Giriş - Yunus Emre Divânı


‘ÂŞIK CÂNINA ‘IŞK KOYAN OL BİR YÜCE SÜBHÂN'IMIŞ

 

‘Âşık cânına ‘ışk koyan ol bir yüce Sübhân'ımış
Cânum içinde bulmışam cânlara dahı cânımış

Sevdük yâridür Mustafâ andan ola meyl ü vefâ
Sıdkı bütün gönli safâ hem bize ol îmânımış

Halk içindür bu dil sözi gönüldedür dostun râzı
Gönül dosta söyledügi ne dir ise Kur'ân'ımış

Bir dem gönüle kayıkdum ol gizlü varaka bakdum
Uş sırrumı halka çakdum bir pâyânsuz ‘ummânımış

Gelün ‘ummâna talalum isteyüp gevher bulalum
Satalum sarrâf olalum zîrâ dükenmez kânımış

Eger bizden almazsanuz siz satunuz biz alalum
Zîrâ bizüm bu gönlümüz ser-mâyeli dükkân imiş

Ol dükkân açılmadugı kokusı saçılmadugı
Sırrınun açılmadugı kilîdi kibr ü kîn imiş

Çün kibrün boynını ezdün hırs evini bile bozdun
Dükkânı âreste düzdün alan alsın ma'den imiş

Yûnus dahı uyanmadın kendü ölümin sanmadın
Bu togrı yola gelmedin her işleri gümânımış

 


Osmanlıca

Sözlük