"Bu mektup, İskender Han-ı Lodî’ye yazılmıştır. Masivayı unutmadıkça kalbin selamet bulamayacağı bildirilmektedir:

Hak teâlâ, hep kendisi ile bulundursun. Kendisinden başkası ile olmaya bırakmasın. Miraç gecesi, gözü Allahü teâlâdan hiç ayrılmayan insanların en üstünü hürmetine, bu duamızı kabul buyursun “aleyhi ve alâ âlihissalevâtü vetteslîmât”! Bize ve size her şeyden önce lazım olan şey, kalbi Allahü teâlâdan başka şeylerin hepsinden kurtarmaktır. Kalbin bu selamete kavuşabilmesi için Hak teâlâdan başka hiçbir şeyin kalpten geçmemesi lazımdır. Kalpten hiçbir şeyin geçmemesi için de masivayı yani Allahü teâlâdan başka her şeyi unutmak lazımdır. Bunları unutmaya (Fena) denir.

Bu yolun büyükleri buyuruyorlar ki: “Allahü teâlâdan başka herhangi bir şeyi kalpten geçirmek için uğraşılsa, hiç geçmemelidir.” İş bu dereceye varmadıkça kalp selamet bulamaz. Bugün bu nimete kavuşan kimse Anka kuşu gibidir. Yani yoktur. Hatta buna inanacak kimse de kalmamıştır.

Nimete kavuşanlara nimetler afiyet olsun,
Zavallı fakir âşık, birkaç damla ile doysun.

Daha çok ne yazayım? Önceniz ve sonunuz selamet olsun!

Abdulkadir Akçiçek Tercümesi