1. Nihâl-i ma'siyetün meyvesi melâmet imiş
Bu gülistânümüzün hâsılı ندامت imiş
2. Gurûr-ı nefs ile müstağrak-ı ma'âsî iken
Kulum didiki Hudâ'nın bize 'inâyet imiş
3. Tarîk-i 'ışkda vuslatı nihâyet ânlardım
Nihâyeti bu tarîkatin mekr bedâyet imiş
4. Henüz havâtırı dilden çıkarma deryûhse
Huzûr-ı kalb ile her-hâlimiz 'ibâdet imiş
5. Karargâhı hemîşe saray-ı köklük iken
Kanı o mah diyü jest ve vech-i cehâlet imiş
6. Riyâz-ı hüsn-i cinândan numûne istersen
Safâ-yı hâtır ile köşelâ-yı kanâ'at imiş
7. O tâb-kâre-i vuslat hemîşe erzânî
Rakîbe âdet olanlar bize قباحت imiş
8. Sühan beyân ide men hâl râzmen Hâzık
Hemân münâsib olan şikûeden ferâgat imiş
1. Günah ağacının meyvesi kınanmak (melâmet), bu gül bahçemizin ürünü ise pişmanlıkmış (nedâmet).
2. Nefis gururuyla günahlara batmışken, (Allah'ın) "Kulum" demesi bize ne büyük bir inayetmiş.
3. Aşk yolunda vuslatı (işin) sonu zannederdim; meğer bu yolun sonu, başlangıçtaki hile imiş.
4. Kalp huzuru olduktan sonra, hatıraları gönülden çıkarmasan da her hâlimiz ibadetmiş.
5. Gönül sarayı daima orası iken, "Nerde o ay?" diyerek aramak cehalet yüzüymüş.
6. Cennetin güzellik bahçesinden bir numune istersen, o, gönül ferahlığı ve kanaat köşesymiş.
7. Vuslatın o parlaklığı daima layıktır; rakiplere âdet olan şeyler bize ise birer kabahatmiş.
8. Ey Hâzık, halinin sırrını sözle beyan et; bu durumda en uygun olan şey şikâyetçi olmaktan vazgeçmektir (ferâgat imiş).
بسم الله الرحمن الرحيم
١- نهال معصیتك میوهسی ملامت ايمش بو گلستانمزدك حاصلی ندامت ايمش
٢- غرور نفس ایله مستغرق معاصی ايكن قولوم دیدیكی خداك بزه عنایت ايمش
٣- طریق عشقده وصالی نهایت آكلردم نهایتی بو طریقك مکر بدایت ايمش
٤- هنز خواتری دلدن چقرمه دریوحسه حضور قلب ایله هر حالمز عبادت ايمش
٥- قرارگاهی همیشه سرای كوكلک ايكن قنی اوماه دیو جست و وجو جهالت ايمش
٦- رياض حسن جناندن نمونه استرسن صفای خاطر ایله گوشهء قناعت ايمش
٧- او تابكاره وصالك همیشه ارزانی رقیبه عادت اولانلر بزه قباحت ايمش
٨- سخن بیان ایده من حال رازمن حاذق همان مناسب اولان شکوه دن فراغت ايمش