MEVZUU:
Ehllüllaha taan eden (kötü söyleyen) kimseleri hicvetmenin cevâzı ve onları zemmetmenin iyiliği beyanındadır.
NOT:
İMAM-I RABBANİ Hz. bu mektubu, Cafer Beğ Tehani'ye yazmıştır.
***
Mübarek mektup gelmesi ile şeref verdi.
Fukara ahvalini gözettiğiniz, huzuru ve gaybeti bir bildiğiniz için; Sübhan Allah size selâmet ihsan eylesin.
***
Ey Mahdum,
Kureyş kâfirleri, Ehl-i İslâm'ı hicvedip onlara sövmeye başladıkları zaman; ki bu: Onların son derece hizlanda kalışlarını ve saadetten mahrumiyetlerini belirtiyordu. İşte o zaman, Resulûllah (ﷺ) efendimiz, bazı İslâm şairlerine emir verdi ki: Şerli kâfirleri hicvedeler..
Bu emri alan şair, Resulûllah (ﷺ) efendimizin huzurunda minbere çıkar; topluluk içinde şiirler söyleyerek kâfirleri hicvederdi. O böyle şiirler söylerken, Resulûllah (ﷺ) efendimiz şöyle buyururdu:
– «O kâfirleri hicve devam ettiği süre, ruh'ül-kudüs (Yani: Cebrail) onunla beraberdir.»
***
Bilmiş olasın ki,
Halkın levmi (kötülemesi) ve ezâsı (eziyeti), aşk erbabının ganimetleri arasındadır. Allah'ım, bizi onlardan eyle.. Seyyid'ül-mürselin hürmetine..
Ona ve âline salât ve selâm.
