Helâl me'kil ider imiş

Helâl me'kil ider imiş kişinin kalbini tenvîr

Harâm ider imiş inşânı kurd kablan veyâhûd şîr

Olur arslan gibi şerîr kaçar andan kamu mahlûk

Eğer inşân eğer hayvân kimi bulursa yıkar yir

İlâhî it baña ihsân helâl rızık hazíneñden

Bilürsin çok 'ıyâl evlâd helâlından rızıklar vir

Baña gösterme dâreynde meşakkat gussa gam hergiz

Bilürsin pîr-i fânî hasteyem it yolum teysîr

Tahammül idemez ekdâra Kuddûsîye rahm eyle

Ki vîrân kalbini anm hemîn it lutf-ıla ta'mîr

Beyhude sanub

Beyhude sanub eyleme zâhid bizi tahkîr

Çün itdi bizim göfilümizi 'ışk-ıla tenvîr

Nûş eylemişüz rûz-ı ezelde tolu câmı

Dost cezb idüben kıldı bizi kendine teshîr

Virmiş size ol günde hemân zühd-ile 'ucbı

Hoş geldi bize eylemesi 'ışkını takdîr

Var fakre rızâmız ideriz fahr u mübâhât

Mevlâ fukarâ zümresine itdi bizi mîr

Ol rızkımıza çünki zamîn eylemeyiz şekk

Esbâb-ı ma'âşî ider ol lutf-ıla teysîr

Hakdan diledi Şâh-ı rüsül olmağı miskîn

Eyler idi miskinlere in'âm-ıla tevkîr

Pes hirfetimiz vecd ü tarab zikr ü tevekkül

Bu râha tevâzu' idüben sen dahi gel gir

Kuddûsîye hem eyle meveddet ki olubdur

Bir 'âşık-ı Hak mest-i müdâm bağrı yanık pîr

Ey bâd-ı sabâ

Ey bâd-ı sabâ 'ışkımı cânâna haber vir

Hem itdiğini hasreti bu câna haber vir

Heb başıma bir bir geleni eyle ifâde

Bu bendesinin hâlini sultâna haber vir

Her şâm u seher eylediğim âh u figânı

01 kân-ı kerem sâhib-i ihsâna haber vir

Çekdiklerimi anın içün dest-i rakîbden

Var ol saçı sünbül lebi mercâna haber vir

Kuddûsî-yi dîvâne sana sıdk-ile 'âşık

Olmış deyü ol server-i hûbâna haber vir

Sülûk ahvâlini sâlik

Sülûk ahvâlini sâlik yola gidüb gelenden sor

Eğer gavvâs olam dirsen bu deryâya talandan sor

Tarikat sırrını sorma muhaddisden müderrisden

Hakîkat 'ilmini dersi Hudâsından alandan sor

Bilemez ehl-i zâhir ehl-i bâtın bildiğin zinhâr

Sorar isen anı 'ayne'l-yakîn Hakkı bilenden sor

Bu bir 'ilm-i ledünnî kim bilen dimez diyen bilmez

Bilür 'ârif bu 'ilmi sen yüri var anı andan sor

Bu Kuddûsîleyin câhil mukallid müdde'î çokdur

Visâlin tarzını mürşid olub vâsıl kılandan sor

Sor

Firâkın acısını zâhidâ gel ben garîbden sor

Ne eyler 'âşıka ma'şûkı anı 'andelîbden sor

Bu 'ışkın kadrini müftî müderris sanma bilürler

'Ulüvv-i kadrini anın sülük ehli münîbden sor

Devâ-yı derd-i hicrânı eğer sormak diler isen

Bu fende bir mahâretli hazâkatli tabîbden sor

Ne bilsün dost elinden hâletîn hamrıñ o sûfî hem

Bu Kuddûsî fakîr ki gönü 'ışk-ıla ra'îbden sor

Dâr-ı rihletdir bu dünyâ

Dâr-ı rihletdir bu dünyâ câhına itme gurûr '

Akıbet aña gelenler cümlesi eyler 'ubûr

Mâlını cem' itme zinhâr hâlini ifsâd ider

Dînini yağmaya virme terk-i dünyâ idegör

Balı semdür mâlı hemdür 'îşi gamdur hoşı kem

Dür ider Hakdan seni anın hemân terkini ur

'Aşık-ı sâdık olan itmez aña hîç iltifât

Çün kati mekkâredir süllâki yoldan alıkor

Hak Te'âlâ mü'mine dünyâyı zindân eylemiş

Sen bu zindânın içinde yapayım dirsin kusûr

Sanma kim bir ferde eyler kahbe zen zerre vefâ

İşleri çünki dem-â-dem hud'a vü mekr ü fücûr

Var kubur içre yatan mevtâya kıl bir kez nazar

Anlara ol eylemiş mi hîç vefâ ey gözi kör

Nice bir tâbi' olursın bu hevâ-yı nefse sen

Eğri yola çün gidersin toğrıdan idüb nüfûr

İsteme Kuddûsiyâ dünyâda câh u mâlı sen

Çün harâmdır ehl-i Hakka dû-cihân cennât u hûr

Ma'âdin kesbidir insân

Ma'âdin kesbidir insân kimi mahbûb kimi menfur

Kiminiñ halka nef'i çok 'azîz makbul kimi mehcûr

Kimi 'âlim kimi câhil kimi 'âdil kimi zullâm

Kimi muslih kimi müfsid kimi mün'im kimi makhûr

Kimisi 'âşık-ı Mevlâ kimisi tâlib-i cennet Kimi

Kârûn kimi mâl cem' idüb olur Hudâdan dûr

Kimisi hayra sa'y ider kiminiñ kârı şer hemân

Kimi ihsân-ıla ma'rûf kimisi gasb-ıla meşhur

Kiminde yok iken 'irfân aña Hak 'ârifi dirler

Kimisi ma'rifet kânı velî iken olur mestur

Kimisi ehl-i dünyâ sûretinde hâs veliyullah

Kimi eyler riyâ halka içi vîrân tışı ma'mûr

Bize vâcib olan Hakka inâyet sıdk u şevk-ıla

Olur Kuddûsîyâ bil niyyeti ile kişi me'cûr

Mağfiret eyle bizi

Mağfiret eyle bizi ey Rabb u Tevvâb u Gafûr

İşledik biz hadden efzûn zenb ü tuğyân u fücûr

Kudretin var gerçi her şey'e velâkin ey Kadîr

Saña lâyık 'afv u gufrân bizlere 'ayb u kusûr

Dû cihânda şerm-sâr itme günâh-kârdır deyü

İderiz tevhîd seni çün rahmetiñden kılma dûr

Kesmeyiz hergiz ümîdi suçumuz çok ise de

İtmişüz îmân saña kim hem Halîmsin hem Sabûr

Pîr-i fânî haste Kuddûsî kuluñ ma'lûm saña

Lutf idüben eyle idhâl kalbine anın sürür

Beni Mecnûn-ı şeydâ eyleyen

Beni Mecnûn-ı şeydâ eyleyen bir bî-misil hûbdur

Gürûh-ı 'âşıkân beyninde anm vaslı matlûbdur

Bu mülkiñ mâliki oldur nazîri yok şerîki yok

Şerîki var diyen müşrik münâfık bil ki mahcûbdur

Riyâ şirk-i hafî imiş hazer kıl zâhidâ andan '

Amelde olmasa ihlâs çoğ-ise dahi ma'yûbdur

Şerî'at var tarikat var ma'ârif var hakikat var

Kamusından hakikat 'ilmi râh-ı Hakda mergûbdur

Sülük eyle tarîk-ı evliyâya kalma zâhirde

'İlimler içre bâtın 'ilmi çün bu yolda mergûbdur

Tarîklar içre süllâke tarîk-ı Kâdirî eshel

Ki bu gaflet zemânında bu yol âsân ü merhûbdur

Hızır-veş ol velîsine tecellî eylemişdir Hak

 İder melhûflara imdâd husûsâ ol ki mekrûbdur

Dimiş ben iderem irşâd mürîdimi olub rehber

Muhakkak bilsün ol sâlik erenlerden ki mahsûbdur

Hemân alsun icâzet bir icâzet sâhibi erden

Karışmasun halîfe hîç aña çün baña mensûbdur

Halîfe kâmil olmak şart değildür bu tarîkda bil

Dime kâmil değil şeyhim hevâ-yı nefse mağlûbdur

Gice gündüz beher dem sen hemân tevhîde ol meşgûl

Münâfıklar disünler bu kişi mecnûn u meczûbdur

Bu Kuddûsî fakîr dervîş-i Gîlânî olub dir kim

Bize buğz u cefâ iden felâh bulmaz çü magzûbdur

Ne sırdur bu ne hikmet

Ne sırdur bu ne hikmet ehl-i Hakda derd belâ çokdur

Ki aniñ dostlanniñ ekserinde mübtelâ çokdur

Ne 'illetden ne kılletden ne zilletden olur hâlî

Hudâ ehlinde gam gussa elem rene ü 'anâ çokdur

Münâfık mülhid ü zındîk mürâ'î şâd u handândır

Muhakkak 'ârif ü kâmilde her dürlü cefâ çokdur

Bulunmaz sâlik-i sâdık müsellikler çekildiler

Hilâfet iddi'â iden mukallid bî-vefâ çokdur

Şerî'atdan tarîkatdan hakîkatdan tehî desti

Satar şeyhlik hemân halka içinde kin riyâ çokdur

Sözimiz zâhire bizim değildür bâtın ehline

Kubâb altında Hakdan gayrı bilmez evliyâ çokdur

Sıfât-ı nâs ile anlar sıfatlanub bilinmezler '

Avâm şeklinde görinür gürûh-ı asfıyâ çokdur

Sene biñ iki yüz elli ve üçdür eyledim tevrîh

Bu târîhde melâmet ehli ahyâr var katî çokdur

Ümîdi kesme yok mürşid deyii Allah ki Hâdîdür

Devâm it zikre çün zâkirlere Hakdan 'atâ çokdur

Beni çok zikr idiñ deyü bize emr itdi Kur'ânda

Ki çok zikr eyleyenlerde ehibbâ-yı Hudâ çokdur

Yaşım yetmiş bire irdi sabâvetden berü zikrim

Hemân tevhîd-i Hak çün anda esrâr ü safâ çokdur

Bu Kuddûsî teşekkür eyleyüb dir zikr ile geldim

Bu pîrlik çağına bildim ki tevhîdde 'alâ çokdur

Pîr-i 'âciz olmışam

Pîr-i 'âciz olmışam hâlâ işim zenb ü fücûr

Rahmetiñden kesmezem hergiz ümîdi ey Gafur

Nefs ü iblîs ü hevâ şehvet dahi sû'-i karîn

İtdiler igvâ beni kalmadı gönlümde huzûr

Toldı pes 'ışk-ı mecâzî kalbime deryâ gibi

Çok nisâ itdim tezevvüc virdiler baña fütur

Geçmedi bu pîrliğimde dil mecâzîden henüz

İtmedi 'ışk-ı hakîkî güneşi kalbde zuhûr

Zühd ü takvâ 'ilm ü a'mâli unutdurdı bu 'ışk

Girdi ol dil karyesine itdiler anlar nüfûr

Kesret-i evlâda olub mübtelâ çekdim cefâ '

Işkım fazlınla vir bulsun hazîn gönlüm sürur

Mâsivâdan eyle ignâ bu fakîr Kuddûsîyi

Dâ'imâ kalsun seniñle itme senden anı dûr

Zâkir-i Hallâk

Zâkir-i Hallâk-ı halkın tâli'i mes'ûd olur

Bil aña buğz eyleyen İblîs gibi merdûd olur

Hak buyurmış kim celîsiyem beni zikr ideniñ

Her kimiñ Mevlâ celîsi olsa ol mahmûd olur

Kalbde 'irfân zikr-ile hâsıl olur ancak işit

Zâkiri her kim sever andan Hudâ hoşnud olur

Sohbet iden ol gürûh-ile şakî olmaz imiş

Eşkıyâdan ise de ol zümreden ma'dûd olur

'Işksız olan kişinin girmez kulağına simâ'

Ehl-i 'ışka savt-ı bülbül nağme-i Dâvûd olur

İtme anlara 'adâvet sev seni sevsin Hudâ

Her kimi sevmez Hudâ dîni anın mefkûd olur

Eski zâkir hem müzekkirden bu Kuddûsî fakîr

Her kim atarsa aña taş kendi nâ-mevcûd olur

Her ne kim kişi severse

Her ne kim kişi severse ol aña ma'bûd olur '

Âşıkın ma'bûdı Mevlâ kendüsi mes'ûd olur

Mâsivâya meyl iden Hakdan cüdâ olur hemîn

Defter-i 'uşşâkda aniñ ismi nâ-mevcûd olur

Zikr-ile kalbe tolar 'ışk-ı Hudâ deryâ-misâl

'Işksız olan 'âbid olursa dahi merdûd olur

Çün 'ibâdet eyler ol cennet içün Tenrisine

Zümre-i ehl-i Hudâya girmeyüb mefkûd olur

Ma'rifet şemsi gönülde zikr-ile eyler tulü'

Sıdk u ihlâs-ıla zikre sa'y iden mahmûd olur

Olagör tevhide meşgûl rûz u şeb Kuddûsîyâ

Ehl-i tevhîdden Hudâsı râzî vü hoşnud olur

Çille-i 'ışka giriftâr

Çille-i 'ışka giriftâr olmayan dervîş m'olur

Gice gündüz derd-ile zâr olmayan dervîş m'olur

Bir zemân Rûmi Hicâzı yalın ayak baş açık

İbn-i Edhem gibi devvâr olmayan dervîş m'olur

Ta'n-ı a'dâya tahammül herkesin kârı değil

Çevre katlanub cefâ-kâr olmayan dervîş m'olur

Bülbül-âsâ âh u efgân eyler ehl-i 'ışk olan '

