Namazın Müstehabları

(Büyük İslâm İlmihâlinden)

Namazların bir kısım âdabı (edebleri) vardır. Bunlara mendub (güzel amel de) denir. Bunları terk etmek yerilmeyi gerektirmez, günah sayılmaz. Fakat bunları yapmak faziletlidir, sevab kazanmaya sebebdir. Şuurlu bir Müslüman namazın ne kadar büyük bir ibâdet olduğunu bilir, namaz sayesinde merhameti geniş olan ezelî mâbudunun manevî huzurunda bulunduğunu anlar. O mukaddes mâbudunun kendisini görüp bildiğini düşünerek edebe son derece riâyet eder. Mütevazı bir halde bulunur. Mümkün olduğu kadar kalbini dünyadan ve bayağı düşüncelerden korumaya çalışır. Bunun için:

"Namaz ancak kalb huzuru iledir." denilmiştir.

Namazın Başlıca Müstehabları (Edebleri) (Mendubları) Şunlardır:

[Müstehab: Emredilmediği hâlde yapılan güzel ameller. Yapılması hâlinde sevâb olan, yapılmaması günâh olmayan işler.]

1) Namazda dışı ve içi ile sükûnet ve huzur içinde bulunmak, Allah'a ibâdet ettiğinin şuurunda olmak.

2) Üst elbiseyi açık bulundurmayıp düğmelemek ve erkekler için, eğer yenleri varsa, ellerini yenlerinden dışarıya çıkarmak.

3) Kıyam halinde secde yerine, rükûda ayakların üzerine, secdede burnun iki yanına, oturuşta kucağa, selâmda sağ ve sol omuz başlarına bakmak.

4) Yalnız başına namaz kılanın, rüku ve secde tesbihlerini üçten fazla yapması.

5) İkamet alınırken "Hayye alel-felâh – Haydin Kurtuluşa" denildiği zaman, imâm ve cemaatın ayağa kalkması. İmâm mihraba yakın olmadığında, aralarından yürüyüp mihraba geçerken her safta bulunanların ayağa kalkması.

6) İmamın, "Kad kameti's-salat – Namaz başladı" denildiği anda namaza başlaması. İmâm, bu hareketi ile müezzinin sözünü doğrulamış olmaktadır. Bununla beraber ikâmet bittikten sonra, namaza başlanmasında da bir sakınca yoktur. Hatta Üç İmâm'a göre, uygun olan da budur. İkamet alınırken câmiye giren kimse oturur. Sonra cemaatle beraber ayağa kalkar. Ayakta ikametin bitmesini beklemez.

7) Namazda esneme halinde ağzı tutmak ve gerekirse dişleri sıkarak engellemek. Mümkün olmazsa sağ el ile kapamak. Mümkün olduğu kadar öksürmemeye ve geğirmemeye gayret etmek.

Bütün bunlar güzel sayılan işlerdendir. İbâdet esnasında uyulması gereken saygı belirtilerindendir.