Bu mektup, Muhammed Çetrî’ye yazılmıştır. Sünnete uymak lazım olduğunu bildirmekte ve tasavvufu methetmektedir: Allahü teâlâ sizi Muhammed aleyhisselama tam uymakla şereflendirsin ve Muhammed Mustafa’nın “aleyhi ve alâ âlihi minessalevâti efdalühâ ve minettehıyyâti ekmelühâ” sünnetlerinin süsü ile ziynetlendirsin!

İhsan etmiş olduğunuz latif mektubunuzu okumakla şereflendik. Büyüklerimize olan imanınızı ve sevginizi yazıyorsunuz. Bunu okuyunca Cenab-ı Hakk’a hamd eyledim. Allahü teâlâ bu yolun [yani tarikatın] büyüklerinin bereketi, faydası ile size sonsuz yükselmeler nasip eylesin! Bunların yolu her şeyden kıymetlidir; Sünnet-i seniyyeye uymaktır “alâ sâhibihessalâtü vesselâm”. Bu fakire bu yol sayesinde çok zamandan beri ilimleri, marifetleri, hâlleri, makamları nisan yağmuru gibi yağdırdılar. Allahü teâlânın ihsanı ile yapacaklarını tam yaptılar.

Şimdi bütün arzum, Peygamberimizin “s.a.v” unutulmuş sünnetlerinden birini meydana çıkarmaktır. Tasavvufun hâlleri ve mevacidi [kendinden geçmek], heyecan ve zevk isteyenlerin olsun! Yapılacak en mühim iş; batını [kalbi, ruhu] büyüklerin sevgisi ile yaşatıp zahiri [hisleri, hareketleri] sünnetlere uymakla süslemektir.

Farsça mısra tercümesi:
İş budur, bundan başkası hiçtir!

Beş vakit namazı, vakitleri girer girmez kılmalıdır. Yalnız yatsı namazını kış aylarında gecenin ilk üçte birine kadar geciktirmek müstehaptır. Bu işte bu fakirin iradesi elinde değildir. Namazları vakit girince kıl kadar geciktirmek istemiyorum. İnsanlık icabı aciz kalındığı zamanlar tabii müstesnadır.

Abdulkadir Akçiçek Tercümesi