Işk-ıla nâlân u giryân olmayan dervîş m'olur

Zâhidin dünyâ vü 'ukbâda merâmı 'izz ü nâz

Mübtelâ-yı zili ü ekdâr olmayan dervîş m'olur

Şerr-i münkirden fırâr idüb ilinden ayrılub

Ulu tağda sâkin-i gâr olmayan dervîş m'olur

Firkatin ağusını yudub ümîd-i vasl-ıla

Başına işbu cihân tar olmayan dervîş m'olur

Dost yolunda çekmeyen dürlü-be-dürlü mihneti

Sabr idüb derdine tîmâr olmayan dervîş m'olur

Yavrısını aldırub hüzn ile ağlayub hemîn

Cismi beyzâ gönü bîmâr olmayan dervîş m'olur

Vahşet idüben halâ'ikdan kaçub ıssız çöle

İns ü yâr ile beher bâr olmayan dervîş m'olur

' Aşıkın gönline nûr-ı 'ışk tolar deryâ-misâl

İçi taşı tolu envâr olmayan dervîş m'olur

Hubb-ı dünyâ her günâhın başıdır didi Resûl

Târik-i dünyâ-yı pür-hâr olmayan dervîş m'olur

Dervîş oldum sanma Kuddûsî değilsin şübhesiz

Gayrı koyub vâsıl-ı yâr olmayan dervîş m'olur

Varını yağma iden

Varını yağma iden tâlib-i Yezdân olur

Cân u cihândan geçen vâsıl-ı cânân olur

Dirme bu sîm ü zeri cifeden olgıl beri

Râh-ı Hudâ leşkeri dünyâda 'uryân olur

Ardına ağyârı at eyleme hîç iltifât

Giceyi gündüze kat sa'y iden inşân olur

Ko kesel ü gafleti eyleme fevt fırsatı

Zikre iden gayreti sâhib-i 'irfân olur

Zâkiri Mevlâ sever zikre çalış ey püser

Gâfil olan bî-hüner sonra peşîmân olur

Gaflet ile bitmez iş turma birâder çalış

Ehl-i sülûke karış yol sana âsân olur

Aç gözini uykudan rengine 'ışkın boyan

Gâfil oluban yatan yolda kalağan olur

Tut sözi Kuddûsîyâ itme bu 'ömri hebâ

Zâkiri sanma gedâ çünki o sultân olur

Leyl ü nehâr tevhîd idüb

Leyl ü nehâr tevhîd idüb Mevlâyı kul bulsa nolur

Hem cür'a-i 'ışkı yudan deryâ gibi tolsa nolur

Cânâna virse varını terk eylese ağyârını

Zikr ide ide yârını sararuban solsa nolur

Üstâdından destur alub 'ışk bahrine gavvâs olub

Ka'rına ol bahriñ talub dürr-i yetîm bulsa nolur

Ferhâd gibi tağı delüb ma'şûkına vuslat bulub

Cân mürgini dosta salub ölmezden ön ölse nolur

Hak zikrine itse devâm dil kişveri bulsa nizâm

Nûş eylese hem tolu câm mest-i müdâm olsa nolur

Kuddûsîyâ sâdık olan irer murâda bî-gümân

'Ârif olub nefsin bilen Teñrisini bilse nolur

'Âdeti 'âşıkların

'Âdeti 'âşıkların âh-ile efgân olur

'Işk-ıla yaniklarıñ işleri giryân olur

'Işka giriftâr olan gönlini dosta salan

'Aklı virüb 'ışk alan vâlih ü hayrân olur

İçine bir od düşer 'ışk-ıla kaynar taşar

Cismi yanuban bişer ciğeri biryân olur

Gönline hîç mâsivâ gelmez anıñ mutlakâ

Sanmanız anı gedâ çünki o hâkân olur

Ad-ıla sandan geçer iki cihândan geçer

Cism ile cândan geçer vâsıl-ı cânân olur

Kârı olur zikr-i yâr 'ışkı ider ihtiyâr

Zühdi gönülden savar mahzen-i 'irfan olur

Halkın içinden çıkar kal'a-yı nefsi yıkar

Sîl gibi çağlar akar soñ ucı 'ummân olur

Dir ana münkir deli ol ise Hakka velî

Zikre müdâvim dili 'ârif-i pinhân olur

Kande bakar dost görür vecde gelüb raks urur

'Âleme hükmi yürür cümleye sultân olur

Gönüne cezbe tolar benzi sararır solar

Yârini ârzû kılar vasl-ıla handân olur

Eyleme Kuddûsîyâ kendini dostdan cüdâ

'Işka olan âşinâ vâsıl-ı Yezdân olur

Bâde-i 'ışkı içen

Bâde-i 'ışkı içen esrük ü medhûş olur

Pence-i 'ışka giren vâlih ü hâmûş olur

Varını ma'şûkına 'âkıbet eyler fidâ

Ayağının altına yüzleri mefrûş olur

Subh u mesâ ismini turmayuban yâd ider

'Akl u şu'ûrı gider şöylece bî-hûş olur

'Aşık-ı dîdâr olan meyl-i sivâ eylemez

Levha-i gönülde dost çehresi menkûş olur

Mültefit olur mı hîç 'âşık-ı zât gayriye

Bakmaya ağyâra bî-tâkat u bî-tûş olur

Mülki gözi göremez mâlikini görenin

Kird-i sivâdan kamu taht-ı dili boş olur

Sen dahi Kuddûsîyâ nûş-ı şarâb eylegil

Çün anı bir kez içen sermedî serhoş olur

Derd-i 'ışkı çekmeyen

Derd-i 'ışkı çekmeyen insân değil hayvân-durur

Ana her kim mübtelâ oldıysa ol insân-durur

Birtakım dünyâ-perestin lâfına yok i'tibâr

Sûret uğrıları anlar sanmanız merdân-durur

Sözleri ahlâ 'aselden özleri taşdan katı

İşleri kibr ü riyâ vü hîle vü destân-durur

Yakmamış ol zâhidin 'ışk ateşi çün bağrını

Oturub meclisde dir kim ehl-i 'ışk nâdân-durur

Bir nefes dûr olma 'ışkdan sen hemân Kuddûsîyâ

Her kimin kim 'ışkı yokdur bil işi hüsrân-durur

Her kim ki döşek altına

Her kim ki döşek altına esmâ yazılmış nesne kor

Havf itmeyüb Hakdan anın üstine her dem oturur

'İlm ü 'ibâdâtı çok ise de dahi kâfirdür ol

Dîn ü nikâhı cümle a'mâli anın habt olunur

Ahir nefesde selb-i îmân ibtilâsından dahi

Ol gâfilin küfr-ile mahşûr olmasından korkulur

Ta'zîm-ile vâsıl olur imiş kamu ehl-i kemâl

Ta'zîmi terk iden oluban münkatı' mahrum kalur

Bilen 'Azîmi ismine ta'zîm ü tekrîmler ider

'İrfânı olmayan ider iclâl ü ta'zîmde kusûr

Kâdî müderris müftî beg pâşâ vücûh-ı beldeler

İşler bu fi'li eksen cühhâl görüb hoş kâr sanur

Ahir zemân mü'minlerinin hâlleri müşkil-durur

Elfâz-ı küfri söyleyüb dirler bize bundan nolur

Kuddûsîyâ sen eyle istiğfâr kamu ihvân içün

Virir Hudâ kul her ne ister ise matlûbın bulur

Kerîmâ kapuna geldim

Kerîmâ kapuna geldim beni kıl şâd u mesrur

Olalı mübtelâ 'ışka bu gönlüm oldı meksûr

Ne hâcet i'tizâra çün bilürsin 'özrimi sen '

Alîmsin oldığımı 'ışk u sevdâ ile ma'zûr

Kime 'arz ideyim ahvâlimi ben senden özge

Şu vîrân gönlimi vaslın demiyle eyle ma'mûr

Saña ma'lûm-durur ki ehl-i 'ışk bilmez utanmak

Olurlar halk içinde ol mesâkin hór u menfûr

Ya tahlîs it beni girdâb-ı gamdan ey Hudâvend

Ya vir matlûbumı olsun bu gönlüm beyti pür nûr

Habíbiñ hakki-çün Kuddûsîye lutf eyle ey Hak

Günâhına bakub itme anı gümrâh deyü dür

Biz güneh-kâr kulları

Biz güneh-kâr kulları sen mağfiret it yâ Gafûr

Çün saña gufrân yaraşur bizlere cürm ü kusûr

Birtakım mücrimleriñiz biz velîkin dâ'imâ

Eyleyüb tevhîd seni zikrinle bulırız huzûr

Zenbimiz itdi ise hadden tecâvüz pes bizim

Rahmetiñ deryâsının bir katresi anları yur

İtmişüz îmân saña hem dâ'imâ zikr ideriz

Bizi ihrâk idemez girsek cahîme dahi kor

Nûr-ı tevhîd nûr-ı îmân nûr-ı 'ışk u ma'rifet

Birleşüb itfâ iderler nâr-ı dûzah mahv olur

Gice gündüz tevbe istiğfâr-durur hem kârımız

Dir bu Kuddûsî bizi sen rahmetiñden itme dûr

Bil ki cennet ikidür

Bil ki cennet ikidür birinde var hûr u kusûr

Birisinde 'âşıkân eyler hemân zevk u huzûr

Anlarm dâ'im işi dost yüzine itmek nazar

Cennetin ni'metleriyle eylemezler hîç sürür

Tâ ezelden kalblerin cezb eylemiş ol dil-rübâ

Ol gürúhiñ tâ ebed manzarları dîdâr olur

Yigrenürler cîfe-veş cennetden ol 'uşşâk-ı Hak

Halk içinde şimdi anları gören nâdân sanur

Eskiler geyüb gezerler taş atarlar nâs hemîn

Tıfl-ı asgar yüzlerine sille urub tükürür

Eylemezler pes gazab gülüb olurlar şâd-mân

Hoşlanub cünbüşlenürler eylemezler hîç nüfûr

Sen niçün sabr eylemezsin münkirânın ta'nına

Hâlbuki Kuddûsîyâ kârın senin zenb ü kusûr

Bugün ey râhimînin

Bugün ey râhimînin erhami düşdüm beni kaldır

Ki çok ağlamışam rahm eyleyüb fazlın ile güldür

Bilürsin çünki yokdur itmeye kulluk sana şimdi

Kocadım lutf idüb 'ışkın ile dil hânesin toldur

Gice gündüz olayın zikrine meşgûl huzûr-ıla

Tulü' itsün ma'ârif şemsi kalbimde seni bildir

Geçir bu kîl ü kâlden it hidâyet râh-ı merdâna

Gürûh-ı 'âşıkândan kıl beni 'ışk bahrine taldır

Dahi inşâ-yı eş'ârdan geçir kıl zikrine meşgûl

Bu pîr Kuddûsîyi ölmezden evvelce hemîn öldür

Eğer ister isen olmak

Eğer ister isen olmak ma'ârif bahrine gavvâs

Resûlin isrine tâbi' olub ayağını bek bas

Bu yolda ins ü şeytânı ider çok sâliki ihlâk

Sanurlar anı Rahmânî ol ise mülhid ü harrâs

Mukayyed olmaz aslâ sûret-i şer'-i şerîf ile

Nice mü'minleri yoldan çıkaruban ider irhâs

Uçarsa dahi aldanma ki istidrâcdur ol bî-şek

Kanadlarını kes aniñ elinde çün seniñ mikrâs

Li-vechillah ider nushı saña vallâhî Kuddûsî

Resúliñ izini gözle dir iseñ kim olayım hâs

Sâlikâ ihlâsı eyle

Sâlikâ ihlâsı eyle cümle a'mâle esâs

Şol zeheb kim hâlis olmaz adına dirler nuhâs

Ehl-i mahşer itdiği demde feza'lar şöyle bil

Görmez aslâ muhlis olan kişiler hîç irtikâs

Kalbiñi kibr ü riyâdan pâk ider iseñ eğer

Geydirir yarın seniñ Hak eğnifie nûrdan libâs

Şol mürâ'î záhidiñ heb zühd ü takvâsı hebâ

Çün ne mikdârı 'amel kıldıysa eyler intımâs

Zühd ü takvâyı virüb yağmaya aldiñ 'ışkı pes

Eyle Kuddûsî dem-â-dem Hâlika hamd ü sipâs

Olur müflis iden

Olur müflis iden insân-ı câhil ile istînâs

Birâder 'uzlet it nâsdan ki saña gelmesin iflâs

Yaraşmaz sâlike gâfıller ile eylemek ülfet

İderler çün anı igfâl tolar kalbine pes vesvâs

Bu vaktiñ halkiniñ zîrâ kulûb sarrafıdır çoğı

Saña lâzım olan tenhâda itmek zikr-i Rabbü'n-nâs

Kıyâmet iktirâb itdi sakın ta'mîr-i dünyâdan

Gice gündüz Hudâyı zikr idüb ol sâhib-i ihsâs

Ta'allüm it 'ulûm-ı nâfi'e hem it 'amel zîrâ

Hudânm düşmeni câhil ider igvâ anı hannâs

Beher gün eyle istiğfârı yüz kerre huzûr-ıla

Anı idende bil kalmaz günâhdan hâsıl olan pâs

Salât-ıla selâm it günde on kerre Resule çün

Devâm ider aña cümle melek inşân Hızır İlyâs

'Adedsiz olarak tevhide meşgul ol hemîn dâ'im

İcâzet virdi Kuddûsî saña ol çalışub habbâs

Yâ İlâhî isterem

Yâ İlâhî isterem lutfiñla hicrândan halâs

Kıl 'inâyet yohsa olmaz baña 'isyândan halâs

Mühtedîdir şol kişi kim sen hidâyet eylediñ

Yohsa mümkin mi olur igvâ-yı Şeytândan halâs

Mu'cizât-ı Mustafâyı gün gibi görmiş iken

Bulmadılar ehl-i tuğyân şirk ü küfrândan halâs

Nefs ü İblîse uyub taldım hatâ deryâsına

İsm-i zâtıfi hürmetine dilerem andan halâs

Gerçi Kuddûsî saña hîç itmedi kulluk velî

Rahmetiñle geç suçundan bula nîrândan halâs

Hudânın zikrini

Hudânın zikrini itmekle zâkir eyler istînâs

Gice gündüz devâm it zikre sen de ol e'azz-i nâs

Gezer iken oturub hem yatur iken okur iseñ

İder Mevlâ saña 'ârif libâsın 'âkıbet ilbâs

Resül dimiş ki tevhîd cümle zikrin efdali hem çün

Bırakmaz hîç günâh zâkirde hem kalbinde kir ü pâs

Goñüller saykalı tevhîd-durur koymaz sivâ hergiz '

