Allah CC bizleri onun nefesiyle bereketlendirsin. Nurunun bir parçasını
üzerimize indirsin. Mevlana Halid (ks) bu mektubu; Dımaşk’tan Bağdat’a
samimi muhlisi ve yakın dostu ilim tahsilinde arkadaşı, büyük alim, fazilet
saibi mevlamız Şeyh Abdurrahman Ruzbehani (r.a)’ye göndermiştir.
Kitabı kuluna indiren Allah CC ‘a hamd olsun. Dostları hallerinden haberdar
kılmakla keder ve üzüntüyü kaldıran nimet sahibi Allah Teala’ya şükürler
olsun.
Salat u selam Efendimiz Muhammed (aleyhi ekmeluttehaya)’in üzerine olsun.
O’nun güneş gibi cemalinin perdesi tam olarak açılmadı. Biraz açılmasıyla
ise, kendisine emir veren parmağının heybet ve korkusundan ay ikiye bölündü.
O yüce azamet sahibinin gelmesiyle dikili putlar baş aşağı devrildi.
Yine salat u selam O’na tabi olanların üzerine olsun. Onların parçalayıcı
pençeleri için düşmanlarının kanlarından başka kına ve boya yoktu. Aline,
ashabına, ezvacına ve zürriyetlerine de salat u selam olsun. Allah Teala’ya
yemin ederim ki; O, kalbimi sizlerin iştiyakınız ateşiyle yakmıştır.
Ayrılığınızın üzüntüsünden vücudumuz, gözyaşlarımızın denizinde boğulmuştur.
Yine Allah’a yemin ederim ki; O, kavuşma zamanlarında aşkın mutluluğunu
ihsan ve ikram eyledi. Cemalinden mahrum kaldığım zaman, ayrılık bardağından
acılar içirdi.
Hiçbir vakit geçmez ki, zikriniz ve bahsinizde benim yakınlığım ve iştiyakım
olmasın. Sizlerin hayali her zaman benim yanımdadır. Ben sizlerden
ayrıldıktan bu yana, gece ve gündüz gözlerimden dereler dolusu göz yaşı
döküp onlardan oluşan nehirleri denizlere akıtıyorum. Gözlerim bulut, göz
yaşlarım yağmur oldu. Bulutlar vasıtasıyla üzerimize bol bol yağmur yağdıran
ve bu dostumu nazarımda değer ve şeref bakımından yücelten Allah’a
şükrederim.