Allah CC bizi O’nun hidayet yolu üzerinde sabit kılsın. Mevlana Halid (kaddesallahu
sırrahulaziz) bu mektubu; Şam’da bulunan halifesi ve çocuklarının ilk vasisi
olan Şeyh İsmail Enarini’ye göndermiştir.

Pür taksir, abd-i aciz Halid en-Nakşibendi’den Şeyh İsmail hazretlerine
-Allah kendisini güzel hal ve ahlaklarda muvaffak kılsın. Onu günahkarların
ve suç işleyenlerin sığınağı yapsın.-
Yüksek hitabınızı taşıyan şerefli mektubunuz geldi. Mektubunuzda Muhammed
Kerkük’den sadır olan çirkin fiilin affı için şefaatçı olmuşsunuz. Bu miskin
ve fakirin, gücü yettiğince dostlarına ve ashabına karşı en güzel şekilde
muamele ettiği, kötülüğü güzellikle müdafaaya çalıştığı sizlere gizli
değildir. Ancak bazı insanların kötü ahlakı halim olan kimseyi de zorluyor.
Hiç tasavvur edilmeyen davranışlara sürüklüyor. Öyle ki şer’an o kimseyi
terketmemiz vacip oluyor. Artık güzel muamelede bulunmak gücümüzü aşıyor.
Hasılı adı geçen şahsa kalbimin bulanıklığı o dereceye varmıştır ki; sizinle
tevessül etmeseydi afvı dikenli ağacı el ile sıyırmaktan zor olurdu. Zira
çok fazla fesad ve kötülüğü zahir oldu.
Gazabı yenmenin ecri ve sevabı Allah CC nezdinde çok büyüktür. Sizler onun
affı için bizi hatırladınız. Bir göz için bin göze hürmet ve ikram edilir.
Kendisini mektubunun cevabında yazmış olduğum şartlarla af ve musamaha
ettim. Kıyamet gününde faziletini umarak cezalandırmaktan vazgeçtim.
Vesselam.