Adedsiz oku anı eyleme az çok deyu vesvâs

Beşerlik hâlidir kâh az okur kâh çok anı zâkir

Eğer bir mâni' olub terk olunsa itme hüzn ü yâs

Dahi câ'iz-durur zikr eylemek âbdestli âbdestsiz

Seni men' itmesün andan cevâz yokdur deyü hannâs

Sözin tut ey birâder sen bu Kuddûsî fakirin bil

Ki buldı zikr ile 'izzet sa'âdet Hazret-i İlyâs

Kamu zikriñ buyurmış

Kamu zikriñ buyurmış efdali tevhîd çü hayrü'n-nâs

Devâm idüb aña sen ey ahî ol sâhib-i ihsâs

'Alîye eylemiş telkîn anı iki cihân fahri

Çalış aña dir iseñ kalmasun goñlümde kîr ü pâs

Okumak câ'iz imiş bil anı âbdestli âbdestsiz

Hemân zikr eyle rûz u şeb idüb anınla istînâs

Geçirme vaktim boşa idüben nâs ile ülfet

İder ünsiyyet itmek halk ile îrâs saña iflâs

Tutar iseñ eğer pendini Kuddûsî fakíriñ sen

Olurlar heb saña yoldaş meleklerle Hızır İlyâs

Sâlikâ olmak dilerseñ

Sâlikâ olmak dilerseñ Hak katında 'abd-i hâs

Eyleme bir hatve Peygamber izinden infisâs

Aña uyan kámiliñ ardınca git ayrılma hem

Ayağın basdığı yire gözle dâ'im sen de bas

Çün şerî'atsiz tarîkat işi bitmekdir muhâl

Her ne buldılarsa buldılar şerî'atla havâs

Ma'rifet işi dahi bitmek tarîkatsiz muhâl

Hem hakîkat ma'rifetsiz bil olunmaz iktinâs

Mü'min-i kâmil-durur Hakkı bilen 'ayne'l-yakîn

Ol ki Mevlâsını bilmez nice eyler ihtisâs

Ma'rifetsiz kişi benzer şol kalaylu tasa kim

Kırmızı bakır içi anın hemân taşı rasâs

Turma Kuddûsî çalış tahsîl-i 'irfân eyle kim

Tenriyi her kim bilürse ol bulur şirkden halâs

Bir ahad bulmaz cihânda

Bir ahad bulmaz cihânda derd ü mihnetden halâs

Ne refî' u ne vazî' u ne 'avâm u ne havâs

Çok meşakkat derd ü mihnet her belâ inşân içün

Kimine keffâret olur görmez âhretde hasâs

Kimisi bulur terakkî rütbesi olur yüce

Kimine kahr u gazabdur ki Hudâ eyler kısâs

İşlemez aslâ melâ'ik zenb ü 'isyân zerrece

Ol ecilden oldı üç hâl nev'-i insânîye hâs

Çün meleklerde günâh olmaz ki keffâret ola

Ya olalar kahra lâyık bulalar höd infisâs

Hem meşakkat görmez anlar ki terakkî ideler

Sana muhtass bil terakkî sabr idüb ol 'abd-i hâs

Mü'minin çekdikleri zahmet kamu rahmet-durur

İtme Kuddûsî belâ vü mihneti hîç iğtimâs

Ey Mugîs 'abd-i nâçâre

Ey Mugîs 'abd-i nâçâre eyle imdâd el-Gıyâs

Yolcıyam hîç yok fakîrim râh ile zâd el-Gıyâs

İbtidâ hâlimde hoş itmiş idim râha sülük

Eyledi yoldan beni dür nefs-i bî-dâd el-Gıyâs

Gönlüme 'ışk-ı mecâzî toluban itdi harâb

Kıl bu vîrân gönlümi 'ışkınla âbâd el-Gıyâs

Hırs ile şehvet beni rüsvâ-yı 'âlem itdiler

Oldı fitne mâl ü ezvâc dahi evlâd el-Gıyâs

İstihâre istişâre sünnet iken itmedim

Bu kuyüduñ cümlesinden eyle âzâd el-Gıyâs

Yok mu'înim senden özge hîç baña ol dest-gîr

İsmini idem beher ân her zemân yâd el-Gıyâs

Çıkdı Kuddûsî tarîk-ı evliyâdan Hâdiyâ

Ol tarîkdan azmışı it yola irşâd el-Gıyâs

Yâ Mugís ü Müste'ân

Yâ Mugís ü Müste'ân zulmetde kaldım el-Gıyâs

Pîr-i fânî olmışam kürbetde kaldım el-Gıyâs

Yok enîsim ki idem aniñla istînâs bugün

Sen baña olgıl enîs vahşetde kaldım el-Gıyâs

Düşmişem tut destimi ol dest-gîr kaldır beni

Hasteyem kıl tesliye gamretde kaldım el-Gıyâs

İdemez oldum saña kulluk cevârih ile hîç

Tâkatim yok kulluğa hayretde kaldım el-Gıyâs

Nûr-ı 'irfân tolmadı deryâ gibi hem göñlime

Olmadım 'ârif seni kasvetde kaldım el-Gıyâs

'Uzlet itdim nâsdan ammâ fitneden kurtulmadım

Çünki çok evlâd 'ıyâl kesretde kaldım el-Gıyâs

Ehl-i dünyâ itmek isterler beni bu fitneler

Eyle âsân işimi 'usretde kaldım el-Gıyâs

Sûretâ gerçi vatanda sâkinim lâkin katı

İgtirâbım var-durur gurbetde kaldım el-Gıyâs

Sen beher şey'e kadirsin eyle îsâl şu beni

Ol habíbiñ şehrine hasretde kaldım el-Gıyâs

Eyle Kuddûsîye imdâd ki katî melhûf olub

Rûz u şeb dir ey Rahîm firkatde kaldım el-Gıyâs

'Işk-durur iki cihânda

'Işk-durur iki cihânda çün baña mergûb şâdî

İtme andan dûr beni ey Müste'ânım el-Gıyâs

Neylerem men mâsivâyı var iken sen şâh-ı hûb

Eyledi evsâf-ı hüsnüñ şehr-i dilde inbisâs

Zümre-i 'uşşâk ile bahs-ı visâlin eyleriz

İtmeyiz 'ubbad ile cinâne lâyık ibtihâs

Zikrini eyler muhib dâ'im hemân mahbûbının

Şevk-i dildân ider gönlinde zîrâ ibti'âs

Kılma 'ışkdan ey Hudâ Kuddûsiyi hergiz cüdâ

Görmesün bir dem seniñ lutfuñla andan ihtisâs

Ey Hudâ men kapuña

Ey Hudâ men kapuña ihsâna geldim el-Gıyâs

Bir fakîrem sen Ganî sultâna geldim el-Gıyâs

Çok kabâhat yok 'ibâdet yoldan azdım nideyim

Mağfiret deryâsı bol gufrâna geldim el-Gıyâs

Gerçi mislim yok-durur 'isyânda ben bir sâ'ilem

Sen Cevâd u Kâdir ü Kayyûma geldim el-Gıyâs

Nefs ü şehvet 'ışk-ı hûbâna düşürdiler beni

Her cihetden dertlüyem dermâna geldim el-Gıyâs

'Ar u nâmûs havf u haşyet koymadı 'ışk-ı mecâz

Bir güneh-kâr kuluñam sen Hâna geldim el-Gıyâs

Okudum esmâ-yı hüsnâ içre Gaffâr ismini

Kesmezem ümîdi sen Hannâna geldim el-Gıyâs

Yok bu Kuddûsî gibi 'âlemde bir gümrâh deyüb

İ'tirâf-ı cürm-ile dîvâne geldim el-Gıyâs

Kâ'inâtı yaradan

Kâ'inâtı yaradan Hallâk u Deyyân el-Gıyâs

Eylegil bu derdime yâ Rabbi derman el-Gıyâs

Takatim yok hasretin acısına sabr itmeğe

Eylerem subh u mesâ âh ile efgân el-Gıyâs

Çeşmime hâbı haram itdi visalin arzûsı

Yakdı kül itdi beni pes nâr-ı hicran el-Gıyâs

Bî-karâr oldum tuyaldan 'ışkın esrarını ben

Bir dem eğlenmez dil ü canım perîşân el-Gıyâs

'Andelîbem ağlarım 'ışkınla vakt-i subha dek

Her gice iki gözümden dökilür kan el-Gıyâs

Dost beni vaslın hevâsı kıldı bî-râhat nidem

Kalmadı bu dilde takat sabra bir ân el-Gıyâs

'Işkına gönlüm giriftar oldı ârâm eylemez

Eyledi çün başıma dünyâyı zindan el-Gıyâs

Arzular canım visalin şerbetini teşnedür

Bir kadeh bahr-ı keremden eyle ihsan el-Gıyâs

İtme Kuddûsî fakîri bâb-ı lutfundan cüda

Yandı cismi firkatinle oldı biryân el-Gıyâs

Yokdur cihanda nesne kim

Yokdur cihanda nesne kim halk eylemiş Mevlâ 'abes

Zâhid sanur 'uşşâk-ı Yezdan olısar hâşâ 'abes

'Işk-ı mecazî kantara 'ışk-ı hakîkîye işit

Zann itme sûfî 'ışk 'abes Mecnûn 'abes Leylâ 'abes

Zemm eyleme dünyâyı çün 'ukbâya oldur armağan

Tahsîl-i zâd iden mücâhid der mi hîç dünyâ 'abes

Küffârı hem yaratmasında hikmeti çok Halikın

Pes dime Nasrânî Yahûdî müşrik ü tersâ 'abes

Mü'min olur me'cûr gazâ itmek ile hem bî-hisâb

Fehm eyle sen olmadığın bunca kıtal gavgâ 'abes

Ahretde her bir mü'mine olur iki kâfir fedâ

Ey ma'rifetsiz kişi bir şey'e dime asla 'abes

Ölümde var çok fâ'ide Kuddûsiyâ fehm eylegil

Zîrâ değil toprak içinde yatdığı mevta 'abes

Eylemez bir nesne halk

Eylemez bir nesne halk Halik işit zinhar 'abes

Niçün olsun cân u dilden 'âşık-ı Cebbar 'abes

İtme 'uşşâk-ı Hudâya buğz u inkâr zâhidâ

Bil muhakkak kim senin bu itdiğin inkâr 'abes

Anların kârı hemân zikr-i Hudâdır her zaman

Zu'm ider misin 'aceb kim olısar bu kâr 'abes

Cümle eşya Teñriyi takdîs ü tesbîh idicek

Hîç olur mı ehl-i 'ışkın itdiği ezkâr 'abes

Fehm olunmaz dir imişsin anların hem zikrine

Sanma kuşdan kurbağadan sâdır olan zâr 'abes

'Âşıkân beyninde dirler zikr-i zenbûrî aña

Cümle hakdır dime kim izhâr güzel ızmâr 'abes

Bıçkı zikri var erenler arasında mu'teber

Nûr-ı 'irfan ile fehm iden dimez minşâr 'abes

Hem körükden ism-i Hûyı aşikâre fehm iden

Diyebilür mi bu körükde olan esrar 'abes

Cümle mahlûkâta bak eyle tefekkür sıdk-ıla

Di bize bulur iseñ 'âlemde bir şey var 'abes

Münkir ü mubgızlan yaratmasında var hikem

Dime imdi yitmiş iki fırka hem küffâr 'abes

Nice hikmet var Hudâ halk itmesinde dûzahı

Bil yakînen kim değil uçmak 'abes hem nâr 'abes

Ta'n ider sûfî Hudâ 'uşşâkına Kuddûsiyâ

Zer gibi zakirleriñ gönlindeki envâr 'abes

Dostdan beni dûr itmeğe

Dostdan beni dûr itmeğe sensin sebeb ey hâr nefis

Yol virmediñ bir dem baña dostdan yaña mekkâr nefis

Yoldan şaşırdın beni ey 'ariflerin (pes) düşmeni

Hükm eylediñ şeytân-ıla oldiñ baña ağyar nefis

Ağyar ile yâr eylediñ yârimi ağyar eylediñ

Turağımı nâr eylediñ âhir benim murdar nefis

Gayet ile sevdim seni inkârlara saldın beni

Râm eylediñ cân u teni sen kendine idbâr nefis

Yâr olmışam şimdi saña hîç bakmazam dostdan yaña

Endîşeler virdiñ baña turmayuban ekdâr nefis

Dürlü nefis ta'âm-ıla besler idim dâ'im seni

Bir kezceğiz itsem su'âl heb eylediñ inkâr nefis

Hîç bir vefan yokdur bize bildim seni ey muhteşem

Olsa idin atamıza itmez idin icbar nefis

Var nefs-ile eyle cidal vakt-i seher Kuddûsîyâ

Tâ ki saña bu fânîde el katmaya zinhar nefis

İdelim dostlar sizinle

İdelim dostlar sizinle hüsn-i canandan bahis

İtmeyelim câh u mâl u cism ile candan bahis

Çün kadîmdür zât-ı pâki mâsivâsı fânîdir

Her zemânda her nefesde idelim andan bahis

Varmayalım yanına hîç bahs-i ağyar idenin

Çün ider 'ubbâd u zühhâd hûr u gılmândan bahis

Nidelim biz himmeti alçak olan nadanları

Ehl-i 'ışk ile idelim vasl-ı Yezdândan bahis

İbn-i Edhem gibi cümle varımızı terk idüb

İtmeyelüm kand ü bâl ü âb ile nândan bahis

Açalım meydân-ı zikri yanalım 'ışk odına

