1. Gülistânı ser-â-ser kapladı âvâzun ey bülbül
Nedendür oldı nâle rûz u şeb dem-sâzun ey bülbül
2. Reg-i câna geçer ki hâr-ı cevrî verd-i gülşenden
Yine rencîde olmaz hâtır-ı nâ-sâzun ey bülbül
3. Gül-i pür-jâle kibi sende yokdur 'ukde-i hâtır
Musaffâdur kederden meşreb-i mümtâzun ey bülbül
4. Hemîşe gerdişin berg-i giyâh-ı sebzedir ammâ
Ne derdün var derûnda kimse bilmez râzun ey bülbül
5. Ne kâbil itmek hânendelikle yâra istiğnâ
Niyâzı koma elden yohsa geçmez nâzun ey bülbül
6. Sarîr-i hâme-i Hâzık kibi âfâk-gîr oldı
Ne hâletdir sadây-ı nağme-i şehnâzun ey bülbül
1. Gül bahçesini baştan başa senin sesin kapladı ey bülbül;
Gece gündüz inlemenin sana yoldaş (demsaz) olması nedendir ey bülbül?
2. Gülşen gülünün eziyet dikeni can damarına geçse de,
Yine de senin o uyumsuz/huysuz (nâ-sâz) hatırın incinmez ey bülbül.
3. Çiğ (jale) dolu gül gibi sende de gönül düğümü (ukde-i hatır) yoktur;
Senin o seçkin meşrebin kederden arınmıştır (musaffâdır) ey bülbül.
4. Senin dolaşman (gerdişin) her zaman yeşil ot yapraklarındadır (bahçelerdedir) ama,
İçinde ne derdin var, sırrını kimse bilmez ey bülbül.
5. Şarkıcılıkla (hanendelikle) sevgiliye naz (istiğna) etmek ne mümkün!
Yalvarmayı (niyazı) elden bırakma, yoksa nazın geçmez ey bülbül.
6. Hâzık'ın kaleminin cızırtısı (sarîr) gibi ufukları tuttu (âfâk-gîr oldu);
(Senin) şehnaz makamındaki nağmenin sesi nasıl bir haldir ki ey bülbül!
بسم الله الرحمن الرحيم
١- کلستانی سراسر قاپلدی آوازك ای بلبل
ندندر اولدی ناله روز و شب دمسازك ای بلبل
٢- رك جانه کیچرکی خار جوری ورد کلشندن
ینه رنجیده اولمز خاطر ناسازك ای بلبل
٣- کل پر ژاله کبی سنده یوقدر عقدۀ خاطر
مصفادر کدردن مشرب ممتازك ای بلبل
٤- همیشه کردشك برك گیاه سبزه در اما
نه دردك وار درونده کیمسه بیلمز رازك ای بلبل
٥- نه قابل ايتمك خوانندهلكله یاره استغنا
نیازی قویمه الدن یوخسه کیچمز نازك ای بلبل
٦- صریر خامۀ حاذق کبی آفاق گیر اولدی
نه حالتدر صدای نغمۀ شهنازك ای بلبل