîsi ol

Anı 'ışk bahrine sıdk-ıla talan zümresinden kıl

              406

Ey sâlik-i Hak sa'y idüben kesb-i hüner kıl

Ko gayrisini Hazret-i Yezdâna sefer kıl

Aldanma sakın nakşına bu dâr-ı fenaniñ

Sehhâredir ol kendiñi pek virme hazer kıl

'Uşşâka harâm didi Resul iki cihân bil

Meyi itme aña zen gibi sen kendiñi er kıl

Bir katre menî idi seniñ çünki esâsın

Pes nefsini bil hikmet-i Hallâka nazar kıl

Var eyledi bu halkı deyüb kün yoğiken hîç

'İbretle gozüñ aç nazariñ zîr ü zeber kıl

Kuddûsî-yi bî-çâre düşün kudret-i Hakkı

Dil köşküni pâk eyleyüb ol şâha makar kıl

               407

Tagayyür eylemez 'ârif kıyâmet kopsa dahi bil

Aña hoş görinür Hakkm işi itmez ki kâl ü kîl

Olurçün i'tirâz Mevlâya tatvîl-i lisân itmek

İder 'ârif hazer kalb i'tirâzından olur lâl dil

Hudâyı bilse bir kişi dili ahras olur imiş

İdebilür mi hîç ahras olan kimse dilin tatvîl

Garîb oldığına díniñ olurız gerçi biz gam-nâk

Velîkin ol zuhûr itmiş gariben sen te'emmül kıl

Hemân Kuddûsîyâ iste Hudâdan ma'rifet her ân

Râhat it rûz u şeb iksâr-ı istiğfâr ile tehlîl

                 408

Olur Hakdan cüdâ gâfiller ile ülfet iden bil

Firâr it ehl-i dünyâdan iderler çün seni tahbîl

Geçirme vaktiñi nâs ile istînâs idüb zîrâ

Saña dünyâ umûrın pes iderler mekr-ile tahmil

Ki vardır her birinin bir merâmı gizlü kalbinde

İderler hâlini berbâd dahi evkâtım ta'tîl

Refâkat itmeye sâdık refik zâhirde yok şimdi

Çalış 'uzlet idüb zikre ider Hak işim teshil

Saña pend eyleyüb bî-çâre Kuddûsî koca dir kim

Olub tevhide meşgul mâsivâ hubbın goñülden sil

                  409

Olur imiş celisi zákiriñ Mevlâ muhakkak bil

Gice gündüz devâm it zikre olgıl bende-i mukbil

Celisiñ Hak olınca her işin biter seniñ bî-şek

Hemân ısmarla cümle işim aña tevekkül kıl

Virir matlûbmı ol her ne ki ister iseñ bil hem

İder düşmânını ilhak bela virir alet tacil

Buyurmışdur Resul tevhîd-durur bil efdalü'l-ezkâr

Aña meşgûl olub kalbde olan kiri koma heb sil

Hudâ emr itdi Kur'ânda bize zikr ile Kuddûsî

Tutub emrini idelim beher ân her zamân tehlîl

                  410

İli yahşi vü kendini yaman bil

Kimi görsen anı kutb-ı cihân bil

Hemîn eyle hazer kibr ü gurûrdan

Gönül alçaklığı büyük emân bil

Sakın iblîs gibi müstekbir olma

Olur merdûd ben a'lâyım diyen bil

Dahi bu cîfe-i murdârı sevme

Batar yere anı dirüb seven bil

Kifâf mikdârı rızka it kanâ'at

İden dünyâyı terk göğe ağan bil

Aniñ çokluğıdır Fir'avnı âhir

İdüb it'â dahi mugrak kılan bil

Mahabbet itme Kuddûsî aña hîç

Hudânıfi dostı dünyâ sevmeyen bil

                 411

Kıyâmet iktirâb itdi sözimi hem te'emmül kıl

Binâ-yı medrese mescid zemânı kalmadığın bil

Giderler ehl-i îmân heb Hicâze kimse kalmazlar

Nefes tut kalbini itme harâb ta'mîrine temyîl

Sakın itlâf-ı mâl itme olur belki saña lâzım

İder oldı 'alâmet çün zuhûr her ân dahi her yıl

Zemân oldığına âhir birâder eyleme şübhe

Olub meşgûl binâya vaktim hîç itmegil ta'tîl

Harâmdır mü'mine tûl-i emel andan hazer it hem

Düşün mevti yakîn bil kim idiser hâlini tahvîl

Çalış tevhide rûz u şeb takarrüb eyle Mevlâya

