GELİN BİR NAZAR EYLEN

Gelin bir nazar eylen,

N'oldu cihan içinde?

Niceler toprak oldu,

Bu az zaman içinde.

O taze güller soldu,

Bülbüller ötmez oldu.

Ata, ana zâr oldu,

Kaldı zindan içinde.

Canları oda yandı,

Kuzuların kurt aldı.

Ardınca baka kaldı,

Zâr-ü figan içinde.

Ey nice yarenleri,

Hasret kaldı canları.

Meğer ki buluşalar,

Yarın cinân içinde.

O ipek don geyenler,

Hiç toz kondurmayanlar,

Çürüyüp toprak olmuş,

Tenler kefen içinde.

O gözler ve o kaşlar,

O inci gibi dişler,

O tenler ve o saclar,

Yılan, çıyan içinde.

Kamu çürümüş eller,

O dudak ve o diller,

O sevgili oğullar,

Kalmış toprak içinde.

Bu dünyaya inanma,

Vefasın bulam sanma.

Ömrün veren ziyana,

Çoğu pişman içinde.

Dünyayı bi-vefa bil,

Aç gözünü yarağ kıl.

Sen dahi olürsün bil,

Kalma güman içinde.

Yunus söyle sözünü,

Yavı kıl kend'özünü.

Ağardı gör yüzünü,

Koma firak içinde.

Osmanlıca