1. Tîşe-zenlik oldı ancak pîşe-i irşâdımız
Bîsütûn etmez siperi himmet-i Ferhâdımız
2. Hüsn-i yâre eyledi rûz-ı ezel hayran bizi
Aşk-ı dilberden serişte eylemin bünyâdımız
3. Hıdmetinden çerh-i gerdân eyleyür fânûs-ı vâr
Hayli âteş-pâre çıktı âh-ı âteş-zâdımız
4. Leşker-i gam pâymâl eyledi diyâr-ı جسممز
Kaldı lutf-ı sâkı gül-çehreye imdâdımız
5. Câm mile خاطرك وسواسندن ايله خلاص
Pîr-i mızden boyledir Hâzık bezm irşâdımız
1. Doğru yolu gösterme işimiz (pîşe-i irşâdımız) sadece baltayla vurmak (tîşe-zenlik) oldu;
Ferhat'ın himmeti Bîsütun dağını kendine siper etmez.
2. Sevgilinin güzelliği, ezel gününde bizi hayran eylemiştir;
Temelimizi (bünyâdımızı) dilber aşkından ipucu alarak (serişte eylemin) kurduk.
3. Dönen felek, hizmetinden ötürü bizi adeta bir fanus gibi döndürür;
Ateşten doğan (âteş-zâd) ahımızdan dışarıya hayli kıvılcım (âteş-pâre) çıktı.
4. Gam askeri beden ülkesini ayaklar altına alıp çiğnedi;
Elimizde bir tek gül yüzlü sâkînin lütfundan imdat kaldı.
5. Kadeh ile gönlün vesvesesinden (kurtulup) halas ol;
Ey Hâzık, bizim irşat meclisimiz pirimizden böyle gördü (öğrendi).
بسم الله الرحمن الرحيم
١- تيشه‌زنلك اولدى انحق پيشه ارشادمز
بيستون ایتمز سپری همت فرهادمز
٢- حسن یاره ایلدی روز ازل حیران بزی
عشق دلبردْن سرشته ایلین بنیادمز
٣- حدتندن چرخی گردان ایدر فانوس‌وار
خیلی آتشپاره چقدی آه آتشزادمز
٤- لشكر غم پایمال ایتدی دیار جسممز
قالدی لطف ساقی گلچهره‌یه امدادمز
٥- جام میله خاطرك وسواسدن ایله خلاص
پیر مزدن بویله‌در حاذق بزم ارشادمز