|
OL DÜRR-İ YETÎMEM Kİ GÖRMEDİ BENİ ‘UMMÂN
Ol dürr-i yetîmem ki görmedi beni ‘ummân
Bir katreyem illâ ki ‘ummâna benem ‘ummân
Gel mevc-i ‘acâib gör deryâ-yı nihân gözle
Zî-bahr-i nihâyetsüz katrede olur pinhân
Dem urmazıdı Mansûr tevhîd-i Ene'l-Hak'dan
‘Işk dârına dost zülfi asmışdı beni ‘uryân
Bu ‘âlem-i kesretde sen Yûsuf u ben Ya'kûb
Ol ‘âlem-i vahdetde ne Yûsuf u ne Ken‘ân
Bunda dimeden Mecnûn Leylâ adını Mevzûn
Ne Leylâ idüm anda ne Mecnûn-ı ser-gerdân
Yi-nûn-sîn ulaşmadın cân kuyuya düşmedin
‘Işk dadıla mest geldük hem mest giderüz bundan
Bu cismüm belâsıdur adum Yûnus oldugı
Zâtum sorar olursan sultâna benem sultân
|
