Divân-ı Hâzık - 117

Ser-pençemizle şâne-zen-i perçem olmışuz

1. Ser-pençemizle şâne-zen-i perçem olmışuz
'Ukde-küşây-ı zülf-i ham-ender-ham olmışuz

2. Maktû'dur enâml ankârın bî-rem
Yüz husn-i Yûsuf'ı körîye melzem olmışuz

3. Hûn-i cigerden eyledi lebrîz câmımız
Sehv etmemiş ogazelere hemdem olmışuz

4. Yoq kûy-ı yâre varmağa Hâzık tavânımız
Hımyâze-i mahabbet ile sersam olmışuz

1. Pençemizle (gücümüzle) sevgilinin perçemine tarak vuranlardan olmuşuz;
Kat kat kıvrılan o zülfün düğümlerini çözenler olmuşuz.

2. Parmaklarımız kesilmiştir, (buna rağmen) anka kuşuna hemdem olmaktan çekinmeyiz;
Yusuf'un güzelliğini kör gözlere merhem kılmışız.

3. Ciger kanımız kadehimizi ağzına kadar doldurmuştur;
Yanılgı eseri değildir, o gazellere (güzelce) yoldaş olmuşuz.

4. Ey Hâzık, yârin sokağına varmaya artık taatimiz (gücümüz) kalmadı;
Muhabbet esnemesinden (mahmurluğundan) başımız dönmüş, serseri olmuşa dönmüşüz.

بسم الله الرحمن الرحيم

١- سرپنچه‌مزله شانه زن پرچم اولمشیز
عقده‌کشای زلف خم اندرخم اولمشیز

٢- مقطوعدر انامل انكارن بریم
يوز حسن يوسفی کوریه ملزم اولمشیز

٣- خون جگردن ایله‌دی لبریز جاممز
سهو ایتممش اوغهزه‌لره همدم اولمشیز

٤- يوق كوی یاره وارمه‌غه حاذق توانمز
خمينازه محبت ایله سرسم اولمشیز

Laleler