Divân-ı Hâzık - 148

Kılca kalmışdı ola silsile-cünbân kâkül

1. Kılca kalmışdı ola silsile-cünbân kâkül
Eyleye dilleri pejmürde perîşân kâkül

2. Hat kibi çıkdı yüze zabtı katı müşkildir
Yine başdan çıkarır niçe müselmân kâkül

3. Ceyş-i hâl ü hat geldikde kafâdârlığa
Pusıdan çıkdı hemân oldı nümâyân kâkül

4. Hâl ile dir günehi boynına dildâdelerün
Dolaşub gerden-i cânâneye her ân kâkül

5. İtdi başdan başa lebrîz-i meşâm-ı dehri
Dest-i bâda virecek nekhet-i reyhân kâkül

6. Oldı haşmetiyle yine bâd-süvâr-ı 'işve
Gûyâ olmışıdı dehre Süleymân kâkül

7. Koparub fitneyi başdan ayağa saldı sûzı
Hâzık âşûb-ı cihân fitne-i devrân kâkül

1. Kâkülün zincir sallayan (delirten) olmasına kıl payı kalmıştı;
Gönülleri az kalsın pejmürde ve perişan edecekti kâkül.

2. Ayva tüyleri (hat) gibi yüze çıktı (yüz buldu), zaptedilmesi çok zordur;
Yine nice müslümanı baştan çıkarır kâkül.

3. Ben (hâl) ve ayva tüyleri (hat) ordusu arka çıkmaya (kafadarlığa) gelince;
Hemen pusudan çıktı ve göründü kâkül.

4. Hâl diliyle "günahı gönül verenlerin boynuna" diyerek;
Her an cananın boynuna dolaşır kâkül.

5. Rüzgarın eline reyhan kokusu verince;
Dünyanın burnunu baştan başa kokuyla doldurdu kâkül.

6. Haşmetiyle yine işve rüzgarına bindi;
Sanki dünyaya Süleyman olmuştu kâkül.

7. Fitneyi koparıp baştan ayağa ateş saldı;
Ey Hâzık, cihanın karışıklığı ve devrin fitnesidir kâkül.

بسم الله الرحمن الرحيم

١- قيلجه قالمشدى اوله سلسله جنبان كاكل
ایلیه‌ دللری پژمرده پریشان كاكل

٢- خط كبی چقدی یوزه ضبطی قاتی مشکلدر
ینه باشدن چقارر نیچه مسلمان كاكل

٣- جیش خال و خط كلدكده قفادارلغه
پوسیدن چقدی همان اولدی نمایان كاكل

٤- حال ایله دیر كنهی بویننه‌ دلداده‌لرك
طولاشوب کردن جانانه هر آن كاكل

٥- ایتدی باشدن باشه لبریز مشام دهری
دست باده ویرجك نكهت ریحان كاكل

٦- اولدی حشمتيـله ینه باد سوار عشوه
گویا اولمشیدی دهره سلیمان كاكل

٧- قوپاروب فتنه‌يی باشدن آیاغه صالدی سوزی
حاذق آشوب جهان فتنۀ دوران كاكل

Laleler