|
KİMİN KİM SENSİN EY KADİR
Kimin kim Sensin ey Kadir
Kamu yollarda yoldaşı
Senin lütfunla bezenmiş
Anın içi ve hem dışı
Daşında devlet erkânı
İçinde ma’rifet kânı
Seninle gönlü ve cânı
Ne var gezse dağı daşı
Olur dağ daş ana cennet
Kılur her dem sana minnet
Zehi malu zehi minnet
Adedsizdir anın başı
Seni sevmekde oldum baş
Dökilür gözlerimden yaş
Yaşarsam dünyada bin yaş
Ko aksın bu gözüm yaşı
Uzun yaşın soni ölmek
Döner ağlamağa gülmek
Seni sevmek seni bilmek
Kurutmaz ta ebed yaşı
Seni her dem gören sensin
Kamu alan viren sensin
Bu nakşı gösteren sensin
Ki sensin cümle nakkaşî
Bu cümle nakşı sen yazdın
Çu yüzde rengi sen ezdin
Kamu yerlerde sen düzdün
Kalem birle gözi kaşı
Gözüm her dem seni gözler
Dili her dem seni söyler
Yunus her dem seni söyler
Onulmaz yüreği başı
|
