Dinin direği namazdır.

Bilmiş ol ki,

İnsanlara, îtikadlarını düzeltmeleri (Efendimiz'in (s.a.v) Hak katından alıp bildirdiği hakikatlere, bildirdiği şekliyle inanmaları) nasıl gerekli ise, bunun gibi, yararlı sâlih amelleri yapmaları da gereklidir.

Bu salih amellerin en yaklaştırıcısı, tüm ibâdetleri bünyesinde bulunduran namazdır.

Bu mânâda, Resulûllah (s.a.v.) Efendimiz şöyle buyurdu:

– «Namaz, dinin direğidir. Onu yerine getiren, dinini yerine getirmiş, onu bırakan dinini yıkmış olur.»

Bir kimse, namazını devamlı olarak kılmaya muvaffak olursa, kötülüklerden ve uygunsuz işlerden kendisini korumuş olur. Allahu Teâlâ, bu mânâda şöyle buyurdu:

"إِنَّ ٱلصَّلَوٰةَ تَنْهَىٰ عَنِ ٱلْفَحْشَاءِ وَٱلْمُنكَرِ"

– «Namaz, kötü ve uygunsuz işlerden alır.» (Ankebut, 29/45)

Bu âyet-i kerime, sözümüzü doğrulamaktadır.

Bir namaz ki, anlatılan derecede değildir. Yani sahibini kötülüklerden ve uygunsuz işlerden almaz; o namaz, sûrettir, hakikati yoktur. Ancak, hakikati hasıl oluncaya kadar da terk etmemek gerekir. Zira bir şey, hepsi elde edilemiyor diye tamamen terk edilmez. Keremliler keremlisi Yüce Allah'ın (c.c), ona da değer verip, hakiki namaz yerine kabul etmesi hiç uzak görülmemelidir.

Namazı cemaatle  kılmaya devam etmelidir. Hem de huşû ve huzur ile (korku ve sevgi ile karışık edeb ve saygı ile). Çün ki böyle bir namaz, kurtuluşa, felâh bulmaya sebeptir. Bu mânâda, Allahu Teâlâ, şöyle buyurdu:

"قَدْ أَفْلَحَ ٱلْمُؤْمِنُونَ * ٱلَّذِينَ هُمْ فِى صَلَاتِهِمْ خَٰشِعُونَ"

– «Namazlarında huşû üzere olanlar iflâh oldu.» (Mü'minun, 23/1-2)

Bu nedenle, kurtulamama tehlikesi ve reddedilme korkusu ile amel edilmelidir.