Elinde var iken fırsat hemîn it ma'rifet tahsîl

Uyandırmak içtin ider bu pendi sana Kuddûsî

Tutar isen ider her işini dâreynde Hak teshîl

                    412

Ey tâlib-i Hak ister isen olmağı vâsıl

Tut pendimi gel sıdk-ıla hîç olma mücâdil

Nâ-hak yire incitme Hudâ halkını aslâ

Hem illeri yahşi özini dûn ü yaman bil

'Ucb ile kibirden hazer it çünki 'Azâzîl

Kibr itmek ile oldı kamu dirliği zâ'il

Toprak idi aslın yine toprak olacaksın

Bir nutfeden itdi seni Hak 'ârif ü kâmil

Fahr eylediğin zindeliği şöylece bil ki

Tutulsa nefes heb bozılur şekl ü şemâ'il

'İlm ii 'amel ü fazl u kerâmata güvenme

Mevlâ kimi sevdiyse odur bende-i fâzıl

Kullukda halâvet bulanın eksilür ecri

Çün almış olur hazzını dünyâda o gâfil

Aç gözlerini 'aklını dir başına sa'y it

Mir'ât-ı gönülde olan evsâhı hemân sil

Fikr eyle ki bu heft semâvât ü zemîni

îcâd idenin cümle vücûdına delâ'il

Kudret 'azamet sâhibi oldığı bedîhî

Al 'ibreti eşyâya bak ol 'âbir ü 'âkil

Cem' itme sakın sîm ü zeri dâr-ı fenâda

Lâyık mı sana ki olasın cîfeye mâ'il

Defn eyle hamûl arzına bu cism-i 'azîzi

'Âşık dilemez olmağı meşhûr-ı kabâ'il

Her mısra'ı bil bu gazelin 'ârife bir bâb

Kalbinde olur 'ilm-i ledün sırları hâsıl

Yâd eyle hemîn ism-i Hudâyı gice gündüz

Zâhid gibi sen olmayasın Tenriyi câhil

Kuddûsîyi gûş eyler isen cân u gönülden

Eyler seni Hak ni'met-i 'uzmâlara nâ'il

                    413

Her kimin dâ'im lisânı zikr-i Cebbârda değil

Bil tehî-destdir anın aslâ eli kârda değil

Eylemiş igfâl anı dâr-ı fenânın zîyneti

Lâşede zîrâ gurâbın zevki gülzârda değil

Zâga teşbîh eylemişler ehl-i dünyâyı ki ol

Cîfeyi yir zu'm ider hem gönü murdârda değil

Ehl-i ahret cîfe-veş dünyâdan istikrâh ider

Çün anın gönü cinânda cem'-i dînârda değil

Ehl-i Hak iki cihândan nefret eyler cîfe-veş

Yâre 'âşık olmış ancak gönü ağyârda değil

Dostdan özge nesne virmez kalb-i 'uşşâka safâ

'Âbidin maksûdı ağyârda hemân yârda değil

Münkiri kibr ile 'ârdır eyleyen Hakdan cüdâ

Hak bulan yoklukda buldı kibr-ile 'ârda değil

Zikre hasr eyle hemân sen şuglını Kuddûsîyâ

Vâsıl olmaz yâre ol kim şuglı ezkârda değil

                   414

Hulûs 'ışk-ıla vü 'ışk zikr-ile kalbde olur hâsıl

Gice gündüz çalış tevhide olgıl muhlis ü kâmil

Gürûh-ı evüyâ zikr ile irerler kerâmâta

Olur zâkir devâm-ı zikr ile ihlâsa tîz nâ'il

Hulusi olmayan 'âbid hakîkatde münâfıkdur

Sen olgıl mü'min ü sâdık dahi 'irfâna ol vâsıl

Riyâ çün gizlü şirkdir bil muhakkak ihtirâz eyle

Hemîn tahsîl-i 'ışk it çünki 'ışksız kişi(dir) câhil

Seni Kuddûsî-yi bî-çâre ider zikre hoş tergîb

Birâder zikre sa'y it vaktiñi hîç eyleme ta'tîl

                    415

Yok benim gibi halâ'ik içre gâfil 'âsî kul

Kesmezem hergiz ümîdi çün rahmet deryâsı bol

Zikr-i istiğfâra meşgûl olurum leyi ü nehâr

Hak gazab itmez imiş müstağfırâna bil oğul

Ümmete büyük emân imiş bu istiğfâr hemîn

Bize emr itmiş hadîsinde anı çünki Resûl

Eyle istiğfârı yüz kerre beher gün sen dahi

Anı peygamber ider imiş bize ta'lîmdür ol

Günde istiğfârı it yüz kerre sen Kuddûsîyâ

Sen de ekser eyle anı Kird-gâr eyler kabûl

