"Bu mektup, Seyyid Ferid (rh.a.) hazretlerine yazılmıştır. Ehl-i sünnet itikadına göre inanmak lazım olduğu, fıkıh bilgilerini öğrenmenin ehemmiyeti bildirilmektedir:

Allahü teâlâ yardımcınız olsun! İşlerinizi kolaylaştırsın! Ayıp ve çirkin olan şeylerden korusun! Akıl ve baliğ olan erkeğin ve kadının birinci vazifesi, Ehl-i sünnet âlimlerinin yazdıkları akaid bilgilerini öğrenmek ve bunlara uygun olarak inanmaktır. Allahü teâlâ, o büyük âlimlerin çalışmalarına bol bol sevap versin! Âmin. Kıyamette Cehennem azabından kurtulmak, onların bildirdiklerine inanmaya bağlıdır. Cehennemden kurtulacak olanlar, yalnız bunların yolunda gidenlerdir. Resûlullahın (sallallahü aleyhi ve sellem) ve Ashâbının (rıdvânullahi aleyhim ecma’în) yolunda gidenler, yalnız bunlardır.

Kitaptan yani Kur’ân-ı Kerîm’den ve Sünnetten yani hadis-i şeriflerden çıkarılan bilgiler içinde kıymetli ve doğru olanlar, yalnız bu büyük âlimlerin Kitaptan ve Sünnetten anlayıp bildirdikleri bilgilerdir. Çünkü her bid’at sahibi yani her reformcu ve her sapık kimse; bozuk düşüncelerini kısa aklı ile Kitaptan ve Sünnetten çıkardığını söylüyor. Ehl-i sünnet âlimlerini (rh.a.im ecma’în) gölgelemeye, küçültmeye kalkışıyor. Demek ki Kitaptan ve Sünnetten çıkarıldığı bildirilen her sözü, her yazıyı doğru sanmamalı; yaldızlı propagandalarına aldanmamalıdır.

Ehl-i sünnet vel-cemâ’at âlimlerinin bildirdiği doğru itikadı açıklamak için büyük âlim Tür Püştî (rh.a.) hazretleri bir kitap yazmıştır. (El-mu’temed) adındaki bu kitabı çok kıymetlidir ve açık yazılmıştır; kolayca anlaşılabilir. Toplandığınız zamanlarda bu kitabı okuyunuz. Fakat bu kitapta her bilgi mantık yolu ile ispat edilmiş olduğundan uzamış ve genişlemiştir. Öğrenilmesi ve inanılması herkese çok lazım olan bilgileri kısaca anlatan bir kitap olsaydı daha uygun ve daha faydalı olurdu. Bu arada fakirin de Ehl-i sünnet vel-cemâ’at itikadını kısa ve açık olarak yazmak hatırına geldi. Eğer yazmak nasip olursa size de gönderirim.

İtikadı düzelttikten sonra helal, haram, farz, vacip, sünnet, mendup, mekruh olan şeyleri de fıkıh kitaplarından öğrenmek ve her işi bunlara göre yapmak da lazımdır. Talebeden birkaçına emir buyurunuz da Farsça dilinde yazılmış fıkıh kitaplarından birisini toplandığınız zaman okusunlar. (Mecmû’a-i Hânî) ve (Umdet-ül-islâm) adındaki kitapları okumak çok uygun olur.

Allah korusun, itikad edilecek şeylerde bir sarsıntı olursa kıyamette Cehennemden hiç kurtulmak olmaz. İtikad doğru olup da işlerde gevşeklik olursa tövbe ile ve belki tövbesiz de affolunabilir. Eğer affolunmazsa Cehenneme girse bile sonunda yine kurtulur. Görülüyor ki işin aslı ve temeli itikadı düzeltmektir. Hâce Ubeydüllah-i Ahrâr (kaddesallahü teâlâ sirrehül’azîz) buyurdu ki: (Bütün iyi hâlleri ve buluşları bize verseler fakat Ehl-i sünnet vel cemâ’at itikadını kalbimize yerleştirmeseler, hâlimi harap, istikbalimi karanlık bilirim. Eğer bütün harablıkları, çirkinlikleri verseler ve kalbimizi Ehl-i sünnet itikadı ile süsleseler hiç üzülmem). Allahü teâlâ, bizi ve sizi Ehl-i sünnet itikadından ayırmasın! İnsanların efendisi hürmetine (aleyhissalâtü vesselâm) duamızı kabul buyursun! Âmîn!

Lahor’an gelen bir talebe, Şeyh Ciyû’nun [yani Şeyh Ferîd hazretlerinin] eski Nahhâs Camii’nde cuma namazı kıldığını söyledi. Meyân Refi’uddîn, Şeyh’in iltifatına kavuştuktan sonra, Kadı Şeyh Ciyû’nun kendi bahçesinde bir cami yaptırdığını söyledi. Böyle haberleri işittiğimiz için Allahü teâlâya hamd olsun! Allahü teâlâ böyle iyi işleri artırsın! Saygı taşıyanlarınız, böyle haberleri işitince çok, hem de pek çok sevinmekteyiz.

