"Bu mektup, Cemâleddîn’e yazılmıştır. Çeşitli hâllerin hasıl olmasına kıymet verilmediği bildirilmektedir:

Hâllerin değişmesi o kadar kıymetli değildir. Kalbe gelenlere ve gidenlere, söylenilenlere ve işitilenlere bağlanmamalıdır. Aranılan şey başkadır. O görülmez, kalp ile müşahede edilmez. O’ndan söz edilmez ve işitilmez. Böyle şeylerden münezzehtir, müberradır. Salikleri, çocuklar gibi bu yolun cevizleri ve kozalakları ile oyalarlar. Çok yüksekleri aramalıdır.

İş bunlardan başkadır; bunlar hep rüya ve hayaldir. Bir kimse rüyada kendini padişah görebilir; fakat gerçekte padişah değildir. Fakat bu rüya bir ümit uyandırır. Nakşibendiyye tarikatında rüyalara kıymet verilmez. Şu beyit onların kitaplarında yazılıdır.

Farsça beyit tercümesi:
Güneşin kölesiyim, yalnız onu anarım.
Geceyi, rüyaları, hep arkaya atarım.

Hâllerden bir hâl gelir ve geçerse, sevinmeye ve üzülmeye değmez. Anlaşılamayan maksadın hasıl olmasını beklemelidir.

Vesselâm.

Abdulkadir Akçiçek Tercümesi