Bu mektup da Şeyh Abdülvehhab’a yazılmıştır. Bir seyyide yardım etmesini dilemektedir:

Bereketleri çok olan kıymetli seyyidler “rh.a.im”, din ve dünya efendisinin “aleyhi ve alâ âlihissalevâtü vettehıyyât” zerrelerini taşıdıkları için kırık kalem ve kısa dil ile hâllerini bildirmekten ve kendilerini övebilmekten çok yüksektirler. Ancak saadete kavuşmaya sebep olacağını düşünerek bu işe kalkışılabilir. Belki de onları ağzına almakla şereflenmeyi ve onlara karşı sevgi beslemek emrini yerine getirmek için bu büyük işe kalkışılır. Ya Rabbi! Peygamberlerin efendisi hürmeti için “aleyhi ve alâ âlihi ve aleyhimüssalâtü vesselâm” o sevgilileri bizim de sevmemizi nasip eyle!

Bu mektubu getiren Mir Seyyid Ahmed, Samane şehri seyyidlerindendir. İlim öğrenmekte, İslamiyet’e sımsıkı sarılmaktadır. Geçim sıkıntısından dolayı oraya gelmiştir. Yüksek kapınızda yer varsa kendisi çok yakışır ve uygun olur. Eğer yer yoksa sevenlerinizden birine gönderirseniz geçim sıkıntısından kurtarılmış olur. Hizmetçilerinizin fakirlere ve muhtaçlara olan yardımlarını iyi bildiğimden, hele çok kıymetli seyyidlerin imdadına yetişilmesi için birkaç kelime yazmaya kalkıştım. Yola çıkarken izin alma saadetine kavuşamadı ise de bizi sevenlerdendir. Allahü teâlâ sevgisini ve ihlasını artırsın! Daha uzun yazmak saygısızlığından çekindim.

Abdulkadir Akçiçek Tercümesi