Eyleyelim bizi yakan nâr-ı sûzândan bahis

E's-salâ dir size Kuddûsî fakîr ey 'âşıkân

Zühdi koyub eyleyelim 'ışk u 'irfandan bahis

Çün Hudâ ben zâkirime

Çün Hudâ ben zâkirime olurum dimiş celîs

Zikr-i ağyardan geçüb ol zikr-i Mevlâya enîs

Tîz vakitde ma'rifet şemsi toğar kalbinde bil

Zikri iksâr eyleyen olur kamu nâsa re'is

Pâk ider dil şehrini hem mâsivâdan 'akıbet

Ehl-i zikre cevr iden bulmaz felah olur habîs

Yâr-ı Hakdır çünki zâkir it mahabbet dinle söz

Kabri cennet ravzası olur anın sanma halîs

Sen hemân tevhîde eyle iştigâl Kuddûsîyâ

Gice gündüz turma hîç zâhidleyin olma hasîs

Senin Gaffar u Settâr

Senin Gaffar u Settâr oldığın çün bildim ey Kuddûs

Günâhım bî-şümâr iken kapuna geldim ey Kuddûs

Habîbin Ahmed-i Muhtara adaş olmışam zîrâ

Vesâ'il içre anı hoş vesîle buldum ey Kuddûs

Ne denlü gâfıl isem de iderem zikrini dâ'im

Ki zikrinden be-gâyet zevk u lezzet aldım ey Kuddûs

Zikirsiz fevt olan vaktim heba oldığını bilüb

Nedamet seyfi ile yüreğimi dildim ey Kuddûs

Hemân şimdi seni tevhîd ü takdîs eylemek şuglım

Bu gönlüm pasını tevhîdin ile sildim ey Kuddûs

Sana fazlın ile ancak beni mensûb iden sensin

Ki Kuddûsî dinilmekle tefe'ül kıldım ey Kuddûs

Beni bir nutfe iken

Beni bir nutfe iken çünki insân itdin ey Kuddûs

Dahi îmân u 'ilm ü 'ışkı ihsan itdin ey Kuddûs

Hemîn bu ümmet-i merhûme-i magfûreden kıldın

Dahi ehl-i yakîn u sıdk u 'irfan itdin ey Kuddûs

Tarîk-ı evliya vü asfiyâya eyledin teslîk

Muhibb-i âl-i sahb-i fahr-i ekvân itdin ey Kuddûs

Nihayet yok senin bahr-i 'atâ vü rahmetine hîç

Kılub 'âşık sana işimi efgân itdin ey Kuddûs

Halâ'ik içre Kuddûsî deyü adımı söyletdin

İçirüb hamr-ı 'ışkı mest ü hayran itdin ey Kuddûs

Gel beni gûş eyle

Gel beni gûş eyle var ise eğer sende hulûs

İdeyim sana vasiyyet tut 'azîzim on husus

Birisi bu kim tevazu' idesin toprak gibi

Üzerine bassalar sabr eyle şekva itme sus

Hem ikincisi budur kim kıl ma'âsîden hazer

Yimegil asla haramı yidin ise dahi kus

Dahi üçüncisi dünyâya harîs olma sakın

Ki aña hırs eyleyenler buldılar cümle nühûs

Râbi'inci bu-durur kim sırrını ketm idesin

Dir isen rûz-ı kıyâmetde ide nûrım dulûs

Hâmisinci bu ki az yi az içüb hem az uyu

Kendine himmet idüben evliyâullâha bûs

Sâdisinci bu ki cûmerd olasın güneş gibi

Buldılar çünki hidâyet anın ile çok lusûs

Sabi'inci bu ki nâsdan idesin 'uzlet hemân

Çok fevâ'id var didi 'uzletde ol sâhib-füsûs

Sâmininci şehveti terk eylemekdür mutlaka

Nefs ü şeytâna uyub kıldıklarından it huyûs

Tâsi'inci beş vakit farzı cemâ'atle kılub

Görmeyesin dû cihanda hergiz ekdâr u fuşûs

Dir ki Kuddûsî onuncısı-durur zikr-i müdâm

İt bulasın sen de şol gerçek erenler gibi bûs

Sene biñ iki yüz elli

Sene biñ iki yüz elli dahi altı-durur kardaş

Kabarub nefsimiz kaldırdılar İblîse uyub baş

Nasihat eylemez oldı bize te'sîr niçün bilmem

Gelüb gönlümüze rikkat akıtmaz gözlerimiz yaş

Bu 'asrın halkının binde birinde 'ışk-ı Mevlâ yok

Hudâ 'âşıklarına buğz idüb dâ'im atarlar taş

Gerekdir 'ışk u cezbe sâlike şartdır ki anlar bil

Sakın sen sâlik-i sırf-ıla hergiz olmagıl yoldaş

Hemân it zikr ü istiğfar sığın Settâra Kuddûsî

Meseldir ekseri dirler yanar kurılar içre yaş

Erenler zümresinden

Erenler zümresinden olmağı istersen ey kardaş

Şerî'atden 'udûl itme hem olma mülhide hâldaş

Tarikat ansız olmaz çün hakikat de tarîkatsız

Melâmiyyûn gürûhı gizleyüben'şer'i itmez fâş

Bakub sen anların zahirlerine iktidâ itme

Ki sâdıklardır anlar eylemezler kimseyi sırdaş

Ekâbir evliya çok anların içinde bilinmez

Bu ezmânda velîler oldılar anlar ile yoldaş

Aramakla bulunmaz mürşid-i kâmil işit pendi

Tarîk-ı Kâdirîye gir hem eyle zikri nân ü aş

İder irşâd müridin ol Hudânın dostı pirimiz

Bugün Kuddûsîyi Mevlâsı kıldı 'âşıkâna baş

Beni Mecnûn iden kimdür

Beni Mecnûn iden kimdür diyeyim dinle kardaş

Bilüben 'özrimi ma'zûr tutub hem atmagıl taş

Umar her gördiğinden haste gönlüm tıfla benzer

Görüb bir dilberi olur dü çeşmimden revân yaş

Temellük idüb aña hem 'atasını umaram

İder biñ dürlü istiğna süzüb gözi çatub kaş

Oluram hüsnine hayran gice gündüz idüb âh

Hemîn havf iderem eyler deyü bu sırrımı fâş

Yanar içimde bir âteş ki kalmaz sabra takat

Tefekkür eyleyüb direm ne hûbdur nakş-ı nakkaş

Mecazî 'ışk-ıla mahlut olur ol dem hakîkî

Tolar dil şehrine dehşet ider cismimi a'şâş

Benim sevdam ne sevdâdur ki bilmez anı zâhid '

Aceb bulur mıyam bir er ola ol baña hâl-daş

Bakuben sûretâ Kuddûsîye ta'n itme sûfî

Kefen soyar iken Hakkın velîsi oldı nebbâş

Devam eyle namâza

Devam eyle namâza secdeden kaldırmagıl baş

Deniz it secde-gâhı gözlerinden akıdub yaş

Dahi meşgul olasın savm-ı isneyn ü hamişe

Bu iki günde sünnetdir yidirme nefsine aş

Tezellül eyleyüb Hakka yüziñi tut niyaza

Aña makbul olan ancak temellük oldı kardaş

Fena mülkini ta'mîr eylemekden fârig ol gel

Ziyâde yapma hâcetden koma taş üstüne taş

Gice gündüz hemân sa'y eyleyüben ir murada

Cebîn olma cesur ol kaçma günden misl-i huffâş

Her inşâna kumaş sandığın açma toğrı sanub

İderler varını yağma sakıngıl eyleme fâş

Mecazî 'ışkı özine makam idinme zinhar

Ki Hak 'ışkı-durur maksûd değildir göz-ile kaş

Bu 'ilm-i zühd ü takvaya tayanub olma mu'cib

Kamusı korkarın kabir içinde olur ahnâş

Hudâ emr eyledi gerçi 'ibâdetle velâkin

Kabul itmem didi ihlâsı hem itmezse yoldaş

'Ucub ehliyle Kuddûsî hazer kıl itme sohbet

Kurı yanında çün meşhur meseldir ki yanar yaş

Yiter nâ-puhtelik sûfî

Yiter nâ-puhtelik sûfî girüb tennûr-ı 'ışka biş

Yaraşmaz sâlik-i Hakka bu hasletler ki heb yanlış

Eğer vuslat bulayım dir isen Tenri Te'âlâya

Zikirden olma hâlî gice gündüz turmayub çalış

Irag ol ehl-i gafletden sirayet itmesün sana

Mücâhidler gürûhına yakın ol eylegil teftîş

Sakın aldanmagıl nefs ü 'Azâzîle sığın Hakka

Seni ihlâk içün anlar gice gündüz bilerler diş

Bu kuvvet 'afiyet böyle kalur zann eyleme zîrâ

Gelür bir dem ki dirsin âh günüm gaflet ile geçmiş

Musâhib olmagıl zinhar refik olma anınla kim

Özine cem'-i mâlı hubb-ı câhı pîşe idinmiş

Derûn emrazına derman iden hazık tabîbi bul

İçi vîrân tısı ma'mûr olandan olma ey derviş

Riyâ şirk-i hafîdür ey mürâ'î Müslimân ol gel

Ki için gizlü şirk ile münafıklar gibi tolmış

Mahabbet eyle ehl-i zikre inkâr itmegil zinhar

Hudâ münkirlerin me'vâsını çünki cahîm kılmış

Hemân ol 'ışka râgıb zühdi put idinme gel böyle

Devam it zikre çün Hakkı bulanlar zikr-ile bulmış

Dahi çok ağla dünyâda ki 'ukbâda olasın şâd

Meseldür ağlayan kişi düşünde oynayub gülmiş

Be-gâyet kıl hazer beş nesneden ki tarda bâ'isdir

Gururdur biri 'ucb u kibr ü şek dahi biri teşvîş

Bu 'ışk-ı pâki her kime Hudâ virdiyse Kuddûsî

Anın gönünde ağyarı komayub süpürüb silmiş

Her günâhın başı

Her günâhın başı hubb-ı cîfe-i dünyâ imiş

Sevme hergiz anı çün mebgûze-i Mevlâ imiş

Pes olur tâlibleri bî-şekk anın cümle kilâb

ismidir dünyâ anın dahi seven ednâ imiş

Yok zarar destinde olmakla eğer sevmez isen

Elde olub sevmeyen hoş 'ârif-i dânâ imiş

Bu sıfatla muttasıf olmak erenler kârıdır

Anlara bakub harîs olan kişi hünsâ imiş

Sözimiz ancak anı sevmekde işit sâlikâ

Var iken elde teneffür haslet-i bâlâ imiş

İtmeyelim nefsimizi biz kıyâs 'ariflere

Ehl-i 'irfan zümresi çün zümre-i ra'nâ imiş

İtme Kuddûsî mahabbet ni'met-i cinâna hem '

Aşıkın maksûdı ancak çehre-i zîbâ imiş

Ehl ü evlâd nefs ü mâl

Ehl ü evlâd nefs ü mâl a'dâ imiş

Dostı ancak kişinin Mevlâ imiş

Eyle anlardan hazer Hakka sığın

Hakka ikbâl eylemek evlâ imiş

Çekme zahmet sîm ü zer cem' itmeğe

Mâl-ı dünyânın işi etgâ imiş

Pâdişâhlara gerekdür sîm ü zer '

Askeri hoş beslemek ahrâ imiş

Hâne eshâbına hem lâzım-durur

Zayfa ikram haslet-i ra'nâ imiş

Terk-i dünyâdır 'ibâdâtın başı

Hubb-ı dünyâ hirfet-i tersâ imiş

Cenneti sevmez Hudânın 'âşıkı

Gayrı sevmek pek kabîh gavgâ imiş

Zikre meşgul ol ki 'âşık olasın '

Aşık-ı Hak 'ârif-i dânâ imiş

'Arife 'ilm-i hakikat virilür

Bil hakikat rütbesi bâlâ imiş

Mâsivâya virme dil Kuddûsîyâ

Ehl-i 'ışkın çün dili derya imiş

Ey tâlib-i sâdık

Ey tâlib-i sâdık bu 'ışk bir ka'rı yok 'umman imiş

Gavvâs olub aña talanlar zümre-i merdân imiş

Tal sen de bu deryaya gel ki bulasın dürr ü güher

Bu cevherin pes kıymeti bî-hadd ü bî-pâyân imiş

Bir 'ârif-i dânâya hürmet it hemîn ez-cân u dil

Şâh-ı mahabbet bendesi ma'nâda çün sultân imiş

Ma'şûkına cân u teni iden fedâ pervane-veş

Görüb makamını o demde vâsıl-ı cânân imiş

Dünyâ vü 'ukbâya gönül viren denîye olma yâr

Ağyara iden iltifat bu yolda çün nâdân imiş

Ehl-i tarîkin 'ışkını hoş gör mecazî ise de '

Işk-ı mecazînin içinde 'ışk-ı Hak pinhân imiş

Zühdinde her kim ki riyâ eyler ise müşrikdir ol

Gönünde yok ihlâs aña mü'min adı bühtan imiş

'Ucb u gurur ile 'Azâzîlin düşün nolduğını

Şol kes ki nefsin yeğ bilür bil ki işi hizlân imiş

Kibr ü riyâ itme sakın Kuddûsîyâ var 'âşık ol '

