|
|
||
|
EY BANA İYİ DİYEN III
Ey bana iyi diyen, benim kamuda yavuz, Alnımı ay bilirim, bu gözlerimi yıldız.
Bu vücudum şehrinde buçuk pulluk assım yok, Amelim mahalleri ser-be ser kalmış ıssız.
Hücrede ve bucakta Hakk’a lâyık amel yok, Kimde derd ü firak var, kimlerde eserli söz.
Halk hep ayağın durur, ben seğirdim oturdum, Geçtim sadır yerine, döşek kalın, yerim düz.
Bunun gibi sâlûsluk çünkim elime girdi, Artık n’işime yarar âh u firak vâh u suz.
Ben bir kitap okudum, kalem onu yazmadı, Mürekkep eyler isem, yetmeye yedi deniz.
Ben oruç namaz için süci içtim esridim, Tesbîh u seccadeyçin dinledim çeşte kopuz.
Yunus'un bu sözünden sen mana anlar isen, Konya minâresini göresin bir çuvaldız.
|
||
|
|
||