                   416

Sakın 'abd-i direm olma var 'abd-i İlâh ol

Sen ol a'lâya ol bende ki sen de 'âlî-câh ol

Neye meyi eylese goñlüñ seniñ ma'büdiñ oldur

Bu şirkden eyleyüb tevbe 'afîf ü bî-günâh ol

Sivâsından kesil Hakkiñ fırâr eyle aña hem

Sülük it 'ışk u şevk-ıla ki turma ehl-i râh ol

Özine put idinme zînet-i dünyâyı gâfıl

Hudâya sıdk-ıla kulluk idüb dû kevne şâh ol

Gice gündüz hemân Kuddûsîyâ cehd-i belîg it

Eğer bî-tâb iseñ bârî mücâhid gâh gâh ol

                 417

Gel ey 'âşık sana diyem Hudâya bir yakın yol

Kolay hem cümle yollardan bu yolun sâliki ol

Bilürsin kim bu fursat bir dahi girmez eline

Metâ'-ı 'ömrini itme hebâ ol 'abd-i makbul

Devâm it rûz u şeb tevhîde bir dem gâfıl olma

'Alâ'ikdan yumub göz ol hemân tevhîde meşgûl

Bizi halk eyledi Mevlâ ki kulluk itmek-içün

Dimez ol mâsivâya iltifât idenlere kul

Geçirme vaktini boşa bu Kuddûsîleyin sen

Bulur Mevlâsını dirler arayan var ara bul

                  418

Uzlet it nâsdan birâder tut nefes olma cehûl

Açılur ehl-i sülûke 'uzlet itmek ile yol

Nâs ile ülfet iden olur kıyâmet müflisi

Sözimi tut gel kerem kıl nushımı eyle kabul

'Uzlet ehli sohbet eyler rûz u şeb Mevlâ ile

Buldı 'uzletde erenler bahr-i 'irfâna vusûl

Çün Hırâ tağında 'uzlet itdi şâh-ı enbiyâ

Anda Kur'ân nâzil oldı Hak anı kıldı Resûl

Kaç hemân tenhâ yire nâsa karışma ol 'azîz

İştigâl it zikre mezkûrı gönül kasrında bul

Ekserî halkı bu vaktin zînete eyler heves

Turma yanlarında meclislerine itme duhûl

Nakş-ı dünyâya bakub kalmışlar ol bî-çâreler

Ki iderler tutmayub söz râh-ı Yezdândan 'udûl

Kimi hınzîr kimi kaplan suretinde kopıser

Kimi yılan kimi maymun kimi kelb kimisi gûl

Ehl-i dünyâ dürlii sûretde gelürler mahşere

Ehl-i Hakkın sûreti tebdîl olunmaz bilmiş ol

Ehl-i dünyâ dinmez aña kim helâl mâlı ola

İtmeye hergiz mahabbet hem ola ihsânı bol

Olmaya gönlünde kadri hîç bu dünyâ mâlının

Ola 'indinde berâber çuha ile köhne çul

Şimdi lâkin böyle merdân var ise de az-durur

Cem'-i mâl idenleriñ çün 'âdeti kizb ü gulûl

Kim bu Kuddûsî fakíriñ sözlerin tutar ise

Dû cihânda her belâdan kurtılur olmaz melûl

                  419

Kesme ümîdi rahmetinden ol Rahímiñ çünki bol

Sen eyle istiğfâr hemîn Tevvâb-durur eyler kabul

Meftûh kapusı rûz u şeb sâ'illere ihsân ider

İste ne ise hácetiñ virir Ganî cömerddir ol

Kullukda taksîr eyleme eyler iseñ kaçma sakın

Di mağfiret eyle beni pes olmışam bir suçlu kul

Vehhâb-durur koymaz seni mahrum virir matlûbıüı

Var toğrılub kapusına yalvaruban eyle duhûl

İtmez gazab yetmiş tokuz yaşında pîre ol Halîm

Kuddûsîyâ it hüsn-i zann aña hemîn olma melûl

                420

Günâhım çok deyü kesme ümîdi çünki rahmet bol

Olur 'indinde Rahmânm muhakkak bil du'â makbûl

Tarîk-ı evliyâya it sülük zikre devâm eyle

Hudâ yollan içre bu tarîk âsân u akreb yol

Dahi eslem-durur sâliklere yok anda hîç korku

İder irşâd mürîdin pirimiz sen böyle bilmiş ol

Tarîk-ı Kâdirîye girüben zikre devâm eyle

Şerî'atla 'amel idüb sühûlet eyle vuslat bul

Ne buldı ise Kuddûsî fakîr zikr-ile bulmışdur.