Işksız olan bî-çârenin hâli katî yaman imiş

Cennet içinde gizlü

Cennet içinde gizlü Rıdvan adlu cennet var imiş

Sâkinlerinin dâ'imâ arzuları dîdâr imiş

Olmaz imiş anda yimek içmek dahi dürlü ni'am

Çün anların sevdikleri anda hemân dildâr imiş

Sevmezler imiş cenneti hem ni'metini yigrenüb

Anlar burınlarına çünki cîfe-veş kokar imiş

Hak mı güzel halk mı güzel bil var ise 'aklın düşün

Meczûb-ı Hak olan halâ'ikdan kamu kaçar imiş

Bilmez çün ol dost gayrisin hayran ü müstağrak olur

Pervâne-veş şem'-i cemâle dâ'imâ yanar imiş

Hak düşmeni dünyâ seven niçün seversin ey deli

Pes cîfe-i murdar muhibbi kelb gibi murdar imiş

Mülke mahabbet eyleme Kuddûsîyâ sev mâlikin

'Âşıkların mahbûbı ancak Mâlik ü Cebbar imiş

Seyr-i gülistan istedim

Seyr-i gülistan istedim 'ışk odı hoş gülzâr imiş

Hem bî-kesâd kâr istedim bu 'ışk hümâyûn kâr imiş

Zühd-ile dostı bulmağa nice zemân cehd eylerem

Bildim (ki) zühhâdın işi güci kamu evzâr imiş

Şîrîn belâ dirler bu 'ışka mübtelâlar çün kim ol

Kalbe safâ ruha gıda her dertlere tîmâr imiş

Bu çarşûda zühd ü verâ' didikleri mergûb değil

Çünki bu yir cân satılub yâr alınan bâzâr imiş

Ta'n itmesün vâ'iz baña yokdur deyü ârâmı hîç

Mecnûn olan turmayuban Leylâsını arar imiş

Tayanmasun inkârına şol 'âbid-i cennet-perest

İblîsi merdûd eyleyen 'ucb u hased inkâr imiş

Vecd ü semâ'ı 'âşıkın bed görinür hem sûfîye

'Işk camını nûş eyleyen raks uruban oynar imiş

Ur tablı mutrib sen hemân yansun gürûh-ı 'âşıkân

Rûhıyla çengi dinleyen 'ışk odına yanar imiş

Maksûd ise vasl-ı Hudâ bir kâmile it iktidâ

A'ceme uyan sâlikin gitdiği yol kühsâr imiş

Kuddûsîyâ dûr olma 'uşşak meclisinden bir nefes

Çün anların her zerrede gördükleri dîdâr imiş

Mü'mine zindan bu dünyâ

Mü'mine zindan bu dünyâ kâfire cennet imiş

Anda rahat yok imiş hem istemek töhmet imiş

Sûretâ dost görinür düşmen hakîkatde saña

Aldanub aña mahabbet eylemek âfet imiş

Dâ'imâ işi hemân mekr ü hiyel mekkâredir

Fahişe hâtûn gibi kârı anın ziynet imiş

Hırs-ıla cem' eyleme ol cîfe-i murdarı sen

Çün anı çok direnin sonı katî haybet imiş

Cennet içün dahi kulluk eyleyüb çekme emek

Mâsivâ içün 'ibâdet eylemek şakvet imiş

Kıl şerî'atle 'amel sonra tarîka it sülük

Bil tarîk-ı Kâdirî hem bizlere rahmet imiş

Eyler irşâd çün müridin şeyhe muhtâc eylemez

Dir bu Kuddûsî o sultân sâhib-i himmet imiş

Kimi kullarına Mevlâ

Kimi kullarına Mevlâ 'atasını cezîl itmiş

Kimini ibtilâ-yı fakr u zilletle zelîl itmiş

Kimine hazz-ı 'âcil virüben dünyâda itmiş bay

Kimine ecr-i lâ-yuhsâ virüb rızkın kalîl itmiş

Kiminin halka-i lâ'net takub boynına itmiş tard

Kimine geydirüb hülle ridasını Halil itmiş

Kiminin tab'ını câmid idüb hîç virmemiş 'ışkı

Kiminin toldırub 'ışk-ıla gönün bahr-ı Nîl itmiş

Kiminin hulkını cûd u sahâ itmiş cihan içre

Kimine mâl-ı dünyâyı virüb nefsin bahîl itmiş

Kimine 'izzet ü rif'at sa'âdet tacı geydirmiş

Kimini halk-ı 'âlem içre menhus u rezîl itmiş

Kimine semt-i maksûda muvafık rûzigâr virmiş

Kimin girdaba düşürmiş halâsın müstahîl itmiş

Kiminin diline zikrini virmiş gönüne fikrin

Kiminin mürg-i laklak-veş işini kâl u kîl itmiş

Kimine hoş nazar kılub makamın eylemiş 'âlî

Kimisini nazardan eyleyüb sakıt sefil itmiş

Kiminin şuglını kılmış hemân hırs-ıla cem'-i mâl

Kimi bâb-ı tevekkülde Hudâsını vekîl itmiş

Kiminin sevgisin koyub gönüllerde habîb itmiş

Kimisini halâ'ik içre menfur u sakîl itmiş

Kimin 'arif kimin 'âbid kimin 'âşık kimin zâhid

Kimin Kuddûsî-tek âvâre cebbar u celîl itmiş

Menânımda baña Vehhâb

Menânımda baña Vehhâb resûlin dest-gîr itmiş

Ki ben kulın Medîne şehrine şimdi müdîr itmiş

Müdîrin bilmezem ma'nâsını hayretde kaldım çün

Beni Hallâk-ı 'âlem böyle bir dîvâne pîr itmiş

Bu rü'yânın 'aceb ta'bîrini kimden su'âl itsem

Bilür zîrâ anı şol zâtı ki Mevlâ habîr itmiş

Değil her kişinin kârı bu sırrı eylemek idrâk

Hudâsı kimi sevdi ise 'irfanın kesîr itmiş

İki dürlü olur ta'bîri bu rü'yânın amma hîç

Aña bende liyâkat yok ki Hak miskîn hakîr itmiş

Biri zahir müdîri olmağa dâl birisi bâtın

Baña zahir yaraşmaz Halikım müflis fakîr itmiş

Dahi bâtın müdîri olmağa yok bende istihkak

Denâ'etde kabâhatde Hudâvend bî-nazîr itmiş

Bulub Kuddûsî-yi bî-çârenin gönü teselli dir

Beni Hak nûr-ı fahr-ı kâ'inâtdan müstenîr itmiş

Medîne şehrine Mevlâ

Medîne şehrine Mevlâ beni düşde müdîr itmiş

Habîbi işiğinde bende-i bî-kes hakîr itmiş

Uyanub uyhudan kıldım tefekkür sırrını anın

Didim Hak dostını fazlıyla baña dest-gîr itmiş

O 'âlî mansıba hergiz değil isem de ben lâyık

Mücerred rahmetiyle ol Hudâ lutfın kesîr itmiş

Sene bin iki yüz elli tokuz mâh-ı Muharrem hem

Bu târîhde baña Vehhâb ki bahşîş-i kebîr itmiş

'Amelden kalmış öküzler gibidür şimdi Kuddûsî

Beni zikr eylesün kulum deyü Hallâkı pîr itmiş

Beher şey'e kadirsin

Beher şey'e kadirsin çünki ey Hallâk-ı mahlûkât

Benim bir hacetim var it kazâ yâ Kâdiye'l-hâcât

Seniñ kapuñda biter işleri halk-ı cihanın heb

Saña kulluk iderler cümle masnû'ât ü mevcudat

Kamusının virirsin fazlın ile sen murâdların

Kimi ancak diler dünyâ kimisi ni'met-i cennât

Dilerem ben kuluñ bir nesne kim yok bende istihkak

Velîkin rahmetin ile virilür cümle matlûbât

Bu Kuddûsî hemân sen pâdişâhından diler her ân

Cemâl-i pâkine bakub ola mest dâ'imü'l-evkât

Ey Hudâ ben eyledim

Ey Hudâ ben eyledim çok mâsivâya iltifat

Düşmişem girdâb-ı zenbe tut elimi vir necat

Ol habîbin hürmetine geç günâhımdan kamu

Kim anı kıldın şefî'-i müznibîn ü müznibât

Halkı yaratdın anınçün hem anı kendin içün

Bâ'is-i îcâd-ı mahlûkât-ı fahr-ı kâ'inât

Andan eşref kimse yokdur cümle mahlûk içre çün

Gönderildi on sekiz bin 'âleme rahmet o zât

İtdiler anı vesîle enbiyâ vü mürselîn

Aña hem anlara olsun bî-şümâr bî-had salât

İttihâz itdiñ ânı dost kendine kıldın halîl

Destine virdin şefâ'at mansıbı içün berât

İder anınla tevessül ins ü cin imlâk saña

Olınur şer hayre tebdil mahv olur her seyyi'ât

Altun idem saña Bathâ tağını dimiş iken

Arpa çöreğini yidi yimeyüb kand ü nebat

Mâsivâya bakmayub hîç iştiyakından senin

Cümle peygamberlere şâh oldı min külli'l-cihât

Aña bağışla bu Kuddûsî güneh-kâr kulunı

Mürde gönli bahr-i rahmetden kanub bulsun hayât

Câm-ı 'ışkı nûş idüb

Câm-ı 'ışkı nûş idüb serhoş olan pâkîze zât

Dû cihanın gussasından lâ-cerem bulur necat

Cezbe-i 'ışk her kimin gönüne tolarsa eğer

Gözlerine girmez anın subh u şâm asla sebat

Aferin ol merde kim kodı bu yolda başını

Sen de 'âşıksan eğer var kendini meydâna at

Ta'ne-i 'ışk ile maktul olanı sanma ölür

Haydur ol geldi yeniden cismine anın hayât

Kalb-i 'uşşâka füyûzât irişür Hakdan müdâm

Anın içün eylemezler mâsivâya iltifat

Nûr-ı 'ışk-ıla mücellâ 'âşıkın dil hanesi

Ehl-i 'ışkın oldı a'lâ kadri min külli'l-cihât

'Âşıkân eşrâf-ı halkdur anların hürmetine

Yağdırır bârânı Yezdan bitirir yerde nebat

Kulluk istersen Hudâya 'âşık ol Kuddûsiyâ

Yek nefes cezbe hayırlu ez-hezâr savm u salât

Zümre-i 'uşşâkın olur

Zümre-i 'uşşâkın olur cümle günâhı hasenat

Sanma ki uçmakda bulur 'ışksız olanlar derecât

Mü'min-i 'ışk muhlis ider mürşid olub anı yeder

Tutub elin dosta gider olur o kul 'âşık-ı zat

Çünki 'ibâdetde riyâ iden olur tarda seza

Sevmez anı bil ki Hudâ yerini eyler derekât

Eyleyen İblîsi harûn itmediği 'ışka rükün

Kılmadı 'ışk bağrını hûn bulmadı îmân u sebat

Olsa idi 'ışkı eğer şirkden ider idi hazer

Olmaz idi ehl-i sefer bulur idi fevz ü necat

Ademe çün eyledi kîn benlik idüb oldı la'în

Eylemeyüb secde hemîn itdi gavâyet iki kat

'Işk odına yanmamağın bâde içüb kanmamağın

Kibr idüb utanmamağın kârına irişdi şetât

Yok idi Bel'amda dahi zerrece 'ışk diñle ahî

Eyledi 'ucbuñ vesahı misl-i hamîr fi'l-felevât

Redd idüben anı Hudâ kıldı makamını lazâ

Kalmadı heb oldı heba 'ilm ü 'amel savm u salât

Her kimi kim sevse Hudâ 'ışkın aña eyler 'atâ

Gönü bulur zevk u safâ virmek-ile 'ışk neşevât

Kıldı safî Âdemi 'ışk oldı anın hem-demi 'ışk

Virdi hemîn hoş demi 'ışk gitdi kamu gam kasevât

Virdi terakkî aña hem 'ışk-ı 'azîz añla dedem

Zellesine itdi nedem yok bu sözümde şübehât

Cümlemizin ceddi o zât bulmuşuz anınla hayât

İderiz aña salavât küllü 'aşiyy ü gadevât

İtme bu Kuddûsîye sen buğz u 'adavet kötü zan

Hakdır aña 'ışkı viren kıldı enîs fi'l-halevât

Her kimin kim oldı

Her kimin kim oldı 'âlemde hemân maksûdı zât

İtmedi hîçbir cihetle mâsivâya iltifat

Çünki virmez gönlüni yâr isteyen ağyarına '

Abidiñ tâ'ati 'arifler katında seyyi'ât

Cennet içün rûz u şeb sa'y eyleyen 'âşık değil

Varsun ol kılsun hezârân savm u hace ile salât

Ey mürâ'î mü'min olmadın henüz bil kendini

Çün riyâ şirk-i hafîdiir didi fahr-i kâ'inât

Zikre meşgul ol gice gündüz ki kalbin ola pâk

Hem fütûh ola müyesser sana min külli'l-cihât

Mâsivâdan zerre kalmaz zâkirin gönünde hem

Bulısar zevk u safâ rûhı dahi cismi hayât

Hazret-i Kuddûsa 'âşık ol hemân Kuddûsîyâ

Koyma ağyarın gönülde her ne ki var ise at

Hemân kullukda ol

Hemân kullukda ol sana ider Mevlâ hidâyet

Hazer eyle riyadan çünki ol büyük kabahat

'Amelde şart hulûsdur ansız olur kişi müşrik

Mukarrebler iderler kalblerin şirkden sıyânet

Bilür Halik ne merkûz oldığın gönülde zâhid

Kolay zann itme istînâs anınla güç be-gâyet

Ki 'allâmu'l-'uyûbdur ol riyadan ictinâb it

Olur techîl anı hâşâ riyâ dinle nasîhat

Hulûs 'ışk-ile 'ışk zikr-ile kalbde hâsıl olur

Çalış Kuddûsiyâ zikre dem-â-dem eyle gayret

Hudânın kullarına çün

Hudânın kullarına çün ulu ni'met nasîhat

Sakın itme 'inâd zâhid bize rahmet nasîhat

Ki vardur anda bî-had sırr u hikmetler fevâ'id

Virür mü'minlerin îmânına kuvvet nasîhat

Kelâmında bize eyler nasîhat Hazret-i Hak

Tutanları kılısar lâyık-ı cennet nasîhat

Resûlullah nasîhat eylemiş çok ümmetine

Anın çün oldı bize vâcib ü sünnet nasîhat

Ebûcehlin sebeb hüsranına oldı 'inadı

Ebûbekri kılandur efdal-i ümmet nasîhat

Bu minberler bu kürsîler kadîmden oldı sünnet

Münafık münkir ü fâsık sanur bid'at nasîhat

Gelübdür devr-i Ademden berü öğüt bu âne

Sakın zann itme kim olmuş yeni 'âdet nasîhat

Hidâyet Hakdan olunca kula tutar sözi bil

Eğer tutmaz ise olur büyük âfet nasîhat

Hemân nush eyle Kuddûsî ider ise de îrâs

Zemân bozılmağ-ıla nâsıha zahmet nasîhat

Ey Rabb u Latîf vir bize

Ey Rabb u Latîf vir bize sen emn ü selâmet

Sana yaraşur lutf u kerem bize hatî'at

Olduk bu belâyâya seza gerçi velâkin

Rahman ü Ra'ûfsun bize it rahmet ü re'fet

Tevhîd ideriz biz seni dâ'im bilüriz hem

Var sende'azâba dahi 'afv itmeye kudret

Eyle bizi ıslâh idelim hoş sana kulluk

Hem eyleyelim sıdk-ile ikbâl ü inâbet

Kuddûsî-yi pîrin bu-durur şimdi du'âsı

Rıfk-ile bizi toğrı yola eyle hidâyet

Ey birader

Ey birader cîfe-i murdara itme iltifat

Sevme hergiz çünki dünyâ hubbı re's-i seyyi'ât

Niceler cem' eyleyüben itdiler tuğyan kamu

Kesret-i mâl ile oldılar salâh ehl-i 'usât

Bil ki yaklaşdı kıyamet bozılur cümle cihan

Gün-be-gün artar fesâd ü fitne min külli'l-cihât

Medrese mescid ü tekye yapmanın vakti değil

Çekme zahmet mâlı itlaf eyleyüb kılma rüfâ

Ehl-i îmân hicret iderler Hicaza cümlesi

Pes nisa sıbyân giderler mâşiyât u hâfiyât

Çün kıyamet dört yüz ile beş yüzün beynindedir

İttifâkîdir bu söz sanma anı sen türrehât

Dört yüze varmağa vardır yüz otuz iki sene

Anın içinde vuku' çok fitne var dimişler rüvât

Nice mü'min sâlihi merdûd u mel'ûn kıldı mâl

Dir ki Kuddûsî dimiş mâl fitne fahr-i kâ'inât

Hasret odı

Hasret odı şâhâ yüreğe itdi sirayet

Olmaz mı 'aceb hûb yüzüni görmeğe ruhsat

Lâyık değilem gerçi senin vaslına amma

Yokdur keremin bahrine hîç hadd ü nihayet

Taklîddür işim gerçi benim cümle velâkin

Tahkîka irer sıdk ile çok ehl-i vühâlet

'İlm ile 'amel zühdi kamu 'ışka değişdim

Bildim ki riyâ eylemez erbâb-ı melâmet

Kuddûsîye it vaslını fazlınla müyesser '