Muhterem Seyyid hazretleri! Bugün Müslümanlar kimsesiz kaldı. İslamiyet’e yardım için bugün bir çiteyl [yani ufak bir gümüş] vermek, binlerce altın vermiş gibi kıymetli olur. Hangi talihli kimseye bu büyük nimeti ihsan ederlerse ona müjdeler olsun! Dinin yayılmasına, İslamiyet’in kuvvetlenmesine çalışmak her zaman iyidir ve kim olursa olsun böyle çalışan, cihat sevabına kavuşur. Fakat İslam düşmanlarının her yandan saldırdığı bu zamanda, Ehl-i beyt-i nebevîden olan siz kahramanların (rahmetullahi teâlâ aleyhim ecma’în) yardım etmesi elbette daha iyi ve daha güzel olur. Çünkü Allahü teâlâ, İslamiyet gibi en büyük nimetini kullarına sizin yüksek ceddiniz ile gönderdi. Sizin yardımınız, kendi yaptığı şeye yardım etmek olur; başkalarının yardımı ise böyle olmaz. Resûlullah’a (aleyhi ve alâ âlihi minessalevâti efdalühâ ve minettehıyyâti vetteslîmâti ekmelühâ) tam vâris olabilmek, bu büyük işi yapmakla olur.

Resûlullah (sallallahü aleyhi ve sellem) Ashâbına karşı buyurdu ki: (Siz öyle bir zamanda geldiniz ki Allahü teâlânın emirlerinin ve yasaklarının onda birini yapmaz iseniz helak olur, Cehenneme gidersiniz. Sizden sonra öyle Müslümanlar gelecek ki Allahü teâlânın emirlerinin ve yasaklarının onda birini yapabilseler Cehennemden kurtulurlar). İşte bizim zamanımız o zamandır ve müjdelenenler de şimdiki Müslümanlardır.

Farsça beyit tercümesi:
Saadet topu ortaya kondu,
Topu kapan yok, erlere n’oldu?

Bu yakınlarda melun Guvendval kâfirinin öldürülmesi çok güzel oldu. O’nun ölümü, Hinduların burunlarının kırılmasına sebep oldu. Ne niyetle olursa olsun, niçin öldürüldü ise öldürülsün; İslam’a saldıranların alçalması Müslümanlar için bir kazançtır. O kâfir öldürülmeden önce rüyada devlet reisimizin kâfirlerin liderlerinin başını kestiğini görmüştüm. Doğrusu o kâfir düşmanların önderi ve kâfirlerin şeflerinden idi. Allahü teâlâ o alçakları yardımsız bıraksın!

İslamiyet’in ve Müslümanların yükselmesi; kâfirlerin ve kâfirliğin kıymetten düşmesine, aşağı olmasına bağlıdır. Allahü teâlâ zimmîlerden cizye almayı emreyledi. Onlardan bu vergiyi almak onları aşağı kılmak içindir. Kâfirler ne kadar yükselirse Müslümanlar da o kadar alçalır. Bu inceliği iyi anlamalıdır. Çok kimse bu bağlılığı anlayamıyor, bu yüzden dinlerini yıkıyorlar. Tevbe suresinin yetmiş üçüncü ayetinde mealen: (Ey sevgili Peygamberim "s.a.v"! Kâfirlerle ve münafıklarla cihat et, dövüş! Onlara sert davran!) buyuruldu. Kâfirlerle dövüşmek, onlara sert davranmak dinde zaruri lazımdır; yani imanın şartıdır.

Geçen senelerde yayılmış olan kâfirlik alametlerinden şimdi ötede beride kalmış bulunması Müslümanlara çok ağır gelmektedir. Bugün her Müslüman’ın birinci vazifesi, o alçakların kötülüklerini ahbaplarına anlatmaktır ve küfür alametlerinin millet arasından kalkmasına çalışmaktır. Bu kötü alametlerin ötede beride görülmesi, belki de bunların kötülüğünü anlamamaktan ileri gelmektedir. Elinizden gelirse güvendiğiniz din adamlarına haber yollayınız; bu kâfirlik alametlerini millete duyursunlar. İslamiyet’in emirlerini bildirmek için harika işler yapmak, keramet sahibi olmak şart değildir. Bilenlerin bilmeyenlere öğretmeleri lazımdır. "Elimde gücüm, kuvvetim yoktu da İslamiyet’in yasak ettiği şeylerin kötülüklerini söyleyemedim" diyerek özür ve bahane ileri sürmek, kıyamette insanı azaptan kurtaramayacaktır.

İnsanların en iyileri olan Peygamberler (aleyhimüssalevâtü vetteslîmât) İslamiyet’in emirlerini, yasaklarını bildirirlerdi. Ümmetleri mucize isteyince: (Mucizeleri Allahü teâlâ yaratır. Bizim vazifemiz O’nun emirlerini bildirmektir) buyururlardı. Allahü teâlâ dilerse ümmetlere merhamet ederek inanmaları ve saadete kavuşmaları için o anda mucize yaratırdı. Her ne olursa olsun İslamiyet’i bildirmek, gençlere öğretmek, faydalarını açıklamak, düşmanların yalanlarını ve iftiralarını cevaplandırmak elbette lazımdır. Bilenler bildirmezlerse cezadan, azaptan kurtulamayacaklardır.

Bu vazifeyi yaparken fitne çıkarmamaya dikkat etmelidir. Dikkat ile çalışırken kendine bir sıkıntı gelirse bunu nimet bilmelidir. Peygamberler (aleyhimüssalevâtü vetteslîmât) Allahü teâlânın emirlerini bildirirlerken görmedikleri sıkıntılar, çekmedikleri işkenceler kalmadı. Onların en üstünü (aleyhim minessalevâti efdalühâ ve minettehıyyâti ekmelühâ) buyurdu ki: (Hiçbir Peygambere, benim çektiğim eziyet çektirilmedi).

Farsça beyit tercümesi:
Ömür geçti, derdimi anlatmak bitmedi,
Bitireyim artık, gece devam etmedi.

Vesselâm.

Abdulkadir Akçiçek Tercümesi