Olur zâkir Hudâ 'indinde bî-şübhe mukarreb kul

                  421

Gel ey sâlik saña ta'lîm ideyim bir güzel yol

Ki ol yola giden olur Hudâ 'indinde makbul

Dikensiz çalısız taşsız kayasız gizli yoldur

İniş yokuş harâmî kaygusı yok düz dahi bol

Hemân seyr ü sülük it rûz u şeb eğlenme biraz

Kamu yollardan azher hem kamusından yakın ol

Erenler yolıdır bu yol aña gir sen de kardaş

Ki itsün maksad u matlûbım Hak saña mebzûl

Sürilür 'asl-ı ashâbdan gelür bu âna dek çün

Ki Hakk(m) Resûlinden 'Alî itmişidi me'mûl

Didi it yâ Resülullah beni bu yola irşâd

Ki ola cümle yollardan o yol 'akreb ü ma'kûl

Didi aña iki gözlerim yum yâ 'Alî sen

Hem ol baña teveccüh itmeğe kalbiñle meşgûl

Sa'âdetle berü gel yâ 'Alî deyü buyurdı

Oturdı diz-be-diz anı ki hâsıl ola mes'ûl

Dahi ben yumuben gözümi ideyim teveccüh

Oku sen de teveccüh ideyim ben de 'azîz kul

Okuram nefy ü isbâtı ben üç kez it teveccüh

Ki sen envâr-ı zikrullah ile deryâ gibi tol

'Alîye böyle telkîn eyledi ol fahr-ı 'âlem

Hadîsdir şübhe yok bunda ki olmış böyle menkûl

Tarîk çok gerçi Allaha velâkin pek yakını

Tarîk-ı zikr idiğin bil muhakkak añla oğul

Eğer Kuddûsîyi diñler iseñ Hakka irersin

Hemân iksâr-ı zikr it az zamânda tîz anı bul

                 422

Ey 'ışkı yok bî-çâre var bu gaflete bir çâre bul

Tut pendimi gerçek erenler yolına eyle duhûl

Lâzım olan sâliklere 'ışk u hulûs u cezbedir

İtmez mürá'íniñ Hudâ a'mâlini hergiz kabûl

Sultâna cânsız câriye ihdâ iden magzûb olur

'Abidde olmazsa hulûs dimez aña Teñrisi kul

İster iseñ 'ışkı çalış tevhide sen leyl ü nehâr

Ehl-i sülûke cezbe vü 'ışk-ıla dürilür bu yol

Hak yollarıniñ akrebi tevhîd imiş bil şübhesiz

Gir sıdk u 'ışk-ıla yola diñle sözüm itme 'udûl

Öğretdi Kuddûsî fakîr saña yakíniñ yolların

Anı 'Alîye eylemiş telkîn muhakkak bil Resûl

                423

Cihânda yok benim gibi zelîl kul

Tışım ma'mûr içim vîrân ü ma'lûl

Sever dîvâne goñlüm medh-i nâsı

Hudâ memdûhıdır zîrâ ki makbûl

'Azâzil şartî ile itdi kulluk

Mukarreblerden iken oldı mahzûl

Anı medh eyler idi cümle mahlûk

Soñinda oldı ol matarr u mahsûl

Nice keşf ü keramet ehli kümmel

Sürilüb bâb-ı Hakdan oldı ma'zûl

Kitâblarda görüb mahzun oluram

Musarrah bunları mahkî vü menkûl

İdüben vesvese Kuddûsî oldı

Bugün çocuk gibi bir pîr ü hevlûl

                 424

Sen bilürsin ki ' Alîmâ pîr ü haste olmışam

Lutf u re'fet it baña dâreynde virme hüzn ü gam

Cümle râhimlerden erhamsin adiñ Rahmân dahi

Bir adiñ Hannân baña gösterme hergiz derd elem

Kul kocayınca aña şâhı ider hoş merhamet

Ey şâhen-şâh it bu nâçâr kuluña lutf u kerem

Kalmadı cismimde kuvvet itmeye hizmet bugün

Saña ma'lûm ki fırâşda gice gündüz yaturam

Hirfetim şimdi hemân sen şâhımı zikr eylerem

