Divân-ı Hâzık - 129

Gösterdi rûy-i dil-bere sûz ü gudâz şem'

1. Gösterdi rûy-i dil-bere sûz ü gudâz şem'
Yandı yaktı eyledi kerem niyâz şem'

2. Dün kice pîş-i gamzede ‘arz-ı hüner idüp
Şemşir bâz oldı kehi nîze bâz şem'

3. Sûzdan oldı perde-i fânusla halâs
Pervâveyi sıyânet etmişse nâz şem'

4. Hizmetde olmısdı hemîşe stâde-pâ
Hemvâre boyle olmızydı ser-firâz şem'

5. Rıxşân olur çırağ-ı xırd ibtilâ ile
Vermezdi şem'le olmese başında kâz şem'

6. Keçdi zebâne ğasbı sovndi âteşi
Pervâveden sabâh olıcaq kalıdı vaz' şem'

7. Cism-i meccün olıday tibbe hâzıka
Girye-kenân itdi bu şeb keşf-i râz şem'

1. Mum, sevgilinin yüzüne karşı yanıp yakılarak sızı ve eriyişini gösterdi;
Yandı, yaktı ve kerem edip niyaz eyledi mum.

2. Dün gece gamzenin önünde hüner gösterip;
Bazen kılıç oynatan (şemşir-bâz), bazen de mızrak oynatan oldu mum.

3. Yanmaktan (sûzdan) fanus perdesiyle kurtuldu;
Eğer naz, pervaneyi korumuşsa (sıyânet etmişse) odur mum.

4. Hizmette daima ayakta (stâde-pâ) dururdu;
Her zaman böyle başı dik ve yüce (ser-firâz) olmuştur mum.

5. Akıl çırağı imtihan ve belâ ile parıl parıl parlar;
Eğer başında fitili (kâzı) olmasaydı, şem' (ışık) vermezdi mum.

6. (Alevi) diline dolandı, öfkesi ve ateşi söndü;
Sabah olunca pervâneden geriye mumbaşının vaziyeti kaldı.

7. Mecnun'un bedeni hekimler için ibret olsun;
Ağlayarak bu gece sırrı keşfetti mum.

بسم الله الرحمن الرحيم

١- كوستردی روی دلبره سوز و كداز شمع یاندی یاقلدی ایلدی کرم نیاز شمع

٢- دون كیجه پیش غمزه ده عرض هنر ایدوب شمشیر باز اولدی کهی نیزه باز شمع

٣- سوزدن اولدی پرده فانوسله خلاص پروانه‌یی صیانت ايمش ایتسه ناز شمع

٤- خدمتده اولميدی هميشه ستاده‌پا همواره بویله اولمز ايدى سرفراز شمع

٥- رخشآن اولور چراغ خرد ابتلا ايله ویرمزدی شعله اولمسه باشنده كاز شمع

٦- كچدی زبانۀ غضبی صوندی آتشی پروانه‌دن صباح اولیچق كادی واز شمع

٧- جسمم كمكچون اولدی تبه دیو حاذقه
گریه کنان ایتدی بوشب كشف راز شمع

Laleler