Ubbâdına vir cennet-i Firdevsde refâhet

Sâlikâ ister isen

Sâlikâ ister isen 'azm itmeye toğrı sırat

Dâ'imâ tevhide meşgul ol gönülde bul neşât

Zikrini kesme lisânından gice gündüz hemîn

Halikın hem kulluğunda it be-gâyet ihtiyat

Ehl-i dünyâdan ırag ol çok da ülfet eyleme

Hacetin mikdân söyleş eyleme hîç ihtilât

Mülhidiñ yanına varma ki seni ıdlâl ider

Meclisinde oturuban itme asla inbisât

Sûfî-yi câhilden eyle ihtiraz olma refîk

Kâmilin ayağı altına döşen misl-i ribât

Ehl-i zikre it mahabbet çün celîsi Hakk anın

Münkirin incinme kardaş itdiğine inhirât

Zikre Kuddûsî devam eyle hemân leyl ü nehâr

Vâsıl-ı Mevlâ olub bul dû cihanda igtibât

Kime 'arz ideyin

Kime 'arz ideyin ben hâlimi ey Kâdîyü'l-hâcât

Basîrsin sen 'Alimsin hem Mücîb hem Sâmi'ü'l-esvât

Ulu kiçi gedâ sultân kapuñ sâ'illeridür heb

Kılub hoşnud kamusını idersin dürlü taltîfât

Saña ma'lûm ki yaşımdur benim yetmiş tokuz şimdi

Tezâyüd eyledi mihnet elem ekdâr ile 'âhât

Bu gün rahme seza oldum baña it merhamet re'fet

Marîzem hâlimi sor lutf idüb fî ekserü'l-evkât

Vatanda olmışam mahzun garîb hem münkesir gönlüm

Buyur kıl tesliye bu gönlümi sen eyle teşrifat

'Iyâl ü akrabadan yok baña 'avn ü meded hergiz

Dilerler dâ'imen senden i'ânet cümle mahlûkât

Bilürsin çünki Kuddûsî tevekkül eylemiş saña

Vekilisin anın sen dû cihanda eyle tekrîmât

Fıkh ile bilinmez imiş

Fıkh ile bilinmez imiş esrâr-ı mahabbet

Zühd ile zuhur eylemez âsâr-ı mahabbet

Vir varını heb yâre koma dilde sivâyı

Yağmalasun ağyarını Tâtâr-ı mahabbet

Aç gözini bak sun'ına Hallâk-ı Azîmin

Gönülde temevvüc ide ebhâr-ı mahabbet

Zikr eyle hemîn bir nefesi boşa geçtirme

Tolsun içine zikr-ile envâr-ı mahabbet

'Işk 'âşıkı cezb eylese dildâre 'aceb mi

Elbetde gelür dostına bîmâr-ı mahabbet

Dirler baña ihvân-ı zemân söyleme gel çok

Mümkin mi ki söylenmeye güftâr-ı mahabbet

Meydân-ı ma'ârif mütezehhidlere kaldı

Çok sûfîyi câhil ider izhâr-ı mahabbet

Da'vâ-yı mahabbet mi ider 'âşık-ı sâdık

Hak talibi olan ider ızmâr-ı mahabbet

Yok zerrece 'ışk münkir-i bî-çârede nitsün

Ol 'özr ile dûr itdiği inkâr-ı mahabbet

Hâl ehline kâl ehli nice (olur) mümasil

Çün anın akar gönline enhâr-ı mahabbet

Zevk eylemeyen lezzet-i 'ışkı bilemez hîç

Olmadı o bîgâne giriftâr-ı mahabbet

Kuddûsîyi 'ışk mest-i müdâm itdi ayılmaz

Hem yüreğini yakdı anın nâr-ı mahabbet

Zâhid çekemez

Zâhid çekemez çünki ağır nâr-ı mahabbet

Hem sığmaz anın ağzına güftâr-ı mahabbet

Dünyâyı sever canı gibi vâ'iz-i höd-bîn

Halk içre oturmış ider izhâr-ı mahabbet

İtmez mi 'aceb havf u haya Hazret-i Hakdan

Sanur özini vâkıf-ı esrâr-ı mahabbet

'Âbid çalıştır cennet içün gice vü gündüz

Yakmadı anın bağrını hîç nâr-ı mahabbet

Zann itme tehîdür bu cihan 'âşık-ı Hakdan

Sen sözimi tut eyleme inkâr-ı mahabbet

Her beldede var ehl-i mahabbet ki hemân sen

Bul anları sev eyleyüb ikrâr-ı mahabbet

Ol tâ'ifenin bil ki Hudâ oldı celîsi

Pes eyledi anları giriftâr-ı mahabbet

Sevdiği içün anları ol sevdiler anlar

Anlara zuhur eyledi âsâr-ı mahabbet

Çün oldılar anınla enîs bezm-i elestde

Pes toldı gönüllerine envâr-ı mahabbet

Kuddûsî-yi bî-çâreye ta'n eylemeniz kim

Yok 'aklı anın olalı bîmâr-ı mahabbet

Geldi dil-i dîvânına çün

Geldi dil-i dîvânına çün bûy-ı mahabbet

Düşürdi bu gavgâlara âmû-yı mahabbet

Seyyah oluban Hindu Yemen Rûm u Hicazı

Olursa revân derd-ile hem cûy-ı mahabbet

Müştak oluban nâre gönül eylemez ârâm

Nitsün aña sihr eyledi câzû-yı mahabbet

Olmadı müyesser baña bu dünyâda bir dem

Rahat vire bu cân u dil ârzû-yı mahabbet

Fahr eyleme zâhid 'amelim çok deyü zîrâ

Temyîz ider a'mâli terâzû-yı mahabbet

Gark itdi vücûd mülkini deryâ-yı teşevvuk

Göründi gönül gözine çün sû-yı mahabbet

Cânânı taleb eyler iseñ canı fidâ it

Gel gör ki açık 'âşıka çârşû-yı mahabbet

Kuddûsîye Hak ni'metini eyledi itmam

Çün gönlini pâk eyledi câzû-yı mahabbet

Muhibb olmağa sa'y it

Muhibb olmağa sa'y it gör ne hâletdir mahabbet

Hısâl-i evliyadan hoşça hasletdir mahabbet

Mahabbetsiz havâyic kulluğu makbul değildir '

İbâdet içre bir güzel 'ibâdetdir mahabbet

Mahabbetle necatı buldı rif at dû cihanda

Sa'îd olur muhib zîrâ sa'âdetdir mahabbet

Hem oldı şâh-ı Tubba' sâlihînden bin yıl akdem

Muhiblerden olagör sen kerâmetdir mahabbet

Keder itme ki bende yok deyü 'ilm ü 'amel hem

Yeter sana 'azîzim ulu devletdir mahabbet

Dahi kat'-ı ümîd itme günâhım çok deyü sen

Muhibb ol eyle istiğfar ki rahmetdir mahabbet

Bakılmaz hîç muhibbin zenbine 'âdet kadîmden

Ne devletdir ne 'izzetdir ne ni'metdir mahabbet

Muhib mahbûba Kuddûsî olur anınla vâsıl

Sebeb vasla mahabbetdir mahabbetdir mahabbet

Hazer kıl itme sâlik

Hazer kıl itme sâlik tâlib-i dünyâ ile sohbet

Yaraşmaz 'âşıka ki râgıb-ı 'ukbâ ile sohbet

İrer gizlü gicenin sırrına vâkıf mukarrebler

Virir kalbe safâ bil 'ârif-i dânâ ile sohbet

Dimişdür çünki Mevlânâ ki yüz bin etkıyâdan yeğ

Hemân bir dem gürûh-ı 'âşık-ı Mevlâ ile sohbet

Firar it kalbi a'mâ münkir-i 'uşşâk-ı Yezdândan

İder îrâs bürûdet kalbine a'mâ ile sohbet

Musâhib olma sûfîlerle câhil şeyhe bir lahza

Virir gaflet bu Kuddûsîleyin ednâ ile sohbet

Bir şehin 'ışkı beni

Bir şehin 'ışkı beni dîvâne kıldı 'akıbet

Şem'ine karşu yanar pervane kıldı 'akıbet

Düşürüb sevdasına rüsvâ-yı 'âlem eyledi

Ülfet-i nâsdan çeküb bîgâne kıldı 'akıbet

Gönlümi cezb itdi hergiz 'akl u 'arım kalmadı '

Işk girüb dil şehrine vîrâne kıldı 'akıbet

Tıfl iken içirdi baña hem şarâb-ı 'ışkını

Pîrliğimde sâkî-yi meyhane kıldı 'akıbet

Varımı heb aldı yağma eyledi 'ışkı gelüb

Bu garîb Kuddûsîyi ferzâne kıldı 'akıbet

Sabr eyle gönül

Sabr eyle gönül derdine derman gelür elbet

Sen hasteye bil şöyle ki Lokman gelür elbet

Zühd ile kişi sanma ki Hakkı bulur ancak '

Işk olmasa yoldaş aña hüsran gelür elbet

Nâlân olur 'âşık olan üftâde bu yolda

Bülbül gül içün gülşene giryân gelür elbet

Bu 'ilm-i cedel kibre sebeb dimiş erenler

Müstekbir olan kimseye hizlân gelür elbet

Şeyhin izini gözle sakın olma muhalif

Ki şeyhsiz olan sâlike şeytân gelür elbet

'Işkı idegör başına tâc dime mecazî '

Âşık olanın gönline 'irfan gelür elbet

Her gice temellük idüben yârine yalvar

Nâlân olagör ki sana ihsan gelür elbet

Çok cürm ü günâhım deyü kat' itme ümîdi

Suçum bilen müznibe gufran gelür elbet

Kuddûsî-yi bî-çâre koma gayriyi dilde

Şol hâne ki âbâd aña sultân gelür elbet

Sebebdir rızka san'at

Sebebdir rızka san'at yâ ticâret

Kadîmden böyle olmış çünki 'âdet

Viren Hâlik-durur heb halka rızkı

Husûline sebebler oldı âlet

Nice mahlûka virir hem sebebsiz

Kamusına ider rızkı kifayet

Tevekkül it aña her hâlde sâlik

Tarîka sıdk-ıla eyle 'azîmet

Şerîatsiz sülük itmekdir ilhâd

Tarîkin çün esâsıdır şerî'at

Bilinmez ma'rifet sırrı tarîksız

Bulunmaz ma'rifetsiz hem hakîkat

Saña öğretdi Kuddûsî sülûki

Yola git iste Hâdîden hidâyet

Allâhı seven eylemez

Allâhı seven eylemez ağyar ile sohbet

Ağyarı seven kande ide yâr ile ülfet

Sevmek dir isen şahını bende nice olur

Turmaz dili her dem ider ezkâr ile ülfet

Her kim ki ider nâs ile üns müflis olur hem

Dünyâ sevenin cismi ider nâr ile ülfet

Cennet dileyen terkin urur fânî cihanın

Hîç eylemez olur sîm ü dînâr ile ülfet

Hak 'âşıkının iki cihan gönüne girmez

Maksûdu hemân rü'yet-i dîdâr ile ülfet

'Abid de diler cennet içinde yiyüb içmek

'Aşık diler ancak ide dildâr ile ülfet

Bu kîl ile kaiden geçüben zikre çalışmak

Farz 'âşıka kim eyleye bu kâr ile ülfet

Kuddûsîye bu pend yeter eylerse tenassuh

Simden girü çok itmesün eş'âr ile ülfet

Ey 'âşık eğer ister isen

Ey 'âşık eğer ister isen yârine vuslat

Dünyâyı sevenlerle sakın eyleme ülfet

Aldanma anın nakşına sen gönlini virme

Çün zahiri ni'met görinür bâtını mihnet

Hırs ile anı cem' idenin turma yanında

Hak sevmez o sehhâreyi hîç itme mahabbet

Halk itdi Hudâ çünki seni ma'rifet içün

Tahsîl-i ma'arif idegör itme batâlet

Karun gibi dînârı dirüb dînini yıkma

Tut sözümi Hak virdiğine eyle kanâ'at

Bu mezra'ada kesb olunur âhiret ancak

Cehd eyle bugün geçmiş iken destine fırsat

Hem kıllet-i kesbiyye musîbet bu cihanda

Kesret dü cihanda olısar ulu musîbet

Yâd eyle seni halk idenin ismini dâ'im

Kuddûsî-yi bî-çâre ider sana nasihat

İlâhî dilerem senden

İlâhî dilerem senden suhulet

Ki ola beynimizde hoşça hûlet

Za'îfem idemem saña 'ibâdet

Yaşım yetmiş sekiz geldi kehûlet

Dahi mağlûb-ı 'ışk u cezbe oldum

Delüyem 'aklıma irdi füyûlet

Günâhım mağfiret kıl hadden efzûn

Kamu ihvan ile gösterme hûlet

Hidâyet it tarîk-ı müstakime

Baña sen eyle rıfk-ile dulûlet

Lisân zikrinle kalb fikrinle olsun

Sülük ehline anlar ulu devlet

Kafes eski gönül mahzun sakam çok

Olur sıhhat ile ancak rücûlet

Diler Kuddûsî-yi bî-çâre kulun

Gele zikrin ile aña butûlet

Baña Hakdan

Baña Hakdan ulu ni'met bu 'uzlet

Ki ben hocaya hoş devlet bu 'uzlet

Çekildim haneme elhamdülillah

Virir sâliklere rağbet bu 'uzlet

Sanur zâhid ki 'uzlet bid'at ancak

Ne bilsün oldığın müddet bu 'uzlet

Terahhum eyleyüb ol ulu Rahman

Didi kulım saña bir hamd bu 'uzlet

Çü halkın ekseri dünyâya tâlib

Fakîr Kuddûsîye 'ismet bu 'uzlet

Vir İlâhî rahmetinle

Vir İlâhî rahmetinle baña sıhhat 'afiyet

Şeyh-i fânî haste oldum eyle re'fet merhamet

Ser tabîbim var iken bir kimseden itmem su'âl

Kapıma geldim Kerîmâ eyle kuvvet mevhibet

Çok zünûbum hem 'uyûbum eylerem senden recâ

O1 habîbin Mustafânın hürmetine mağfiret

Olmışam nâçâr bilürsin ey 'Alîm ahvâlimi

Dû cihanda ol mu'înim baña gösterme 'anet

İt bu Kuddûsî gedânın sen du'âsını kabul

Cümle ihvan ile hergiz görmesün havf u kalet

Geldim Gafûrâ Kapuña

Geldim Gafûrâ Kapuña idüb recâ-yı mağfiret

Yaş yetmiş üçdür ak sakal cismim nahîf it merhamet

Nefsim katı azgun olur senden cüda itmek diler

Şehvet hevâ yerleşdiler ider 'Azâzîl şeytanet

'Ucb u gurur kibr ü riyâ ilkâ iderler gönlümi

Hem dir ki boldur rahmeti işle hemân sen ma'siyet

Sığınuram andan saña hıfz eyle şerrinden beni

Nice keramet sahibin îmândan itdi ta'riyet

Esmâ-yı hüsnâ hakkiçün ol dest-gîr Kuddûsîye

A'dâsına kılma zebûn virgil selâmet 'afiyet

Ey kamu halka

Ey kamu halka na'îmler eyleyici mevhibet

Pîr ü 'âciz bir fakîr ü sâ'ilem it merhamet

Beklerem gitmem kapuñda eyleme mahrum beni

Eyle vîrân gönlümi fazlınla ta'mîr tesliyet

Bendelikde var ise taksirim ey şahım benim

Sen Gafûrsın dahi Tevvâbsıfi idersin mağfiret

Cümle mahlûk olsalar sana mutî' virmez nefa'

