"Bu mektup, Mirza Bedîüzzaman’a “rh.a.” yazılmıştır. Fakirleri sevmek, onlara iyilik etmek ve İslamiyet’e uymak lazım olduğu bildirilmektedir:

Şerefli mektubunuz ve latif yazılarınız geldi. Allahü teâlâya hamd olsun!

Okuyunca, fakirlere sevginiz ve bağlılığınız anlaşıldı. Çünkü bu sevgi, saadetin sermayesidir. Onlar, Allahü teâlânın celisleridir (dostlarıdır), hep O'nunla birliktedirler. [Çünkü (Buhârî) ve (Müslim)’de bildiriliyor. Bir hadis-i kudside: (Ben kulumun zannettiği gibiyim. Kulum beni zikrederken, ben muhakkak onun ile beraber bulunurum) buyuruldu.] (Onlarla birlikte olanlar şakî olmaz) buyuruldu. [Bu hadis-i şerif, (Buhârî) ve (Müslim) sahihinde yazılıdır. Onları bulamayıp kitaplarını okuyanlar da şakî olmaz.] Resulullah’ın “sallallahü teâlâ aleyhi ve sellem”, kâfirlere galip gelmesi ve işlerin kolaylaşması için muhacirlerin fakirleri hürmetine dua buyurduğu; [Taberânî’de ve Ebû Nuaym ile Hafız-ı Münzirî’nin “rh.a.” (Tergib) kitabında] bildirilmektedir. Peygamberimiz “aleyhissalâtü vesselâm” muhacirlerin fakirlerinin şanlarını bildirmek için: (Saçları karışmış çok kimse vardır ki kapılardan kovulurlar. Allahü teâlâya yemin etseler, yemin ettikleri şeyi elbette yaratıp verir) buyurdu.

Ey mesut insan! Kıymetli mektubunuzda “Dünya ve ahiretin sahibi...” yazmışsınız. Bu söz ancak Allahü teâlâ için söylenir. Elinden hiçbir şey gelmeyen bir köle, nasıl olur da herhangi bir bakımdan sahibi ile ortaklığı arayabilir? Sahibi olmak yolunu tutabilir? Hele ahirette... İster hakikat olarak isterse mecaz olarak düşünülsün, malik ve sahip yalnız Allahü teâlâdır. Hak teâlâ kıyamet günü: (Bugün, mülk kim içindir?) buyurur. Cevap olarak yine kendisi: (Kahhâr, Galip olan bir Allah içindir) buyurur. O gün kullar için korkudan sığınmaktan başka bir şey yoktur. Pişmanlıktan, şaşkınlıktan başka bir şey yapamazlar. Allahü teâlâ o günün şiddetini, kulların sıkıntısının çokluğunu bildirmek için Hac suresinin birinci ayetinde mealen: (O günün zelzelesi çok büyük şeydir. O gün kadınlar memedeki çocuklarını unuturlar. Hamile hatunlar çocuklarını düşürürler. İnsanlar sarhoş olmuşlar sanılır. Onlar sarhoş değildir. Fakat, Allahü teâlânın azabı çok şiddetlidir) buyuruldu.

Farsça iki beyit tercümesi:

Sorulur o gün işlerden, sözlerden,
Kalbi titrer Nebîlerin korkudan.

Enbiyânın şaşırdığı bir yerde,
Günâhlara özür bulmak nerede?

Nasihatlerin başı şudur ki; İslamiyet’in sahibine “aleyhissalâtü vesselâmü vettehıyye” uymak lazımdır. Resulullah’a uymayanlar ahirette azaptan kurtulamaz. Bundan sonra dünyanın süslerine düşkün olmamak, varlığına ve yokluğuna aldırış etmemek lazımdır. Çünkü Allahü teâlâ dünyayı sevmez, ona kıymet vermez. Bunun için kulun dünyalığı olmaktansa olmaması daha iyidir. Dünyanın kimseye fayda vermediğini ve elden çabuk çıktığını herkes bilmekte, hatta görmektedir. Dünyanın malına, mevkisine düşkün olanların, bunlara kavuşmak için uğraşıp da ansızın hepsini bırakıp gidenlerin hâlini görerek ibret alınız! Allahü teâlâ bizi ve sizi Peygamberlerin en üstününe “aleyhi ve alâ âlihissalâtü vesselâm” uymakla şereflendirsin! Amin.

Abdulkadir Akçiçek Tercümesi