Divân-ı Hâzık - 152

Leb-â-leb olmasa feyz-i ilâhîden gönlüm

1. Leb-â-leb olmasa feyz-i ilâhîden gönlüm
Halâs bulmaz idi iştibâhtan gönlüm

2. Ağardı mûy-ı serim sâl irişdi pencâha
Henüz olmadı fâriğ günâhtan gönlüm

3. Ölürsem ol hat-ı sebzin gamiyle zeyn eyler
Mezârım üstünü mihr-i giyâhtan gönlüm

4. Virir fesânesi hâb-ı girân yârâne
Şikâyet eylese baht-ı siyâhtan gönlüm

5. Bu kâr-hânede ifşây-ı râzdan gayrı
Netîce bulmadı feryâd u âhtan gönlüm

6. İlâc yok yem-i teslîme garkdan özge
Me'âl bulmadı hergiz şinâhtan gönlüm

7. Tarîk-i aşka ki girdi ümîddir Hâzık
Murâdına ire bu şâh-râhtan gönlüm

1. Gönlüm ilahi feyz ile dopdolu (lebaleb) olmasaydı;
Şüpheden (iştibahtan) asla kurtulamazdı gönlüm.

2. Başımın saçı ağardı, yaşım elliye (pencâha) ulaştı;
Henüz günahtan vazgeçmedi (fariğ olmadı) gönlüm.

3. Eğer o yeşil ayva tüylerinin (hat-ı sebz) gamıyla ölürsem;
Mezarımın üstünü sevgi otuyla (mihr-i giyâh) süsler gönlüm.

4. Kara bahtından şikayet edecek olsa gönlüm;
Onun efsanesi (hikayesi) dostlara ağır bir uyku (hâb-ı girân) verir.

5. Bu iş yurdunda (dünyada) sırrı ifşa etmekten başka;
Feryat ve ahtan bir netice bulmadı gönlüm.

6. Teslimiyet denizine batmaktan (gark olmaktan) başka ilaç yok;
Yüzmekten (çırpınmaktan) asla bir sonuç/kurtuluş (meâl) bulmadı gönlüm.

7. Ey Hâzık, gönlüm aşk yoluna girdi ya, umudum odur ki;
Bu ana yoldan (şahrahtan) muradına ersin gönlüm.

بسم الله الرحمن الرحيم

١- لبالب اولمسه فیض الهیدن کوکلم
خلاص بولمز ایدی اشتباهدن کوکلم

٢- آغردی موی سرم سال ایرشدی پنجاهه
هنوز اولمدی فارغ کناهدن کوکلم

٣- اولورسم اول خط سبزک غمیله زین ایلر
مزارم اوستنی مهر گیاهدن کوکلم

٤- ویرر فسانه سی خواب کران یارانه
شکایت ایلسه بخت سیاهدن کوکلم

٥- بو کارخانه ده افشای رازدن غیری
نتیجه بولمدی فریاد و آهدن کوکلم

٦- علاج یوق یم تسلیمه غرق دن اوزگه
مآل بولمدی هرکز شناهدن کوکلم

٧- طریق عشقه که کیردی امیددر حاذق
مرادینه ایره بو شاهراهدن کوکلم

Laleler