Mevlana Halid (ks) bu mektubu, Köysancak’taki halifesi Molla Abdullah
el-Celi (r.a)’ye göndermiştir. Allah (c.c) onun feyizlerini üzerimize
yağdırsın.
Gerçek dostum, akıllı arkadaşım, gözümün nuru Şeyh Abdullah’a, -devamlı
olarak Rabbin himayesinin gölgesinde korunsun ve velilerin inayet kucağında
terbiye edilsin.-
Mektubunuz bize ulaştı. Yazdıklarınızı anladım. İstikametinizin güzel
olmasından dolayı Allah’a hamd ettim şimdi ve her zaman, Allah’ın kamil
tevfikinin sizlerle olması için dua ettim. Çünkü basiret sahibi olan kişi
döneceği yerden gafil olmaz. Vakit ise çok kıymetli ve kısadır. Gaflete
dalmak sufinin şanı değildir. Peygamber Efendimiz (aleyhi ekmeluttehaya)
‘den varid olan;
“Dünya mel’undur… İçindekiler de mel’undur. Ancak Allah’ın zikri ve sevdiği
ameller müstesnadır.” [1] hadis-i şerifi sana kafidir.
Son nefeste lazım olacakla meşgul olmanızı, sünnet-i seniyyeye tabi
olmanızı, aldanma yeri olan dünyanın zahiri güzelliklerine iltifat
etmemenizi, ister az ister çok olsun avamın adetlerine bakmamanızı ve bu
miskin kulu tevfik ve hüsnü hatime duasından unutmamanızı tavsiye ederim.
Allah’ın selam ve rahmeti ve bereketi üzerinize olsun.