|
EY GÖNÜL SEN BU CİHANDA NEYLEYİM USLANMADIN
Ey gönül sen bu cihanda neyleyim uslanmadın
Dirligin gafletle geçti ölümün hiç sanmadın
Nice bir cürm ile isyan kani Allah korkusi
Bîhayalık hadden aşti kimseden utanmadın
Nice bir sen sen diyesin nice bir ben ben diyem
Meskenet toprağı içre aşk oduna yanmadın
Hakka uyayun diyeydin hakka haktır diye idin
Sen meğer kim nefse uydun hak söze inanmadın
Nice bir urdi deyince sana bu çarh-ı felek
Ey gönül sen delisin kim henüzce uslanmadın
Mevt ile esmezden ögdin tevbe suyiyle yunan
Hey seni aldi dünya sanma ki aldanmadım
Çün oldi sana Yunus yemek içmek haram
Çün kanaat şerbetine parmağıni banmadın
|
