BİR KEZ YÜZÜN GÖREN KİŞİ

Bir kez yüzün gören kişi, ömrü geçe unutmaya,

Tesbih olasın dilinde, ayrık nesne eyitmiye.

Namaza duran zahidin gözleri seni görürse,

Unuda o tesbihini, mihraba secde etmiye.

Ağzına şeker alırken, gözleri sana tuş olan,

Unuda o şekerini, ayrık, çiğneyip yutmıya.

Ben seni sevdiğim için bana baha derler ise,

İki cihan mülkün verem, dahi bahası yetmiye.

İki cihan da dopdolu, bağ ve bostan olur ise,

Senin kokundan yahşi gül, bostan içinde bitmiye.

Gül ve reyhanın kokusu aşıklara maşuk yeter,

Aşık olanın maşuku hergiz üğünden gitmiye.

İsrafil surun vurucak, mahlukat duru gelecek,

Senin  bu ününden artık, hiç kulağım işitmiye.

Zühre yere inübeni sazın nuvaht eyler ise,

Aşıkın işreti sensin, gözü ol yana gitmiye.

Nider aşık hanımanı, ya sensiz iki cihanı,

İki cihan feda sana, kimesne güman tutmaya.

Sekiz uçmağın hurisi, eğer bezenip geleler,

Gönlüm sevdiğinden özge  kimseyi kabul etmiye.

Ahirette ne ola kim, bu dünyada o olmaya,

Huri vü gılman gelecek, aşık elin uzatmıya.

Yunus seni seveliden, beşaret oldu canına,

Her dem yeni dirliktedir, hergiz ömrün eksiltmiye.

Osmanlıca