1. Kasr-ı gerdûnı geçer sâyesi mey-hânemüzün
Sâğar-ı hûre düşer pertov-i peymâne-nüzün
2. Âh kim olmsa ahyâr nifâkı mâni'
Mili vardur bilürüz vuslata cânâne-nüzün
3. Kengesir xâtır nâşâd keşâyiş bolmz
Kencedir şenligi ancak dil vîrâne-nüzün
4. Harf endâzı erbâb xırd nese kerk
Senk taflanuke ol ev pervâne-i dîvâne-nüzün
5. Olhelmm mıngle sâğar-mîser Hâzık
Ne qedr olse de kermiyeti kâşâne-nüzün
1. Meyhanemizin gölgesi feleğin kasrını geçer;
Kadehimizin parıltısı hurilerin kadehine düşer.
2. Ah ki yabancıların nifakı mani olmasa,
Cananın vuslatına meylimiz olduğunu biliriz.
3. Gamlı hatır genişlemez, ferahlık bulunmaz;
Virane gönlün şenliği ancak hazinedir.
4. Akıl sahiplerine harf atan, söz söyleyen ne gerek?
Senin taş atmana karşı bizim divane pervanemiz vardır.
5. Ey Hâzık, kadehi sunan o mudur?
Kâşânemizin cömertliği ne kadar çok olsa yeridir.
بسم الله الرحمن الرحيم
١- قصر گردونی كیچر سایه‌سی میخا‌نه‌مزك
ساغر هو‌رە دوشر پرتو‌ی پیمانه‌مزك
٢- آه كیم اولمسه اغيار نفاقی مانع
میلی وارد‌ر بیلورز وصلته جانانه‌مزك
٣- كنجمز خاطر ناشاد گشاییش بولمز
کنجدر شـنلکـی آنجق دل ویرانه‌مزك
٤- حرف اندازى ارباب خرد نسه كرك
سنك طفلانکه اوله پروانه‌سی دیوانه‌مزك
٥- اوله مم منقله ساغر میسـر حاذق
نقدر اولسده كرمیتی کاشانه‌مزك