'Işk u cezbe zikr-ile eyler tezâyüd dem-be-dem

Yok lisânımla dahi zikr itmeye hem tâkatim

Zikr-i kalbiye devâm tevfîkin ile eylerem

Yidi kat gökler ü yirler rûhımıfi seyrân-gehi

Dahi cennet sidre tûbâ 'arş u kürsî levh kalem

Kılma vaslmdan cüdâ bir dem(de) bu Kuddûsîyi

Çün o meczûb idemez sensiz karâr hîç lâ-cerem

                   425

Şâhâ kapuñ sá'illeriniñ cümlesinden ahkaram

Gümrâh deyü tard eyleme lutf eyleyüben vir ni'am

Kullukda taksîr eylesem de kesmezem hergiz ümîd

Hem sen şehen-şâhıfl kapusını bıragub gidemem

Halk-ı cihân senden dilerler cümlesi maksûdların

Sen var iken kul kapusına varmağa utanıram

Çün goñlümüñ ârzûsı ma'lümiñ ne lâzım söylemek

Lâyık değil isem de anı rahmetiñle isterem

Maksûdımı disem açıkdan ta'n iderler halk baña

Kuddûsîye virgil murâdın lutf idüb yâ ze'l-kerem

                      426

Ey bizim ihvânımız eyleyelim nûş-ı câm

Ki şeh-i hûbânımız ide bizi şâd-kâm

Terk-i sivâ idelim dostumuza gidelim

Gayrı sözi nidelim zikr idelim subh u şâm

Zühdi idüb târ-mâr isteyelim 'ışk-ı yâr

Hem idelim ihtiyâr olmağı mest-i müdâm

Ad-ıla sandan geçüb iki cihândan geçüb

Cism ile cândan geçüb bilmeyelim hâs ü 'âm

İtmeyelim hultatı eyleyelim 'uzleti

Terk idelim sohbeti yolcıya sohbet harâm

Her kime kim 'ışk gelür kadrini şâhıfi bilür

Bende vü mukbil olur bulısar a'lâ makâm

Zühdine mağrûr olan zâhidin işi yaman

Bildiği zann u gümân keşfi kamu ihtilâm

'Ar şişesin kıramaz Hak yolına giremez

Menzile hem iremez yolda kalur ve's-selâm

Pendiñi Kuddûsîyâ eyle hemân sen saña

Kim ki tutarsa aña Teñri virir 'ışkı tâm

                      427

Bende bir sevdâ var ammâ nidiğin hîç bilemem

İtmişem ülfet aniñla bir nefes ayrılamam

Tatludur bâldan şekerden ol baña hem sevgilü

Tâ ezelden olmışam nâ'il ferâgat kılamam

Yâr-ı gârım hem o sevdâ hem enîsimdir benim

Hergiz ol bensiz olamaz ben de ansız olamam

Dû cihânm ni'metinden yeğdir ol sevdâ baña

Mâsivâyı itseler 'arz meyi idüben alamam

Talmışam bir bahre kim yok aña hadd ü inkızâ

Olmışam mest-i müdâm deryâ-yı mahva talamam

Eylerem lehv ü tarab sıbyân gibi 'âr bilmeyüb

Gülerem gâh ağlaram göz yaşını hîç silemem

Dir ki Kuddûsî baña virdi bu sevdâyı Hudâ

Andan özge her ne virse şâd oluban gülemem

                    428

Benim goñlümde bir sevdâ var amma nidigin bilmem

Hazînem dâ'imâ bir lahza râhatla ferah bulmam

Olubdur bu cihân derd-i firâk-ıla baña zindân

Girersem cennete bu hâl ile hîç müsterih olmam

Cüdâ olınca ma'şûkdan cinânı neylesün 'âşık

Olub giryân diyüb dîdâr-ı yâri görmesem gülmem

Çü bülbül bâgda güli górmese bir dem safâ bulmaz

Aña dürlü çiçek 'arz itseler dir iltifât kılmam

Bulamazsın bu derd-i firkate dermânı Kuddûsî

Dimez ise eğer ma'şûk seni benden cüdâ kılmam