"Bu mektup, Afganistanlı Hacı Hıdır’a yazılmıştır. Namaz kılmak şerefinin yüksekliğini bildirmektedir ki bunu nihayete yetişen büyükler anlayabilir:

Kıymetli mektubunuz geldi. İçindekiler anlaşıldı. İbadetlerden zevk duymak ve bunların yapılması güç gelmemek, Allahü teâlânın en büyük nimetlerindendir. Hele namazın tadını duymak, nihayete yetişmeyenlere nasip olmaz. Hele farz namazların tadını almak, ancak onlara mahsustur. Çünkü nihayete yaklaşanlara, nafile namazların tadını tattırırlar. Nihayette ise yalnız farz namazların tadı duyulur. Nafile namazlar zevksiz olup, farzların kılınması büyük kâr ve kazanç bilinir. Farsça mısra tercümesi: "Bu iş büyük nimettir, acaba kime verirler?"

[Nafile namaz; farz ve vacipten ziyade, başka namazlar demektir. Beş vakit namazın sünnetleri ve diğer vacip olmayan namazlar hep nafiledir. Müekked olan ve olmayan bütün sünnetler nafiledir. (Dürr-ül-muhtar, İbni Âbidîn, Halebî ve saire).]

Namazların hepsinde hasıl olan lezzetten nefse bir pay yoktur. İnsan bu tadı duyarken nefsi inlemekte, feryat etmektedir. Ya Rabbî! Bu ne büyük bir rütbedir! Arapça mısra tercümesi: "Nimete kavuşanlara afiyet olsun!" Bizim gibi ruhları hasta olanların bu sözleri duyması da büyük bir nimettir ve hakiki saadettir. Farsça mısra tercümesi: "Bari kalbimize bir teselli olsun."

İyi biliniz ki dünyada namazın rütbesi ve derecesi; ahirette Allahü teâlâyı görmenin yüksekliği gibidir. Dünyada insanın Allahü teâlâya en yakın bulunduğu zaman, namaz kıldığı zamandır. Ahirette en yakın olduğu da "rü’yet" yani Allahü teâlâyı gördüğü zamandır. Dünyadaki bütün ibadetler, insanı namaz kılabilecek bir hâle getirmek içindir. Asıl maksat namaz kılmaktır. Saadet-i ebediyyeye ve sonsuz nimetlere kavuşmanızı dilerim.

Abdulkadir Akçiçek Tercümesi