"Bu mektup, Molla Abdürrahîm-i Müftî’ye yazılmıştır. Bu yolun büyükleri, yolculuğa Alem-i emrden başladıkları bildirilmektedir:

Allahü teâlâ bizi ve sizi İslamiyet'in caddesinde bulundursun (alâ sâhibihessalâtü vesselâmü vettehıyye)! Bu duaya âmîn diyen kuluna merhamet eylesin!

Bu yolun büyükleri (kaddesallahü teâlâ esrârehüm), bu yolculuğa Alem-i emrden başlamayı seçmişlerdir. Böyle ilerlerken Alem-i halk da birlikte geçilmektedir. Başka tarikatların büyükleri böyle yapmamıştır; onların yolculuğu Alem-i halktan başlamaktadır. Alem-i halk yolculuğunu bitirdikten sonra Alem-i emr yolculuğuna başlarlar ve cezbe makamına kavuşurlar. Bunun için bunların yolu yolların en kısası olmuştur. Başka yolların sonu bu yolun başında yerleştirilmiştir. Farsça mısra tercümesi: "Gül bahçemi gör de baharımı anla!"

Bu yüksek yolun talebelerinden birkaçı, yolculuğa Alem-i emrden başladıkları hâlde çabuk tesiri görünmüyor. Cezbenin başlamasında hasıl olan lezzeti, tatlılığı çabuk duyamıyorlar. Çünkü bunlardaki Alem-i emr, Alem-i halktan zayıf olmuştur. Alem-i emrin bu zayıflığı, cezbenin tadını duymalarını geciktiriyor. Bunların Alem-i emrleri, Alem-i halklarından daha kuvvetli oluncaya kadar bu duygusuzluk sürer gider.

Alem-i emrlerini kuvvetlendirmek için bu yola uygun olan ilaç; idare ve tasarruf kuvveti tam olan rehberin tam tasarrufu ve ilgisidir. Başka yollara uygun olan ilaç ise nefsin tezkiyesini ve ağır riyazetleri ve güç mücahedeleri İslamiyet'e uygun olarak yapmaktır. [Riyazet, nefsin isteklerini yapmamaktır. Mücahede, nefsin istemediği, ona zor gelen şeyleri yapmakdır. Nefs İslamiyet'e uymayı istemez.]

Tesirin ve lezzet duymanın gecikmesi, yaratılıştaki uygunluğun az olmasını göstermez. Yaratılışta tam uygun oldukları hâlde bu belaya tutulanlar çoktur. Vesselâm.

Gece gündüz dilimde salât-ü selâm,
O mübarek ruhuna, ey Fahr-ul-enâm!

Abdulkadir Akçiçek Tercümesi