Divân-ı Hâzık - 142

Nâz ider pâdişeh-i dehre kemîn-bende-lerün

1. Nâz ider pâdişeh-i dehre kemîn-bende-lerün
Sar-ferû eylemez eflâke ser-efkende-lerün

2. Berk-i bârânı seyr eyleyen aklar ebrün
Sokı ker-yânlığım işmiş na-mahal xende-lerün

3. Sıklet-i harf temennâye tahammül eylemen
Kâtı naziktir olur aşüdesy nazende-lerün

4. Ne 'aceb eylese merde-delânı ihyâ
Dem-i Îsî gibidir nâle-i şeb-zende-lerün

5. Kıkne ğayrı ilede renk xicâletdendir
Âb-ı rûy 'arak-ı cebhesi şermende-lerün

6. Va'd-küny ile olsuni bene mesrûr ile
Aldanur müjde-i vaslıyle ferîbende-lerün

7. Hâzık ârâm rebâder suxun nükte-veran

1. Devrin padişahına, onun gizli bendeleri (köleleri) naz eder;
Baş eğmiş olanlar göklere bile baş eğmezler.

2. Bulutun yağmur şimşeğini seyreden akıllılar;
Yersiz gülüşlerin (hende-lerin) ne anlama geldiğini bilirler.

3. Dilek harfinin sıkletine tahammül edemem;
Naz edenlerin âşüftesi pek naziktir.

4. Geceleri uyanık kalanların (şeb-zende-lerin) iniltisi İsa'nın nefesi gibidir,
Ölü kalpli insanları diriltmesine şaşılır mı?

5. Başkasıyla olan renk kızarıklığı utancındandır;
Utananların alın terinin suyu yüz suyu (âb-ı rûy) gibidir.

6. Vaatlerle bana neşeli olsun;
Aldatıcıların vuslat müjdesine aldanılır.

7. Ey Hâzık, nükte bilenlerin sözü gönle huzur verir...

بسم الله الرحمن الرحيم

١- ناز ايدر عالمه کمين بنده لرك
سر فرو ايلـمز افلاکه سر افكنده لرك

٢- برق بارانی سیر ايلين آكلر ابرك
صوكی كریانلغیم ایـمش نابمحل خنده‌لرك

٣- ثقلت حرف تمنايه تحمل ايده‌من
قتی نازك‌تر اولور عشوه سی نازنده لرك

٤- نه عجب ایلرسه‌ مرده دلانی احيا
دم عيسی كبيدر ناله‌ سی شب زنده لرك

٥- ككنه غیري ایله‌ده رنگ خجالتدندر
آب روی عرق جبهه‌سی شرمنده لرك

٦- وعدكون ايله اولسون بنه مسرور ايله
آلدانور مژده وصلکله فريبنده لرك

٧- حاذق آرام ربادر سخن نكته‌وران

Laleler