|
HEY BİRE GÖNÜL SENİ
Hey bire gönül seni
Nidelim senin ile
Gel imdi dosttan yana
Gidelim senin ile
Gel imdi sen uy bana
Kaygıma önden sona
Adımı dosttan yana
Atalım senin ile
Gör zâhir u bâtını,
Anmaz mısın yarını,
Gel bu yolun kahrını,
Çekelim senin ile!
Gel, varalım belliye,
Bir mürşide uluya,
Adımızı deliye,
Takalım senin ile!
Uyma münkir sözüne,
Gidelim bizim il’e,
Ol dosta can gözüyle,
Bakalım senin ile!
Yüksek yerden su çıkar,
İner alçağa akar,
Irmaklayın alçağa,
Akalım senin ile!
Ecel ökçemiz basar,
Ömür urganın keser,
Gel dost ile bir bazâr,
Edelim senin ile!
Gel, varalım mürşide,
Danışalım seninle,
Biz dahi aşk oduna,
Yanalım senin ile!
Gör dervişin hâlini,
Kimse bilmez dilini,
Gel gönül, dost gülünü,
Kokalım senin ile!
Gel, gidelim Cennet’e,
Derelim güllerini,
Ol dostun dîdârını,
Görelim senin ile!
Söyle sözün â’lâsın,
Çek bu yolun cefâsın,
Bu kelp nefsin kal’asın,
Yıkalım senin ile!
Bu Yûnus’un hâlini,
Kimse bilmez dilini,
Dost bahçesi gülünü,
Derelim seninile!
|
