"Bu mektup, Molla Tâhir-i Bedahşî’ye yazılmıştır. Tasavvuf yolunda olanın; Allah için aşağılık göstermesi, kulluk vazifelerini yapması, İslamiyet'e uyması, Sünnet-i seniyyeye yapışması ve günahlarını görüp korkması lazım olduğu bildirilmektedir:

Âlemlerin Rabbi olan Allahü teâlâya hamd olsun. Peygamberlerin efendisine salât ve selâm olsun. O’nun temiz Âline ve Ashâbının hepsine iyi dualar olsun! (sallallahü teâlâ aleyhi ve alâ Âlihi ve Ashâbihi ecma’în).

Biz fakirlerin; Allahü teâlâya karşı aşağılık ve küçüklük düşüncesi içinde olmamız, her şeyi O’ndan beklememiz, kalbi kırık, hep yalvarıcı ve O’na sığınıcı olmamız, kulluk vazifelerini yapmamız, İslamiyet'in dışına taşmamamız ve Sünnet-i seniyyeye sıkı sarılmamız lazımdır. Hayırlı işler yaparken niyetlerimizi düzeltmeliyiz. Kalplerimizi dünyaya düşkün olmaktan kurtarmalıyız. Her uzvumuz İslamiyet'e teslim olmalıdır. Ayıplarımızı görüp günahlarımızın çokluğunu düşünüp Allahü teâlânın intikam almasından korkmalıyız. İyiliklerimizi az görmeli, günahlarımız az olsa da çok bilmeliyiz.

Şöhret sahibi olmaktan, insanlar arasında iyi tanınmaktan çok korkmalı, titremeliyiz. Peygamberimiz (s.a.v): "Din veya dünya işlerinde iyi tanınarak parmakla gösterilmek, bir kimseye zarar olarak yetişir. Bu zarardan ancak Allahü teâlânın koruduğu kurtulabilir" buyurdu. İnsan; niyeti ve işleri ne kadar halis ve iyi olsa da kendini kusurlu ve kabahatli bilmelidir. Tasavvuf yolunda ele geçen nimetlere, hâllere, zevklere güvenmemeli; ne kadar doğru ve İslamiyet'e uygun olsalar da bunlara özenmemelidir. Dine yaptığı hizmetlere, İslamiyet'i kuvvetlendirmesine ve insanların doğru yola gelmelerine sebep olmasına güvenmemeli ve bunlarla övünmemelidir.

Bu güzel işleri kâfirler ve facirler de yapabilir. Resûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem): "Çok olur ki, Allahü teâlâ bu dinini facir kimse ile kuvvetlendirir" buyurdu. Dinini öğrenmek, Allahü teâlânın rızasına kavuşmak için gelenleri; arslan ve kaplan gibi zararlı bilmeli, bunun kendi harablığına sebep olmaması için çok korkmalıdır. Talebe gelince kendinde sevinç duyarsa, bunu küfür ve şirk bilmelidir. Hemen tövbe ve istiğfar ederek bu sevinci gidermelidir; onun yerine korku ve üzüntü yerleşinceye kadar uğraşmalıdır. Hele talebenin malında gözü olmaktan, ondan fayda beklemekten çok sakınmalıdır. Böyle olursa talebe istifade edemez ve pîrin harap olmasına sebep olur. Çünkü bu yolda yalnız halis din isterler. Zümer suresinin üçüncü ayetinde mealen: "Biliniz ki, Allahü teâlâ için olan din, yalnız O’nun için olan halis dindir" buyuruldu.

Allahü teâlânın katında şirke hiçbir suretle yol yoktur. Kalbe gelen her sıkıntı ve karartı; tövbe, istiğfar, pişmanlık ile ve Allahü teâlâya sığınarak kolayca giderilebilir. Fakat bu alçak dünya için gelen karartı ve leke, kalbi büsbütün karartır, harap eder; bunu temizlemek çok güç olur. Resûlullahın (s.a.v): "Dünyaya düşkün olmak, günahların başıdır" hadis-i şerifi çok doğrudur.

Allahü teâlâ bizi ve sizi dünyaya düşkün olmaktan kurtarsın! Dünyaya düşkün olanları sevmekten ve onlarla arkadaşlık etmekten, düşüp kalkmaktan korusun! Çünkü o öldürücü zehirdir, iyileşmez bir hastalıktır, büyük beladır ve bulaşıcı hastalıktır. Akıllı kardeşim Şeyh Hamid yanınıza gelmektedir. O’ndan işiteceğiniz yeni, taze haberlerin kıymetini biliniz. Gerisini buluşunca bildiririm.

Abdulkadir Akçiçek Tercümesi