Hem hüzün virmez sana halk itseler heb ma'siyet

Kapuna mahzun gelen mesrur olur dâ'im senin

Geldi Kuddûsî kapuna eyleyüben ma'zeret

Hudâdan isteme keşf ü keramet

Hudâdan isteme keşf ü keramet

Hemân iste hidâyet istikâmet

Haram 'uşşâk-ı Hakka mâsivâ çün

Yaraşmaz bil sana gayre mahabbet

'Azîzim lutf idüb tutgıl sözimi İrer

Mevlâya tîz tutan nasîhat

Seni kulluk içün yaratdı Halik

Kula farz müstehabdır şâha hizmet

Gürûh-ı sâdıkâna ol mecâlis

Ta'allüm eyle ihlâs u sadâkat

Hazer kıl zümre-i ehl-i havâsdan

Görirler âhiretde gam kasavet

Okurlar çünki esmâ-yı Hudâyı

İderler sû'-i niyyetle kabahat

Dahi dervîş-i câhilden ırag ol

Sebeb hizlân ü hüsrana cehalet

Bu Kuddûsî kocanın oku nazmın

'Amel it kim bulasın Hakka vuslat

Bugün bin iki yüz elli tokuz

Bugün bin iki yüz elli tokuz târîh-i hicret

Muhakkak bil birader kim karîb rûz-ı kıyamet

Zuhur ider imiş yüz yıl başında çiinki Mehdî

Eğer üç yüzde iderse zuhur yaklaşdı müddet

O vakte varmağa kalur hemân kırk dahi bir yıl

Yaraşmaz ehl-i îmâna bu ezmân içre gaflet 

Eğer dört yüzde teşrîf ider ise ol cihanı

Kalur yüz kırk ve bir yıl bulmağa ümmet refâhet

Hurûc ider imiş sonra dahi Deccâl ü fiten

Cihanda yok imiş andan eşed hergiz musibet

İnüb' Isâ nebî gökden anı kati eyler imiş

Ahadîs ile müsbetdir ki hîç yok şekk ü reybet

Kıyamet dört yüz ile biş arasında koparmış

Bize lâyık olan şimdi bükâ-yı havf u haşyet

'Alâmetler te'âkub ider imiş ol zemânda

Dime yokdur kıyamet iktirâbına 'alâmet

Zuhur ider imiş tîz tîz melâhim az vakitde

Çeker imiş o günlerde cihanın halkı zahmet

İdelim rûz u şeb Kuddûsiyâ mü'minler ile

Du'â vü zikr ü istiğfar ü Mevlâya inâbet

İder hicret Hicaza

İder hicret Hicaza cümle ümmet

Muhakkak bil karîbdür çün kıyamet

Binâ-yi medrese mescid hebâdur

Sakın mâl hare idüben çekme zahmet

Medîne şehrine îmân çekilür

Buyurmışdur Resul yok şekk ü reybet

Eğer var ise dînâr itme itlaf

Olur lâzım sana tutgıl nasîhat

Sana pend itdi Kuddûsî 'azîzim

Harîs ü müsrif olma it kanâ'at

Gafûrâ çok benim zenbim

Gafûrâ çok benim zenbim sen eyle mağfiret re'fet

Rahîm ismin dahi Rahman baña it lutf ile rahmet

'Uyûbum hem hesâbsızdır seniñ adın-durur Settâr

Eğer setr itmez isen cümle halk benden ider nefret

Gice gündüz günâhı işlerem çün olmışam mecbûl

Seniñ Gaffârhgın virir ki istiğfarıma kuvvet

Menâmımda Habîbin cismimi mesh eyledi bî-had

İder bu gönlümi ol tesliye çünki büyük ni'met

Bu Kuddûsî ümîdi kesmeyüb hîç rahmetinden dir

Beni tard itme kapuñdan Kerîmâ it kerem 'ismet

Ey birader ikidir bil ki cennet

Ey birader ikidir bil ki cennet

Birinde var-durur envâ'-ı ni'met

Birinde rü'yet-i dîdâr iderler

Bulurlar dâ'imâ rü'yetde lezzet

Görünmez gözlerine mâsivâ hîç

Beher ân işleridir çünki hayret

Olurlar tâ ebed sekrân u hayran

Cemâl seyrine iderler kanâ'at

Sever anları Kuddûsî-yi gafil

Anın kârı-durur ancak mahabbet

Geylânî tarîki

Geylânî tarîki bu zemân halkına rahmet

Ol zât-ı şerif çünki ider bize i'ânet

Dünyâya rükün eyleyüben yolı yitirdik

Eyler bizi irşâd içün ol himmet ü gayret

Görmez aña her kim ki mürîd olur ise gam

Çekmez aña mensûb olan üftâde meşakkat

A'dâsını bâtın kılıcıyla ider ihlâk

Yatub uyur iken ider ol sâlike nusret

Kılmaz anı çalışmağa muhtâc gice gündüz

Ol zümreden olur yoğise dahi liyâkat

Olur aña mensûb kişi itmek ile da'vâ

Eyler aña ben Kâdirîyem dimek kifayet

Hak anı kılar sâlih ise talih ü 'âşık

İtmek ile sıdk ile o sultâna meveddet

Anlara mukârin olan olur sü'edâdan

Anlar ile Hak sevdiği kimse ider ülfet

Kuddûsîye çok eyledi eltâf-ı keremler

Ol bâr-ı Hudâ sâhib-i ihsân-ı keramet

Bu dünyâ mü'mine zindan

Bu dünyâ mü'mine zindan imiş bil kâfire cennet

İder tathîr günâhdan mü'mini heb çekdiği mihnet

Günâhı kalmayub hergiz olısar rütbesi bâlâ

Virir cennetde aña Hak Te'âlâ bî-hisâb ni'met

Cahîmde kâfire olan 'azaba nisbet ile hem

Olur dünyâ aña cennet gibi görmez keder sıklet

Birader ol belâya sâbir ü râzî kazaya sen

Hudâdan iste dâ'im mağfiret rahmet dahi re'fet

Sever Mevlâ ihanet eylemez mü'min kulına hîç

İder Kuddûsîye ikram bu zahmetler olur rahmet

Resûl-i Hak buyurmış

Resûl-i Hak buyurmış yok-durur dünyâda rahat

Dimiş hem mü'mine zindandır ol küffâra cennet

Ana rahminde çekmişem sıkıntı dürlü dürlü

Toğar iken dahi çok çekmişem şiddet meşakkat

Sabî iken ne mihnetler çeküb ağlamışam çok

Cüvânlıkda olub aşüfte çekdim dahi 'usret

Hevâ-yi nefse uyub nice dem 'ışk derdi çekdim

Tezevvüc eyledim nisvânı artub nâr-ı şehvet

Tevellüd itdi anlardan yigirmi iki evlâd

Kamusı virdiler baña hisâbsız hüzn-i kürbet

Cemî'-i hâlde kârım zikr-i Mevlâ idi zîrâ

Bulur idi anın (yâdıyla) gönlüm hoş halâvet

Karışdım nice dem nâsa cefâlar itdiler çok

Dahi başıma geldi pîrliğimde bâr-ı şöhret

Za'îf olub firar itdim kamu halk-ı cihandan

Bu vaktimde baña oldı ulu ni'met bu 'uzlet

'Asîr imiş kocalık takatim yok kulluğa hîç

Ne rahat var ne kuvvet var ne takat var ne lezzet

Keder eksik değil evvelki vaktim gibi el'ân

Tahammül idemem ahzâna virir baña sıklet

Meşakkatle terakkî ider imiş çünki inşân

Olur Kuddûsiyâ bil kim meşakkat ile vuslat

Men bir marîz koca kişiyem

Men bir marîz koca kişiyem ey Rahîm it merhamet

Gaffar u Settâr u Halîmsin it beni hem mağfiret

Nefsin hevâsına uyuban işledim bî-had günâh

İblîs dahi itdi beni igvâ içün pes şeytanet

'İrfan 'ilim tahsiline hîç sa'y u gayret itmedim

Virilmez imiş rûz u şeb nâ'im olana ma'rifet

Âhir zemânın halkına menfûr-durur nush eyleyen

Fâsık zalûm pes 'indlerinde mu'teber hem mültefet

'Afv eyle yâ Kuddûs Kuddûsî güneh-kâr Ahmedi

Gufran yaraşur pâdişâha çün aña da ma'siyet

Dilerem senden Latîfâ

Dilerem senden Latîfâ lutf u rıfk u 'afiyet

'Ayb u zenbim çok-durur hem eyle setr ü mağfiret

Ben za'îf kalb münkesir ekdâr u ahzân bî-şümâr

Kuvvet-i kudsiyye vir hem gönlümi it tesliyet

Gice uzun uyhu az yaklaşdı çü kış günleri

Takatim yok hasteyim pîrim baña it merhamet

Hoş bilürsin yalınuz bir hücrede eğlenirem

Ol celîsim gice gündüz dahi gösterme 'anet

Yardım eyle dû cihanda bu koca Kuddûsîye

Pâdişâh ider kocayınca kulına mevhibet

Beni bağlamalu

Beni bağlamalu dîvâne kıldı 'akıbet hasret

Haram oldı henüz ağyar ile 'îş ü dem ü 'işret

Karârı kalmadı 'ışkın tuyaldan sırrını cânâ

Gönül sabr eylemez bir lahza yokdur neylesin kudret

Ne mümkindir baña simden girü rahat cihan içre

İrişdi gûş-i cana çünki gel 'ışka deyü na'ret

Eğerçi dû cihanın devletinden yeğ-durur 'ışkın

Velâkin 'âşıka müşkil belâdur firkat ü hicret

Güzellikde senin ferd oldığın fehm eyleyüb ey dost

Cemâl-i bî-misâlin görmeğe gönlüm çeker gayret

Sabâ esdikce zülfiñ kohısından oluram medhûş

Ne sırdur bu ne hikmet kim irişdi gönlüme hayret

Bıragub ibn-i Edhem-veş kamu varım olam dervîş

Gerekmez şol 'alâ'ik kim baña şuglı virür 'usret

Onulmaz derde oldı mübtelâ Kuddûsîye lutf it

Visalin merhemin gönder ki artdı dem-be-dem gamret

Hudâvendâ baña vir

Hudâvendâ baña vir lutf idüb zikrin ile ülfet

Kaçuban cümle nâsdan eyleyem âhû gibi vahşet

Ki kıldım vaktimi nâs ile istînâs idüb zayi'

