Divân-ı Hâzık - 10

Kâinât içre mukayyed görünür mutlak bana

بسم الله الرحمن الرحيم

1. Kâinât içre mukayyed görünür mutlak bana
Çeşme-i her zerre bir hurşîddir el-hak bana

2. Olmuşum kühsâr-ı gamda bî-karâr u pür-telâş
Vâdî-i sabr u sükûnu gösterir zanbak bana

3. Güller açıldı deyü tebşîr içün murg-ı seher
Eylemiş gülşenden ihdâ-yı bir yeşil yaprak bana

4. Kâr-gerdir vakt olur âciz tevângerden füzûn
Ferzden yeğdir yolunda olsa bir baydak bana

4. Çâre yok el çekmeye peymâneden mahbûbdan
Eylemiş rûz-ı ezel böyle tecellî Hak bana

5. Devlet-i hüsnünde sâir bendegânı şâdkâm
Cevr ü âzârı o şûhun münhasır ancak bana

6. Gam değil etmezse Hâzık ser-fürû ma’zûrdur
Nâ-şinâsân-ı suhandan bir iki ahmak bana

 

1. Kâinat içinde Mutlak Varlık (Allah) bana sınırlı görünür; doğrusu her zerrenin kaynağı bana bir güneştir.

2. Gam dağlarında kararsız ve telaşlı bir hale gelmişim; zambak ise bana sabır ve sükunet vadisini gösterir.

3. Seher kuşu (bülbül), 'güller açıldı' diye müjdelemek için gül bahçesinden bana yeşil bir yaprak hediye etmiş.

4. Zaman olur ki aciz olan, güçlü ve zenginden daha etkili iş görür; (sevgilinin) yolunda bir piyon olsa, bana vezirden (satrançtaki ferz) daha yeğdir.

5. Kadehten ve sevgiliden el çekmeye çare yok; Hak, ezel gününde kaderimi bana böyle tecelli ettirmiş (yazmış).

6. Güzellik devletinde (iktidarında) diğer köleleri mutludur; o şuhun (cilveli güzelin) eziyeti ve sıkıntısı ancak bana mahsustur.

7. Ey Hâzık! Sözden (şiirden) anlamayan bir iki ahmak bana baş eğmezse (saygı duymazsa) gam değildir, onlar mazurdur (anlamadıkları için kusurlarına bakılmaz).

بسم الله الرحمن الرحيم

۱- کائنات ایچره مقید کورینور مطلق بکا
چشمهٔ هر ذره بر خورشیددر الحق بکا

۲- اولمشـم کهسار غمده بی قرار و پر تلاش
وادیٔ صبر و سکونی کوسترر زنبق بکا

۳- کللر آچلدی دیو تبشیر ایچون مرغ سحر
ایلمش کلشندن اهدای بر یشل یاپراق بکا

٤- کارکر در وقت اولور عاجز توانکردن فزون
فرزدن یکدر یولنده اولسه بر بایداق بکا

٥- چاره یوق ال چکمیه پیمانه دن محبوبدن
ایلمش روز ازل بویله تجلی حق بکا

٦- دولت حسننده سایر بندکانی شادکام
جور و آزاری او شوخك منحصر آنجق بکا

٧- غم دکل ایتمزسه حاذق سر فرو معذوردر
ناشناسان سخندن بر ایکی احمق بکا

Laleler