LEDÜNNÎ İLMİN HAKİKATİ VE LÜZUMU

Ey kardeşim, bilmiş ol ki, ilham nurunun sirayetinden ibaret olan ledün ilmi ruhun arınmasından sonra meydana gelir. Nitekim,
"Nefse ve onu düzeltip olgunlaştırana andolsun"³⁹
âyeti buna işaret etmektedir.
Ruhun aslına dönüşü üç şeyle olur:
a. Bütün ilimleri tahsil etmek, aşk ve şevk ile onlardan bolca nasiplenmiş olmakla.
b. Gerçek bir riyazet ve sağlam bir murakabe ile. Peygamber Efendimiz (s.a.v) bu konuda şöyle buyurur:
"Kim ilmi ile amel ederse, Allah ona bilmediklerini öğretir."⁴⁰
"Kim Allah'a kırk gün ihlâslı bir şekilde kulluk ederse Allah Teâlâ hikmet pınarlarını onun kalbinden lisanına akıtır."⁴¹
c. Tefekkür ile. Çünkü ruh, ilim öğrendikten, riyazetle meşgul olduktan sonra sistemli bir şekilde tefekkür ederse ona gayb kapısı açılır. Nasıl ki, ticarî .usullere riayet ederek malının-pazarlamasını yapan bir tüccara kazanç kapısı açılır ve bu şartlara aykırı hareket eden tacir hüsrana uğrar, iflâs ederse, aynı şekilde bir mütefekkir doğru yolda giderse kalbine gayb âleminden bir pencere açılır. Böylece bu kişi, ilhamla desteklenen kâmil bir âlim olmuş olur. Nitekim Peygamberimiz (s.a.v),
"Bir saatlik tefekkür, altmış senelik -nafile- ibadetten hayırlıdır"⁴² buyurmuştur.
Tefekkürün şartlarını başka bir risalemizde anlatacağız. Çünkü tefekkürün izahı, keyfiyeti, hakikati çok mühim olduğundan uzun açıklamalara ihtiyaç vardır. Bunun gerçekleşmesi de Allah'ın inayetiyle olur.
Biz şu anda bu risaleyi bitiriyoruz. Buraya kadar olan açıklamalarımız erbabına yeter. Allah kime nur vermemişse onun nuru yoktur. Allah müminlerin dostu ve yardımcısıdır.
Salât ve selâm efendimiz Hz. Muhammed'e (s.a.v), onun âl ve ashabının üzerine olsun.
Allah bize yeter, o ne güzel vekildir. Güç ve kuvvet ancak Allah Teâlâ iledir. Her an güvencim O'nadır.
Hamd âlemlerin rabbi olan Allah'a mahsustur.

39- Şems 91/7.

40- Hakîm et- Tirmizî, Beyânü'l-Fark, s.50; Ebû Nuaym, Hilye, 10/15; Aclûnî, Keşfü'l-Hafâ, 2/265, nr. 2542.

41- Ebû Nuaym, Hilye, 7/189; İbnü'l-Esîr, Câmiu'l-Usûl, 11/557; Aclûnî, Keşfü'l-Hafâ, 2/224, nr. 2361; Deylemî, Firdevsü'l-Ahbâr, nr. 6179.

42- Ebü'ş-Şeyh, Kitâbü'l-Azâme, nr. 43-45; Suyûtî, el-Câmiu's-Sagîr, nr. 5897.