Beni simden girü hıfz it kamu nâsdan idem 'uzlet

Kocadım idemez oldum saña kulluk cevârihle

İdüb meczûb u hayran kıl mukarreb bulayın kurbet

Saña her kim olur 'âşık sivâya iltifat itmez

Baña vir 'ışk u cezbe mâsivâdan eyleyem nefret

Bu Kuddûsî kulun seksen yaşında bir güneh-kârdır

Kapuñdan itme tard anı hem eyle re'fet ü rahmet

Rahîmâ it Muhammed ümmetine

Rahîmâ it Muhammed ümmetine lutf u rahmet

Kamusın mağfiret eyle çü fazlın bî-nihâyet

'Uyûblarını setr it bilmesünler ehl-i mahşer

Habîbini şefî' kıl anlara itsün şefâ'at

îderler cân u dilden sen 'azîmü'ş-şânı tevhîd

Bilüb hem suçların dirler ki yokdur bizde takat

Geçir eshel tarîkıyla ne takdîr itdiñ ise

Seniñdür emr ü hükm ü re'y ü tedbîr ü irâdet

Dahi it mağfiret îmân u İslâm ehlini heb

Bu Kuddûsî günâh-kâr kocaya hem eyle re'fet

Tefekkür eyleyüb eslâfı

Tefekkür eyleyüb eslâfı hüzn itdim be-gâyet

Ki anlar turmayub sa'y eylemişler bî-nihâyet

Seher vaktinde halvet içre halkdan hâlî idim

Didim var mı benim gibi iden dürlü gavâyet

Nasihat iderem nâsa tutun sözimi direm

İderem tutmayanlara 'adavet kîn rimâyet

Baña nush eyleyenlerden idüb nefret kaçaram

Olur yanımda mergûb eyleyenlerim vişâyet

Ne 'ilmim var ne a'mâlim ne zühdüm var ne hâlim

İşim gücüm hemân gaflet kesel zenb ü cinayet

Ne sabrım var ne hilmim var ne teslim ne tevekkül

Gelür ise keder cüz'î iderem çok şikâyet

Ne 'arım var ne 'aklım var ne fikrim ey karındaş

Utanmak bilmezem asla iderem zel hazâyet

Ne kesbim var ne kârım var ne hirfet ne hırâyet

Umaram ilden ihsanı idüb dâ'im devâyet

Ne ağlar gözlerim var ne yanar 'ışk-ıla gönlüm

Ne bülbül-veş lisânım var ider derdin hikâyet

Ne haccım var ne savmım var riyasız ne salâtım

Ki yok kalbimde âyât-ı hulûsdan zerrece ât

Ne dostum var ki ola anda dosta bir hediyye

Diyem şâha fakîr-âne idiser bu kifayet

Ne cismim var ki kulluk eyleyem Hakka keselsiz

Gice gündüz idem âdâb u tâ'ât ü ri'âyet

Bu Kuddûsî gibi yokdur cihanda bir güneh-kâr

Meğer ola bu gümrâha Hudâsından hidâyet

Hicranın odından

Hicranın odından iderem saña şikâyet

Cismimi yakub cân u dile itdi sirayet

Ey dost beni kurtar bu belâdan kerem eyle

Kıl bendene rahm eyleyüben 'avn ü 'inayet

Gam bahrine 'ışkın beni gark eyledi âhir

Şahım aña hîç yok mu 'aceb ka'r u nihayet

Nûş eylemişem rûz-ı ezel camı yedinden

Pes anın içtin 'ışkıma olmadı bidayet

Tâ bezm-i elestden berü ben 'ışk ile zârem

Bunca elemi çekdiğim itmez mi kifayet

Şol 'îd-i visalin demini ger sürer isem

Her lahzada biñ kez ideyim şükre ri'âyet

Göster yüziñi perdeyi ref eyle aradan

Hasret elemi bağrıma kâr itdi be-gâyet

Kuddûsî-yi bîçâreye lutf eyle kerem kıl

Hışm eyleme ol itdi deyü cürm ü cinayet

Ey Hudâ fazlınla baña

Ey Hudâ fazlınla baña eyle ihsan 'afiyet

İsterem sen pâdişâhımdan beher ân 'afiyet

Dîn ü dünyâ âhiretde istedi anı Resul

Hem ulu ni'met didi ol fahr-i ekvân 'afiyet

Bir fakîr ü sâ'ilem geldim kapuña itme red

Dilerem senden diler hem cümle yârân 'afiyet

'Afiyet ister virirsin çünki heb halk-ı cihan

Vir baña hem ey Ganî Hannân ü Mennân 'afiyet

Eyle 'afv u 'afiyet in'âm kulun Kuddûsîye

Vir o pîre rahm idüb ey Rabb ü Rahman 'afiyet

Ey Gafur çokdur zünûbum

Ey Gafur çokdur zünûbum sen beni it mağfiret

Hem kamu ahvâlde ihsan eyle 'afv u 'afiyet

Ehl-i îmânı cemî'an mağfiret eyle hemîn

Dû cihanda bize gösterme 'azâb ile kalet

İtmişüz îmân sana Rabb ü Halîmsin bî-gümân

Dahi Rahman ü Rahîmsin eyle rıfk u merhamet

Çün habîbin rahm ü re'fet eyleyicidür bize

Ol Şefî'ü'I-müznibîne lutf idüb kıl mevhibet

Pîr-i fânî haste Kuddûsî ider senden recâ

Hüsn-i a'mâl hüsn-i ahvâl dahi hüsn-i 'afiyet

Ey Gafur çokdur günâhımız

Ey Gafur çokdur günâhımız bizim it mağfiret

Dileriz senden beher ân setr ii 'afv ü 'afiyet

Sebkat itmiş rahmetin çün hışmını yok şübhemiz

Her kime rahm ider isen ol kulun görmez kılet

Sen 'azîmü'ş-şâna yaraşur bizi 'afveylemek

Bize yaraşur hemân cürm ü hatâ 'ayb u 'anet

Çünki bir adın Halîmdir dahi bir adın Kerîm

Hem Ra'ûfsın hem Rahîmsin bize eyle merhamet

Dahi Rabbü'l-'âlemînsin eyledin Kuddûsîyi

Seksen iki yıl hesâbsız ni'metinle terbiyet

Biz hesâbsız işledik suç

Biz hesâbsız işledik suç ey Gafur it mağfiret

Sana lâyık 'afv u gufran bize cürm ü ma'siyet

İ'tirâf-ı zenb idüb geldik senin dergâhına

Çünki Rahman u Rahîmsin bize eyle merhamet

Hem buyurmuşsın ki müstağfirlere itmem 'ikâb

İsteriz biz gice gündüz mağfiret hem 'afiyet

Kârımızdır zikr ü istiğfara dâ'im iştigâl

Dû cihanda lutf idüb gösterme hîç mihnet 'anet

Oldı Kuddûsî bu gün pîr 'aybını setr eyle hem

'Işk u cezbe eyle ihsan dahi hüsn ü 'afiyet

Kadirsin ey Hudâ

Kadirsin ey Hudâ her şey'e vir bu cismime sıhhat

Seni zikr eyleyüb dâ'im bulayın anda hoş lezzet

Sivâ efkârı kalmasun deli gönlümde pâk olsun

Gürûh-ı 'âşıkâna it beni ilhak virüb hayret

Teneffür ideyin iki cihanın zînetinden hem

Beni dür itmesün bir lahza senden ni'met-i cennet

Bakayın dâ'imâ gökçek yüziñe görmeyüb gayrı

Cihanın hür u gılmânından idem vahşet ü nefret

Bu Kuddûsî kulum zümre-i 'âşıklarından kıl

Aña gösterme ey Sübbûh ü Kuddûs mihnet-i firkat

Virir eshâb-ı Kehfiñ

Virir eshâb-ı Kehfiñ kıssası inşâna çok hayret

Tefekkür itmek-ile Hakkı bilüb buldılar 'izzet

Cihanın halkı eyler heb şahadet kudret-i Hakka

Velâkin anların emsali hergiz itmemiş sebkat

Anın hem varlığına cümle eşya âyet olmuşdur

Olubdur anların ahvâli dahi bir büyük âyet

Nazar itdim yere göğe dimişler biz bu mahlûkun

İdelim Halikına cân u dilden sıdk-ıla hizmet

Kaçub tağa girüb gara uyumuşlar nice yıllar

Yatub üç yüz tokuz yıl eylemiş anları Hak 'ismet

Yimek içmek ferâş yorgan hasîr dahi yoğ-iken hîç

Kuru hâk üzre bulmuşlar ki bir sâ'at gibi rahat

Hudânın kudretin bil ey birader oku bu nazmı

Tefekkür eyle anların işini sen de al 'ibret

Kaçuban ehl-i dünyâdan teveccüh eyle Mevlâya

Gice gündüz hemîn tevhide ol meşgul idüb gayret

Girerler cennete zikr itmek-ile nice mîr pâşâ

Zarar itmez imiş 'âşıklara hîç saltanat kesret

Hudâ 'âşıklarına sen mahabbet eyle Kuddûsî

Olur imiş ki anlardan muhibb olan belâ zahmet

Zen gibi gel sîm ü zer

Zen gibi gel sîm ü zer çokluğına olma neşît

Cem' iden mâlı olur rûz-ı kıyâmetde habît

Ehl-i dünyâya haramdır âhiret didi Resul

Aña dirler yok senin bunda nasibin ey ratît

Hazzını dünyâda aldın diyeler ol eblehe

Hazz-ı kâmil şol kişinin dir ki olmışdur samît

Âhiretden eksilür dünyâdaki derdin ile

Dirmegil bu cîfe-i murdarı ey ahmak zagît

Cem'-i dünyâ eyleme Kuddûsîyâ ol ehl-i

Hak Mâsivâsın sevme anın 'ilmi her şey'i muhît

'Işk beni mahzun iken

'Işk beni mahzun iken kıldı bu dem şâd u neşît

Eyledi hem nev-cüvân olmış iken pîr ü rehît

Virdi hayret gönlüme şol kez ki ârâm idemem

Çekdi ma'şûka beni boynuma takuban şerît

Bende-i sâdıkleyin ilter beni ol şahıma

Rehberimdir 'ışk benim çün olmışam aña rabît

Varlığımdan her ne ki var ise virdim dosta heb

Böyle oldığına ahvâlim anın 'ilmi muhît

Ebsem ol zâhid sakın gel hemm-i 'ışk-ıla ki tâ .

Eyleme Kuddûsîye cevr gönü olmışdur basît

Ey peyk-i Hudâ

Ey peyk-i Hudâ var şeh-i hûbâna selâm it

Gir ravzasına benden o sultâna selâm it

Ahvâl-i perişanımı 'arz it aña bir bir

Ta'zîm ile dîvânına tur Hâna selâm it

Teblîg-i salât ile selâm itdi fakirin

Bu bendeden ol Hazret-i Hâkâna selâm it

Gün yüzine bir perde çeküb gizledi şimdi

Sor hikmetini tur ulu dîvâna selâm it

Hasret elemi bağrıma kâr itdi be-gâyet

Ol kân-ı vefâ sâhib-i ihsana selâm it

Şehrinde mücavir idim itdi beni ihrâc

Koysun yine ol cennet-i Rıdvâna selâm it

Şehrinden ırag oldı ise cism-i nahîfim

Ayrılmadı canım var o cânâna selâm it

Mahzun u mükedder komasun Rûmda beni ol

Her derde deva idici Lokmana selâm it

Gir bâb-ı selâmdan yine ta'zîm eyle turub

Ol bahr-i 'ilim ma'den-i 'irfana selâm it

Dört yârına Sıddîk u 'Ömer hem dahi

'Osman Ol bâb-ı 'ilim Haydar-ı Arslana selâm it

Ol şehr-i münevverde yatanlara 'umûmen

Hem cümle civarındaki ihvana selâm it

Hem âline ashabına etbâ'ına cümle

Etbâ'ına hem zümre-i yârana selâm it

Lütfen keremen her ne ise cürm ü günâhım '

Afv eylesün ol bâ'is-i ekvâna selâm it

Di saña selâm eyledi Kuddûsî-yi 'âşık

Çeksün beni lutf eyleyüb ol yana selâm it

Ey bâd-ı sabâ

Ey bâd-ı sabâ es yürü ol yâra selâm it

Mahbûb-ı Hudâ Ahmed-i Muhtara selâm it

Sevdası anın itdi beni zâr ü perîşân '

Arz eyle bu ahvâlimi dildâra selâm it

Şevki ile nolduğımı heb eyle ifâde

Pes ol şeh-i hûbân gül-i gülzâra selâm it

Çün olmuş idim bir sene şehrinde mücavir

İtsün bu firak derdine bir çâre selâm it

Yanar yüreğim âteş-i hicran ile dâ'im

Ol kâşif-i gam dâfi'-i ekdâra selâm it

Eflâki yaratmaz idi ol olmasa Hallâk

Ol bâ'is-i halk menba'-ı esrara selâm it

Hem eyledi 'âlemlere Yezdan anı rahmet

Muztarlara imdâd idici çâre selâm it

Ahz eylediler şems ü kamer nuru yüzünden

Ol şâh-ı rüsül matla'-ı envâra selâm it

Teblîg-i salât ile selâm it aña tekrar

Biñ şevk ile ol Kâdî-yi etvâra selâm it

Di eyle şu Kuddûsî-yi gümrâha şefâ'at .

Her derde deva idici hünkâra selâm it

Rızk ister iseñ

Rızk ister iseñ Râzıka tevhide devam it

Hem dostına iksâr-ı salât ile selâm it

Hem eyle taleb mağfiret ol Rabb ü Gafurdan

Pes leyi ü nehâr zikr ile tahsîl-i meram it

Reyb itme bu nutkımda birader çü sahîhdir

Zikre çalışub kendini sen mest-i müdâm it

Zikr ile murada iriştir bil ki irenler

Sen zikre hemân sa'y-i belîğ subh ile şâm it

Her derde deva zikr-i Hudâ sözimi tutub

Ref'-i elem ü girye vü ahzân u sakam it

Mürşid oluben tâlib-i sâdıklara sen de

Kıl himmet-i bâlâ nice azmışları râm it

Muztar olıcak eyle anı.........

Di ey kerem ıssı beni sen sâ'il-i kâm it

Vir fazlın ile dileğimi eyleme mahrum

Rahmin ile lutf eyleyüben ref'-i.... it

Al iki cihan hubbını eyle sana müştak

Toldır içime 'ışk-ıla ağyarı haram it

Kuddûsî-yi bîçâre sana himmet idüb dir

Tut sözimi sen özini zikr ile hümâm it

Ey Hudâ sen

Ey Hudâ sen ben kulum zümre-i merdândan it

Eyleme münkir güruhundan zevi'l-'irfândan it

Kat habîbin hürmetine ehl-i 'ışk dostlarına

İtme zühhâddan beni 'uşşâk-ı meczûbândan it

Nûş iden 'ışkın şarâbın istemezler mâsivâ

Dû cihâna bakmayan kûyindeki sükkândan it

Cennet içün çalışan bigânelerden eyleme

Nâr-ı dûzahdan haber-dâr olmayan mestândan it

Virme Kuddûsîye dünyâ âhiret sevdasını

Nâr-ı 'ışkın ile yanan hizb-i müştâkândan it

Diler iseñ Hudâyı

Diler iseñ Hudâyı 'arif olmak dâ'imâ zikr it

Olur hâsıl çü 'irfan zikr ile subh u mesâ zikr it

Anın ile gönülde ma'rifet şemsi tulü' ider

Eğer kalbimde toğsun dir iseñ şems-i Duhâ zikr it

Yakın yol sâlike tevhîd imiş aña devam eyle

Eğer maksûdun ise Hâlik-ı arz u semâ zikr it

Resûlullah 'Alîye çünki telkîn itdi tevhidi

Dimiş budur yakîn yol yâ 'Aliyy-i Murtazâ zikr it

Nasîhat itdi Kuddûsî saña eyle kabul sâlik

Eğer olmak ise matlûb ki mahbûb-ı Hudâ zikr it

Sen ey Hâdî

Sen ey Hâdî bizi toğrı yola sevk-ı delâlet it

Cehaletle dalâlet râhına gitdik hidâyet it

Bizi İblîs ü nefs ü sû-i akran itdiler ıtlâl

Habîbin hürmetine sen Latîfâ lutf u re'fet it

Günâhımız nihayetsiz velâkin ehl-i tevhidiz

Seni zikr eyleriz dâ'im 'ukûbetden sıyânet it

Kamu mahlûk saña muhtâc dilerler cümlesi bârân

Rahîm ismin dahi Rahmân-durur inzâl-i rahmet it

Mesâ'ib gün-be-gün artub gider bir kimse havf itmez

Nasîhat idene dirler hemîn terk-i şemâtet it

Gafûrâ mağfiret eyle bu Kuddûsî kulunı hem

Cemî'-i ehl-i îmânı dahi tevsî'-i ni'met it

Zâhidâ 'ışk-ıla zühdi

Zâhidâ 'ışk-ıla zühdi tutma yeksan itme halt

Bir gönülde cem' olunmaz iki zıddân itme halt

Yâri istersen eğer ağyarına meyi eyleme

Olmasun dirseñ dahi gönlüm perîşân itme halt

Ehl-i Hakka çün haram oldı bum bil dû cihan

Himmet eyle kendine ol ehl-i Yezdan itme halt

Derd-i 'ışka derd imiş derman anı kesb idegör

Semm-i kattâlı sakın zann itme derman itme halt

Hâne-i dilde koma hîç mâsivâ Kuddûsîyâ