Divân-ı Hâzık - 137

Ârif olmaz kişi peymâne-keşân olmayıcak

1. Ârif olmaz kişi peymâne-keşân olmayıcak
Terk-i nâmus ide men rind-i cihân olmayıcak

2. Âb-ı hayvân isede nûş edemem şehbâyı
Sâkî-i meclisimiz tâze civân olmayıcak

3. Mızrâğ oyını koyur me’reke âğûşumda
Sim-tenser siper-endâz miyân olmayıcak

4. Zâhirâ munkasif ahdâd ile ahvâl-i cihân
Nîk ü bed olmaz imiş yahşi yaman olmayıcak

5. Ne āsifte eden cezbeye der and Hâzık
Neylim dilber nâzikteri ān olmayıcak

1. Kişi kadeh çekenlerden (peymâne-keşân) olmayınca ârif olamaz;
Cihan rindi olmayınca namusu terk etmelidir.

2. Şarap (şehbâ) ab-ı hayat olsa bile onu içemem;
Meclisimizin sâkîsi taze bir civan olmayınca.

3. Mızrap oyunu kollarımı ve kucağımı doldurur;
Gümüş tenli, siper atan (siper-endâz) orta yerde olmayınca.

4. Zahiren cihanın halleri zıtlarla tutarsız görünür;
İyi ile kötü, yahşi ile yaman belli olmayınca iyice anlaşılmaz.

5. Ey Hâzık, insanı aşüfte edip cezbeden nedir?
Neyleyelim ki dilber olandan daha naziklidir.

بسم الله الرحمن الرحيم

١- عارف olmaz كشی پیمانه كشان اولمیجق ترك ناموس ايده‌من رند جهان اولمیجق

٢- آب حیوان ایسده نوش ايده‌مم صهبایی ساقیء مجلس‌مز تازه جوان اولمیجق

٣- مزراغ اوبنی قوپرت معرکه آغوشمده سیم تنلر سپر انداز میان اولمیجق

٤- ظاهرا منکشف اضداد ایله احوال جهان نیك و بد olmaz ايمش یخشی یمان اولمیجق

٥- نی آشفتە ایدن جذبه‌در آنجق حاذق
نیلیم دلبر نازکتری آن اولمیجق

Laleler